บทที่ 24 ค้าข่าว

โกลบอลเกม ภาค 1: ได้รับการสนับสนุนโดยความลึกลับ

บทที่ 24 ค้าข่าว

.

บริเวณใกล้เคียงร้านค้าลึกลับ A0171 ถูกซูฉางซิงกำหนดให้เป็นพื้นที่อันตราย เขาจะไม่เข้าใกล้พื้นที่นั้นในตอนนี้ ไม่เพียงเพราะองค์กรแห่งนั้น แต่ยังเป็นเพราะการมีอยู่ของความสยองขวัญที่ไม่รู้จักด้วย

แต่ไม่ได้หมายความว่าซูฉางซิงพร้อมที่จะหยุดปฏิบัติการในคืนนี้ เขารู้ดีว่านี่เป็นช่วงเวลาสำคัญ เพราะยังมีร้านค้าลึกลับหลายแห่งที่ยังอยู่ในสภาพไร้ลูกค้า ซึ่งทำให้มีวัตถุดิบมากมายที่รอให้เขาไปแลกเปลี่ยนมาพัฒนาตัวเอง

ความแข็งแกร่งเป็นกระบวนการสโนว์บอล ผู้แข็งแกร่งต้องแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีกเท่านั้น ดังนั้นการคว้าโอกาสจึงเป็นสิ่งสำคัญ

ตอนนี้เพิ่งจะตี 2 เท่านั้น ยังมีเวลาอีกมากที่เขาจะเคลื่อนไหว และตอนนี้เขามีคะแนนในมืออยู่แค่ 1,109 คะแนน หากพบรายการที่สามารถปรับปรุงคุณสมบัติ เกรงว่าเขาคงแลกเปลี่ยนมาไม่ได้

ดังนั้นเขาต้องขายของที่มีออกไปบ้าง

ซึ่งก็มี ขนมปัง 6 ก้อน น้ำขนาด 1 ลิตร 7 ขวด มีดเหล็ก ในร้านค้าคะแนนส่วนลด กับอาหารกระป๋องขนาดใหญ่และขนาดเล็กอีก 11 กระป๋องในกระเป๋าเป้ แล้วก็บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอีก 3 ถ้วยในห้องพักชั่วคราว

หลังจากครุ่นคิดอยู่สองสามตลบ ซูฉางซิงตัดสินใจขายอาหารกระป๋อง 6 กระป๋อง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป 3 ถ้วย และขนมปัง 1 ก้อน เพื่อแลกกับคะแนน

แม้ว่าอาหารจะมีค่ามาก แต่ในเวลานี้การแลกเปลี่ยนอาหารเป็นคะแนนจะคุ้มค่ากว่า

สำหรับมีดเหล็กเล่มสุดท้ายในร้านค้าคะแนนส่วนลด เขายังไม่คิดจะขายจนกว่าร้านค้าคะแนนส่วนลดจะรีเฟรชใหม่อีกครั้ง

นี่คืออาวุธสำรอง เผื่อจะมีการสูญเสียอาวุธที่มีไป สิ่งนี้เกี่ยวข้องโดยตรงกับความปลอดภัยของเขา แต่สำหรับอาหารแล้วในช่วงระยะเวลาสั้นๆ ต่อให้ขาดอาหารเขาก็สามารถอยู่ได้

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ซูฉางซิงก็ยืนขึ้นทันที แล้วกลับขึ้นไปยังห้องพักชั่วคราวชั้นบน นำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป 3 ถ้วย อาหารกระป๋อง 6 กระป๋อง และแลกเปลี่ยนขนมปัง 1 ก้อนจากร้านค้าคะแนนส่วนลด จากนั้นเขาก็โพสต์ลงฟอรัม

เด็กโชคดี: ได้อาหารมาอีกแล้ว

อาหารกระป๋องทุกชนิด อายุการเก็บรักษา 100 ปี ราคา 200 คะแนน จำนวน 6 กระป๋อง

[รูปภาพ]

บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ราคา 100 คะแนน จำนวน 3 ถ้วย

