บทที่ 4 สลักตราของฉันไว้บนตัวนาย

แนวคิดเรื่อง “การแก้แค้น” ของเผ่ามังกร เป็นสิ่งที่ทำให้นักวิชาการด้านมังกรของมนุษย์งุนงงมาโดยตลอด ลีออนเองก็เคยได้ยินมาบ้าง การแก้แค้นของพวกเขาเป็นพฤติกรรมที่ไม่ใช่มนุษย์ หลอมรวมทั้ง “ความหมกมุ่น” “ความสุดโต่ง” และ “สิ่งที่เกินขอบเขตความเข้าใจของมนุษย์” เข้าด้วยกัน

ดังนั้น ไม่ว่าการแก้แค้นของเผ่ามังกรจะออกมาในรูปแบบไหน ลีออนคงไม่คิดว่าเป็นเรื่องแปลก

แต่สองปีก่อน เพื่อย่ำยีศักดิ์ศรีของเธอ เขาทำให้เธอตั้งครรภ์ด้วยการกระทำเขย่าจิตวิญญาณเพียงครั้งเดียว แล้วสองปีต่อมา เธอคิดจะทำแบบเดียวกับเขาอย่างนั้นหรือ?

วิธีของเขามันล้ำเส้นเกินไปจริง ๆ สินะ?

ทว่า ในสถานการณ์ปัจจุบัน ลีออนไม่มีเวลามานั่งวิเคราะห์จิตวิทยาการแก้แค้นของรอสไวส์แล้ว หางสีเงินด้านหลังของเธอยกชูขึ้นสูง นั่นคือสัญญาณว่าเผ่ามังกรกำลังเข้าสู่สภาวะตื่นเต้น

ความตื่นเต้นนั้นไม่ได้หมายถึงเพียงความยินดีและความสุขที่เพิ่งเกิดขึ้นกับมูนตัวน้อยเท่านั้น พฤติกรรมอื่น ๆ ก็อาจเป็นสัญญาณของความตื่นเต้นของเผ่ามังกรเงินได้เช่นกัน

ตัวอย่างเช่น…

กิจกรรมแบบคู่

“รอสไวส์ ฆ่าฉันไปเลย หรือไม่ก็ให้มีดฉันมา แล้วเรามาดวลกันตัวต่อตัว”

หากรอสไวส์ยอมดวลตัวต่อตัวกับเขาอย่างยุติธรรม ระหว่างมังกรกับมนุษย์ ลีออนก็พร้อมยอมรับอย่างเต็มใจ แม้จะรู้ว่าตอนนี้เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอเลยก็ตาม แต่เขาจะสู้จนลมหายใจสุดท้าย เพื่อปกป้องเกียรติและศักดิ์ศรีของนักล่ามังกร

ส่วนความเป็นจริงล่ะ?

ใช่ มันคือการดวลหนึ่งต่อหนึ่งระหว่างมนุษย์กับมังกรจริง ๆ เพียงแต่วิธีการและสถานที่ของการดวลครั้งนี้มัน…

รอสไวส์เมินเฉยต่อลีออนโดยสิ้นเชิง หางของเธอกดร่างเขาไว้ ทำให้เขาขยับไม่ได้

ลีออนยังคงพยายามปลุกจิตวิญญาณอัศวินที่อาจหลงเหลืออยู่เพียงน้อยนิดในหัวใจของรอสไวส์

“ฝ่าบาทเอ๋ย… เธออาจฆ่านักล่ามังกรได้ แต่ไม่อาจหยามศักดิ์ศรีได้ การบังคับให้ฉันทำเรื่องแบบนี้กับเธอ คือการดูหมิ่นอย่างที่สุด!”

เมื่อเห็นแบบนี้ ลีออนก็ยังคงพยายามเกลี่ยกล่อมเธอต่อไป

รอสไวส์หลับตาลงเล็กน้อย สีแดงเรื่อค่อย ๆ ไต่ขึ้นบนแก้ม เธอขยับร่างกายช้า ๆ ตามจังหวะลมหายใจ

“ถ้าการทำเรื่องแบบนี้กับเผ่ามังกรคือการดูหมิ่นสำหรับนาย นักล่ามังกร งั้นเมื่อสองปีก่อน ตอนที่นายใช้คำสาปโลหิตกับฉัน นายก็ควรคาดเดาผลลัพธ์ในวันนี้ไว้แล้ว”

“ฉันไม่อยากฟังคำอธิบายของนาย ลีออน ในเมื่อนายเองก็ยอมรับว่านี่คือการดูหมิ่นสำหรับนาย นักล่ามังกร งั้นฉันก็ยิ่งแน่วแน่กับการแก้แค้นครั้งนี้”

