บทที่ 63 ค่าชดเชย

ปลายนิ้วของจางอู๋จี๋กดลงที่จุดบริเวณท้ายทอยของธีโอดอร์อย่างแม่นยำ ลมปราณมังกรพยัคฆ์พุ่งทะลวงเข้าสู่เส้นชีพจรทั่วร่างราวกับโซ่ตรวน ปิดผนึกการไหลเวียนของพลังปีศาจทันที

ความน่ากลัวของเจตจำนงแห่งปรมาจารย์สำนักอยู่ที่การปะทะกันเพียงไม่กี่ครั้ง ก็สามารถรับรู้โครงสร้างร่างกายของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน แม้ปีศาจตนนี้จะมีหัวใจสองดวง แต่จางอู๋จี๋ก็มองเห็นจุดอ่อนและใช้ลมปราณโจมตีเพื่อปิดผนึกมันได้

รอยยิ้มบนใบหน้าจอร์จแข็งค้าง เขาไม่เคยเห็นธีโอดอร์ ผู้รักษาประตูตบเด็กระดับ B ตกอยู่ในสภาพอนาถขนาดนี้มาก่อน!

ธีโอดอร์ทรุดฮวบลงกับพื้น จุดชีพจรสำคัญที่กระดูกสันหลังถูกลมปราณมังกรพยัคฆ์ผนึกตาย เสียงเต้นของหัวใจปีศาจสองดวงดังชัดเจนในความเงียบสงัด แต่เหมือนเครื่องยนต์ที่ถูกแช่แข็งในน้ำแข็งพันปี มีพลังมหาศาลแต่ขยับไม่ได้แม้แต่นิดเดียว!

"เป็นไปไม่ได้... หัวหน้าดันแคนที่เป็นคนนำทีมบุกโบราณสถานเป็นระดับ A นะ!"

ลูกกระเดือกของจอร์จขยับขึ้นลง เหงื่อเย็นชุ่มคอเสื้อ "สถิติสูงสุดของคนธรรมดาที่ปลุกพลังแล้วเก่งเลยคือระดับ B นายเป็นพวกมวยวัด เพิ่งปลุกพลังได้ไม่ถึงครึ่งเดือน ทำไมถึงเก่งกว่าธีโอดอร์ได้?!"

เห็นธีโอดอร์หมดสภาพ จอร์จจึงต้องงัดไพ่ตายใบสุดท้ายออกมา!

"อาเรีย!"

วูม!

คลื่นเสน่ห์ของอาเรียระเบิดออกมาโดยไม่มีสัญญาณเตือน พายุพลังจิตสีชมพูกลืนกินจางอู๋จี๋เข้าไปในพริบตา

นี่คือจุดอ่อนของผู้มีพลังสายกายภาพที่มักจะมีพลังจิตอ่อนแอ!

"ต่อให้ร่างกายแข็งแกร่งแค่ไหน จิตใจก็ยังเปราะบาง!"

จอร์จคลายคอเสื้อด้วยความประหม่า พยายามระงับความกลัวที่พุ่งพล่าน

"อาเรียเคยใช้ท่านี้ทำให้ผู้มีพลังสายกายภาพระดับ B สามคนกลายเป็นหมาเชื่องๆ มาแล้ว..."

ยังพูดไม่ทันจบ เสื้อผ้าของจางอู๋จี๋พลันสะบัดไหวโดยไม่มีลม เสียงมังกรคำรามและพยัคฆ์กึกก้องดังสนั่น!

พลังจิตสะท้อนกลับกระแทกเข้าสู่ห้วงจิตของอาเรียอย่างรุนแรงจนเธอหลุดจากการล่องหน กระทั่งใช้แรงเฮือกสุดท้ายเงยหน้ามองจอร์จด้วยสายตาอาฆาต

ความหมายชัดเจน

สมองแกยังไม่โต หรือสมองส่วนน้อยยังไม่พัฒนาวะ?

ให้ฉันไปเนี่ยนะ?

บุญคุณครั้งใหญ่ครั้งนี้ ชาติหน้าฉันจะกลับมาตอบแทนแน่!

สุดท้ายอาเรียก็ตาเหลือก สลบเหมือดไป

ฉากนี้กลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ทับถมจอร์จ เมื่อเห็นสีหน้าของจางอู๋จี๋

จอร์จรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ ยกมือขึ้นโดยอัตโนมัติ

เดินริมแม่น้ำบ่อยๆ มีหรือรองเท้าจะไม่เปียก?

