ตอนที่ 23 การจากไปของชาส

ตอนที่ 23 การจากไปของชาส

คำสาปโรคระบาดแตกต่างจากคาถาไฟ คาถาไฟต้องใช้พลังเวทอย่างต่อเนื่อง แต่คำสาปโรคระบาดเพียงแค่ร่ายครั้งเดียว โรคก็จะติดตามเป้าหมายไป ทว่าในทางกลับกัน เพียงใช้เวทมนตร์ชำระล้างครั้งเดียวก็สามารถขับไล่คำสาปนี้ได้

“ดูจากความหนาแน่นของพลังเวทแล้ว ระดับพลังเวทของอีกฝ่ายเหนือกว่าเราอย่างแน่นอน หากยังยื้อกันแบบนี้ต่อไป พลังชีวิตของท่านแม่ทัพชาสคงหมดลงเป็นแน่”

มหานักเวทรักษาประจำกองอัศวินแห่งความโกลาหล ลอว์เอ็ด ฮิลโบ ส่ายหน้าอย่างจนใจ พลางร่ายเวทมนตร์ชำระล้างอีกครั้งเพื่อขับไล่คำสาปโรคระบาดออกจากร่างของชาส

ทุกคนในกองอัศวินได้ยินเช่นนั้นก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ การมีนักเวทที่น่าสะพรึงกลัวและเชี่ยวชาญคำสาปถึงเพียงนี้อยู่ในประเทศศัตรู ช่างเป็นปัญหาที่น่าปวดหัวยิ่งนัก

“ได้แต่หวังว่าจะหานักเวทคนนั้นให้เจอโดยเร็ว”

“หรือจะบุกถล่มลันเดรียทั้งเมืองเลยดี คนคนนั้นต้องหลบซ่อนอยู่ในนั้นแน่!”

“ถ้าเกิดฆ่าไม่ตาย แถมยังปล่อยให้หลบหนีไปได้ล่ะ นักเวทที่ควบคุมคำสาปอันน่ากลัวเช่นนี้ หากซ่อนตัวอยู่ในเงามืดแล้วคอยร่ายคำสาปใส่เราทุกวัน มันน่ากลัวเกินไปแล้ว”

ทุกคนถกเถียงกันอย่างหนัก เวทมนตร์คำสาปโดยปกติแล้วเป็นเวทมนตร์ที่ไม่อาจนำมาใช้ในที่แจ้งได้ แต่ไม่คาดคิดว่าบัดนี้กลับมีคนปรากฏตัวขึ้น ผู้ซึ่งไม่สนใจเวทมนตร์แกะรอยต้นตอคำสาปหรือเวทมนตร์สาปสะท้อนใดๆ เลย

อีกทั้งความหนาแน่นของพลังเวทของอีกฝ่ายก็น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงวันนี้ คำสาปก็ไม่หยุดหย่อนเลยแม้แต่น้อย

บัดซบ!

แม้จะเตรียมพร้อมที่จะผนวกอาณาจักรอูรุกแล้ว แต่กลับมีตัวแปรเช่นนี้ปรากฏขึ้นโดยไม่คาดฝัน

......

【มหานักเวทรักษาประจำกองอัศวินแห่งความโกลาหล ลอว์เอ็ด ฮิลโบ ได้ขับไล่คำสาปโรคระบาดออกจากร่างของชาสแล้ว】

เฮเคตขมวดคิ้ว

ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าหมอนี่คอยร่ายเวทมนตร์ชำระล้างทุกๆ สองสามนาที ชาสคงตายไปนานแล้ว

“หมอรักษาคนนี้ชักจะคันไม้คันมือแล้วสิ”

เฮเคตพึมพำ

ลอว์เอ็ดที่อยู่ในอาณาจักรคาออสไม่รู้ตัวเลยว่าตนเองกำลังถูกจับจ้องอยู่ เขายังคงปรุงยาฟื้นฟูให้ชาส การป่วยติดต่อกันและการชำระล้างอย่างต่อเนื่องนั้นสร้างความเสียหายต่อร่างกายอย่างมาก

ทันใดนั้น พรึ่บ!

เสียงแปลกประหลาดดังขึ้นในห้องที่เงียบสงบ

ชั่วพริบตาต่อมา แสงไฟที่เจิดจ้าก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน

เปลวไฟสีฟ้าครามลุกไหม้บนร่างของลอว์เอ็ด เขายังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ถูกเปลวไฟอุณหภูมิสูงเผาจนกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดอย่างรุนแรงจนไม่สามารถร่ายโล่พลังเวทเพื่อป้องกันตัวเองได้ เพียงชั่วครู่ ร่างของเขาก็กลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว

ในฐานะนักเวทรักษา ลอว์เอ็ดไม่ได้สวมใส่อุปกรณ์ป้องกันใดๆ เลย

คาถาไฟที่เสริมพลัง 200% ถูกปลดปล่อยออกมาบนร่างของเขาอย่างเต็มที่

อัศวินแห่งความโกลาหลหลายคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างตกตะลึงตาค้าง ก่อนที่ความโกรธจะพุ่งพล่านเข้าสู่ดวงตาจนเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยในทันที!

