ตอนที่ 34 ปล่อยหมากัด

ตอนที่ 34 ปล่อยหมากัด

ฉู่เกอไม่มีความรู้เรื่องสุนัขมากนัก ที่ผ่านมาเขาไม่เคยเลี้ยงสัตว์ ไม่ใช่เพราะไม่ชอบ แต่เพราะขี้เกียจดูแล ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเลือกสุนัขจากรูปลักษณ์ภายนอกล้วน ๆ ว่าตัวไหนดูเข้าเค้าที่สุด

สุดท้ายเขาได้สุนัขมาสี่ตัว บูลด็อกหนึ่งตัว เยอรมันเชเพิร์ดสองตัว และหมาไทยพันทางตัวใหญ่อีกหนึ่งตัว ทุกตัวเป็นหมาโตเต็มวัยและผ่านการฝึกมาบ้าง หมดเงินไปห้าพันกว่าหยวน แม้จะรู้สึกว่าโดนฟันราคาไปหน่อย แต่ก็ช่างมันเถอะ ขอแค่ใช้งานได้ทันทีก็พอ

ฉู่เกอคิดขำ ๆ ว่า ตัวเองทั้งยิงธนู วางกับดัก คราวนี้เลี้ยงหมาล่าเนื้ออีก ดูท่าจะเดินทางสายพรานเต็มตัวซะแล้ว

จริง ๆ แล้วตอนลงดันเจี้ยนโคโบลด์ เขาก็เคยมีความคิดจะซื้อสุนัขมาช่วย แต่ตอนนั้นดันเจี้ยนง่าย ลุยคนเดียวได้ แถมกลัวหมาจะวิ่งเพ่นพ่านไปลากมอนสเตอร์มารุม เลยพับโครงการไป

แต่ตอนนี้ไม่ต้องกลัวเรื่องลากมอนสเตอร์แล้ว เพราะเหลือแค่บอสตัวเดียว

และเขาก็ไม่ได้คาดหวังว่าพวกมันจะเก่งกาจอะไร ขอแค่ช่วยดึงความสนใจและรับดาเมจแทนเขาได้บ้าง ก็ถือว่าคุ้มค่าตัวแล้ว

วันรุ่งขึ้น สุนัขทั้งสี่ตัวก็ถูกส่งมาถึงบ้าน

ฉู่เกอเตรียมอาหารต้อนรับไว้อย่างดี ทั้งเนื้อวัว น่องไก่ และอาหารเม็ดเกรดพรีเมียม ตอนแรกพวกมันยังดูตื่น ๆ แต่พอเจออาหารมื้อใหญ่เข้าไป ก็ยอมสยบให้ฉู่เกอแต่โดยดี

กินเข้าไปเยอะ ๆ กินอิ่มจะได้มีแรงทำงาน ฉู่เกอมองดูหมาสี่ตัวกินอย่างตะกละตะกลามพลางคิดในใจ ถือซะว่าเป็นอาหารมื้อสุดท้ายก่อนออกศึก

แม้จะเป็นแค่ตัวหมากใช้แล้วทิ้ง แต่ฉู่เกอก็ตั้งชื่อให้พวกมัน เจ้าบูลด็อกชื่อ ต้าหนิว (เจ้าวัวใหญ่) เยอรมันเชเพิร์ดสองตัวชื่อ ต้าเฮย (เจ้าดำใหญ่) กับ เอ้อร์เฮย (เจ้าดำเล็ก) ส่วนเจ้าหมาพันทางชื่อ ไหลฝู (เจ้าโชคดี)

เนื่องจากภารกิจข้างหน้าอันตรายสุดขีด เขาเลยไม่ได้พิถีพิถันตั้งชื่อมากนัก หลังจากทำความคุ้นเคยและฝึกคำสั่งง่าย ๆ อยู่สองวัน ในวันที่สี่ ฉู่เกอก็พร้อมลุยดันเจี้ยนอีกครั้ง คราวนี้เขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องเคลียร์ดันเจี้ยนให้ได้ในรวดเดียว