เจอสัตว์ประหลาดที่เพิ่งปลุกพลังไม่ถึงครึ่งเดือน ร่างกายแข็งแกร่งระดับ B ขั้นสูง แถมยังมีวิชาต้านทานแรงกดดันระดับ A ได้ ทั้งยังสวนกลับผู้ใช้พลังจิตอย่างอาเรียจนสลบเหมือดได้อีก

เขายอมแพ้

ไม้ซีกงัดไม้ซุงไม่ไหว ยอมก็ได้ ยอมแล้ว!

"เข้าใจผิด! เป็นเรื่องเข้าใจผิดกันครับ!"

จอร์จยกมือขึ้นทำท่ายอมแพ้ พยายามควบคุมสติ พร้อมสังเกตท่าทีของจางอู๋จี๋ตลอดเวลา

"พวกเรามาจากหน่วยปฏิบัติการพิเศษ FBI สหรัฐอเมริกาครับ! ใจเย็นๆ นะครับคุณ!"

จางอู๋จี๋มองธีโอดอร์ที่รอเชือดอยู่ใต้เท้า แล้วเหลือบมองอาเรียที่สลบเหมือด สุดท้ายหันไปพยักหน้าให้จอร์จ

"แกมีโอกาสพูดสามประโยค"

เหงื่อผุดเต็มหน้าผากจอร์จ เขาขยับคอเสื้อระบายความร้อน เพื่อไม่ให้ CPU ในสมองไหม้เพราะประมวลผลเร็วเกินไป

"ข้อแรก เราตามราราฟาเอลมา เรื่องระหว่างเราเป็นแค่ความเข้าใจผิด! เพื่อชดเชยความขัดแย้งกะทันหันนี้ ทางเรายินดีชดใช้ครับ!"

"ข้อสอง ฐานทัพที่ใกล้ที่สุดของเรามีเครื่องบินรบ F-35 อย่างน้อยสามลำเตรียมพร้อม ความเร็ว 2.25 มัค และแรงระเบิดจากระเบิดเจาะเกราะ GBU-28 สามารถทำลายบังเกอร์กันนิวเคลียร์ลึกสามสิบเมตรได้ การทำลายล้างระดับบุคคลไม่ใช่เรื่องยากสำหรับคุณ!"

เขาใช้ปลายเท้าแตะแท็บเล็ตยุทธวิธีที่เอวของอาเรีย ภาพโฮโลแกรมแสดงเส้นทางขีปนาวุธข้ามทวีปปรากฏขึ้น "เทคโนโลยีสมัยใหม่ฆ่าระดับ A ได้ง่ายๆ แค่กดปุ่มเดียว"

"ข้อสุดท้าย องค์กรเรามีผู้แข็งแกร่งระดับ A ไม่น้อย และยังมีเทคโนโลยีเหนือธรรมชาติสำหรับล็อคเป้าและสังหาร ถ้าฆ่าพวกเราเท่ากับตบหน้าอเมริกา พวกเขาต้องตอบโต้แน่นอน ได้โปรดใจเย็นๆ นะครับ!"

พูดจบ จอร์จก็กลั้นใจมองจางอู๋จี๋ด้วยความหวัง

เขายังไม่อยากตายจริงๆ!

เจอมุกกดดันสุดคลาสสิกแบบนี้ จางอู๋จี๋สีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจเข้าใจความหมายอีกฝ่ายดี

ทั้งคำพูดและท่าทีสื่อว่าแบ็คของพวกมันจัดการเขาได้ ยอมให้พวกมันขอโทษ ชดใช้ แล้วเลิกแล้วต่อกันซะ

ตอนองค์กรมาหาก็พูดแบบนี้ สรุปแล้วก็เป็นผลดีกับจางอู๋จี๋

แต่ครั้งนี้ จางอู๋จี๋รู้สึกหงุดหงิด

แม่งเอ้ย ขู่กันอีกแล้ว!

ในใจเขายิ่งคาดหวังให้จางเทียนเสี้ยวเติบโต ตรวจพบพรสวรรค์ ก้าวสู่วิถีเซียน จนกระทั่งตัวเขาที่เป็นบรรพชนบรรลุขอบเขตกลั่นลมปราณ!

ภัยคุกคามสำหรับผู้มีพลังพิเศษฉายเดี่ยวคือการลอบสังหาร แต่ยิ่งเป็นผู้นำองค์กรใหญ่ ข้างกายย่อมมีบอดี้การ์ดระดับ A พลังของเขาตอนนี้ยังไม่พอ

ขอบเขตกลั่นลมปราณน่าจะนับเป็นระดับ A ได้ ถึงตอนนั้นสถานการณ์จะพลิกผัน!

ต่อให้อีกฝ่ายมีระดับ A เหมือนกัน แต่ตัวเขาในขอบเขตกลั่นลมปราณ คิดจะลอบสังหารพวกมันคงไม่ใช่เรื่องยาก!

