EP 79

By loop

"ตอนนี้ผมขอพักหน่อย ถ้ายังไงผ่านไปสักครึ่งชั่วโมงค่อยมาเรียกผมอีกทีนะ"

หลิงรันนำหนังสือที่ได้รับมาหนีบไว้บริเวณแขนของเขาและเดินไปที่ห้องรับรอง

เขากำลังมองหาที่เงียบๆเพื่อเปิดกล่องสมบัติที่พึ่งได้รับมา

ทั้งมาหยางลิงและหมอลู่คิดว่าหลิงรันคงกำลังหาที่อ่านบทความของตัวเองมันทำให้พวกเขาเกิดความอิจฉาขึ้นมาภายในใจของพวกเขา

ในโรงพยาบาลทุกวันนี้ไม่ว่าแพทย์ที่จะน่าเกลียดหรือน่าจดจำเพียงใดก็ตาม จะมีแพทย์ที่ตีพิมพ์ผลงานวิจัยทางวิชาการเท่านั้นที่เป็นผู้ที่ได้รับการยกย่อง

มาหยางลินยังคงทำงานอื่นๆไปเรื่อยๆอยู่และเขาแต่งตัวเองอย่างรวดเร็ว เมื่อหลิงรันเดินกลับออกมา เขามองดูไปที่หมอลู่ก่อนที่จะหัวเราะเมื่อหันไปที่หลิงรัน

"ไอ้คนขี้ประจบ" คือสิ่งที่หมอลู่ตั้งใจจะเรียกเขา แม้ว่าเขาจะมีที่เอวใหญ่ขาหลังมีรอยสักและดูเหมือนหมูเมื่อก้มตัวลงไปมันมองดูเหมือนแพะ แต่หมอลู่ก็เป็นคนที่มีอารยธรรม เขาเพียงแค่กำปั้นไว้ที่มือขวาแล้ววางลงในฝ่ามือซ้ายก่อนที่จะทำตะโกนด้วยน้ำเสียงแตกๆติดต่อกันสามครั้งเหมือนเสียงปืนขนาดลูกสิบห้านิ้วดังปั้งเมื่อเขาเริ่มตะโกนดังมากขึ้น

มาหยางลินหัวเราะเบาๆสี่ครั้ง ดูเหมือนเขาจะไม่ได้ใส่ใจอะไรเลย เขาไปที่มุมหนึ่งและเริ่มนั่งลงไปที่เบาะ

ห้องรับรองในตอนเช้ายังคงเงียบสงบ เพราะว่ามีเพียงหมอที่ตื่นมาทำงานตอนเช้าเท่านั้นยังไม่มีการเดินตรวจวอร์ดและยังไม่คนเข้ามาใช้บริการโรงพยาบาล

หลิงรันเข้าไปในห้องรับรองที่ว่างเปล่า เขาล็อคประตูและเปิดหน้าต่างระบบเพื่อเปิดหีบสมบัติ

หีบสมบัติระดับกลางเป็นกล่องสีเงินผสมสีขาวเปิดออกอย่างช้าๆและหนังสือทักษะสีเงินสีขาวจะค่อยๆลอบปรากฏออกมา

“นี้คือความพยายามที่จะหาห้องรับรองที่ว่างเพื่อมาเปิดกล่องหรอเนี่ย” หลิงรันลุกขึ้นและปลดล็อคประตูก่อนที่เขาจะหยิบหนังสือทักษะออกมา

[ประสบการณ์ในการผ่ากายวิภาคภูมิภาค: ได้รับประสบการณ์การผ่ามือสามพันวิธี ]

คำอธิบายของหนังสือทักษะนั้นเรียบง่าย มันหายไปทันที

ทักษะที่หลิงรันได้รับมานั้นมันต้องใช้การเรียนรู้ทั้งชีวิตในการเป็นแพทย์

'การผ่าตัดแขนขาสามพันวิธี?

เมื่อหลิงรันคิดถึงสิ่งนี้สมองของเขาจะอธิบายกระบวนการผ่าตัดขาทั้งหมดในทันที

มันดูซ้ำซากและไม่น่าสนใจ

อย่างไรก็ตามข้อมูลที่ระบบแจ้งมานั้นมันค่อนข้างสำคัญและมีประโยชน์

การผ่าตัดชั้นหนังกำพร้ามันหนากว่าและมีความหนาแน่นกว่าซึ่งมันก็ต้องใช้แรงที่มากกว่าด้วย

ผิวหนังส่วนใหญ่จะไม่มีต่อมไขมันแต่ขนเป็นส่วนหนึ่งของกายวิภาคศาสตร์ของมือซึ่งมันก็เป็นกรณีพิเศษเช่นกัน

