บทที่ 25 รอดพ้นคมเขี้ยวฉลาม

บทที่ 25 รอดพ้นคมเขี้ยวฉลาม

ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่มองเห็นชัดว่าสัตว์ยักษ์ที่พุ่งทะลุผิวน้ำขึ้นมาคือฉลามฟันเลื่อย ความดีใจที่ได้เหยื่อพลันมลายหายไปสิ้น รูม่านตาคมกริบของโม่หลีหดวูบลง สีหน้าสงบนิ่งแปรเปลี่ยนเป็นความระแวดระวังทันที

ซวยแล้ว!

ฉลามฟันเลื่อย แม้จะเป็นเพียงสัตว์อสูรระดับหนึ่งขั้นต้น แต่ขึ้นชื่อเรื่องความดุร้าย ชอบการต่อสู้ และเจ้าคิดเจ้าแค้นเป็นที่สุด

ที่สำคัญ พวกมันเป็นสัตว์สังคมที่อยู่รวมกันเป็นฝูง น้อยครั้งนักที่จะออกหากินตามลำพัง

การที่มันโผล่มาตรงนี้ตัวหนึ่ง ก็มักจะหมายความว่า ใต้ท้องทะเลลึกดำมืดแห่งนี้ กำลังมีฝูงฉลามฟันเลื่อยนับสิบตัววนเวียนอยู่ใกล้ๆ!

ความคิดของโม่หลีแล่นเร็วรี่ ชั่งน้ำหนักผลได้ผลเสียในชั่วพริบตา

จะชักช้าอยู่ที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด!

หากกลิ่นคาวเลือดกระจายออกไป เรียกฝูงฉลามให้แห่กันมา ถึงตอนนั้นอย่าว่าแต่จะฆ่าไอ้ตัวนี้เลย แม้แต่ "นาวามังกรเร้น" ลำนี้ ก็คงไม่พ้นโดนฉีกเป็นชิ้นๆ แน่!

คิดได้ดังนั้น แววตาของโม่หลีก็เปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร ไร้ซึ่งความลังเลอีกต่อไป

มือซ้ายประสานอินทร์อย่างรวดเร็ว พลังเวทระดับกลั่นลมปราณขั้นสองในกายพรั่งพรูออกมาอย่างไม่มีกั๊ก

"คมมีดวารี" ที่ฝึกฝนมาแรมเดือนจนช่ำชอง ก่อตัวขึ้นในมือภายในเวลาไม่กี่อึดใจ

"ไป!"

โม่หลีตะโกนเสียงต่ำ

คมมีดวารีสีน้ำเงินเข้มควบแน่นจนดูเหมือนของจริง หมุนติ้วแหวกอากาศส่งเสียงหวีดหวิว พุ่งเข้าใส่ฉลามฟันเลื่อยที่กำลังดิ้นพล่านอยู่ในทะเล!

พร้อมกันนั้น โม่หลีส่งกระแสจิต ถุงสมบัติที่เอวเปล่งแสงวูบหนึ่ง กระบี่มัจฉาเขียวพุ่งออกมาตามคำสั่ง กลายเป็นลำแสงสีเขียวพุ่งตามหลังคมมีดวารีไปติดๆ มุ่งตรงสู่จุดตายของฉลามร้าย

เจ้าฉลามฟันเลื่อยที่ถูกเบ็ดเหล็กกล้าเจาะทะลุขากรรไกรล่าง กำลังดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งอยู่บนผิวน้ำ ตีน้ำจนเกิดคลื่นเลือดสาดกระเซ็น

เขี้ยวแหลมคมดุจใบมีดโกนของมันกัดกระชากเบ็ดที่ตรึงมันไว้อย่างบ้าคลั่ง เกิดเสียง "กึด กึด" ของโลหะที่กำลังจะแตกหัก ฟังแล้วเสียวฟัน ในที่สุดมันก็กัดเบ็ดเหล็กกล้าอันแข็งแกร่งจนแหลกเป็นชิ้นๆ ได้สำเร็จ!

วินาทีที่หลุดพ้นพันธนาการ เลือดสีแดงสดก็พุ่งกระฉูดออกจากบาดแผลใต้คาง

ความเจ็บปวดและกลิ่นเลือด ปลุกสัญชาตญาณดิบเถื่อนของสัตว์ร้ายให้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์!

เผชิญหน้ากับการโจมตีต่อเนื่องของโม่หลี มันไม่คิดจะหลบหลีกแม้แต่น้อย หัวขนาดมหึมาสะบัดอย่างแรง ใช้แผ่นหลังที่หุ้มด้วยหนังหนาและกล้ามเนื้ออันแข็งแกร่ง รับการโจมตีจากคมมีดวารีเข้าไปเต็มๆ!

