บทที่ 25 เป้าหมาย A0172

โกลบอลเกม ภาค 1: ได้รับการสนับสนุนโดยความลึกลับ

บทที่ 25 เป้าหมาย A0172

.

เมื่อสแกนผ่านโพสต์ยอดนิยม เพียงโพสต์แรกด้านบนก็ดึงดูดความสนใจของซูฉางซิงได้โดยตรง

เว่ยคง: เมื่อกี้เห็นกลุ่มคนเคลียร์ห้องไปทีละชั้น ตอนแรกผมคิดว่าพวกเขามาที่นี่เพื่อช่วยคน กำลังจะตะโกนขอความช่วยเหลือออกไปอยู่เชียว ผมก็เห็นพวกเขาตั้งใจฆ่าคนโดยผลักให้ตกบันไดลงมา

เสียงกรีดร้องนั้นยังทำให้ผมตัวสั่นอยู่เลย

ผมจึงเสี่ยงชีวิตมาเตือนทุกคนว่า มีคนกำลังปล้นเสบียงและฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ตัวเองอยู่ พวกเขามีองค์กรหนุนหลังอย่างแน่นอน ระวังกันให้ดี คนเหล่านี้ไม่มีความเป็นมนุษย์อยู่เลย

ผมเกลียดพฤติกรรมของคนเหล่านี้ จึงต้องการเปิดโปงพวกเขา ถึงตายก็ยอม

นี่คือวิดีโอที่ถ่ายไว้เป็นหลักฐาน

[วิดีโอ]

ในวิดีโอมีเงาดำหลายเงากำลังผลักคนๆหนึ่งตกบันไดลงมา แม้จะตกลงมาไม่สูงนักทำให้ไม่ถึงตายก็ตาม แต่ก็ถูกซอมบี้จำนวนมากที่อยู่ด้านล่างฉีกทึ้งออกเป็นชิ้นๆ

มีการตอบกลับนับหมื่นด้านล่าง และคำพูดที่กล่าวหาผู้คนไม่กี่คนที่ทำงานนี้ก็รุนแรงมาก

ตอบกลับ 1: โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว นี่แค่วันแรกของวันโลกาวินาศเอง พวกเขาก็รวมตัวกันเพื่อแย่งชิงเสบียงและฆ่าคนอื่นแล้ว

ตอบกลับ 2: คนพวกนี้คงไม่ใช่ฆาตกรที่หลุดออกมาจากคุกหรอกนะ

ตอบกลับ 3: สนับสนุนเจ้าของกระทู้ เจ้าของกระทู้ควรป้องกันตัวให้ดี ขอแนะนำให้ย้ายที่ซ่อน ตำแหน่งของเจ้าของกระทู้สามารถวิเคราะห์ได้จากวิดีโอ

ตอบกลับ 4: ฉันกลัวนิดหน่อย ไม่ใช่แค่ซอมบี้ แต่ยังรวมถึงพวกนอกกฎหมายที่ไม่มีมนุษยธรรมพวกนี้ด้วย

……

ซูฉางซิงขมวดคิ้ว เขารู้ว่าคนเหล่านี้ฆ่าคนเพียงเพื่อแย่งชิงคะแนน แม้จะคาดไว้แล้วว่าจะมีคนที่ฆ่าคนเพื่อคะแนน แต่เขาคิดไม่ถึงว่ามันจะเร็วขนาดนี้

เขาประเมินว่า 80% ของเรื่องนี้ดำเนินการโดยองค์กรลึกลับแห่งนั้น เพราะรูปแบบพฤติกรรมมันเหมือนกันทุกประการ พวกเขาได้ตระหนักถึงความสำคัญของคะแนน และเริ่มสะสมคะแนนอย่างบ้าคลั่ง

ซูฉางซิงคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ชั่วครู่ และตัดสินใจที่จะออกจากพื้นที่นี้ย้ายไปทางทิศตะวันตกในวันรุ่งขึ้น เขาไม่จำเป็นต้องเผชิญหน้ากับองค์กรนี้โดยตรง

เพียงสิบกว่านาที ซูฉางซิงก็ขายสินค้าที่โพสต์ไว้จนหมด และได้รับมา 1,900 คะแนน

[คะแนนรวม: 4,508]

“มากเหมือนกัน คะแนนเป็นสิ่งดี ยากจะพูดว่าไม่ดี”

ซูฉางซิงถอนหายใจ หลังจากการซื้อขายผ่านไปอีกครั้ง เขาก็ได้รับคะแนนเพิ่มขึ้นมามากกว่า 4,000 คะแนน ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

คะแนนจำนวนมากนี้เพียงพอสำหรับให้เขาแลกเปลี่ยนทรัพยากรหายากในร้านค้าลึกลับหลายแห่ง

เวลา 2.34 น.

