บทที่ 25 LV.4 วอร์ล็อคสาย ‘สวะ’ คนแรกในประวัติศาสตร์

บทที่ 25 LV.4 วอร์ล็อคสาย ‘สวะ’ คนแรกในประวัติศาสตร์

ยามดึกสงัด พนักงานของสมาคมผู้ใช้เวทต่างก็เลิกงานกันหมดแล้ว

มีเพียงห้องทดลองของจาซิวเท่านั้นที่ยังคงสว่างไสว

คนที่อยู่เวรยามเฝ้าตอนกลางคืนก็คุ้นเคยกับเรื่องนี้ดี

แต่ครั้งนี้แตกต่างออกไปเล็กน้อย เพราะครั้งนี้ยังมีอันเดดภูตพรายตนหนึ่งอยู่เป็นเพื่อนจาซิวโต้รุ่งด้วย

อย่างน้อยจาซิวก็ต้องนอนสี่ชั่วโมง แต่บูบูต่างหากที่ไม่ต้องนอนเลยแม้แต่น้อย

ในขณะนี้ บูบูกำลังกอดผลึกธาตุก้อนใหญ่หลายก้อน ดูดซับพลังเวทอย่างสบายอารมณ์

จาซิวยังให้ผงเซอร์โคเนียมสีแดงกับกระดูกอาบเวทอีกหนึ่งท่อนแก่เป็นรางวัลที่มันร่ายเวทมนตร์สารพัดอย่างมาทั้งวัน

อันที่จริงแล้ว การคงสภาพของบูบูนั้นไม่ได้ต้องการพลังเวทมากมายอะไรนัก ที่มันกอดผลึกสองสามก้อนแทะเล่นอยู่ก็เป็นเพราะความตะกละล้วนๆ

มันรู้สึกว่าพลังเวทจากวัตถุดิบที่แตกต่างกันมี “รสสัมผัส” ที่ไม่เหมือนกัน

ผลึกสายฟ้าจะซ่าๆ ผลึกน้ำแข็งจะเย็นๆ ส่วนกระดูกท่อนนั้นมีกลิ่นหอมแปลกๆ ที่ทำให้ติดใจอย่างยิ่ง

เมื่อเทียบกับบูบูที่กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย จาซิวกลับยุ่งกว่ามาก

เขากำลังขะมักเขม้นเขียนรายงานการทดลองกองโตอยู่

ตอนนี้จาซิวคิดถึงเครื่องพิมพ์อย่างสุดซึ้ง ถ้ามีสักเครื่อง เขาก็คงไม่ต้องมานั่งเขียนเนื้อหารายงานการทดลองทั้งหมดด้วยมือ แถมยังต้องวาดตารางเองอีก

ไว้พอระดับสูงขึ้นเมื่อไหร่ จะต้องวิจัยเวทถ่ายเอกสารให้ได้เลย

…

อีกหลายชั่วโมงต่อมา จาซิวขยี้ตาที่แห้งผากของตนเอง แล้วขยับคอจนได้ยินเสียง “กร๊อบ”

“ในที่สุดก็เขียนเสร็จ”

จาซิวมองผลงานของตัวเองอย่างพึงพอใจ

การทดลองกองโตที่มีแต่น้ำทั้งนั้น ไม่มีนวัตกรรมใดๆ เลยแม้แต่น้อย

ตอนกลางวัน เขาให้บูบูใช้เวทมนตร์ทั้งหมดที่เขารู้จัก และบันทึกการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นภายใต้อิทธิพลของรูนภูตพราย

วิจัยแก่นแท้ของรูนภูตพรายไม่ได้ แล้วปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นจะวิจัยไม่ได้เชียวหรือ?

