ตอนที่ 35 คำสาปตาบอด

ตอนที่ 35 คำสาปตาบอด

ศรพลังลบแรงชะมัด!

ฉู่เกอใจหายวาบ เลือดของต้าเฮยน่าจะอยู่ที่ประมาณ 50 หน่วย โดนศรพลังลบเข้าไปดอกเดียวยังไม่ตายก็จริง แต่บาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ ดาเมจต้องไม่ต่ำกว่า 30 แน่นอน แรงกว่ากระสุนเพลิงเห็น ๆ สมกับที่เป็นเวทมนตร์ของจอมเวทจริง ๆ

ตัวเขาเองมีเลือด 130 หน่วย แปลว่ารับได้เต็มที่แค่สี่ดอก สมองฉู่เกอคำนวณตัวเลขอย่างรวดเร็ว พร้อมกับวิ่งขึ้นไปบนแท่น

“ลุยเข้าไปสิวะ!” ฉู่เกอตะโกนลั่น เตะก้นหมาสองตัวที่เหลือ พอเห็นเพื่อนร่วมชะตากรรมอย่างต้าเฮยกับเอ้อร์เฮยโดนเล่นงาน คราวนี้ต้าหนิวกับไหลฝูก็เข้าใจคำสั่ง วิ่งเห่ากรรโชกเข้าไป แต่ก็ทำได้แค่วิ่งวนรอบตัวออกัสแล้วเห่าเสียงดังลั่น ไม่ยอมพุ่งเข้าไปกัดสักที สายตายังคอยชำเลืองมองฉู่เกอ เหมือนรอให้เจ้านายเปิดก่อน

ไอ้พวกหมากาก!

ฉู่เกอแทบกระอักเลือด ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ ซื้อเยอรมันเชเพิร์ดมาสี่ตัวซะก็หมดเรื่อง แต่ตอนนี้สำนึกเสียใจก็สายไปแล้ว หมาตัวหนึ่งตาย อีกตัวเจ็บหนัก ขืนรอให้ตายหมด เขาคงสู้ลำบากแน่ ไม่มีทางเลือก ต้องลุยเองแล้ว

ยังดีที่เสียงเห่าของพวกมันพอจะดึงความสนใจบอสได้บ้าง หรือไม่เสียงเห่าอาจมีผลยั่วยุ ออกัสจึงหันไม้เท้าไปทางบูลด็อกตัวนั้น

ออกัส “ความมืดจงบดบังดวงตาของเจ้า!”

ดวงตาของต้าหนิวมีแสงสีดำวาบผ่าน มันร้องโหยหวน วิ่งเตลิดเหมือนหมาบ้า โครม หัวชนกำแพงเต็มแรง แน่นิ่งไปคาที่

ไหลฝูเห็นเพื่อนร่วมทีมไปสวรรค์ ก็หางจุกก้นวิ่งหนีไปไกลลิบ

ฉู่เกออาศัยจังหวะชุลมุน พุ่งเข้าประชิดตัวออกัส เงื้อดาบฟันม้าฟันลงไปกลางกบาล เคร้ง! เกิดระลอกคลื่นกลางอากาศ ม่านพลังกึ่งโปร่งแสงปรากฏขึ้นรอบตัวออกัส กันคมดาบไว้ได้

นี่คงเป็น โล่คุ้มกาย สินะ มหัศจรรย์จริง ๆ

แม้จะกันดาบได้ แต่ออกัสก็เบนความสนใจจากหมามาที่ฉู่เกอทันที มันชี้ไม้เท้าใส่เขา

ศรพลังลบ!

ลำแสงสีเทาพุ่งเข้าใส่ฉู่เกอเต็ม ๆ ความรู้สึกหนาวสะท้านแล่นพล่านไปทั่วร่าง เหมือนเลือดในกายจะจับตัวเป็นน้ำแข็ง ร่างกายสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้

นี่สินะฤทธิ์เดชของศรพลังลบ พลังลบสมชื่อจริง ๆ

แม้จะหนาวเหน็บ แต่ฉู่เกอไม่หยุดมือ สกิลรวมพลังจู่โจม! แตกซะ!