ซูฉางซิงกินขนมปังไปครึ่งก้อนเพื่อเติมพลัง ก่อนออกไปข้างนอกอีกครั้งพร้อมมีดเหล็ก นี่เป็นครั้งที่สามแล้วในคืนนี้ที่เขาเดินออกจากห้องนี้ ความแตกต่างก็คือ ตอนนี้เขามีความมั่นใจมากกว่าเดิม

ตามความคิดของเขา ร้านค้าลึกลับ A0172 ควรอยู่ตรงกลางระหว่าง A0171 กับ A0173 ดังนั้นจึงไม่น่ายากที่จะหาที่ตั้ง

สัญชาตญาณของเขาบอกว่า A0172 ควรอยู่บนเส้นตั้งฉากระหว่าง A0171 กับ A0173

มันก็เหมือนกับการวางบล็อกตัวต่อ ซึ่งต้องปฏิบัติตามกฎเสมอ และร้านค้าลึกลับก็มีจำนวนมาก ทั้งหมดจึงไม่น่าจะวางแบบสุ่ม

ระหว่างร้านค้าทั้งสามอาจจะเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า สิ่งที่ซูฉางซิงต้องตัดสินใจก็คือ มุมนั้นจะอยู่ด้านบนหรือด้านล่าง

แต่เสียงที่ดังมาจากทิศทางด้านบน ทำให้ซอมบี้เคลื่อนที่ขึ้นไป ดังนั้นร้านค้าลึกลับ A0172 ก็น่าจะอยู่ด้านล่าง ซูฉางซิงจึงตัดสินใจเลือกเดินในเส้นทางด้านล่างเป็นแนวตั้ง

เพิ่งก้าวออกจากบันได ซูฉางซิงก็ตระหนักได้ว่า บนถนนมีซอมบี้มากขึ้น

ดูเหมือนว่าซอมบี้เหล่านี้จะตั้งใจมาเติมเต็มพื้นที่ว่างบางส่วน

เพียงก้าวไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว ซูฉางซิงก็สังเกตเห็นว่า มีซอมบี้สามตัวเดินเตร็ดเตร่เข้ามาในเส้นทางของเขาโดยบังเอิญ

เขายกมีดเหล็กแล้วพุ่งไปข้างหน้าโดยไม่คิดเลี่ยงหลบ ในขณะที่ซอมบี้ตัวแรกตอบสนองด้วยความเร็วที่สูงมาก มีดเหล็กของเขาก็ฟันเข้าที่หน้าผากของมันจนหัวกะโหลกขาดครึ่ง ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

เลือดสาดกระเซ็น ซอมบี้อีกสองตัววิ่งร้องคำรามเข้ามา เขาผละจากซอมบี้ตัวแรก แล้วจัดการกับซอมบี้ทางซ้ายด้วยการฟันแบบแบ็คแฮนด์ ในขณะที่ใช้เท้าข้างหนึ่งเตะซอมบี้อีกตัวออกไป จากนั้นก็ตามไปจัดการกับมัน

แม้ซูฉางซิงจะจัดการกับซอมบี้ทั้งสามตัวได้อย่างง่ายดาย แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว จากการจัดการพวกมันเขารู้สึกได้ถึงความผิดปกติ นั่นคือเขาต้องใช้แรงมากขึ้น

เมื่อชั่วโมงที่แล้ว เห็นได้ชัดว่ามันง่ายสำหรับเขาที่จะฆ่าซอมบี้ แต่คราวนี้ดูเหมือนว่าเนื้อและกระดูกของซอมบี้เหล่านี้จะแข็งขึ้น

ซอมบี้เหล่านี้แข็งแกร่งขึ้น! !

ซูฉางซิงมาถึงข้อสรุปที่น่าอัศจรรย์ ซอมบี้เหล่านี้แข็งแกร่งขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ แม้ภายในเวลา 1-2 ชั่วโมงมันอาจไม่ชัดเจนนัก แต่ใน 1-2 วัน หรือในอีก 10 วัน มันจะชัดเจนขึ้น

ตรงกันข้ามกับมนุษย์ส่วนใหญ่ที่ความแข็งแกร่งยังคงหยุดนิ่งอยู่กับที่

ซูฉางซิงอิงขอบทางเท้า วิ่งเหยาะๆ ไปข้างหน้า ถนนสายนี้มีซอมบี้ไม่มากนัก ดังนั้นเขาจึงสามารถเคลื่อนที่ไปข้างหน้า ด้วยการพบหนึ่ง ฆ่าหนึ่ง ไปได้ตลอดทาง

บนถนน เขาฆ่าซอมบี้ไปเกือบ 17 ตัว จนใบมีดเหล็กบิ่นเล็กน้อย เห็นร่องเล็กๆขึ้นในตำแหน่ง 7 นิ้วได้อย่างชัดเจน แต่มันยังไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการใช้งานในขณะนี้