ดังนั้น ชุดรายงาน ‘การทดลองสังเกตการณ์การเปลี่ยนแปลงของผลลัพธ์เวทมนตร์ XXX หลังจากการร่ายโดยอาศัยระบบรูนของภูตพราย’ จึงได้ถือกำเนิดขึ้น

จาซิวถือว่าเข้าใจวิธีการใช้ประโยชน์จากรูนภูตพรายได้อย่างถูกต้องแล้ว

นี่มันก็คือกราฟีนในวงการวัสดุศาสตร์ จุลินทรีย์ในลำไส้ของวงการแพทย์ และการเรียนรู้เชิงลึกของวงการคอมพิวเตอร์ดีๆ นี่เอง!

แค่ผสมอะไรเข้าไปนิดหน่อยก็สามารถสร้างงานวิจัยใหม่ขึ้นมาได้แล้ว

นี่จะต้องช่วยให้ผู้ใช้เวทฝึกหัดจบการศึกษาได้กี่คนกันนะ

จาซิวจัดเรียงผลงานเหล่านี้ให้เข้าที่

เริ่มส่งรายงาน!

【หัวข้อ 1 คะแนน/นวัตกรรม 1 คะแนน/ปริมาณงาน 1 คะแนน/ระดับการวิจัย 2 คะแนน/ผลกระทบ 1 คะแนน】

【หัวข้อ 1 คะแนน/นวัตกรรม 1 คะแนน/ปริมาณงาน 2 คะแนน/ระดับการวิจัย 1 คะแนน/ผลกระทบ 0 คะแนน】

…

【คำประเมิน: น่าขยะแขยง คำว่า ‘รูนภูตพราย’ นี่แทบจะจำไม่ได้แล้ว】

…

【คำประเมิน: โชคดีมากที่เนื้อหานี้มีแค่พวกเราที่ได้เห็น ไม่ได้ไปสร้างมลทินให้คนอื่น】

เมื่อเห็นคำประเมินที่ไม่ไว้หน้า จาซิวก็ยิ้มเล็กน้อย

ไม่มีคำว่า “พวกเรา” หรอก ไอ้ของพวกนี้ตอนที่เขาเขียน ตัวเขาเองยังไม่ได้ดูเลย

ถึงแม้ว่างานวิจัยที่แทบจะเรียกไม่ได้ว่าเป็นงานวิจัยเหล่านี้ จะได้คะแนนไม่สูงเลยสักชิ้น แต่ก็ไม่อาจต้านทานปริมาณที่มากมายมหาศาลได้

【รางวัล: 60 ค่าประสบการณ์】

【รางวัล: 70 ค่าประสบการณ์】

【รางวัล: 50 ค่าประสบการณ์】

…

ข้อความแจ้งเตือนรางวัลปรากฏขึ้นมาทีละอัน แถบค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ แต่มั่นคง

เอาเถอะ การทำแบบนี้มันก็ขาดจิตวิญญาณของนักวิจัยไปหน่อยจริงๆ

จะโทษว่าเขาตกต่ำก็ไม่ได้ ก็ค่าประสบการณ์มันหอมหวานเกินไปนี่นา

เลเวลอัปน่ะ ไม่น่าอายหรอก

ในไม่ช้า แถบค่าประสบการณ์ก็เต็ม

【เลื่อนระดับ วอร์ล็อค LV.3→LV.4】

【ค่าประสบการณ์ปัจจุบัน: 2710/6500】

【ได้รับค่าสถานะ +2】

【เวท <จุดยึดเทเลพอร์ต> เลื่อนระดับ ตอนนี้สามารถทำเครื่องหมายสถานที่เพิ่มเติมได้อีกหนึ่งแห่ง ขอแนะนำให้ตั้งจุดยึดใหม่ไว้ที่หอพัก ด้วยวิธีนี้ ชีวิตทั้งหมดของเจ้าก็จะเป็นการวนเวียนอยู่ระหว่างหอพักกับห้องทดลอง】

