บทที่ 67 ประเทศ U: ขออภัยที่ต้องพูดตรงๆ นะ ระบบขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้ามันก็แค่ขยะ

บทที่ 67 ประเทศ U: ขออภัยที่ต้องพูดตรงๆ นะ ระบบขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้ามันก็แค่ขยะ

"เป็... เป็นไปไม่ได้!"

วิลเลียม แบลร์ หน้าซีดเผือด เส้นเลือดปูดโปนบนหลังมือที่กำเอกสารแน่น!

วินาทีต่อมา เขาเงยหน้าขวับ จ้องมองชายหนุ่มที่ส่งเอกสารด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว ตะโกนลั่น: "เร็ว! เตรียมรถ!"

"เตรียมรถ?" ชายหนุ่มงงงวย ถามกลับโดยสัญชาตญาณ "ไปไหนครับ?"

"ทำเนียบขาว!"

วิลเลียม แบลร์คว้าเสื้อคลุมข้างตัว กระชากประตูห้องทำงานเปิดออก: "ภายในสิบนาที ฉันต้องเห็นประตูทำเนียบขาว!"

……

ทำเนียบขาว ประเทศ U

วิลเลียม แบลร์กำกระดาษ A4 ที่บันทึกข้อมูลข่าวกรองแน่น วิ่งหน้าตื่นตรงไปยังห้องทำงานประธานาธิบดี

และแล้ว...

อย่างที่คาดไว้ เขาถูกบอดี้การ์ดร่างยักษ์สองคนขวางทางไว้

"หลีกไป! ฉันมีข้อมูลสำคัญมากต้องรายงานท่านประธานาธิบดี!"

พูดจบ วิลเลียมก็โบกเอกสารในมือ

"ขออภัยครับท่าน ตอนนี้เป็นเวลานอนกลางวันของท่านอัลเบิร์ตครับ" บอดี้การ์ดตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย

วิลเลียม แบลร์เบิกตากว้าง เขาถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความโมโห!

"WTF?!"

"รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?"

"ท่านคือผู้อำนวยการ CIA ครับท่าน" บอดี้การ์ดตอบหน้าตาย "แต่ผมก็ยังให้ท่านผ่านไปไม่ได้ ท่านอัลเบิร์ตกำชับเป็นพิเศษว่า ห้ามใครรบกวนเวลานอนกลางวันของท่านเด็ดขาด"

"ครับท่าน โปรดเห็นใจพวกเราด้วย ถ้าปล่อยท่านเข้าไป พวกเราคงตกงานแน่" บอดี้การ์ดอีกคนเสริม

"เหอะ..." วิลเลียม แบลร์แค่นเสียง มองบอดี้การ์ดทั้งสองอย่างมีความหมาย "ได้ หวังว่าพวกนายจะจำเรื่องวันนี้ไว้ให้ดี!"

"บอกมา ท่านประธานาธิบดีจะตื่นกี่โมง?"

"......อีกห้านาทีครับ ท่านสามารถนั่งรอที่จุดพักคอยด้านข้างได้ครับ" บอดี้การ์ดไม่สนใจคำขู่ของวิลเลียม ผายมือไปที่เก้าอี้ตรงทางเดินอย่างไม่ยี่หระ

ห้านาทีต่อมา

เสียงนาฬิกาปลุกดังมาจากห้องทำงานประธานาธิบดี บอดี้การ์ดจึงเอ่ยเตือนเบาๆ: "ผอ.วิลเลียมครับ เวลานอนกลางวันของท่านประธานาธิบดีจบลงแล้ว ท่านเข้าไปได้ครับ"

วิลเลียม แบลร์ถอนหายใจยาว ลุกจากเก้าอี้ก้าวเร็วๆ ไปที่ประตูห้องทำงาน

……

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก!"

วิลเลียมปรับอารมณ์ เคาะประตูห้องทำงานประธานาธิบดีเบาๆ

"ใครน่ะ?"

ขณะที่วิลเลียมกำลังจะตอบ เสียงอัลเบิร์ตก็ดังขึ้นอีกครั้ง: "ช่างเถอะ ไม่ว่าใครก็เข้ามาได้!"

วิลเลียม: "......"

มุมปากเขากระตุกสองสามที ผลักประตูห้องทำงานเข้าไป

"วิลเลียม แบลร์?" อัลเบิร์ตขยี้ตาที่ยังสะลึมสะลือ บิดขี้เกียจพึมพำ "คุณมาทำไม?"

มองประธานาธิบดีที่ยังไม่ตื่นเต็มตา หางตาของวิลเลียม แบลร์กระตุกยิกๆ

เขาปรับสีหน้าเคร่งขรึม พูดเสียงเข้ม: "ท่านประธานาธิบดีครับ สายลับฝั่งประเทศเซี่ยส่งข้อมูลสำคัญมากมา..."

ยังพูดไม่ทันจบ อัลเบิร์ตก็ยกมือขึ้นห้าม

วินาทีต่อมา อัลเบิร์ตกดปุ่มสีแดงบนโต๊ะ

ขณะที่วิลเลียม แบลร์กำลังงุนงง ประตูอีกด้านของห้องทำงานก็เปิดออก

เลขาสาวในชุดทำงานรัดรูปถือแก้วเครื่องดื่มสีน้ำตาลเดินเข้ามา

สายตาของอัลเบิร์ตจับจ้องอยู่ที่เรียวขาในถุงน่องสีดำของเลขาสาวอยู่หลายวินาที

จากนั้น เขารับแก้วเครื่องดื่มจากมือเลขาสาว พยักหน้าให้วิลเลียมเบาๆ: "โค้ก รับสักแก้วไหม?"

"จริงสิ เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ?"

วิลเลียม: "......"