ดาบนี้อัดแน่นด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี ภายใต้แรงฟันมหาศาล ม่านพลังบิดเบี้ยวและยุบตัวลง เหมือนกระจกที่ถูกทุบจนแตกละเอียด เพล้ง เสียงแตกดังบาดหู ม่านพลังสลายหายไป แม้จะทำลายโล่ได้ แต่ดาบนี้ก็ถูกรับไว้จนหมดแรงส่ง

ก่อนที่ฉู่เกอจะทันได้ฟันดาบที่สาม ออกัสก็ชิงลงมือก่อน

ออกัส “ความมืดจงบดบังดวงตาของเจ้า!”

โลกทั้งใบของฉู่เกอดับวูบ มองไม่เห็นอะไรเลย

ชิบหาย กลัวสิ่งไหนเจอสิ่งนั้นจริง ๆ!

ท่ามกลางความมืดมิด แม้คำสาปตาบอดจะมีผลแค่ 10 วินาที แต่ฉู่เกอรู้ดีว่า 10 วินาทีนี้ยาวนานพอให้ออกัสยิงศรพลังลบใส่เขาจนตายได้สบาย ๆ

โชคดีที่เขาเตรียมแผนรับมือกรณีเลวร้ายที่สุดไว้แล้ว เขาควัก เทียนไขเวทมนตร์ของโคโบลด์ ออกมาทันที!

ขจัดความมืด! เขาตะโกนลั่น จริง ๆ ก็ไม่แน่ใจหรอกว่ามันจะช่วยได้ไหม สกิลอุปกรณ์บอกว่าขจัดความมืด แต่คำสาปตาบอดมันคนละเรื่องกัน แต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ต้องเสี่ยงดู ตอนแรกเขาคิดว่าโอกาสโดนคำสาปนี้มีน้อย ไม่นึกว่าสุดท้ายก็ต้องงัดไพ่ตายใบนี้ออกมาใช้

การมองเห็นไม่ได้กลับมาทันที แต่ความมืดมิดถูกแทนที่ด้วยแสงสว่างจาง ๆ แสงจากเทียนไขเวทมนตร์สะท้อนเข้าสู่จอประสาทตา แสงนั้นกระจายตัวออกไปรอบทิศทาง ภายในแสงสว่างนั้น เขาเห็นเงาร่างคนสีดำลาง ๆ กำลังทำท่าร่ายเวทอยู่ตรงหน้า

ความหนาวเหน็บแล่นเข้าสู่ร่างกายอีกครั้ง โดนศรพลังลบไปอีกดอกแน่ ๆ งั้นเงาดำนั่นต้องเป็นบอสชัวร์! ฉู่เกอกระดกน้ำยาเพิ่มเลือดเข้าปาก แล้วเหวี่ยงดาบฟันม้าใส่เงาดำนั้นอย่างบ้าคลั่ง!

ดาบแรกฟันเข้าเป้าจัง ๆ

เสียงร้องโหยหวนของออกัสปลุกสติของฉู่เกอให้ตื่นตัว ฟันโดนแล้ว! ความกลัวตายและความกระหายชัยชนะผลักดันให้เขาฟันดาบซ้ำแล้วซ้ำเล่าเหมือนคนบ้า เสียงกรีดร้องดังระงมแล้วค่อย ๆ แผ่วลง จนกระทั่งความมืดมิดจางหายไป การมองเห็นกลับคืนมาปกติ ออกัสก็นอนแน่นิ่งอยู่แทบเท้า

ฉู่เกอสะบัดหัวไล่ความมึนงง ภาพตรงหน้าชัดเจนขึ้น

ออกัส นอนหงายหน้าอาบเลือด ดวงตาเบิกโพลงด้วยความเจ็บแค้น โครงกระดูกและซอมบี้ที่มันเรียกมาก็ล้มลงตามนาย ต้าเฮยกับเอ้อร์เฮยตายสนิท ไหลฝูยังเห่าไม่หยุด แต่เรื่องนั้นช่างมันเถอะ

ฉู่เกอทรุดตัวลงนั่งกับพื้น รู้สึกหมดเรี่ยวหมดแรง

เฮ้อ เกือบไปแล้ว เกือบตายจริง ๆ!