รอสไวส์ยื่นนิ้วชี้ออกมา กดลงบนริมฝีปากของลีออนอย่างแผ่วเบา เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ภายในม่านตามังกรแนวตั้งนั้น มีแววคลุมเครือและอ่อนโยนวาบไหว

ลีออนจ้องมองเธออย่างเลื่อนลอย แม้ดวงตาของรอสไวส์จะเต็มไปด้วยความอ่อนหวาน แต่เขารู้ดีว่านั่นเป็นเพียงอารมณ์ที่ถูกกระตุ้นจากสถานการณ์ตรงหน้าเท่านั้น

สิ่งที่เรียกว่า “อารมณ์” ก็เป็นเพียงการตอบสนองตามสัญชาตญาณทางชีวภาพ

รอสไวส์เองก็พูดชัดเจนแล้วว่านี่คือการหยามเกียรติเขา นี่คือการแก้แค้น

“ถ้างั้น เราก็——”

เธอกดเสียงต่ำลง น้ำเสียงอ่อนโยนอย่างยิ่ง แฝงด้วยความได้เปรียบ “เริ่มกันเถอะ”

ลีออนหลับตาลง พยายามกดข่มปฏิกิริยาทางร่างกายของตัวเองอย่างสุดกำลัง แต่ก็ไร้ประโยชน์

สำหรับผู้ชายปกติแล้ว มันเป็นไปไม่ได้เลย ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อสิ่งมีชีวิตเผชิญกับการกระตุ้นอย่างรุนแรง ความต้องการจะก้าวไปให้ลึกยิ่งขึ้นก็ปะทะกับสติเหตุผลของลีออนในฐานะนักล่ามังกรอย่างดุเดือด

สัญชาตญาณการสืบพันธุ์ที่ฝังลึกในตัวสัตว์เพศผู้ ปะทะกับเกียรติและศักดิ์ศรีของนักล่ามังกร—

มันเหมือนความมืดกับแสง เมื่อชนกันแล้ว เหลือเพียงการทำลาย ไม่มีทางอยู่ร่วมกันได้

ในขณะนี้ รอสไวส์กำลังก้าวลึกลงไปบนเส้นทางแห่งการแก้แค้นของเธอมากขึ้น หากจะพูดให้ถูก มันเป็นมหรสพแห่งการหยามเกียรติ มากกว่าจะเป็นการแก้แค้น

สนามรบได้เปลี่ยนจากที่ราบสูงกลางขุนเขา มาเป็นเตียงกว้างนุ่ม ไม่ได้ถือมีดและดาบอีกต่อไป หากแต่ยึดจับอวัยวะส่วนต่าง ๆ ของร่างกายกันและกัน

สิ่งนี้คือการเหยียดหยามลีออน นักล่ามังกรที่แข็งแกร่งที่สุด แต่แล้วมันไม่ใช่การหยามเกียรติตัวเธอเองด้วยหรือ? ราชินีผู้คลุ้มคลั่งกลับยิ่งเย้ายวนกว่าที่เคยเป็น

การต่อสู้อันดุเดือดรอบหนึ่งจบลง เผ่าพันธุ์ยิ่งใหญ่สองเผ่าที่ต่อสู้กันมานับศตวรรษ—มนุษย์และมังกร—กลับตกอยู่ในแดนสุขาวดีอันลุ่มหลง

รอสไวส์รับรู้ถึงความอบอุ่น เธอเอียงศีรษะมองเพดาน เส้นผมสีเงินไหลลงมา ราวกับทางช้างเผือกบนท้องฟ้า เธอหัวเราะเบา ๆ อย่างชวนสะพรึง “ดูสิ นักล่ามังกรผู้ยิ่งใหญ่ นายกำลังรู้สึกเสียเกียรติโดยมังกรที่นายเกลียดที่สุดอยู่หรือเปล่า? รู้สึกไร้พลังไหม? ฮิฮิ… ฮ่าฮ่าฮ่า——”

ลีออนเพิ่งฟื้นจากหมดสติเป็นเวลาสองปี ร่างกายของเขาย่อมอ่อนแออยู่แล้ว

และหลังจากการใช้แรงงานอย่างหนักหน่วงเช่นนี้ เขาก็รู้สึกว่าร่างกายของตัวเองใกล้จะพังทลายลงเต็มที

เขาปล่อยวางความคิดที่จะคุยกับรอสไวส์อย่างมีเหตุมีผลไปแล้ว และตะโกนออกมาว่า

“ฆ่าฉันสิ! รอสไวส์ เธอแก้แค้นได้แล้วไม่ใช่เหรอ? งั้นก็ฆ่าฉันเดี๋ยวนี้เลย รีบ ๆ ทำซะ!”