[รูปภาพ]

ขนมปังครึ่งก้อนใหญ่ ราคา 200 คะแนน จำนวน 2 ก้อน

[รูปภาพ]

ซูฉางซิงแบ่งขนมปังก้อนใหญ่ออกเป็นสองส่วน แล้วขายแต่ละส่วนในราคา 200 คะแนน นี่เป็นเพราะขนมปังมีขนาดใหญ่เกินไป สำหรับคนธรรมดากินเพียงครึ่งเดียวก็อิ่มแล้ว

สำหรับอาหารกระป๋อง แม้ว่าอาจกินไม่อิ่ม แต่มีคุณค่าทางโภชนาการมากกว่า

โพสต์เสร็จ ซูฉางซิงพบว่ามีใครบางคนกำลังส่งข้อความส่วนตัวถึงเขาอย่างเร่งร้อน พอเปิดดูก็พบว่าเป็นคนที่ใช้ชื่อไอดีว่า ช่วงมรสุมของชีวิต หนึ่งในคนที่มีชื่ออยู่ในกระดานผู้นำการสังหาร

เด็กโชคดี: ว่าไง?

ช่วงมรสุมของชีวิต: อยากสอบถามเรื่องประโยชน์ของคะแนนน่ะ

ซูฉางซิงอดยิ้มไม่ได้ นี่เป็นบุคคลที่น่าสนใจมาก หลายคนอาจรู้แล้วว่าเขารู้ถึงประโยชน์ของคะแนน แต่คนผู้นี้เป็นคนแรกที่สอบถามเขาตรงๆ

เด็กโชคดี: ทำไมผมต้องบอกคุณด้วย

ช่วงมรสุมของชีวิต: ผมสามารถใช้คะแนนเพื่อแลกเปลี่ยนข่าวสารกับคุณได้

เมื่อเห็นคำว่าคะแนน ซูฉางซิงก็เริ่มสนใจทันที เพราะสิ่งที่เขาขาดตอนนี้คือคะแนน และการแลกเปลี่ยนข่าวสารที่กำลังจะถูกเปิดเผยเพื่อแลกเปลี่ยนกับคะแนนก็ไม่ได้เลวร้ายเกินไป คำถามคือ ข่าวสารนี้เขาจะได้รับกี่คะแนนจากช่วงมรสุมของชีวิต

เด็กโชคดี: แล้วจะให้กี่คะแนนล่ะ?

ช่วงมรสุมของชีวิต ตอบทันที: 500 คะแนน

ซูฉางซิงคิด และเพิ่มราคาขึ้นเป็น 2 เท่า: 1,000 คะแนน

ช่วงมรสุมของชีวิต ตอบกลับอย่างทันควันอีกครั้ง: ตกลง

ซูฉางซิงอึ้งไป เขากำลังวางแผนสำหรับการต่อรองราคา แต่คาดไม่ถึงว่า ช่วงมรสุมของชีวิตจะเป็นคนเด็ดขาดเช่นนี้

“นี่ฉันตั้งราคาน้อยไปหรือเนี่ย?”

ซูฉางซิงตกอยู่ในความสงสัย แต่เขาก็ไม่ได้ขึ้นราคาอีก เมื่อราคาได้รับการตกลงแล้ว นั่นคือมันได้รับการตัดสินแล้ว ไม่จำเป็นต้องขึ้นราคาอีก

ช่วงมรสุมของชีวิต: ผมจะให้คะแนนคุณครึ่งหนึ่งก่อน หลังจากผมได้รับข่าวสารจากคุณแล้ว ผมจะให้อีกครึ่ง

จากนั้นซูฉางซิงก็ได้รับ 500 คะแนนจากช่วงมรสุมของชีวิต

เด็กโชคดี: มันง่ายมาก คะแนนสามารถใช้แลกเปลี่ยนสินค้าในร้านค้าลึกลับได้ แต่การใช้อย่างอื่นนั้นผมยังไม่รู้

ช่วงมรสุมของชีวิต: ถ้างั้น ขนมปังของคุณก็แลกมาจากร้านค้าลึกลับสินะ แล้วในนั้นมีอะไรอีกไหม?