พูดตามตรง ทั้งชีวิตเขาไม่เคยพูดไม่ออกขนาดนี้มาก่อน

แม้จะเคยได้ยินมาบ้างว่าประธานาธิบดีคนนี้ไม่ได้เรื่อง แต่ก็นึกไม่ถึงว่าจะ... เหลวไหลขนาดนี้!

ทันใดนั้น เขาก็ล้มเลิกความคิดที่จะ "ฟ้อง" เรื่องบอดี้การ์ด เพราะดูทรงแล้ว บอดี้การ์ดสองคนนั้นคงไม่โดนลงโทษเพราะเรื่องแค่นี้หรอก

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ สงบสติอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน

จากนั้น กัดฟันพูด: "ท่านประธานาธิบดีครับ สายลับฝั่งประเทศเซี่ยส่งข้อมูลสำคัญมาครับ!"

พอได้ยินว่าเป็นข่าวจากประเทศเซี่ย สีหน้าของอัลเบิร์ตก็เริ่มจริงจังขึ้น

เขายกแก้วขึ้นจิบโค้กเย็นเจี๊ยบ ถามเสียงเบา: "ข้อมูลอะไร?"

"ประเทศเซี่ยครอบครองเทคโนโลยีย่อส่วนเตาปฏิกรณ์ฟิวชันแล้วครับ!"

"พรูด... แค่กๆๆ!!" อัลเบิร์ตสำลักโค้ก มือไม้ปั่นป่วนคว้าทิชชู่มาเช็ดคราบโค้กบนโต๊ะ

"คุณว่าอะไรนะ?! เทคโนโลยีย่อส่วนเตาปฏิกรณ์ฟิวชัน?"

"เป็นไปได้ยังไง?! แหล่งข่าวเชื่อถือได้เหรอ?"

วิลเลียม แบลร์ยักไหล่: "เชื่อถือได้แน่นอนครับ ทางการประเทศเซี่ยออกมายอมรับเองแล้ว"

หน้าของอัลเบิร์ตบึ้งตึงทันที

Fxxk...

เขาเพิ่งจะทุ่มเงินมหาศาลซื้อเทคโนโลยีนิวเคลียร์ฟิวชันครบชุดไปหมาดๆ!

สรุปคือ เขาซื้อของตกรุ่นของคนอื่นมางั้นเหรอ?!

ที่ผ่านมามีแต่ประเทศ U หลอกฟันกำไรประเทศอื่น!

อัลเบิร์ตคาดไม่ถึงเลยว่า ในยุคสมัยของเขา ประเทศ U จะถูกประเทศเซี่ยที่อยู่ห่างไกลคนละซีกโลกหลอกฟันกำไรจนยับเยินขนาดนี้!

"ประธานสภาหลี่..." อัลเบิร์ตพึมพำด้วยแววตาอาฆาต

วิลเลียมยื่นเอกสารให้อัลเบิร์ต: "นอกจากนี้ สายลับยังได้ข้อมูลมาอีกเรื่องครับ"

"ประเทศเซี่ยกำลังวิจัยระบบขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้า และได้ยกเลิกโครงการวิจัยจรวดขนส่งขนาดใหญ่ลองมาร์ช 10 ไปแล้วครับ"

อัลเบิร์ตชะงักไปเล็กน้อย

"ระบบขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้า?"

"มันคืออะไร?"

แววตาของวิลเลียม แบลร์ฉายแววสงสัย พูดอย่างไม่แน่ใจ: "น่าจะเป็นระบบขับเคลื่อนรูปแบบใหม่ครับ ผมสงสัยว่า เรื่องนี้อาจเกี่ยวข้องกับความเคลื่อนไหวแปลกๆ ของประเทศเซี่ยในช่วงนี้"

"รายละเอียดเชิงลึก ผมคิดว่าท่านควรถาม ผอ.นาซ่า ของเราดีกว่าครับ"

อัลเบิร์ตขมวดคิ้ว จากนั้นยกโทรศัพท์ตั้งโต๊ะสีดำขึ้น: "เรียก ผอ.มอร์ตันมาพบผม!"

"แล้วก็ แอนโธนี่ด้วย ให้เขามาเหมือนกัน"

……

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ชายร่างเล็กหัวล้านเลี่ยนมองอัลเบิร์ตด้วยความประหม่า: "ท่านประธานาธิบดี มีธุระอะไรกับผมเหรอครับ?"

"มอร์ตัน คุณรู้จักระบบขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้าไหม?"

มอง ผอ.นาซ่า ที่หัวล้านเลี่ยนตรงหน้า อัลเบิร์ตขมวดคิ้วถาม: "สายลับรายงานว่า ช่วงนี้ประเทศเซี่ยกำลังวิจัยระบบขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้า แถมยังยกเลิกโครงการวิจัยจรวดขนส่งลองมาร์ช 10 ไปแล้วด้วย"

มอร์ตันอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามกลับอย่างเหลือเชื่อ: "ระบบขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้า?"

"ท่านประธานาธิบดีครับ ท่านแน่ใจเหรอครับว่าเป็นระบบขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้า?"

คิ้วของอัลเบิร์ตขมวดแน่นกว่าเดิม: "แน่นอน ฉันมั่นใจ!"

มอร์ตันแค่นหัวเราะ สีหน้าประหม่าหายไปทันที

เขายักไหล่เบาๆ พูดอย่างไม่ยี่หระ: "ท่านประธานาธิบดีครับ ขออภัยที่ต้องพูดตรงๆ นะครับ ระบบขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้ามันก็แค่ขยะครับ"

"ปล่อยให้ประเทศเซี่ยวิจัยไปเถอะครับ ผมไม่เชื่อหรอกว่าพวกเขาจะทำอะไรสำเร็จได้!"