เงียบไปครู่หนึ่ง จางอู๋จี๋ถึงเอ่ยปาก

"ว่ามา เรื่องค่าชดเชย"

เขาไม่มีทางตอบโต้คำขู่ของจอร์จได้จริงๆ แม้แต่สิทธิ์จะเดิมพันก็ไม่มี

จากข้อมูลขององค์กร ภาพลักษณ์ที่สร้างไว้ของมหาอำนาจเริ่มมีรอยร้าว

ถ้ายังต้องรักษาภาพลักษณ์ระดับนานาชาติ ด้วยฝีมือเขาแค่มุดเข้าซอยปะปนกับฝูงชน ต่อให้เอารถถังมาก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากจะใช้อาวุธทำลายล้างวงกว้าง

แต่ตอนนี้แต่ละประเทศเริ่มไม่สนใจภาพลักษณ์แล้ว ถ้าขีปนาวุธลงมาล้างบาง เขาคงต้านไม่ไหว

โชคดี จางอู๋จี๋รู้สึกโชคดีมาก

เขารู้ว่าเมื่อลูกหลานของจางโซ่วโตขึ้น ในอนาคตเขาจะบรรลุปราณครรภ์ หรือสูงกว่านั้น ซึ่งไม่ต้องรอนาน!

ยอมถอยไปก่อน หลบคมดาบชั่วคราว

ยามตัวเรายังไม่แข็งแกร่ง ก็ต้องอดทน แต่เมื่อใดแข็งแกร่งแล้ว สถานการณ์ย่อมเปลี่ยน!

เห็นจางอู๋จี๋ยอมอ่อนข้อ จอร์จก็โล่งอก

ขอแค่ผ่านด่านนี้ไป ไม่โดนฆ่าทิ้งตรงนี้ก็พอ!

"หนึ่งล้านเป็นไง? หนึ่งล้านดอลลาร์!"

จอร์จลองหยั่งเชิง

ถ้าจางอู๋จี๋ตกลง เขาจะเขียนรายงานเบิกห้าล้าน เหอะ...

จางอู๋จี๋มองเขาด้วยสายตาเหมือนมองคนปัญญาอ่อน "ฉันต้องการของวิเศษ อย่าเอากระดาษเช็ดก้นที่พวกแกพิมพ์เล่นมาหลอกฉัน!"

เมื่อการหยั่งเชิงถูกมองออก จอร์จก็หน้าเจื่อน หันไปส่งสายตาให้ธีโอดอร์กับอาเรีย

เพราะเขาไม่ใช่ผู้มีพลังพิเศษ

ธีโอดอร์จนกรอบ ปกติหากินด้วยพลังระดับนรกท่าเดียว สุดท้ายคนที่ต้องเลือดตกยางออกคืออาเรียผู้โชคร้าย

อาเรียกัดฟันแน่น จ้องมองจอร์จด้วยท่าทีหยิ่งทะนงยอมตายไม่ยอมจำนน

จอร์จรีบส่งสายตาให้อาเรีย เกลี้ยกล่อมว่า "กลับไปหน่วยจะชดเชยให้ ตอนนี้ถ้าไม่เอาออกมาเราจะตายกันหมด!"

อาเรียแม้จะเสียดายแค่ไหน แต่พอเห็นเจตนาฆ่าที่พลุ่งพล่านของจางอู๋จี๋ ก็ต้องยอมจำนน

จะยอมเสียทรัพย์หรือเสียเลือดเนื้อ

เธอกลั้นใจปลดกล่องโลหะจากเข็มขัดยุทธวิธี ภายในกล่องบุผ้ากำมะหยี่มีหน้ากากทองสัมฤทธิ์วางอยู่ ลวดลายเหมือนเส้นเลือดปูดโปน ดวงตาฝังผลึกมัวหมองสองเม็ด

"นี่คือ 'วัตถุโบราณ' ที่ขุดได้จากโบราณสถาน ตั้งชื่อมันว่า 【ไร้หน้า】 สามารถบิดเบือนสนามแม่เหล็กชีวภาพเพื่อปกปิดสภาวะพลัง แน่นอน มันมีข้อเสียที่พบบ่อยในของจากโบราณสถาน"

อาเรียหอบหายใจเสริม "มันใช้ได้แค่ในโบราณสถานเท่านั้น ถ้าจะใช้ในโลกจริงต้องใช้พลังงานเหนือธรรมชาติขับเคลื่อน แต่โลกจริงไม่มีพลังงานแบบนั้น!"

จางอู๋จี๋ตาเป็นประกาย นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้