EP 63

By loop

ในแผนกศัลยกรรมมือหรือแผนกศัลยกรรมกระดูก ความสามารถในการกำปั้นเล็กน้อยเป็นตัวบ่งชี้ว่ามือนั้นมีการฟื้นตัวดีขึ้น

ผู้ป่วยจะสามารถกำมือและขยับได้เพียงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับคนปกติ นิ้วทั้งหมดสามารถสัมผัสกับฝ่ามือได้ นิ้วควรจะงอได้เล็กน้อย มันขึ้นอยู่กับความรุนแรงของการบาดเจ็บของเอ็น ต้องพิจารณาถึงความสามารถที่จะกำกำปั้นอย่างนุ่มนวลภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงถึงสามสัปดาห์หลังการผ่าตัดถือซึ่งมันเป็นเรื่องที่อยู่ในอุดมคติมากๆ

สิ่งสำคัญที่สุดคือมันแสดงให้เห็นว่าเส้นเอ็นของผู้ป่วยได้รับการเยียวยาโดยทั่วไปและความเสี่ยงของการฉีกของเส้นเอ็นอยู่ในระดับต่ำ

ด้วยทุกประเภทของวิธีการปฏิบัติฟื้นฟูสมรรถภาพมันสามารถเริ่มต้นได้และมีขอบเขตของการกายภาพบำบัดที่มีกินเวลานาน

ไม่ว่าจะเป็นจากมุมมองของแพทย์ มุมมองของผู้ป่วยต่อการฟื้นตัวของเขาหรือเธอเอง หรือการพิจารณาความสามารถในการจ่ายเงินค่ารักษาของผู้ป่วย มันจะช่วยให้แผลหายเร็วขึ้นอีกทั้งยังสามารถยึดเกาะได้ดีขึ้น

เมื่อหลิงรันเข้ามาในวอร์ด ผู้แนวยการฮวงพร้อมด้วยหมอหยางหัวหน้าแพทย์ประจำแผนกศัลยกรรมมือ พวกเขาพูดคุยกันอย่างรื่นรมย์ขณะที่ทำการตรวจร่างกาย

ผู้ป่วยและครอบครัวของเขาก็มีความมุ่งมันที่สูงเช่นเดียวกัน

อารมณ์ด้านลบที่เกิดจากอุบัติเหตุรถยนต์หายไป การฟื้นตัวของร่างกายของเขาได้กลายเป็นสิ่งที่คู่ควรและทำให้พวกเขามีความสุข

ม่าเหวยฮัวมีอายุมากกว่าสี่สิบปี ร่างกายของเขายังแข็งแรง อีกทั้งเขาได้เข้ารับการรักษาฉุกเฉินในโรงพยาบาลหยุนหัวซึ่งเป็นมาตรฐานระดับสูง โดยเขาไม่มีอาการบาดเจ็บเกิดขึ้นกับเขาอีก การมาถึงของเฮลิคอปเตอร์อย่างรวดเร็วแสดงถึงว่าเป็นงานที่สำคัญอย่างยิ่งกับการรักษาผู้ป่วยถ้ารักษาได้เร็วขึ้นเท่าไหร่ก็จะทำให้ผู้ป่วยฟื้นตัวได้ง่ายขึ้นโดยเฉพาะการทำหน้างานของมือ

หนึ่งแสนคนเสียชีวิตในประเทศจีนทุกปีเนื่องจากอุบัติเหตุจราจรและคนห้าแสนคนจะได้รับบาดเจ็บ แต่ถ้าการช่วยเหลือเฮลิคอปเตอร์ทำฟรีหรือถูกกว่า ... แต่อย่างไรก็ตามก็มีค่าใช้จ่ายที่สูงมากจนอาจทำให้เครียดจนเป็นโรคทางจิตได้เลย

ผู้อำนวยการฮวงและคนอื่นๆมีความกังวลมากขึ้นเกี่ยวกับการฟื้นตัวของมือผู้ป่วย แผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลหยุนหัวช่วยคนจำนวนมากเกินไป เกือบทุกวันมีคนฟื้นมาจากความตายด้วยการทำงานของแผนก แต่สำหรับม่าเหวยฮัวเป็นผู้ป่วยรายแรกที่พวกเขาเคยใช้เทคนิคเอ็มถัง