ทันใดนั้นซูฉางซิงก็ตระหนักได้ว่า การขายขนมปังของเขามีช่องโหว่ เพราะเห็นได้ชัดว่าขนมปังชนิดนี้ไม่สามารถเก็บได้นาน มันจำเป็นต้องมีแหล่งที่มา

มันเป็นความประมาทเลินเล่อครั้งใหญ่ที่เขาไม่เคยคิดมาก่อน

เด็กโชคดี: นี่ไม่ควรเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงของเรา

กองไฟกำลังลุกไหม้อยู่ในลานจอดรถใต้ดินที่มืดมิด มีชายหนุ่มหน้าตาดีกำลังต้มน้ำร้อนบนกองไฟ

ชายวัยกลางคนสวมแว่นกันแดดไม่ได้โกนหนวดโกนเครา กำลังอึ้ง ในขณะที่ดูข้อความในโทรศัพท์มือถือ เขาคิดไม่ถึงว่าคนๆนี้จะเจ้าเล่ห์ขนาดนี้ แล้วเขาก็หัวเราะ: “เป็นไปตามคาด นี่เป็นผู้แสวงหาผลประโยชน์รายใหญ่ที่สุดในฟอรัม”

ชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆ ฉีกฝาถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปออก ใส่เครื่องปรุงรส แล้วหันกลับมาถามว่า “หัวหน้า เขาตกลงไหม?”

ชายวัยกลางคนที่ดูเกียจคร้านเล็กน้อยกล่าวว่า “ฉันรู้แล้วว่าคะแนนสามารถเอาไปแลกเปลี่ยนสินค้าในร้านค้าลึกลับได้ น่าเสียดายที่แถวนี้ไม่มีร้านค้าลึกลับเลย”

ชายหนุ่มถามต่อไปว่า “แล้วในร้านค้าลึกลับมันมีอะไรบ้างล่ะ?”

ชายวัยกลางคนมองไปที่โทรศัพท์และพูดอย่างหมดหนทาง “งั้นฉันจะถามต่อ พูดก็พูดเถอะ คนๆนี้เจ้าเล่ห์เกินไปหน่อย”

ช่วงมรสุมของชีวิต: จ่ายก่อน 500 คะแนน บอกผมว่ามีอะไรอยู่ในร้านค้าลึกลับ

ซูฉางซิงได้รับอีก 1,000 คะแนนจากช่วงมรสุมของชีวิตอีกครั้ง ในขณะที่คร่ำครวญถึงความมั่งคั่งของอีกฝ่าย และคาดเดาตัวตนของช่วงมรสุมของชีวิต

เด็กโชคดี: ในร้านค้าลึกลับมีน้ำและอาหารขาย แต่มีปริมาณไม่มากนัก อย่างไรก็ตาม มันมีสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวันอื่นๆ ค่อนข้างมาก แล้วก็มีของหายากที่เหนือจินตนาการอีกด้วย

ช่วงมรสุมของชีวิต: ของหายาก?

เด็กโชคดี: มันเป็นสิ่งที่ไม่ธรรมดา อย่างเช่น สิ่งที่เสริมสร้างความแข็งแกร่งของร่างกายโดยตรง หรือไม่ก็สิ่งที่ทำให้ได้รับสัมผัสพิเศษ แต่สำหรับเรื่องนี้ผมก็ไม่ค่อยรู้เหมือนกัน

ช่วงมรสุมของชีวิต: แม้ว่าจะเป็นการซื้อขาย แต่ยังไงก็ขอบคุณ ข่าวของคุณสำคัญสำหรับผม หากคุณมีข่าวสำคัญอย่างอื่น ก็ขอให้ขายให้ผมด้วย

เด็กโชคดี: ถ้าผมต้องการข่าวสารจากคุณบ้างล่ะ?