"เคร้ง!"

คมมีดวารีฟันลงบนหลังฉลาม ราวกับฟันถูกเหล็กกล้า ทิ้งรอยแผลตื้นๆ ที่มีเลือดซึมออกมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ส่วนกระบี่มัจฉาเขียวที่ตามมาติดๆ กลับถูกมันอ้าปากงับไว้ได้แน่น!

ฟันสามเหลี่ยมซ้อนกันหลายชั้นในปากบดขยี้อย่างบ้าคลั่ง กัดจนอาวุธวิเศษระดับต่ำเล่มนี้แสงหมองลง ส่งเสียงครวญครางใกล้จะหักสะบั้นรอมร่อ!

ขณะเดียวกัน กลิ่นคาวเลือดอันเข้มข้นในน้ำทะเล เปรียบเสมือนสัญญาณเรียกภัยร้าย กระจายออกไปรอบทิศทางอย่างรวดเร็ว

ห่างออกไปสิบลี้ ฝูงฉลามฟันเลื่อยที่กำลังออกลาดตระเวนพลันเปลี่ยนทิศทางทันทีที่ได้กลิ่นเลือด พวกมันพุ่งตัวดุจลูกธนูหลุดจากแหล่ง พุ่งทะยานใต้น้ำมุ่งหน้ามาทางโม่หลีด้วยความเร็วสูง

สีหน้าของโม่หลีเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลและการสูญเสียพลังวิญญาณจากกระบี่มัจฉาเขียว

ปากขยับร่ายคาถาเปลี่ยนบท น้ำทะเลใต้เท้าปั่นป่วน สายน้ำหลายสายพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า รวมตัวกันเป็น "วงแหวนรัดกระแส" อันแข็งแกร่งรอบตัวเขาเพื่อป้องกัน

วินาทีต่อมา แววตาเขาฉายแววอำมหิต!

"นาวามังกรเร้น ชนมันเลย!"

จิตเชื่อมโยงกับเรือวิญญาณคู่ชีพ เชื้อเพลิงเลือดในค่ายกลขับเคลื่อนลุกไหม้อย่างรุนแรง ระเบิดพลังขับเคลื่อนมหาศาลอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!

หัวเรือ "นาวามังกรเร้น" เชิดขึ้นสูง ราวกับมังกรคะนองน้ำตัวจริง ฉีกกระชากเกลียวคลื่น พุ่งเข้าชนฉลามฟันเลื่อยที่กำลังงับกระบี่มัจฉาเขียวอยู่อย่างเต็มแรงด้วยความมุ่งมั่นที่จะบดขยี้ทุกสิ่ง!

"ปัง——!"

เสียงปะทะหนักหน่วงราวกลองศึกดังกึกก้องไปทั่วผิวน้ำ!

โม่หลียืนปักหลักนิ่งสนิทบนดาดฟ้า ราวกับสองขามีรากงอกยึดพื้นไว้

ส่วนฉลามฟันเลื่อยที่มัวแต่สนใจกระบี่มัจฉาเขียว หลบไม่ทันแน่นอน ถูกแรงกระแทกมหาศาลชนเข้าที่ลำตัวช่วงเอวเต็มเป้า

ร่างของมันถูกชนกระเด็นไปไกลหลายวา ลอยละลิ่วเป็นเส้นโค้งที่น่าเวทนากลางอากาศ!

จังหวะนี้แหละ!

โม่หลีฉวยโอกาสทองที่ผ่านไปไวเหมือนโกหก ปล่อยคมมีดวารีที่เตรียมไว้แล้วออกไปอีกครั้ง!

คมมีดแหวกอากาศ เฉือนผ่านหน้าท้องอันอ่อนนุ่มของฉลามฟันเลื่อยอย่างแม่นยำ

"ฉึก!"

พริบตานั้น เครื่องในกองมหึมาและเลือดอสูรร้อนระอุทะลักออกมา ย้อมผิวน้ำทะเลรัศมีสิบกว่าวาให้กลายเป็นสีแดงฉานน่าสยดสยอง

ทว่า ใบหน้าของโม่หลีกลับไม่มีความผ่อนคลายแม้แต่น้อย กลับยิ่งระแวดระวังมากขึ้น

เขารีบเรียกกระบี่มัจฉาเขียวที่แสงริบหรี่กลับคืนมา ส่งกระแสจิตสั่งให้กระบี่กลายเป็นลำแสงสีเขียว พุ่งเข้าไปแทงซ้ำที่ปากกว้างและดวงตาขุ่นมัวของฉลามฟันเลื่อยอีกสองครั้งอย่างไร้ความปรานี เพื่อให้มั่นใจว่ามันตายสนิท ไม่มีทางแกล้งตายแน่นอน เมื่อแน่ใจแล้วถึงได้ถอนหายใจออกมา แล้วรีบลากซากศพขนาดมหึมานั้นขึ้นมาบนดาดฟ้าเรือ "นาวามังกรเร้น" อย่างรวดเร็ว

แต่ยังไม่ทันจะได้หายใจหายคอ เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นอีก!