สำหรับแผนกใดๆในโรงพยาบาล ตัวอย่างแรกของกระบวนการใหม่นั้นถือเป็นเรื่องสำคัญที่สุด

กรณีแรกของความสำเร็จในการรักษาเป็นตัวพิสูจน์ให้เห็นว่าแพทย์และโรงพยาบาลสามารถรักษาอาการบาดเจ็บประเภทใดประเภทหนึ่งโดยใช้วิธีการเฉพาะ

ในแง่ของการผ่าตัดถ้าแพทย์สามารถเป็นคนแรกในประเทศหรือเป็นคนแรกในจังหวัดที่จะทำการผ่าตัดได้สำเร็จ ความสำเร็จของพวกเขาจะนำประโยชน์มาสู่เขา และโรงพยาบาล

ผู้อำนวยการหวังลงทำการทดสอบสมรรถภาพการทำงานให้ผู้ป่วยและพยักหน้ารับผู้อำนวยการฮวงว่า "อาการบวมได้ลดลงอย่างเห็นได้ชัด และมือฟื้นตัวได้ดีมาก"

คนสองคนมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน เมื่อหมอหยางพูดนั่นหมายความว่าผู้ป่วยฟื้นตัวได้ดีจริงๆ

ความมุ่งมันของผู้อำนวยการฮวงมีสูงขึ้นทันที "นั้นมันคือเรื่องจริงหรอที่เขาสามารถรักษามันได้"

สิ่งที่เขาหมายถึงคือ ไม่ว่ามือของผู้ป่วยจะฟื้นตัวเร็วขนนาดไหนแต่ก็ยังต้องรวมถึงการบาดเจ็บอื่นของผู้ป่วย ผู้ป่วยก็จะถูกสั่งให้ไปรักษาตัวที่บ้านจนมือของผู้ป่วยหายดี

ผู้อำนวยการหวังกล่าวว่า "ตามมาตรฐานของแผนกศัลยกรรมมือของเรา ผู้ป่วยสามารถเริ่มให้ขยับได้เมื่อผู้ป่วยงอนิ้วมือของเขาได้ไม่เกินห้าองศา มันแสดงถึงว่าความแข็งแรงของมือของเขากลับร้อยละเจ็ดสิบห้าเมื่อเทียบกับคนทั่วไป และถ้าผู้ป่วยผ่านมาตรฐานเอดีแอล ซึ่งเขาสามารถใช้มือได้เป็นปกติที่ใช้ในชีวิตประจำวันได้แล้ว สำหรับผู้ป่วยคนนี้ไม่เพียงแต่มีอาการบาดเจ็บที่มือการฟื้นตัวและยังมีส่วนอื่นของร่างกายอีก ซึ่งยังต้องได้รับการพิจารณาด้วยเช่นกัน อาจมีความล่าช้าเล็กน้อย แต่มันเป็นเรื่องปกติ

"ขอบคุณคุณหมอมากครับ”

“เรารู้สึกขอบคุณที่ทำให้เขากับมาเป็นปกติได้”

อารมณ์ของญาติของผู้ป่วยเพิ่มขึ้นอีกหลังจากที่พวกเขาได้ยินข่าวดี

ผู้อำนวยการหวังยิ้มเล็กน้อย เหตุผลหนึ่งที่เขาเลือกแผนกศัลยกรรมมือเพราะอัตราความสำเร็จในการรักษาในแผนกนี้สูงมาก ซึ่งทุกครั้งที่แพทย์ในแผนกนี้เดินออกมาจากห้องผ่าตัดเขาจะออกมาพร้อมความสำเร็จในการรักษาเสมอ ไม่ว่าจะเป็นแขนที่ได้ปลูกถ่ายอวัยวะหรือการเย็บเอ็นเมื่อทำได้ดีผลลัพธ์ที่มีผลงานเด่นชัด

แม้ว่าการผ่าตัดของม่าเหวยฮัวไม่ได้ดำเนินการโดยหมอหยาง แต่เขาก็มีความสุขเสมอที่เห็นผู้ป่วยฟื้นตัวและถอดผ้าพันแผลที่ทำให้เขาดูเหมือนมัมมี่

ผู้อำนวยการฮวงมีเหตุผลมากกว่าการที่จะมีความสุข เขาออกจากวอร์ดและหัวเราะ "ผู้อำนวยการหวังมาตรวจสอบผู้ป่วยของหลิงรันที่ผ่าตัดวันนี้เหมือนกัน"