เขานำสุนัขทั้งสี่ตัวเข้าสู่ดันเจี้ยน สวมอุปกรณ์ครบชุด วันนี้เขาไม่ได้ใส่ชุดปราบจลาจล แต่เลือกใส่ชุดหนังหมีดำแทน แม้จะเหม็นไปหน่อยและพลังป้องกันสู้ชุดปราบจลาจลไม่ได้ แต่คุณสมบัติบวกความอึด 2 แต้มนั้นสำคัญมาก ความอึด 2 แต้มเท่ากับเลือด 20 หน่วย รวมกับพื้นฐานที่มี 11 แต้ม ทำให้เขามีเลือดรวม 130 หน่วย การเจอกับบอสสายเวท เลือดเยอะย่อมดีกว่าเกราะหนา

พอเข้าสู่ดันเจี้ยน เจ้าหมาสี่ตัวก็ดี๊ด๊าอยากวิ่งเล่น คงเพราะอุดอู้อยู่แต่ในบ้านมานาน พอเจอที่กว้าง ๆ เลยคึกเป็นพิเศษ ฉู่เกอต้องออกแรงดึงเชือกไว้สุดฤทธิ์ รอเดี๋ยวเถอะ อีกเดี๋ยวได้วิ่งจนลิ้นห้อยแน่

ฉู่เกอจูงหมาสี่ตัวเดินลึกเข้าไป จนถึงหน้าห้องบอสใหญ่

เขาผูกเชือกจูงไว้กับคบเพลิงที่ผนังข้างประตูหิน แล้วผลักประตูเข้าไป ภายในห้องบอสยังคงเหมือนเดิมทุกประการ

นักรบโครงกระดูกสี่ตัวยืนเฝ้าบันไดอย่างเคร่งครัด ส่วนออกัส เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด ก็ยังคงง่วนอยู่กับการทดลองที่ไม่มีวันสำเร็จของมัน

ฉู่เกอสูดหายใจลึก หยิบถังแก๊สออกมาจากกระเป๋า

สองสามวันที่ผ่านมา นอกจากฝึกหมา เขายังวางแผนจัดการบอสไว้อย่างรัดกุม ตอนนี้ได้มาเห็นหน้างานจริงและคำนวณซ้ำอีกรอบ เขาค่อนข้างมั่นใจ

ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามแผน โอกาสชนะมีสูงถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์

ขั้นตอนที่ 1 ราดน้ำมันบนถังแก๊ส เปิดวาล์ว ระเบิดนักรบโครงกระดูกสี่ตัวทิ้งเพื่อเปิดฉาก

ขั้นตอนที่ 2 ปล่อยหมาไปรุมบอส ดึงความสนใจและรับดาเมจชุดแรก

ขั้นตอนที่ 3 อาศัยจังหวะชุลมุน พุ่งเข้าไปฟันบอสให้ยับ

ใช่แล้ว แผนสมบูรณ์แบบ ลุยเลย!

ฉู่เกอเทน้ำมันเบนซินราดบนถังแก๊ส บิดวาล์วเปิดแก๊ส เสียง ฟู่ ดังขึ้นพร้อมกลิ่นแก๊สคละคลุ้ง เขาไม่รอช้า วางถังแก๊สลงกับพื้นแล้วถีบส่งมันกลิ้งขลุกขลักไปหยุดตรงหน้าโครงกระดูกสี่ตัวที่ตีนบันได

ถึงขนาดนี้แล้วพวกมันยังไม่ขยับ ฉู่เกอใจเต้นรัว แสดงว่าตราบใดที่ไม่เข้าเขตอันตรายหรือไม่โจมตี พวกมันก็จะไม่ตอบโต้ ซึ่งเข้าทางเขาพอดี เขาถอยไปหลบหลังประตูหิน แง้มประตูไว้เล็กน้อย แล้วยิงเวทกระสุนเพลิงใส่ถังแก๊สทันที

พอลูกไฟพุ่งออกจากมือ ฉู่เกอก็รีบปิดประตูหินปัง

ตูม!