ช่วงมรสุมของชีวิต: เป็นไปได้เช่นกัน แต่คุณต้องจ่ายเป็นคะแนนเหมือนกัน

“หัวหน้า บะหมี่เสร็จแล้ว หอมจริงๆ ผมไม่เคยกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่อร่อยแบบนี้มาก่อนเลย” ชายหนุ่มกินบะหมี่ของเขา และพูดด้วยเสียงอู้อี้

ชายวัยกลางคนถอดแว่นกันแดดออก หยิบบะหมี่ของตัวเองมา และพูดอย่างรำคาญว่า “นายแค่หิว ตอนหิวอะไรๆ มันก็อร่อยไปหมด”

เขากินบะหมี่หนึ่งคำแล้วพูดต่อไปว่า “ตอนนี้สิ่งต่างๆ เริ่มยุ่งยากมากขึ้น นอกจากหน่วยงานของเราแล้ว หน่วยอื่นทั้งหมดเป็นอัมพาตด้วยเหตุผลหลายประการ และสิ่งที่อยู่ในร้านค้าลึกลับจะก่อให้เกิดความขัดแย้งอย่างแน่นอน”

ชายหนุ่มหยุดกินบะหมี่แล้วถามว่า “แล้วเราจะทำไงดี ตอนนี้มีเพียงสิบคนที่สามารถติดต่อได้ แต่ไม่ได้อยู่ที่เดียวกับเรา”

ชายวัยกลางคนคิดอยู่ชั่วครู่แล้วพูดว่า “นายพยายามติดต่อคนอื่นๆ ต่อไป ส่วนฉันจะออกไปข้างนอกเพื่อค้นหาร้านค้าลึกลับ”

……

ซูฉางซิงครุ่นคิด เขาแน่ใจแล้วว่า เบื้องหลังของช่วงมรสุมของชีวิตเป็นองค์กรขนาดใหญ่บนโลก แต่ไม่ใช่องค์กรเดียวกับที่เขาพบก่อนหน้านี้

เพียงชั่วขณะหนึ่งก็มีผู้ตอบกลับเยอะมากใต้โพสต์ และหนึ่งในนั้นก็น่าสนใจ

ถานหยุนโซว: เถ้าแก่พบเสบียงอีกแล้ว ฉันนอนไม่หลับกระสับกระส่ายทั้งคืน จากโพสต์นี้ ฉันเห็นเพียงคำว่า ‘รวย’ ฉันแน่ใจว่าเถ้าแก่มีคลังสินค้าขนาดใหญ่ โพสต์นี้คือหลักฐาน ถ้าไม่ใช่ฉันจะกินอึให้ดูเลย

ตอบกลับ 1: นายแค่พูดเพราะอยากโกงค่าอาหารกับเครื่องดื่มเท่านั้นแหล่ะ

ตอบกลับ 2: ฉันคิดว่าสิ่งที่ถานหยุนโซวพูดนั้นมันสมเหตสมผลมาก ค่ำคืนที่อันตราย ใครจะกล้าออกไปเดินข้างนอก

ตอบกลับ 3: เจ้าของกระทู้สามารถไปกินอึได้เลย ขนมปังของเด็กโชคดีไม่สมเหตุสมผลเลย โอเค? ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าเถ้าแก่เป็นนักท่องเวลา โพสต์นี้เป็นหลักฐาน แต่ฉันไม่กินอึ

ตอบกลับ 4: โพสต์บน คุณสามารถกินอึได้ คุณเข้าใจเทคโนโลยีการถนอมอาหารแบบไฮเทคไหม? เทคโนโลยีในโลกนี้ก้าวหน้ากว่าเราอย่างเห็นได้ชัด และมันก็สมเหตสมผลที่จะมีอุปกรณ์คลังสินค้าจัดเก็บแบบไฮเทค

ตอบกลับ 5: แม่นแท้

……

ซูฉางซิงต้องการยืนยันข้อสันนิษฐานนี้ สิ่งนี้อธิบายความไร้เหตุผลในตัวเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ และยังสามารถปกปิดตัวตนที่แท้จริงของเขาได้อีกด้วย