ความหนาวเหน็บยังคงหลงเหลืออยู่ในร่างกาย แต่ก็ทุเลาลงมาก ดูเหมือนน้ำยาเพิ่มเลือดขวดเดียวจะชดเชยดาเมจจากศรพลังลบสองดอกไม่ไหว

ถ้าเมื่อกี้เขาหาเป้าไม่เจอแล้วโดนยิงซ้ำอีกสองดอก มีหวังได้กลับบ้านเก่าแน่

คิดแล้วก็ขนลุกซู่ แต่ความรู้สึกที่มากกว่าความกลัวคือความตื่นเต้น ความสะใจที่รอดตายและล้มศัตรูที่แข็งแกร่งได้

“ไอ้เวรเอ๊ย ไหนว่าแน่นักวะ เป็นเนโครแมนเซอร์แล้วไง สุดท้ายก็โดนกูฟันยับ!” ฉู่เกอเตะศพออกัสระบายอารมณ์

ได้เวลาเก็บเกี่ยวผลประโยชน์แล้ว! ฉู่เกอยื่นมือไปที่ศพบอส บอสโหดขนาดนี้ ของดรอปต้องไม่ธรรมดาแน่

และมันก็ไม่ทำให้เขาผิดหวังจริง ๆ

ออกัสดรอปของทั้งหมดสี่ชิ้น

ชิ้นที่ 1 น้ำยาเพิ่มพลังชีวิตระดับกลาง (เสบียง)

การใช้งาน ฟื้นฟูพลังชีวิต 50 หน่วย ทันที

ของดีช่วยชีวิต น้ำยาขวดเล็กเพิ่งใช้ไป ได้ขวดกลางมาแทนถือว่าคุ้มค่า

แม้ร่างกายจะยังหนาวสั่น แต่ฉู่เกอก็ตัดใจดื่มไม่ลง เก็บใส่กระเป๋าอย่างหวงแหน ของแบบนี้เอาไว้ใช้ยามหน้าสิ่วหน้าขวานดีกว่า

ชิ้นที่ 2 คทาทาสวิญญาณ (อาวุธ/คทา)

ความเสียหายจากการทุบ 12

ความเร็วโจมตี ค่อนข้างช้า

ระยะโจมตี 123

ทักษะอุปกรณ์ ทาสวิญญาณ 1/1 ควบคุมและสั่งการวิญญาณ 1 ตนให้รับใช้ ไม่สามารถควบคุมวิญญาณที่มีค่าจิตใจสูงกว่าผู้ใช้ได้

ค่าสถานะเพิ่มเติม ความรุนแรงเวทมนตร์ +2

คำอธิบาย คทาที่ทำจากกระดูกและหินแสงจันทร์ พลังงานในหินแสงจันทร์คือกุญแจสำคัญในการควบคุมวิญญาณ

คทาเล่มนี้สวยงามมาก ตัวคทาทำจากกระดูกที่ขัดจนเนียนเรียบเหมือนหยก หัวคทาฝังคริสตัลสีขาวรูปทรงอิสระ เปล่งแสงนวลตา แค่รูปลักษณ์ก็กินขาดแล้ว ฉู่เกอถือไว้อย่างภาคภูมิใจ

ชิ้นที่ 3 ปลุกชีพศพ (ตำราสกิล/เวทมนตร์)

การใช้งาน เรียนรู้สกิลเวทมนตร์ ปลุกชีพศพ

เงื่อนไขการเรียนรู้ จิตใจ 14 สติปัญญา 12

คำอธิบาย ตำราเวทมนตร์ที่บันทึกวิธีใช้เวท ปลุกชีพศพ

เวทมนตร์! ในที่สุดก็ได้ตำราเวทมนตร์! ฉู่เกอตื่นเต้นสุดขีด ที่เขาลงทุนลงแรงทั้งหมดก็เพื่อสิ่งนี้แหละ

(จบตอน)