EP 80

By loop

"เราจะทำการผ่าตัดต่อขยายนิ้วใหม่"

หลิงรันเป็นหัวหน้าศัลยแพทย์เขาเริ่มยืนอยู่หน้าเตียงผ่าตัด อย่างผ่อนคลายเหมือนครั้งเดิมๆที่ผ่านมา

"เข้าใจแล้ว". หมอลู่ได้รับหน้าที่ในการช่วยผ่าตัดในวันนี้. เขาค่อนข้างผ่อนคลายและวันนี้เขามีสปิริตสูงที่จะทำงาน

มาหยานลินพับแขนของเขา เขาเพียงเขยิบไปยืนที่มุมหนึ่งของห้องและสังเกตการอย่างเงียบๆโดยมีความคิดหลายอย่างเกิดขึ้นมาในหัวของเขา

นักยาสลบซู่เจียฟูกำลังนั่งที่เก้าอี้กลมข้างๆเครื่องมือทางการแพทย์

หลิงรันใช้ปากกาจดบันทึกย่อๆก่อนแล้วจึงใช้เทคนิคซอโบว์โฮลด์ระดับเชียวชาญในการตัดผ่านผิวหนังระหว่างกล้ามเนื้อสองชั้นของผู้ป่วย

เมื่อมีดผ่าตัดได้สัมผัสกับผิวหนังของผู้ป่วยข้อมูลจำนวนมากทั้งหมดจะถูกส่งเข้าไปผ่านกระแสจิตถึงสมองของหลิงรัน

'ผิวหนังบนฝ่ามือของผู้ป่วยนั้นเหนียวมาก เราจะต้องใช้แอลกอฮอร์ท่าไปที่จุดกล้อมเนื้อผู้ป่วยเพรามันเป็นส่วนที่หนาซึ่งเป็นจุดตัดระหว่างฝ่ามือและกล้ามเนื้อฝ่ามือดังนั้นถ้าฉันต้องการที่จะตัดเข้าไปและตั้งใจจะฝานเปิดผิวฉันต้องทำการปรับความดันของกล้ามเนื้อก่อน '

ทุกคนในทีมเริ่มเข้าใจทฤษฎีเมื่อมันมาถึงเรื่องที่เกี่ยวกับกายวิภาคของมนุษย์ แต่มีแพทย์ไม่กี่คนที่สามารถผ่าตัดอย่างนี้ได้เมื่อมาผ่าตัดกับผู้ป่วยจริง

แพทย์ส่วนใหญ่พยายามจะไม่คิดถึงเรื่องอื่นๆก่อนที่เริ่มผ่าตัดเพราะความสามารถสำหรับทักษะการผ่าตัดนั้นมีข้อจำกัด และพวกเขาไม่อยากคาดหวังมากเกินไปสำหรับการวินิฉัยโรคและผลของการผ่าตัด อย่างน้อยที่สุดผู้ป่วยจะต้องจบลงด้วยการที่ผลลัพธ์อาจออกมาได้ต่ำกว่าสิ่งที่คาดไว้นิดหน่อยก็ไม่ถือว่าเป็นเรื่องแย่

การผ่าตัดครั้งแรกของหลิงรันเกิดปัญหาใหญ่ เนื่องมาจากเขาไม่สามารถระบุความยาวที่ถูกต้องของแผลได้

อย่างไรก็ตามในการผ่าตัดครั้งนี้หลิงรันแตกต่างจากครั้งก่อนมาก

จนถึงทุกวันนี้หลิงรันมีประสบการณ์ในการผ่าตัดมาแล้วมากกว่าสามพันครั้งที่อยู่ในความจำของเขา ขณะนี้

เมื่อเขาเห็นมือของผู้ป่วยหลิงรันสามารถสรุปความแข็งแรงและความหนาของผิวหนังได้ในทันที

และเมื่อมีดผ่าตัดเข้าไปในมือของผู้ป่วยเขาพบว่าผลลัพธ์นั้นตรงตามที่เขาคิดว่ามันจะเกิดขึ้น!

จากนั้นเขาก็ลอกชั้นเนื้อเยื่อไขมันบางๆออกและมองไปที่กล้ามเนื้อ ...

แม้แต่การเคลื่อนไหวในการใช้มีดผ่าตัดของหลิงรันนั้นยังดูสบายๆ แต่แฝงด้วยความพิเศษ

ตอนนี้เขาดูเหมือนคนทำอาหารใน 'The Dexterous Butcher' [1] เหมือนเขากำลังแล่เนื้อวัวอย่างชำนาญ แต่เมื่อหลิงรันคิดดูดีแล้วบางที คนที่ทำอาหารก็คงไม่ได้แล่เนื้อวัวได้ถึงสามพันตัวหรอกและอีกทั้งในยิ่งกับการผ่าตัดกีบวัวแล้วในระดับภูมิภาคไม่น่าจะเกิดขึ้นได้

แล้วสำหรับการผ่าภายใต้กล้องจุลทรรศน์?