"ตูม!"

แรงกระแทกรุนแรงกระแทกเข้าที่ท้ายเรืออย่างจัง ตัวเรือ "นาวามังกรเร้น" โคลงเคลงอย่างหนัก จนโม่หลีที่ยืนไม่มั่นคงเกือบจะหัวทิ่ม

ไม่ทันแล้ว!

โม่หลีหันขวับกลับไปมอง เพ่งสายตาฝ่าความมืด เห็นเพียงผิวน้ำด้านหลัง "นาวามังกรเร้น" ปรากฏครีบฉลามหลายอันโผล่พ้นน้ำ สะท้อนแสงจันทร์เป็นประกายเย็นเยียบ

พวกมันดาหน้าเข้ามาไม่ขาดสาย ใช้ลำตัวพุ่งชนเรือวิญญาณระลอกแล้วระลอกเล่าอย่างบ้าคลั่ง!

เห็นภาพนี้ โม่หลีสบถในใจ "เกลียดอะไรได้อย่างนั้นจริงๆ! ต้องรีบหนีแล้ว!"

"นาวามังกรเร้น" ในฐานะเรือวิญญาณคู่ชีพ เชื่อมโยงกับจิตใจเขา

การถูกกระแทกติดต่อกันหลายครั้ง ทำให้เขารู้สึกได้ชัดเจนถึงความเสียหายเล็กน้อยที่เกิดขึ้นกับโครงสร้างเรือ

ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป โม่หลีไม่สงสัยเลยว่า เรือวิญญาณระดับกลางของเขาอาจจะแตกเป็นเสี่ยงๆ จมลงก้นทะเลตรงนี้แน่!

เขาเหลือบมองซากฉลามฟันเลื่อยที่เลือดยังไหลรินอุ่นๆ บนดาดฟ้า แล้วหันไปมองฝูงนักล่าบ้าเลือดด้านหลัง แววตาฉายความเสียดายและเจ็บใจ อดไม่ได้ที่จะสบถออกมา

"แม่งเอ๊ย! เป็ดเพิ่งจะเข้าปาก ยังไม่ทันได้เคี้ยว ก็ต้องเอาไปให้พวกเดรัจฉานพวกนี้กินซะแล้ว!"

ปากด่า แต่มือไม้ไม่ช้า

โม่หลีตัดสินใจเด็ดขาด ตวัดกระบี่ฟันฉับเดียว ตัดเอาส่วนที่มีค่าที่สุดอย่างครีบหลัง ครีบอก และส่วนปากที่เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมของฉลามฟันเลื่อยออกมาอย่างรวดเร็วที่สุด

ส่วนซากร่างใหญ่ที่เละเทะไปด้วยเลือดเนื้อ เขาถีบมันลงทะเลไปอย่างไม่ลังเล เพื่อดึงดูดความสนใจของพวกพ้องมันที่ตามมา!

และเป็นไปตามคาด ทันทีที่ซากศพส่งกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งตกลงไปในน้ำ ฝูงฉลามฟันเลื่อยด้านหลังก็หยุดโจมตีเรือวิญญาณทันที หันไปรุมทึ้งซากพวกเดียวกันอย่างบ้าคลั่ง

น้ำทะเลเดือดพล่าน รุมกัดกระชากเสียงดังสนั่น เสียงกระดูกแตกหักดังระงม ท้องทะเลบริเวณนั้นกลายเป็นลานประหารนองเลือด

โม่หลีอาศัยจังหวะนี้ เร่งพลัง "นาวามังกรเร้น" จนถึงขีดสุด รีบหนีจากแดนอันตรายนี้อย่างรวดเร็ว

ซากฉลามฟันเลื่อยตัวเดียว ไม่มีทางพอให้ฉลามหิวโซห้าตัวแบ่งกันกินได้นาน

เชื้อเพลิงเลือดในค่ายกลขับเคลื่อนถูกเผาผลาญอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนเป็นพลังขับเคลื่อนมหาศาล

ทำให้ "นาวามังกรเร้น" เร่งความเร็วขึ้นจนแซงหน้าเรือวิญญาณระดับกลางส่วนใหญ่ไปได้ในช่วงเวลาสั้นๆ หายลับไปในความเวิ้งว้างของท้องทะเล ทิ้งความบ้าคลั่งและกลิ่นคาวเลือดไว้เบื้องหลังไกลลิบ