【ได้รับเวท: สมาธิสมบูรณ์ เมื่อใช้แล้ว จะสามารถเข้าสู่สภาวะลื่นไหล (flow state) ได้ สมาธิจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก ความเร็วในการอ่าน ความสามารถในการคำนวณ และความเข้าใจจะได้รับการเสริมประสิทธิภาพ แนะนำให้ใช้หลังจากการพักผ่อนยาวนานเท่านั้น ถึงแม้จะไม่มีคูลดาวน์ แต่การใช้บ่อยครั้งอาจทำให้เกิดผลข้างเคียงที่รุนแรง เช่น ปวดศีรษะ เวียนศีรษะได้】

【สามารถเลือกความสามารถพิเศษใหม่ได้】

จาซิวนำค่าสถานะไปเพิ่มให้กับสติปัญญาและการรับรู้ก่อน เพื่อที่จะได้ลิ้มรสเค้กก้อนโตอย่างรูนภูตพรายได้เร็วที่สุด เขาตัดสินใจว่าจะไม่พิจารณาค่าสถานะอื่นใดจนกว่าสองค่านี้จะถึง 16

【ค่าสถานะ: พลัง 4/ความว่องไว 3/ความทนทาน 5/สติปัญญา 9/การรับรู้ 9/เสน่ห์ 4】

ด้วยวิธีนี้ ในสถานการณ์ที่ดีที่สุด เขาจะสามารถเริ่มวิจัยรูนได้เมื่อถึงเลเวล 11

เพียงแต่ว่าเมื่อดูจากอัตราการเพิ่มขึ้นของค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ในการเลื่อนระดับในตอนนี้ เลเวล 11 เกรงว่าคงต้องใช้ค่าประสบการณ์หลายหมื่น

พอคิดแบบนี้แล้วก็รู้สึกว่ามันช่างห่างไกล ค่าประสบการณ์หลักหมื่นคงจะปั๊มทีละหลักสิบแบบนี้ได้ไม่ดีนัก

ทำได้เพียงฝากความหวังไว้กับสถาบันเวทมนตร์เซนต์โดร ว่าจะสามารถมอบเงื่อนไขที่ทำให้เขาทำงานวิจัยชิ้นหนึ่งแล้วได้ค่าประสบการณ์หลายพันได้

จาซิวเองก็อยากจะทำงานวิจัยที่มีผลกระทบทางวิชาการจริงๆ เหมือนกัน

ตอนนี้สิ่งที่ยังไม่ได้ตัดสินใจในรางวัลการเลื่อนระดับ ก็เหลือเพียงความสามารถพิเศษใหม่เท่านั้น

จาซิวเริ่มเลือกความสามารถพิเศษที่เหมาะสมกับเขาที่สุดจากรายการความสามารถพิเศษที่ซับซ้อน

“การแสดง การระวังภัย ถือสองมือ...”

ผลของความสามารถพิเศษส่วนใหญ่ คือการมอบความสามารถในด้านใดด้านหนึ่งโดยเฉพาะ

เช่น การใช้ยุทโธปกรณ์บางชนิดอย่างเชี่ยวชาญ การเรียนรู้ภาษาที่ไม่ค่อยมีคนใช้ ทำให้โกหกเก่งขึ้น...

มีประโยชน์ก็จริง แต่ก็ไม่ได้ทำให้จาซิวรู้สึกอยากได้อย่างรุนแรงเป็นพิเศษ

สิ่งที่เขาต้องการมากที่สุด คือสิ่งที่เขาไม่สามารถเรียนรู้ได้ด้วยตัวเอง

เหมือนกับภาษา ถ้าพยายามหน่อยก็เรียนเองได้ การได้มาเป็นรางวัลเลื่อนระดับรู้สึกเหมือนขาดทุนยังไงก็ไม่รู้

จาซิวไล่ดูรายการความสามารถพิเศษไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเริ่มรู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง สู้ให้เวทมนตร์ที่เป็นเอกลักษณ์มาเลยยังจะดีกว่า จะได้ไม่ต้องมานั่งเลือกให้ลำบาก

ในขณะที่จาซิวเริ่มผิดหวังมากขึ้นเรื่อยๆ และกำลังจะเลือกความสามารถพิเศษที่เพิ่มค่าสถานะพื้นฐานไปส่งๆ ทันใดนั้นเขาก็พบกับตัวเลือกที่น่าทึ่งอย่างหนึ่ง

【สหพันธ์ผู้อุปถัมภ์ (เฉพาะอาชีพวอร์ล็อค)】

【สร้างสหพันธ์ที่นำโดยผู้อุปถัมภ์ สมาชิกคนอื่นๆ ในสหพันธ์สามารถทำหน้าที่เป็นผู้อุปถัมภ์รอง และถูกยืมพลังมาใช้ได้】

นี่มันอะไรกัน?