นั้นยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่

หากการผ่ากีบวัวดำเนินการตามวิธีการผ่าทางกายวิภาคในปัจจุบันมันจำเป็นที่จะต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าส่วนประกอบทั้งหมดของวัวในขณะที่จะเสียหายหรือไม่เมื่อผ่าตัดด้วยกล้องจุลทรรศน์ อย่าลืมไปว่าการทำอาหารนั้นต้องมีความรู้ซึ่งก็ไม่แน่ใจว่าวัวที่ทำการสอดกล้องเข้าไปแล้ว จะสามารถกินได้

"วันนี้การผ่าตัดดูค่อนข้างราบรื่น"

หมอลู่รู้สึกได้ว่าการเคลื่อนไหวของหลิงรันนั้นดูเป็นธรรมชาติมาก อีกทั้งเขายังพยายามที่จะพูดคุยไปในขณะผ่าตัดด้วย

การผ่าตัดโดยไม่พูดไร้สาระก็เหมือนกับการนึ่งปลาโดยไม่ให้เลือดออกก่อน สำหรับทั้งคู่มันก็ดูเป็นเรื่องไม่น่าพอใจเท่าไรถ้าไม่มีการพูดคุยกัน แต่มันก็ไม่น่าเชื่อที่ทั้งคู่ก็ไม่ได้พูดคุยกันมาก

หลิงรันพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดว่า "มันค่อนข้างราบรื่น"

"ตอนนี้ผู้ป่วยโอเคขึ้นแล้วใช่ไหม??"

"ใช่." คำตอบสั้น ๆ ของหลิงรันทำให้หมอลู่ ชะงักและไม่รู้จะพูดอะไรต่ไป เขามองดูตัวเองอย่างต่อเนื่องขณะทำการผ่าตัดโดยที่หัวของก้มลงไปและในขณะที่เขาดูเขาก็จำขั้นตอนต่างๆได้

ขั้นตอนสำหรับการผ่าตัดแต่ละครั้งนั้นเหมือนกัน ทุกครั้งก่อนที่ศัลยแพทย์จะยืนอยู่หน้าเตียงผ่าตัดศัลยแพทย์จะจินตนาการถึงวิธีการผ่าตัดที่ถูกต้องในใจ

พวกเขาจะจินตนาการถึงการเลือกตำแหน่งที่เหมาะสมตามจินตนาการว่าตนเองทำตามขั้นตอนอย่างถูกต้องและจินตนาการว่าตัวเองเสร็จสิ้นการผ่าตัดอย่างง่ายดาย ... โดยไม่เกิดอุบัติเหตุใดๆ

มันคงดีถ้าไม่มีอุบัติเหตุเกิดขึ้น!

แพทย์รู้ว่าอุบัติเหตุจะเกิดขึ้นระหว่างการผ่าตัด แต่พวกเขาหวังว่าอุบัติเหตุจะอยู่ในขอบเขตที่ยอมรับได้ กล่าวอีกนัยหนึ่งคือไม่มีอุบัติเหตุคงจะเป็นเรื่องที่ดีกว่า

ในสายตาของแพทย์การผ่าตัดที่สมบูรณ์แบบคือการผ่าตัดที่ปฏิบัติตามขั้นตอนโดยไม่มีอุบัติเหตุ

แม้ว่าแพทย์จะสลับบางสิ่งบางอย่างขึ้นในระหว่างการผ่าตัดทุกการเปลี่ยนแปลงยังหมายถึงการเตรียมการจำนวนมากก่อนที่จะถูกนำมาใช้ในระหว่างการผ่าตัด ตัวอย่างเช่น จินโบถัง ใช้เวลาประมาณแปดปีในการสร้างความแตกต่างให้กับเทคนิคเอ็มถัง

สำหรับผู้ป่วยพวกเขาไม่ต้องการให้อะไรเกิดขึ้นกับพวกเขา ดังนั้นแพทย์จึงถูกบังคับให้แก้ในทันทีหากเกิดอุบัติเหตุ

*หวด*

เช่นเดียวกับที่เอ็นถูกเปิดประตูทางเข้าของห้องผ่าตัดจึงเปิดขึ้น

ผู้อำนวยการฮวง พาคนหลายคนเข้ามาและยิ้มในขณะที่เขาพูดว่า "ทำหน้าที่ของนายต่อไปฉันแค่พาคนสองสามคนเข้ามาดูทักษะการผ่าตัดของหมอหลิงของเราเท่านั้น"