เสียงระเบิดกัมปนาทดังสนั่น แม้จะมีประตูหินกั้น แต่แรงสั่นสะเทือนทำเอาทั้งสุสานสั่นไหว หมาสี่ตัวเห่ากรรโชกด้วยความตกใจ ดีที่ผูกเชือกไว้แน่น ไม่งั้นคงวิ่งหนีเตลิดไปแล้ว

เขานับในใจหนึ่งถึงสาม แล้วผลักประตูเข้าไป ภาพที่เห็นคือซากโครงกระดูกที่แหลกเหลวท่ามกลางกองเพลิง

ขั้นตอนที่ 1 สำเร็จ! ฉู่เกอแทบจะตะโกนร้องด้วยความดีใจ แต่ยังไม่ใช่เวลาฉลอง การตายของสมุนทำให้ออกัสรู้ตัวแล้ว มันลุกขึ้นยืนพร้อมชูไม้เท้า

ออกัส (นักเรียนเนโครแมนเซอร์) “ผู้บุกรุกอีกแล้วหรือ ทำไมพวกเจ้าถึงชอบมารบกวนการทดลองของข้านัก แต่ไม่เป็นไร อีกเดี๋ยวเจ้าจะได้มาร่วมเป็นองครักษ์ของข้าแล้ว”

ออกัส (นักเรียนเนโครแมนเซอร์) “คิดว่ากำจัดองครักษ์ของข้าได้แล้วจะชนะข้าได้งั้นรึ ตราบใดที่เวทมนตร์ของข้ายังอยู่ องครักษ์ของข้าก็มีได้ไม่สิ้นสุด”

พูดจบ ออกัสก็เริ่มร่ายเวท โบกไม้เท้าไปที่กองศพ ศพหนึ่งลุกขึ้นยืนทันที

เริ่มเรียกพวกแล้วสินะ ฉู่เกอไม่รอช้า หันกลับไปปลดเชือกหมาสี่ตัว จูงพวกมันเข้ามาในห้อง

ประตูหินปิดลงด้านหลัง พร้อมกับที่เขาปล่อยเชือกจูง

“ไป! จัดการมัน!”

เขาตะโกนสั่งพร้อมเตะก้นกระตุ้น แต่ปฏิกิริยาของหมาทั้งสี่กลับต่างกัน ไหลฝูพุ่งไปแทะกระดูกของซากนักรบโครงกระดูกอย่างเมามัน ต้าหนิวหมุนตัวงง ๆ อยู่กับที่ มีแค่ต้าเฮยกับเอ้อร์เฮยที่ลังเลนิดหน่อยก่อนจะพุ่งเข้าหาออกัส

ฉู่เกอมองต้าหนิวกับไหลฝูด้วยความเอือมระอา ไอ้สองตัวนี้มันพึ่งไม่ได้จริง ๆ

แต่ไม่มีเวลามาบ่น เขาต้องรีบจูงไอ้สองตัวที่เหลือตามไปสมทบ

ตอนนี้ออกัสอัญเชิญโครงกระดูกออกมาหนึ่งตัว และปลุกชีพศพขึ้นมาอีกหนึ่ง ส่วนต้าเฮยกับเอ้อร์เฮยก็วิ่งไปถึงหน้าบอสแล้ว

เมื่อรู้สึกถึงภัยคุกคาม ออกัสหยุดปลุกชีพศพเพิ่ม หันมาใช้เวท ศรพลังลบ ยิงใส่ต้าเฮย แสงสีเทาพุ่งเข้าใส่ร่างหมาเยอรมันเชเพิร์ดจนมันร้องเอ๋ง ล้มลงไปชักกระตุกกับพื้น

ในขณะเดียวกัน โครงกระดูกและซอมบี้ของออกัสก็เข้ามาขวางทางเอ้อร์เฮย เจ้าเอ้อร์เฮยผู้ซื่อสัตย์จึงเข้าฟัดกับซอมบี้ทันที

(จบตอน)