"เขาเพิ่งได้รับการผ่าตัดในวันนี้ ตอนนี้มาพึงผ่านมาไม่นานยังไม่เห็นผลกระทบอะไร... " ผู้อำนวยการหวังอาจพูดคำเหล่านั้น แต่เขายังคงติดตามผู้อำนวยการฮวงไปที่วอร์ดต่อไปเพื่อดูผู้ป่วยที่เพิ่งเสร็จจากการผ่าตัดของเขา

ญาติของผู้ป่วยที่นั่งอยู่ในห้องขอบคุณพวกเขาอีกครั้ง เวลานี้ผู้อำนวยการหวังพูดรวมๆโดยทั่วไปแล้ว

ดังที่เขาเพิ่งพูดไปการผ่าตัดเพิ่งจะจบลง มันเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะเห็นผลการผ่าตัดอย่างแท้จริง

หลิงรันสอดมือไว้ในกระเป๋าของเขาขณะที่เขาติดตามผู้อำนวยการฮวงตามเขาไป มันไม่มีอะไรมากไปกว่าแพทย์ที่มาพร้อมกับผู้บังคับบัญชาของเขาในการตรวจร่างกาย

เขาได้รับหีบสมบัติพื้นฐานเนื่องจาก 'การรู้สึกขอบคุณ จากครอบครัวของม่าเหว่ยฮัวได้ส่งหีบสมบัติพื้นฐานสองอันไปให้เขา แล้วอีกอันก็เป็นเพียงคำยกย่องจากเพื่อนร่วมงาน '

แม้ว่าจะเป็นเพียงการได้รับเซรั่มพลังงานที่เพิ่มขึ้นเท่านั้น แต่มันก็ยังสามารถไปใช้ประโยชน์ได้

"พวกนายควรให้ความสำคัญกับผู้ป่วยรายก่อนหน้าเช่นกัน" ผู้อำนวยฮวงเตือนหลิงรันเมื่อพวกเขาออกจากวอร์ด

"ครับผม" หลิงรันเก็บซีรั่มสีเขียวอ่อนอย่างเงียบ ๆ

"คุณจะต้องดูแลเตียงหนึ่งและเตียงห้าในอีกสองวันข้างหน้า หากพวกเขาฟื้นตัวได้ดีเราจะได้ดำเนินการขั้นต่อไป" ผู้อำนวยการฮวงอ่านตารางของเขาออกมาดัง ๆ

เขาจะทำการผ่าตัดอีกครั้งโดยใช้เทคนิคเอ็มถังหลังจากสามวัน ผู้อำนวยการฮวงปรับลดตารางเวลาโดยจงใจ แต่ก็หมายความว่าเขาเชื่อมั่นในหลิงรันมากขึ้น

"ครับผม" หลิงรันยังตอบกลับอย่างกระชับ เขาไม่แสดงความกระตือรือร้นที่ผู้อำนวยการฮวงคาดหวังที่จะเห็นหรือความกลัวที่เขาไม่ต้องการเห็น

"เราสามารถทานอาหารเย็นด้วยกันในตอนกลางคืน และบางทีผู้อำนวยการโรงพยาบาลโจวก็มาด้วย เรามาคุยกันดีตอนเจ็ดโมงเย็นมานายต้องมากับฉัน" มันไม่ใช่คำถาม ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธเมื่อรับประทานอาหารเย็นกับผู้อำนวยการโรงพยาบาลรวมทั้งผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่อื่นๆ

หลิงรันคิดและพูดว่า "แล้ววอร์ดจะเป็นอย่างไรในตอนกลางคืน"

"ปล่อยให้ผู้ช่วยแพทย์ของนายดูแลก็ได้" ผู้อำนวยการฮวงคิดถึงชื่อของหมอลู่และพูดเพิ่มเติม "ฉันจะบอกหมอลู่เมื่อทำงานเสร็จก็กลับได้เลย"

…. .

เวลากลางคืน

ตัวแทนขายยาซีฉี่ตรวจสอบผู้ป่วยที่ทำการย้ายห้อง ตามที่เธอพูด "มันเป็นเรื่องง่ายสำหรับคนอื่นๆที่จะเผยแพร่ข่าวลือที่ไม่ดีเกี่ยวกับอาหารมื้อค่ำของแผนก ดังนั้นคุณอาจจะอึดอัดใจกับปาร์ตี้มื้อเย็นที่ยิ่งใหญ่เกินความจำเป็นเหล่านี้  และสำหรับการเลือกสถานที่ต้องจัดออกจัดออกมาสวยงาม พวกเราจำเป็นจะต้องเลือกร้านอาหารเล็กๆเพื่อที่สามารถจัดงานออกมาได้ดี และได้อาหารที่มีคุณภาพดีสมราคา ซึ่งฉันจะรวบรวมและจดรายละเอียดทั้งหมดไว้ให้"