คนที่ติดตามเขาดูเหมือนจะอายุไร่เรี่ยกับผู้อำนวยการฮวง พวกเขาทุกคนสวมหมวกฆ่าเชื้อและเสื้อแขนสั้นเพียงเท่านั้น

หลายคนมาที่เตียงผ่าตัดและ ชะเง้อคอออกมาเพื่อดูการผ่าตัดทันใดนั้น สิ่งที่พวกเขาทำปิดกั้นการการมองเห็นของมาหยางหลินในทันที่

แพทย์ประจำบ้านอย่างเขา โดยธรรมชาติจะไม่กล้าโต้แย้งอะไรออกมา เขาทำได้เพียงแค่ถอยห่างออกไปและยอมเสียพื้นที่ให้เท่านั้น

แพทย์วิสัญญีแพทย์ซูเจียนฟูยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ของเขาอย่างมั่นคงและก็ไม่คิดว่าจะมีโอกาสที่เขาจะได้ลุกออกจากเก้าอี้คงจะไม่เกิดขึ้น เขารู้สึกมีความสุขเล็กน้อยที่เกิดความวุ่นวายขึ้น เพราะมันจะทำให้เขาหลบออกมาจากการผ่าตัดได้สักช่วงหนึ่ง “โชคดีที่วันนี้ฉันได้ไอาเก้าอี้มาสามตัว ต่อให้ตอนนี้พวกเขาจะมาสามคนพอดีก็ตาม แต่ฉันควรจะระวังผู้อำนวยการฮวง และแก๊งของเขาเพราะไม่รู้ว่าจะแอบเอาเก้าอี้ของฉันไปตอนไหน”

"สิ่งที่หมอหลิงกำลังทำอยู่นั้นคือนเทคนิคเอ็มถัง ของแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลหยุนหัวซึ่งเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการเย็บบริเวณมือที่ได้รับฉายาว่าดินแดนไร้มนุษย์"

ผู้อำนวยการฮวงพูดอย่างภาคภูมิใจในขณะที่เขาแนะนำหลิงรันให้กับคนที่ติดตามเขามาด้วย

หลิงรันไม่ได้ยกศีรษะขึ้นมาทักทาย ตอนนี้เขาอยู่ในขั้นตอนที่สำคัญที่สุดและขั้นตอนนี้เขาจำเป็นต้องมีสมาธิมากที่สุดจึงไม่สามารถทักทายใครได้ในเวลานี้

มีใครบอกได้ว่าผู้อำนวยการฮวงได้เข้ามามีส่วนร่วมกับการผ่าคัดด้วยทักษะนี้จริง พวกเขาสังเกตุหลิงรันอย่างเงียบๆด้วยความเคารพในพื้นที่ที่เขายืนอยู่

สอดเข็มแล้วสอดด้ายออก

ขมวดปมและดึงด้าย

หลิงรันรีบเย็บอย่างรวดเร็วจนจนทุกคนไม่รู้ว่าตอนนี้อยู่ในขั้นตออนไหนแล้ว แต่หลิงรันก็ไม่ได้สนใจเรื่องเหล่านั้นอยู่แล้ว

และความเร็วที่เพิ่มขึ้นนี้เป็นเป็นไปตามธรรมชาติซึ่งหลิงรันได้บังคับให้เขาเย็บเร็วขึ้นเลย

ก่อนหน้านี้หลิงรันไม่คุ้นเคยกับการผ่าทางกายวิภาคขนาดใหญ่และใช้เวลาพอสมควรในการกำหนดแรงของการสอดเข็มที่มีความยาวที่ต้องใช้ในการผูกเงื่อนและอื่นๆ เขาจะต้องประเมินสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดก่อน

ตัวอย่างเช่นการเลือกรอยประสานที่ดูดซับได้และรอยประสานที่ไม่สามารถดูดซับได้มันมีการใช้งานที่แตกต่างกันในสถานการณ์ที่แตกต่างกัน ซึ่งด้ายชนิดต่างๆก็มีความต้องการต่างกันในเรื่องความยาวเมื่อศัลยแพทย์ต้องตัดด้ายเพื่อผูกเงื่อน

หากด้ายยาวเกินไปแผลก็จะหายยาก แต่ถ้ามันสั้นเกินไปมันจะหลุดง่ายและแผลก็จะไม่ประสานกัน