แต่พอเขาเดินไปถึงมุมถนนเพื่อไปยังถนนสายถัดไป เขาก็พบอย่างรวดเร็วว่ามีจำนวนซอมบี้เพิ่มขึ้นหลายเท่า เห็นได้ชัดว่าซอมบี้ที่นี่ไม่ได้ถูกเสียงดังดึงดูดให้จากไป

“เรื่องยากแล้ว ต่อให้ใช้ทุกวิธีฆ่าพวกมัน เกรงว่ายังไม่ทันถึงจุดหมายคงได้หมดแรงก่อนแน่”

ซูฉางซิงพลิกตัวขึ้นไปบนหลังคารถบัสเพื่อสังเกตสถานการณ์ข้างหน้า หากเป็นตอนกลางวัน การรับรู้ของซอมบี้เหล่านี้จะลดลงอย่างมาก และเขาควรจะสามารถฆ่าพวกมันได้ แต่ตอนนี้เป็นเวลากลางคืน มันยากจนอาจกล่าวได้ว่าเป็นไปไม่ได้

ซอมบี้จะมีปฏิกิริยาตอบสนองแบบลูกโซ่ เมื่อซอมบี้ตัวหนึ่งสังเกตเห็น ซอมบี้ทุกตัวที่อยู่รอบๆจะตอบสนอง นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเสียงดังถึงสามารถดึงดูดซอมบี้จำนวนมากได้

“หรือว่าจะเปลี่ยนเส้นทาง”

อย่างไรก็ตาม หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน ซูฉางซิงก็ตัดสินใจเสี่ยง และเตรียมพร้อมที่จะพุ่งตรงออกไป

นี่เป็นการเคลื่อนไหวที่อันตรายมาก เพราะหากเขาพบเข้ากับฝูงซอมบี้จำนวนหนาแน่น เขาก็จำเป็นต้องหยุด และซอมบี้ที่ไล่ตามหลังมาก็จะทำให้เขาตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวังจากการตกอยู่ในวงล้อม

แต่ในฐานะชายที่มีทักษะการปีนเขาชั้นยอด บวกกับสภาพแวดล้อมในเมืองแบบนี้ เขาไม่กลัวที่จะถูกซอมบี้ล้อม

“ใช่ ฉันไม่กลัว ไม่มีอะไรต้องกลัว ฉันไม่เพียงแต่จะวิ่งเร็วกว่าซอมบี้เท่านั้น แต่ฉันยังปีนได้ด้วย”

จู่ๆ ซูฉางซิงก็ตระหนักได้ว่า ก่อนหน้านี้เขาขี้ขลาดเกินไป ตราบใดที่เขาระวังตัวก็ไม่เป็นไรแล้ว เพราะในทางทฤษฎีแล้ว ตอนนี้เขาไร้เทียมทาน

หลังจากคิดตก เขาก็เริ่มแผนการเสี่ยงตายของตัวเอง เขากระโดดลงจากรถบัส วิ่งตรงไปข้างหน้า หลบหลีกซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาหาจากทางซ้ายและทางขวาอย่างคล่องแคล่ว

ในขณะที่ซูฉางซิงเคลื่อนที่ไปข้างหน้า ซอมบี้ที่ไล่ตามมาก็เพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ และซอมบี้ที่มีมากขึ้นก็ยิ่งดึงดูดซอมบี้ให้มากขึ้นไปอีก

ผ่านไปสิบกว่านาที เมื่อวิ่งมาถึงสุดปลายถนน ความคิดของเขาก็เปลี่ยนไป

เมื่อซูฉางซิงหันกลับไปมอง ก็พบว่าด้านหลังของเขาคือฝูงซอมบี้หนาแน่น เสียงคำรามกลายเป็นเสียงอื้ออึง ราวกับว่าในวินาทีถัดไปเขาจะถูกซอมบี้เหล่านี้กลืนกิน

ความกดดันทางจิตใจจากซอมบี้จำนวนมากนั้นไม่ธรรมดาเลย แต่ซูฉางซิงก็กลั้นหายใจบังคับตัวเองให้สงบลง และก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง หลบเลี่ยงซอมบี้ที่เข้ามาถึง

ความรู้สึกของการเดินอยู่บนปลายมีด ทำให้อะดรีนาลีนพลุ่งพล่าน ฝีเท้าของเขาก้าวเร็วขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

เสียงคำรามกึกก้องดังสนั่นไปทั่วทั้งถนนสายยาว บางคนรีบซ่อนตัวอยู่ภายในห้อง บางคนที่หลับอยู่ก็สะดุ้งตื่นขึ้นทันที

ชายอ้วนโผล่หัวออกมาจากหน้าต่างของอาคารใกล้เคียง และได้เห็นฉากที่น่าอัศจรรย์นี้ เด็กหนุ่มถือมีดเหล็กแบกเป้สะพายหลัง กำลังวิ่งอยู่บนถนน และที่อยู่ด้านหลังของเด็กหนุ่มก็คือฝูงซอมบี้แน่นขนัดอยู่เต็มถนน