ซีฉี่เธออายุสามสิบสองปีและเพิ่งเริ่มเป็นผู้จัดการธุรกิจของบริษัทการแพทย์ฉางซีในเมืองหยุนหัว เธอเป็นหญิงแกร่งและมีชื่อเสียงในด้านความพิถีพิถัน เธอเตือนหวางมาชิอย่างอดทน "เหมาชี่! นายเคยเป็นนายแบบชั้นนำและนายมีหุ่นที่ยอดเยี่ยม แต่ได้โปรดเถิดพระเจ้า นายควรเรียนรู้ที่จะยิ้มให้ดูอ่อนโยนมากขึ้นเมื่อตอนที่นายยิ้มมันทำให้คนอื่นรู้สึกอบอุ่น"

"พี่สาวซี! ฉันคิดว่ามันเป็นงานศิลปะเท่านั้นสำหรับร่างกายนี้" หวางมาชิกล่าวหัวเราะ เขาอายุยี่สิบสองปีในปีนี้และได้รับรางวัลจากการสร้างแบบจำลองหลายครั้ง เขาบังเอิญไปพบกับซีฉี่โดยบังเอิญและถูกนำตัวไปที่บริษัทการแพทย์ฉางซี

สำหรับเขาไม่มีความแตกต่างระหว่างการเป็นนายแบบและตัวแทนขายยา ตราบใดที่เขาพึ่งใบหน้าของเขาอาจแสดงให้เห็นรูปร่างของเขาเพียงเล็กน้อยเขาก็สามารถทำได้มาก ดูเหมือนว่าเป็นข้อตกลงที่ดีมากที่จะใช้รูปลักษณ์ที่ดีของเขาเพื่อช่วยให้เขาเปลี่ยนอาชีพของเขาได้

ซีฉี่ เหลือบดูที่ หวางมาชิและเลียทลิ้นของเธอ "ฉันจะไม่กล้าขายคุณ แต่ยิ้มให้มากขึ้นและพูดคุยน้อยลง

"ฉันจะจำไว้"

"ผู้อำนวยการโรงพยาบาลโจวเป็นหญิงสาวที่มีอิทธิพลอย่างแท้จริง ที่โรงพยาบาลหยุนหัวจะมีประโยชน์เฉพาะเมื่อคุณสร้างความสัมพันธ์ที่ดีแล้วเท่านั้น นายอย่าทำให้ฉันอับอายนะ" ซีฉี่อาจกล่าวว่า ทุกสิ่งเหล่านี้ แต่จริงๆแล้วเธอไม่ได้กังวลเลย

นับตั้งแต่ที่เธอดึงหวางมาชิเข้ามาในทีม เธอไม่สามารถช่วยได้แต่หัวเราะออกมาดังๆเมื่อเธอเห็นผู้นำหญิงในโรงพยาบาล

หวางมาชิ ไม่ใช่คนที่มีหน้าตาดีเป็นพิเศษ เขาแต่งตัวเหมือนชาวบ้าน อย่างไรก็ตามหลังจากออกจากรันเวย์และกลับสู่ชีวิตจริง หวางมาชิก็กลายเป็นเด็กในสังกัดของซีฉี่ที่หล่อเหลาและมีเสน่ห์ที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา

เสน่ห์นั้นชัดเจนเป็นพิเศษเมื่อเขาแสดงรอยยิ้มอันอบอุ่นและเมื่อเขาไม่ได้พูดทันที

ซีฉี่เขาเป็นคนดี

หวางมาชิดำเนินชีวิตตามความคาดหวังของเธอ เธอส่งเขาออกมาหลายครั้งเพื่อกินและดื่มชาและเธอก็ได้รับสัญญาสามฉบับภายใต้การดูแลของเธอ เขาอาจกล่าวได้ว่าเป็นตัวหลักของตัวแทนขายยาทั้งหมด

*ก๊อกก๊อก . * * * *

* เคาะเคาะ *

มีคนเคาะประตูห้อง บริกรเตือนพวกเขาว่าแขกมาถึงแล้ว

ซีฉี่ ยืดชุดของเธอออกมาอย่างรวดเร็วโดยใช้กระจกแล้วพูดกับ หวางมาชิว่า "อย่าลืมยิ้มมากขึ้นและพูดน้อยลง"