ยิ่งหลิงรันทำการผ่าตัดได้ค่องตัวขึ้นผู้อำนวยการฮวงก็รู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นกับผู้สังเกตการณ์คนอื่นๆก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน

ศัลยแพทย์ทุกคนต้องการผ่าตัดเป็นชีวิตจิตใจโดยที่พวกเขาจะรู้สึกพอใจ ขนาดแค่เป็นสังเกตการณ์การผ่าตัดแบบนี้พวกเขาก็ยังรู้สึกตื่นเต้นมาก

"เสร็จแล้ว." หลิงรันขมวดปมสุดท้ายและพยักหน้าให้หมอลู่เพื่อทำการตัดด้าย

กรรไกรคู่หนึ่งตัดลงไปและมันทำให้ผู้ที่ยืนดูอยู่ประหลาดใจป่นกับความมึนงงอย่างมาก

"มันเสร็จแล้วหรือ" หมอคนหนึ่งส่ายหัว

"ผู้อำนวยการฝ่ายไป่คุณยังต้องการที่จะเห็นอะไรอีก?" ผู้อำนวยการฮวงพยายามดูแลอย่างดีที่สุดของเขาและถามทันทีว่า "การผ่าตัดครั้งต่อไปจะมีเมื่อไหร่?"

"ผู้ป่วยมาถึงแล้วและกำลังเตรียมการผ่าตัดที่ปฏิบัติการผ่าตัดที่ 2" มาหยางลินยืนขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อรายงาน

ผู้อำนวยการฮวงถามว่า "คุณหมอหลิงคุณต้องการทำมันตอนนี้หรือไม่หรือคุณต้องการพักก่อน?"

"ทำต่อได้เลยครับ" หลิงรันดูที่ตารางข้อมูล "มันเป็นแผลที่ฉีกขาดที่นิ้วจำนวนหนึ่งนิ้วใช่ไหม? เราน่าจะใช้เวลาแค่สามสิบนาทีในการรักษาผู้ป่วยหลายต่อไป"

"อ่า ... ใช่" มาหยางลิน ตอบกลับอย่างรวดเร็ว

ผู้คนในห้องมองหน้ากันและผู้อำนวยการแผนกใบหัวเราะอย่างมีความสุข "ผู้อำนวยการฮวง ดูเหมือนว่าคุณได้เตรียมหนังมาราธอนมาให้พวกเราดูนะเนี่ย"

ผู้อำนวยการฮวงตกตะลึงเล็กน้อยก่อนที่เขาจะเริ่มหัวเราะด้วย “มันง่ายที่จะพูดถึงเรื่องการผ่าตัดที่ดี แต่เราต้องทำงานหนักมาพวกเราเก็บความรู้สึกโมโหมาเป็นเวลาหลายปี ตอนนี้พวกเราแสดงให้คุณเห็นสิ่งที่ดีกว่า ซึ่งเขาจะไม่เป็นไร ถ้าคุณดูการผ่าตัดอีกสองสามครั้งคุณจะรู้ถึงความแข็งแกร่งของเราของแผนกฉุกเฉิน.”

หลังจากนั้นเขาก็ส่งผู้ติดตามออกไปจากห้องผ่าตัด จากนั้นก็มีโอกาสหันไปหลิงรัน "วันนี้นายรู้สึกอย่างไรบ้างนายจะช่วยแสดงการผ่าตัดอีกสองสามครั้งจะได้ไหม"

"ได้ครับผมทำได้." หลิงรันไม่จำเป็นต้องถามว่าทำไมจากคำถามของผู้อำนวยการฮวง

"จากนั้นให้ทำเพิ่มอีกสองสามครั้งและช่วยรักษาคุณภาพและเวลาการผ่าตัดของคุณไว้ด้วย"

ผู้อำนวยการฮวงหยุดและอธิบายว่า "หากเทคนิคเอ็มถังชองคุณดีพวกเขาจะช่วยหาทุนเพื่อให้ทีมของคุณไปศึกษาเพิ่มเติมในต่างประเทศ"

"โอเคครับ" หลิงรันตอบ

ขณะที่หมอลู่ที่อยู่ข้างหลังของเขา ณ ขนาดนั้น ตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น เขาดูราวกับว่าเขากำลังใช้สเตียรอยด์.

หมายเหตุของนักแปล:

1. Cook Ting ตัดวัวจาก "The Dexterous Butcher": ใช้เพื่อระบุว่ามีคนสามารถทำงานของเขาได้อย่างชำนาญเขาดูราวกับว่าเขากำลังร่ายคาถา เรื่องนี้อยู่ในลิงค์นี้: https://www.bopsecrets.org/gateway/pa.s.sages/chuang-tzu.htm