เมื่อสองปีก่อน เขาคิดว่าไม่มีทางรอดอยู่แล้ว จึงตั้งใจจะหยามรอสไวส์ในวินาทีสุดท้ายของชีวิต

แต่สุดท้าย เขากลับถูกเธอช่วยชีวิตไว้ แล้วถูกลากเข้าไปในความบ้าคลั่งของเธอ สำหรับวีรบุรุษแห่งเผ่ามนุษย์ผู้หยิ่งผยอง นี่แทบจะเลวร้ายยิ่งกว่าความตาย

รอสไวส์ฉีกเปลือกแห่งความอ่อนโยนทิ้งไป “ฆ่านายเหรอ? เฮอะ ความเสียหายที่นายทำกับฉัน ไม่ใช่สิ่งที่ความอ่อนหวานชั่วครู่จะชดเชยได้”

“ฉันอยากให้นายมีชีวิตอยู่ ลีออน อยากให้นายอยู่ดีกินดี”

ราชินีค่อย ๆ ก้มตัวลง เข้าใกล้ใบหน้าของลีออน เส้นผมไหลรินลงมา ขณะเธอลูบใบหูของเขาอย่างแผ่วเบา

“นายต้องมีชีวิตอยู่ เพื่อปล่อยให้ฉันย่ำยีต่อไป”

“ฉันอยากให้นายมีชีวิตอยู่ในความอัปยศนี้ นักล่ามังกรผู้ยิ่งใหญ่ เข้าใจไหม? อยู่กับฉันตลอดชีวิต ถูกฉันกดขี่ เหยียบย่ำศักดิ์ศรี!”

“นายอาจคิดว่า แค่ฆ่าตัวตายในจังหวะที่ฉันเผลอ ทุกอย่างก็จะจบ”

“แต่น่าเสียดายสำหรับนาย ต่อให้ตัดหัวตัวเอง ฉันก็จะใช้ทรัพยากรทั้งหมดที่มีเพื่อชุบชีวิตนายกลับมา”

“ฉันอยากให้นายมีชีวิตอยู่ อยู่ใต้เท้าของฉันตลอดไป อดทนรับการย่ำยีและการล้างแค้นของฉัน”

“ลีออน คอสโมด ไม่มีใครฆ่านายได้จนกว่าฉันจะอนุญาต รวมถึงตัวนายเอง”

ดวงตาของมังกรเงินไม่หลงเหลือความอบอุ่นหรือความพร่ามัวเหมือนเมื่อครู่อีกต่อไป

“ฉันจะสลักตราของฉันไว้บนตัวนาย”

“สำหรับมังกร นี่คือเกียรติยศสูงสุด ราชันมังกรเพศผู้ที่ทรงพลังนับไม่ถ้วนต่างใฝ่ฝันจะได้รับตราของฉัน”

“แต่มีแค่นาย ลีออน มีแค่นายเท่านั้นที่ได้รับมัน”

“เพราะสำหรับนาย มันไม่เกี่ยวกับเกียรติยศเลยแม้แต่น้อย”

“ตราที่สลักบนร่างกายนาย จะหมายถึงความอัปยศ หมายถึงการที่นายกลายเป็นเชลยของฉัน และหมายถึงตลอดชีวิตที่เหลือ นายจะถูกผูกมัดกับฉัน ไปไหนไม่ได้อีก”

รอสไวส์ค่อย ๆ เหยียดมือขวาออกมาขณะพูด วงเวทสีเงินส่องแสงแวววาวอยู่บนฝ่ามือ อีกมือหนึ่งของเธอกระชากเสื้อของลีออนออก

“รอสไวส์… ได้โปรด หยุดเถอะ อย่าทำแบบนี้…”

“ฉันจะทำให้นายรู้ว่า จุดจบของคนที่ล่วงเกินฉัน รอสไวส์ เป็นยังไง!”

ผ่านไปราวหลายสิบวินาที รอสไวส์จึงดึงมือกลับมา จากนั้นเธอก็สะบัดนิ้วเรียก แล้วกระจกข้างเตียงก็ลอยมาอยู่ในมือเธอ

เธอถือกระจกด้วยสองมือ ปรับมุมให้ลีออนมองเห็นตราบนหน้าอกของตน มันคือตรามังกรบินสีเงินกางปีก แฝงลวดลายบางส่วนที่คล้ายรูปหัวใจ

“ลีออน… ในสายตาพวกเขา นายจะยังเป็นนักล่ามังกรผู้ยิ่งใหญ่อยู่ไหมนะ?”

รอสไวส์หัวเราะเบา ๆ สวมเสื้อผ้าให้ตัวเอง แล้วลุกจากเตียง

“ฉันจะไปเตรียมอาหารให้ลูกสาวของเรา คืนนี้…ไว้เราสานต่อ”

.

.

.