หลังจากที่นักเวทรักษาเสียชีวิต คำสาปโรคระบาดก็กลับมาเยือนร่างของชาสอีกครั้ง ทำให้สีหน้าของเขาที่อยู่ในอาการโคม่าค่อยๆ บิดเบี้ยวขึ้น

เซลล์ในร่างกายที่ต่อสู้กันมาอย่างยาวนานในที่สุดก็ทนไม่ไหว ครึ่งชั่วโมงต่อมา ชาสก็หัวใจล้มเหลวและเสียชีวิตลง

กษัตริย์อาเธอร์เซกส์ที่รีบรุดมาถึง ดวงตาของเขาดำมืดราวกับขุมนรก เขากวาดตามองศพของชาสที่บวมเป่งจากการเจ็บป่วย ก่อนจะแค่นเสียงเย็นชาว่า “เราเสียผู้แข็งแกร่งไปหนึ่งคน พวกมันก็ต้องตายสิบคน เพิ่มเงื่อนไขนี้ลงไปในข้อตกลงยอมจำนนของพวกมัน!”

ไอ้พวกขี้ขลาดที่ซ่อนหน้าซ่อนตา ไม่กล้าเผยโฉมที่แท้จริง มันจะต้องมีจุดอ่อนแน่นอน อย่าให้ข้าเจอจุดอ่อนของเจ้าก็แล้วกัน

“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท”

......

วันที่สาม

เฮเคตตื่นขึ้นจากเตียงอย่างสบายใจ เมื่อวานเพื่อจัดการชาส เธอใช้พลังชีวิตไปไม่น้อย หลังจากนั้นก็เหนื่อยล้าเกินไป จึงไม่ได้ฝึกสมาธิ แต่กลับได้นอนหลับอย่างเต็มอิ่มเป็นครั้งแรกในรอบนาน

เธอคลิกสุ่มรางวัลจากของขวัญแห่งโชคชะตาตามใจชอบ

ติ้ง~

【ของขวัญแห่งโชคชะตา: ระดับพลังเวทเพิ่มขึ้น 1 ดาว พลังชีวิตลดลง 500 ปี】

เฮเคตโบกมือยอมรับของขวัญ พลังชีวิต 500 ปีเท่านั้นเอง จิ๊บๆ

ไม่นานนัก เธอก็ทะลวงจากจอมเวทมนตร์ 7 ดาวไปสู่จอมเวทมนตร์ 8 ดาว

พลังเวทที่สงบนิ่งในร่างกายกลับมาปั่นป่วนอีกครั้ง

คงต้องใช้เวลาในการทำให้มั่นคงอีกแล้ว

ช่วงเที่ยง

นาตาชาและท่านหญิงออเดรย์ออกไปเดินเล่นข้างนอก เมื่อกลับมาก็ตรงมาที่ห้องของเฮเคต

“เฮเคต ดูสิว่านี่อะไร?!” นาตาชาตาเป็นประกาย เธอล้วงเข็มกลัดพลอยสีน้ำเงินจากอกออกมา

เฮเคตรับมาสัมผัส

【เข็มกลัดสีน้ำเงินเข้ม: เข็มกลัดระดับหายาก มีพื้นที่เก็บของ 1 ลูกบาศก์เมตรอยู่ภายใน】

“...เจ้าไปเก็บมาจากที่ใด?” เฮเคตตกใจ ครั้งที่แล้วเก็บแหวนแห่งความเข้าใจได้ ครั้งนี้เก็บเข็มกลัดมิติได้ โชคนี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้วกระมัง

นาตาชายิ้ม “วันนี้ข้ากับท่านหญิงออเดรย์ไปซื้อของ แล้วบังเอิญเจอคนสองคนที่หยิ่งผยองมาก พวกเขาเดินชนข้าตอนผ่านไป แล้วของสิ่งนี้ก็ติดกระโปรงข้ามาเจ้าค่ะ”

เจ้าคงไม่ใช่ตัวเอกในนิยายแนวพลิกชะตาหรอกนะ ครอบครัวตายหมด แล้วพอมาขอความช่วยเหลือ ข้าก็ปฏิเสธ เจ้าก็เลยเปิดบท “สามสิบปีในบูรพา สามสิบปีในประจิม” สินะ

เฮเคตอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวว่า “นาตาชา ข้าดีกับเจ้าหรือไม่?”