การพูดถึงลักษณะของมือนั้นก็ดูได้จากลักษณะของลายมือเช่นกัน

ในบริเวณเส้นเอ็นของมือนั้นที่ผิวของมือจะมีปลายประสาทจำนวนมากมันจึงเป็นสาเหตุที่ว่าทำไมแพทย์ไม่จำเป็นต้องสวมถุงมือขณะที่สัมผัสกับผู้ป่วยซึ่งเนื่องมาจากการที่มีปลายประสาทจำนวนมากเหล่านี้ มันจึงเรื่องที่ยากในจะเก็บข้อมูลที่แน่ชัดจากการรักษาผู้ป่วยได้ต่อให้จะมีเครื่องมือทางการแพทย์ในการรักษามากมายก็ตาม

ชื่อเอ็นที่คุ้นเคยเช่น musculus brachioradialis, flexor carpi radialis, palmaris longus tendon, flexor digitorum superficialis, flexor Carpi ulnaris  ซึ่งชื่อเหล่านี้ช่วยเพิ่มความเข้าใจเกี่ยวกับเอ็นกล้ามเนื้อแขนในระดับสูงให้กับหลิงรันได้

ในการมองด้วยตาเปล่าจะพบว่าเอ็นส่วนใหญ่ของทุกคนเกือบจะมีลักษณะที่คล้ายกัน คนปกติจะมีเอ็นอยู่ห้านิ้วในตำแหน่งเดียวกัน

แต่ภายใต้กล้องจุลทรรศน์มือของทุกคนแตกต่างกันมาก

ความแตกต่างระหว่างคนอ้วนกับคนผอมคนกล้ามเนื้อคนไข้ที่มีโครงกระดูกผิดปกติ . .

การคืนสภาพโครงสร้างของมือให้อยู่ลักษณะเดิมควรจะเป็นสิ่งที่ เขาจะคุ้นเคยเนื่องจากการผ่านการผ่าตัดซ้ำไปมานับไม่ถ้วนของเขา แต่สิ่งเหล่านี้กลายเป็นเรื่องง่ายและมันแทรกเข้าไปอยู่สมองของหลิงรัน

เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีใครที่จะสามารถผ่าตัดมือและส่วนอื่นๆ ได้มากถึงสามพันวิธี

เขาไม่สามารถจินตนาการถึงความชัดเจนและสิ่งที่ใครๆ จะได้รับหลังจากผ่าตัดมือสามพันครั้งในโลกการแพทย์

เมื่อแยกการผ่าตัดมือถึงสามพันครั้งมันจะเกิดขึ้นได้อย่างไร

หากคุณต้องผ่าศพทั้งหมดทุกวันนั่นอาจใช้เวลาหนึ่งพันห้าร้อยวัน คุณจะต้องอยู่ในห้องผ่าตัดเป็นเวลา5ปีโดยไม่มีการพักหรือลาประจำปี

ในความเป็นจริงแม้แต่หมอนิติเวชที่มีการผ่าศพอย่างมืออาชีพก็ไม่เคยผ่ามือถึงสามพันครั้งในอาชีพของเขา ซึ่งนั้นพูดถึงช่วงเวลายี่สิบถึงสามสิบปีที่อยู่ในอาชีพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อจำนวนและคุณภาพของการผ่าของพวกเขาที่ทำในขณะที่พวกเขายังอยู่ในอาชีพ ในด้านคุณภาพ จำนวนผู้เสียชีวิตที่ผิดปกติในพื้นที่ปกติไม่สูงมากขนาดนั้น สำหรับแพทย์หรือแพทย์นิติเวชส่วนใหญ่การทำกายวิภาคการผ่าพุงสามพันครั้งเป็นเป้าหมายที่ไม่สามารถบรรลุได้

ในอดีตมีการกล่าวกันว่าหัวหน้าแพทย์ของโรงเรียนแพทย์เวียนนาแห่งที่สอง โรติทากีได้ทำการศึกษากรณีการผ่าทางกายวิภาคถึงสามหมื่นครั้งในตลอดสามสิบเก้าปีตั้งแต่เดือนตุลาคมปี 1827 ถึงมีนาคมปี 1866 ช่วงเวลานั้นยังเป็นช่วงเวลาสูงสุดของการศึกษากายวิภาคของมนุษย์ในโรติทากี เขาเป็นศาสตราจารย์และถือเป็นผู้เชียวชาญด้านกายวิภาคพยาธิวิทยาการวิจัยของเขาอยู่กับการผ่ากายวิภาค งานของเขาคือการผ่ากายวิภาค เขามีมืออาชีพเป็นผู้ช่วยและร่วมถึงนักเรียนก็จะได้รับผิดชอบในการผ่ากายวิภาคในมหาวิทยาลัย นอกจากนี้ยังได้รับการลงนามจากมหาวิทยาลัยเวียนนาในช่วงที่เขาอยู่ด้วย