หวางมาชิพยักหน้าแม้ว่าเขาจะคิดอย่างอื่นก็ตาม

ประตูเปิดออก ผู้อำนวยการโรงพยาบาลโจวเข้ามาก่อนจากนั้นผู้อำนวยการฮวง และจากนั้น…เจ้าชายที่มีเสน่ห์

ซีฉี่ คิดว่าตัวเองเป็นคนที่ได้เห็นหลายสิ่งหลายอย่าง

หวางมาชิเป็นคนที่ดูดีที่สุดที่เธอเคยเห็นมา เขามีหน้าตาดีรูปร่างดีและโดยเฉพาะอย่างยิ่งรอยยิ้มที่สวยงาม อย่างไรก็ตามเมื่อเปรียบเทียบกับชายข้างหน้าเธอ หวางมาชิ ก็เป็นเพียงตัวเปรียบเทียบเท่านั้น ...

ในขณะนั้นซีฉี่อยากจะพูดว่า "หนุ่มหล่อคุณต้องการเป็นตัวแทนขายยารึเปล่า? '

หลังจากที่ใจของเธอกำลังเหมอลอย ซีฉี่ตะคอกจากความงุนงงของเธอ

ซีฉี่คือใคร เธอเป็นนักขายมืออาชีพ การแต่งกายของเธอนั้นมีแต่ของแบรนด์ได้แก่บัสเบอรรี่และคาธิเออแล้วถ้าผู้ชายที่หล่อเหลาเธออยู่ล่ะ? แล้วถ้าเขาเป็นเจ้าชายผู้เฉิดฉายใช่ไหม?

ซีฉี่ ยิ้มอย่างมืออาชีพ "ผู้อำนวยการฮวงและผู้อำนวยการโรงพยาบาลโจวยินดีต้อนรับ เราพบกันอีกครั้งแล้วผู้อำนวยการโรงพยาบาลโจวคุณดูผอมลงนะ ... "

"คุณไม่สามารถทักทายเราแค่ฉันนะนี่คือหมอหลิงหัวหน้าศัลยแพทย์เกี่ยวกับการผ่าตัดเทคนิคเอ็มถังในแผนกฉุกเฉินของหยุนหัว ผู้อำนวยการโรงพยาบาลโจวอายุใกล้เคียงกับผู้อำนวยการฮวงพวกเขาสวมเครื่องแต่งกายเหมือนเจ้าของกิจการท้องถิ่น และพวกเขาดูมีไหวพริบอย่างเหลือเชื่อ ในขณะนั้นเธอมีรอยยิ้มเหมือนแม่ของทุกคนและแนะนำตัวกับหลิงรัน

"หมอหลิง" ซีฉี่ เขาเริ่มทักทายก่อนที่จะพายมือของเธอและจับมือของหลิงรัน ก่อนที่เธอจะแนะนำกับหวางมาชิ"นี่คือผู้จัดการฝ่ายขายของ บริษัท เขาชื่อ หวางมาชิ ... "

หวางมาชิยืนตรงข้ามผู้อำนวยการโรงพยาบาลโจว และเปิดเผยรอยยิ้มที่มั่นใจ

"ไปหาที่นั่งคุยกันเถอะ" สายตาผู้อำนวยการโรงพยาบาลโจวกวาดใบหน้าของ หวางมาชิ

สีหน้าของหวางมาชิแข็งไปเล็กน้อย จากนั้นเขาก็รีบไปที่อีกด้านหนึ่งของโต๊ะกลมจากนั้นก็ส่งประกายผู้อำนวยการโรงพยาบาลโจวด้วยรอยยิ้มที่มีเสน่ห์

"มาสั่งอาหารให้หมอหลิงก่อน คนหนุ่มสาวจะได้ทานของอร่อยดีเดียว ฉันสั่งอาหารที่ทานง่ายก่อนล่ะกัน" ผู้อำนวยการโรงพยาบาลโจวเป็นมิตรมาก

หวางมาชิเปิดใช้งานทักษะที่ทรงพลังที่สุดอย่างใดหนึ่งอย่างของเขา นั้นคือรอยยิ้มลายเซ็นของเขาคล้ายกับดวงอาทิตย์

ผู้อำนวยการโรงพยาบาลโจวยิ้ม "หลิงรัน! เธอชอบดื่มไวน์แดงหรือไวน์ขาวหรืออย่างอื่นหรือไม่ หรือเธอจะไม่ดื่มก็ได้นะ ตามที่เธอชอบเลย หมอหลิง”.