“เอ๊ะ? ดีมากเจ้าค่ะ ทำไมถึงถามเช่นนั้น?” นาตาชาถามกลับอย่างสงสัย

“ถ้าเจ้ากลายเป็นผู้แข็งแกร่งสุดยอดในภายภาคหน้า อย่ามาทำร้ายข้านะ”

นาตาชาอดหัวเราะไม่ได้ “ฮิฮิ ท่านล้อเล่นเก่งจังเลยนะเจ้าคะ ข้ายังเป็นแค่นักเวทฝึกหัดอยู่เลย ท่านเป็นนักเวทระดับกลางแล้ว จะทำร้ายท่านได้อย่างไร”

เมื่อมองใบหน้ายิ้มแย้มของสาวน้อย เฮเคตก็ไม่รู้ทำไมถึงนึกถึงคำพูดที่ดวงดาวใช้เรียกเธอว่าเป็นไม้ซื่อๆ เมื่อไม่กี่วันก่อน

เฮเคตส่ายหน้า เธอป้อนพลังเวทเข้าไปในเข็มกลัด พื้นผิวของพลอยสีน้ำเงินส่องประกายด้วยมนตราป้องกัน แต่ก็ถูกเธอทำลายอย่างรุนแรง สิ่งของที่อยู่ภายในมิติจึงหล่นลงมาบนพื้นทันที

มีทั้งสกุลเงินที่ใช้ในอาณาจักรอูรุกและอาณาจักรคาออส รวมถึงเอกสารบางอย่าง

นาตาชาอุทานเสียงหลง เธอไม่คิดว่าเข็มกลัดนี้จะซ่อนของได้ แถมยังมีเงินมากมายขนาดนี้ เฮเคตไม่สนใจสกุลเงินเหล่านั้น แต่หยิบเอกสารขึ้นมาดูสองสามแผ่น

เป็นข้อตกลงยอมจำนนของอาณาจักรอูรุก และเป็นข้อตกลงที่ถูกแก้ไขแล้วด้วย

“นาตาชา เงินพวกนี้เจ้าเอาไปให้หมดเถอะ ส่วนเข็มกลัดและเอกสารพวกนี้ข้าจะเก็บไว้ชั่วคราว” เฮเคตเก็บเอกสารทั้งหมด แล้วมอบปอนด์ทองทั้งหมดให้นาตาชา

นาตาชาตาเป็นประกาย “ถ้าอย่างนั้นข้าไม่เกรงใจแล้วนะเจ้าคะ~”

สาวน้อยถือเงินหลายร้อยปอนด์ทองจากไป

เฮเคตศึกษาข้อตกลงยอมจำนนอย่างจริงจัง ทันใดนั้นก็เข้าใจว่าเข็มกลัดนี้เป็นของเจ้าหน้าที่เจรจาที่อาณาจักรคาออสส่งมาทำหล่นไว้

นาตาชาโชคดีอะไรอย่างนี้ ของแบบนี้ก็ยังเก็บมาได้

“อาณาจักรคาออสนี่มันหยิ่งยโสโอหังจริง ๆ ที่คิดจะประหารอาจารย์อีวานด้วย” เฮเคตพูดอย่างหมดคำพูด

ในข้อตกลงยอมจำนนมีการเพิ่มเงื่อนไขหลายข้อ หนึ่งในนั้นคือแม่ทัพชาสของพวกเขาเสียชีวิตเพราะจอมสาปผู้ลึกลับในอาณาจักรอูรุก ทำให้กษัตริย์คาออสรู้สึกว่าการยอมจำนนของอีกฝ่ายไม่จริงใจ หากอาณาจักรอูรุกสามารถประหารจอมเวทมนตร์ทั้งสิบคนดังต่อไปนี้ได้ กษัตริย์คาออสก็จะเห็นความจริงใจของอีกฝ่าย

อาจารย์อีวานอยู่ในรายชื่อผู้ที่ต้องถูกประหารชีวิตด้วย

ในสายตาของเฮเคต นี่มันคือการหาเรื่องตายชัดๆ

อาจารย์อีวานดีกับเขามาก อีกทั้งยังเป็นอาจารย์ที่มีความรับผิดชอบ เฮเคตจะยอมให้อาณาจักรศัตรูประหารเธอได้อย่างไร

“วันนี้มีราชทูตจากอาณาจักรใดมายังอาณาจักรอูรุกบ้าง?” เฮเคตเดินไปที่หน้าต่าง พลางใช้ความสามารถเสียงกระซิบแห่งดวงดาว

【จัสปาร์ แฟรงคลิน และริชาร์ด เอเบิล จากอาณาจักรคาออส มอนโร วอลเตอร์ จากอาณาจักรปีเตอร์ส และเลฟ มัลธัส จากอาณาจักรสยาร์บอน】

เฮเคตขมวดคิ้ว เธอคิดว่ามีแต่ราชทูตจากคาออสที่มาถึง ที่ไหนได้เพื่อนบ้านก็มาด้วย

อาณาจักรปีเตอร์สตั้งอยู่นอกเทือกเขาทางตอนเหนือ ส่วนอาณาจักรสยาร์บอนตั้งอยู่โพ้นทะเล ทั้งสองอาณาจักรเป็นเพื่อนบ้านกับอาณาจักรอูรุก เพียงแต่ไม่ได้ใกล้ชิดเท่าคาออส

“คนจากปีเตอร์สและสยาร์บอนมาทำอะไรที่นี่?”

【มาฉวยโอกาสหาผลประโยชน์】

---

ผู้แปล- แก้นิดนึงครับ