ดวงตาที่เริ่มง่วงนอนของจาซิวเบิกกว้างขึ้นมาทันที

วอร์ล็อคจะมีผู้อุปถัมภ์คนอื่นได้ด้วยเหรอ?

เป็นความสามารถพิเศษที่โกงเกินไปแล้ว

ถ้าเป็นจริงอย่างที่คำอธิบายบอกไว้ สามารถหาผู้อุปถัมภ์มารวมกันเป็นกองทัพ แล้วแต่ละคนก็ยืมพลังมาใช้ได้นิดหน่อย

แบบนั้นก็ไร้เทียมทานเลยไม่ใช่รึ!

สายมีเส้นสายนี่เอง

มีเส้นสายเดียวไม่แข็งพอ ก็หามาเป็นกองทัพเลย

เอาอันนี้แหละ

จาซิวกำลังจะเลือกความสามารถพิเศษนี้ แต่แล้วก็ลังเลขึ้นมา

ถึงแม้ว่ามองเผินๆ แล้วจะดูไร้เทียมทานจริงๆ แต่จะไปหาสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังมากมายขนาดนั้นมาเป็นผู้อุปถัมภ์รองได้ที่ไหนกัน?

ต่อให้หาเจอ แล้วจะเกลี้ยกล่อมให้พวกเขายอมมาเป็นผู้อุปถัมภ์รองได้อย่างไร

เสน่ห์ของตัวเองก็ต่ำขนาดนี้

อีกอย่าง ผู้อุปถัมภ์จะไม่เสียหน้าแย่เหรอ

วอร์ล็อคคนอื่นมีผู้อุปถัมภ์คนเดียว แต่เขาน่ะพิเศษ วอร์ล็อคคนเดียวรับใช้เจ้านายทั้งกองทัพ

หลังจากลังเลอยู่ครู่ใหญ่

“ช่างเถอะ เอาอันนี้แหละ”

ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็ใช้การหลอกลวงเอา เรียนรู้จากคอนสแตนติน หลอกทั้งสวรรค์และนรก

จาซิวกดยืนยัน

แรงดึงดูดของศักยภาพที่สูงเสียดฟ้านั้นมันช่างยิ่งใหญ่เกินไปจริงๆ

หลังจากยืนยันความสามารถพิเศษ ในหัวของจาซิวก็มีเวทมนตร์ใหม่ปรากฏขึ้นมา เป็นสัญญาชนิดหนึ่ง

เมื่อลงนามแล้ว อีกฝ่ายก็จะกลายเป็นผู้อุปถัมภ์รองของเขา

จาซิวอ่านสัญญานั้นอย่างละเอียด

ข่าวร้ายคือ บนสัญญาระบุไว้อย่างชัดเจนว่า เมื่อลงนามแล้วจะกลายเป็นผู้อุปถัมภ์รอง

ดูเหมือนว่าการหลอกให้เซ็นสัญญาคงจะใช้ไม่ได้ผล

จะมีสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังตนไหนที่ไม่ยอมอ่านสัญญาบ้างไหมนะ?

ดูเหมือนจะมีนะ

จาซิวหันไปมองบูบู

บูบู: “มีอะไรเหรอ ลูกพี่?”

“บูบู ต่อไปนี้ข้าคือลูกพี่ของเจ้า ส่วนเจ้าคือผู้อุปถัมภ์รองของข้า เราสองคนต่างคนต่างนับศักดิ์กันไป”

จบบทที่ 25