เกือบหนึ่งร้อยห้าสิบปีหลังจากการตายของโรติทากีโรงพยาบาลและมหาวิทยาลัยแทบจะไม่ได้ดำเนินการผ่าตัดกายวิภาคอีกเลย สามเหตุมาจากมหาวิทยาลัยไม่สามารถที่จะหาศพได้ตลอดเวลาเพราะราคาของศพที่ยังอุ่นมีราคาแพงและเกิดขึ้นไม่เพียงพอ แท้จริงมีศพเพียงสองร้อยศพต่อปีเท่านั้นในเมืองใหญ่

ในขณะที่โรงพยาบาลรู้สึกว่าโปรแกรมดังกล่าวไม่จำเป็นอย่างสมบูรณ์และพวกเขาขี้เกียจเกินกว่าที่จะหาบุคลากรที่เหมาะสมให้หว่านล้อมสมาชิกในครอบครัวเพื่อให้พวกเขาดำเนินการผ่าทางกายวิภาคของผู้เสียชีวิต ในทางตรงกันข้ามผลของการชันสูตรที่ทันสมัยพิสูจน์ได้เร็วกว่า มันพิสูจน์ได้ถูกต้องสองในสามของสาเหตุการเสียชีวิตและมันเกี่ยวข้องกับข้อผิดพลาดในการวินิจฉัยและมันทำให้โรงพยาบาลไม่ชอบให้มีการผ่าตัดเพราะพวกเขาต้องระวังในเคสเหล่านี้

ดังนั้นแพทย์ที่เติบโตขึ้นในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดจะพบว่าการกระทำเหล่านี้มันหายากมากและมีค่าใช้จ่ายที่สูงมากที่จะสามารถทำการผ่าตัดทางกายวิภาคแขนหรือขาได้ถึงสามร้อยครั้งซึ่งมันยังน้อยน้อยกว่าสามพันครั้งอีกด้วยซ้ำ

ประสบการณ์ในผ่าตัดถึงสามพันครั้งมันถือได้ว่าเป็นประสบการณ์ที่มีมาตรฐานในอันดับต้นๆในอุตสาหกรรมการแพทย์เลย

หลิงรันเริ่มเชื่อว่ามันยากลำบากในการได้รับประสบการณ์ในการผ่านตัดแขนและขาถึงสามพันมันก็คงจะเทียบเท่ากับความยากลำบากในการได้รับทักษะการควบคุมเลือดออกในระดับที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งเรื่องเล่าของทั้งคู่นั้นแสดงถึงการเป็นหมอที่ต้องอุทิศชีวิตทั้งหมดเพื่อการแพทย์และเพื่อให้ได้ความรู้ใหม่เกิดขึ้นมาด้วย

ซึ่งพูดในแง่ของการใช้งาน เว้นแต่ว่าจะมีวันหนึ่งหลิงรันจะถูกส่งไปยังห้องผ่าตัดเพื่อหาบประสบการณ์ของการผ่ามือกายวิภาคศาสตร์ เพราะมันดูเหมือนจะมีค่ามากกว่า

อย่างไรก็ตาม การทำกับร่างกายเช่นนั้นไม่ถูกต้องทั้งหมด การประยุกต์ใช้การผ่ามือมันจะทำให้การรักษานั้นแคบลง บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมหีบสมบัติระดับกลางจึงถือได้ว่าเป็นหีบสมบัติระดับกลางเท่านั้น

ความคิดต่างๆเกิดขึ้นในฝขของหลิงรัน แต่เขาก็ยอมแพ้อย่างรวดเร็ว เขาเทน้ำให้ตัวเองดื่มก่อนที่จะเอนตัวพิงเก้าอี้ของเขาเงยหน้าขึ้นมองดวงอาทิตย์และเริ่มสำรวจพวกตัวเองอย่างเงียบๆ

เมื่อมาถึงจุดนี้สิ่งที่เขาเห็นคือรายการคู่ที่มีรายละเอียดมากมายปรากฏขึ้นมาในสมองเขา

'metacarpusที่สมบูรณ์แบบ พรรคที่สมบูรณ์อละความโดดเด่น thenar ที่สมบูรณ์แบบ hypothenar ที่สมบูรณ์แบบ lumbricals ที่สมบูรณ์แบบรอยพับ Palmar ขวางที่สมบูรณ์แบบรอยพับข้อมือปลายที่สมบูรณ์แบบ . . '

หมอหลิงกำลังอ่านหนังสือ อยู่เหรอ?

พยาบาลหวังเปิดประตูเพียงเพื่อจะมองหาหลิงรันแต่เขากับมองไปที่ของที่อยู่ใกล้มันอยู่ที่บนฝ่ามือของหลิงรัน

“ฉันกำลังคิดเกี่ยวกับแผนภาพกายวิภาคของมือ” หลิงรันยังคงมองที่ฝ่ามือของเขาเมื่อเขาตอบเธอ

ดวงตาของพยาบาลหวังเบิกกว้างมองหลิงรันและมองดูมือของเขา เธอถอนหายใจอย่างลับๆ

'คุณอาจจะเป็นเจ้าชายที่เฉิดฉาย แต่คุณเข้าถึงได้ยากจริงๆ ฉันจะเริ่มการสนทนากับคุณได้อย่างไร โอ้ แต่คุณหล่อจริงๆ

"หมอหลิงทำไมคุณไม่อ่านฝ่ามือของฉันแทนล่ะจะไม่ได้ลำบาก"

พยาบาลหวังเดินเข้าไปใกล้หลิงรันและยื่นมือเล็กๆสีขาวที่ดูอ่อนโยนให้หลิงรัน

หลิงรันบังเอิญต้องการหามืออีกข้างเพื่อมาเปรียบเทียบพอดี จากนั้นเขาก็คว้าฝ่ามือของเธอแล้วมองไปที่ "รอยพับปาลมาร์หลังไม่ค่อยชัดเจนเกินไป metacarpus นั้นดีน่าสัมผัสขนาดเล็กกว่าคนปกติเล็กน้อย แต่ไม่ได้มีอะไรพิเศษ"

พยาบาลหวังแทบอยากจะเป็นลม  เธอยังดิ้นรนอย่างใจจดใจจ่อ ซึ่งเพียงวลีเดียวที่สะท้อนอยู่ในใจของเธอในเวลานั้น 'เขาจับมือ จับมือ จับมือ ... '

"ฮะ..." หลิงถอนหายใจอย่างนุ่มนวล

การผ่ากายวิภาคในด้านการแพทย์ได้ถึงจุดสูงสุดแล้วมันไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาแบบจำลองมาตรฐานอีกต่อไป แต่กรณีที่ผิดปกติคือกรณีที่มีคุณค่าทางวิชาการหรือทางการแพทย์ที่สำคัญ

ตัวอย่างเช่น Haeckel บิดาของกายวิภาคศาสตร์ซึ่งนำการศึกษาของเขาเกี่ยวกับคัพภวิทยาที่มีความผิดปกติ ตั้งแต่กำเนิด เอกสารสำคัญที่สุดของ Rokitansky อยู่ที่ Ventricular Septal Defects (VSD) โรคที่โดดเด่นที่สุดใน แผนกกายวิภาคของหัวใจมนุษย์คือเส้นเลือดแดงnodosa ที่หายาก

พยายาลหวังยื่นตัวบิดแต่ยังไม่ผิดรูป สำหรับหลิงหรันที่เพิ่งได้รับประสบการณ์ในการผ่าตัดมือ แขนขาผ่าถึงสามพันวิธีไม่มีจะอะไรให้ศึกษาแล้ว

หลิงรันวางมือไว้ลงบนโต๊ะ

พยาบาลหวังอ้าปากค้าง เธอเสียใจเพราะเธอเพิ่งสูญเสียมือของหลิงรัน

หลังจากนั้นไม่นาน พยาบาลหวังมองกลับไปที่ความรู้สึกของเธอและถามว่า "ทำไมคุณถึงถอนหายใจ?"

"ฉันพบว่านิ้วก้อยของคุณสั้นลงและฉันสงสัยว่านิ้วกลางมันสั้นกว่านี้ ฉันได้สัมผัสมาระยะหนึ่งแล้วรู้สึกว่ามันไม่ได้ขึ้นอยู่กับกายวิภาคศาสตร์มาตรฐาน" หลิงรันยืนขึ้นอย่างน่าเศร้าและถามว่า "ห้องปฏิบัติการผ่าตัดพร้อมใช้งานหรือยัง?"

"พร้อมแล้ว..." พยาบาลหวังมีแรงกระตุ้นจากการเจาะและกัดของหลิงรั้น'นิ้วกลางของฉันสั้น ฉันจะดัดนิ้วกลางของคุณงั้นใช่ไหมๆ?.