บทที่ 79 - ยัยบ้า

ศพเกือบร้อยศพ

กลุ่มของยาตส์ กลุ่มของอัลดัส และกลุ่มของลาฟี ช่วยกันโยนศพพวกนี้ลงในหลุมศพ แล้วกลบฝังอย่างง่ายๆ เพื่อป้องกันกลิ่นเหม็นเน่ารบกวนทุกคน

อุปกรณ์เวทมนตร์ระดับต่ำจำนวนมากกองอยู่ตรงหน้าทุกคนราวกับของไร้ค่า กลุ่มของยาตส์และอัลดัสทำท่าไม่สนใจ สำหรับผู้ฝึกหัดพ่อมดระดับท็อปอย่างพวกเขา อุปกรณ์เวทมนตร์ระดับต่ำทั่วไปมีก็เหมือนไม่มี

กลับเป็นพวกลาฟี เพราะยังอยู่ในช่วงหน้าใหม่ พลังจิตยังไม่ถึง 40 จึงเลือกหยิบของเล็กๆ น้อยๆ ไปคนละชิ้นสองชิ้น กริมม์หยิบแหวนวงเล็กๆ มาวงหนึ่ง คุณสมบัติเหมือนสร้อยคอน้ำพุแห่งดนตรี คือเพิ่มพลังจิต 2 จุดถ้ายังไม่ถึงขีดจำกัด

ในขณะเดียวกัน ก็มีเรื่องหนึ่งเริ่มทำให้พวกลาฟีเกิดความ “กังวล”

ในเมื่อผู้ฝึกหัดพ่อมดเขตสิบสองเปรียบเสมือนกลุ่มกะลาสีบนเรือเดินสมุทร และผู้ฝึกหัดพ่อมดเขตสิบเก้าเปรียบเสมือนพวกตัวเล็กๆ ก่อนก่อตั้งพันธมิตรเรือใบโลหิต งั้นถ้าผ่านการ “คัดกรอง” ไปสักพัก ผู้ฝึกหัดพ่อมด “ระดับหัวกะทิ” ที่เหลือรอดของเขตสิบเก้าก่อตั้งองค์กรคล้ายพันธมิตรเรือใบโลหิตขึ้นมา จะกู้สถานการณ์คืนได้ไหม?

ไม่ต้องถึงกับกู้คืนได้อย่างสิ้นเชิง อย่างน้อยก็พอฟัดพอเหวี่ยงกันได้?

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ด้วยเงื่อนไขที่สถาบันพ่อมดหอคอยทมิฬต้องยึดครองจุดทรัพยากรให้ได้ 30 แห่ง สงครามดุเดือดคงหลีกเลี่ยงไม่ได้!

ผู้ฝึกหัดพ่อมดหกสถาบันของเขตสิบสอง ด้วยภูมิหลัง ความคิด และการเติบโต ไม่มีทางรวมตัวกันได้มากกว่านี้แล้ว ส่วนผู้ฝึกหัดพ่อมดเขตสิบเก้า พวกเขาไม่มีความขัดแย้งภายใน ถ้าก่อตั้งองค์กรพันธมิตรคล้ายพันธมิตรเรือใบโลหิตขึ้นมาจริงๆ...

พอลองคิดดู ก็ไม่ยากที่จะเข้าใจความ “กังวล” ของพวกลาฟี

แต่ทว่า ความ “กังวล” ที่ว่านี้ก็ถูกทำลายลงอย่างรวดเร็วด้วยอีกเรื่องหนึ่ง

...

“เราสองคนเป็นผู้ฝึกหัดพ่อมดของนาฬิกาทรายกาลเวลา พวกนายหมายความว่ายังไง?” เสียงผู้หญิงที่หยิ่งยโสและเผด็จการดังมาจากเนินดินของเหมืองแร่ชืออู

ผู้หญิงคนนี้สวมเสื้อผ้าน้อยชิ้นปิดบังร่างกาย รูปร่างเย้ายวนอวดโฉมอย่างไม่อายใคร ผมยาวสีแดงเพลิงปลิวไสวตามลม แววตาเต็มไปด้วยความหยิ่งผยองไม่เห็นหัวใคร

กริมม์ที่ซ่อนตัวอยู่หลังลาฟีก้มหน้าศึกษาพื้นฐานอักขระธาตุสายฟ้า พอได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ แล้วรูม่านตาก็หดเกร็งทันที

คนคนนี้...

ไม่ใช่ “บุตรแห่งตะวัน” ที่หยิ่งยโส โอหัง และเผด็จการตอนทดสอบเด็กใหม่หรอกเหรอ!

จนถึงตอนนี้กริมม์ยังจำได้ดี ผู้ฝึกหัดพ่อมดสถาบันนาฬิกาทรายกาลเวลาที่ชื่อ มีนา คนนี้ ต่อสู้กับสาม “อัจฉริยะ” ผู้ฝึกหัดพ่อมดของหอคอยทมิฬด้วยตัวคนเดียว แม้จะแพ้ แต่ความเผด็จการของเธอก็ฝากความประทับใจลึกซึ้งไว้ให้ทุกคนในการทดสอบเด็กใหม่ ถึงขั้นที่ตัวกริมม์เองยังเกือบตายด้วยน้ำมือเธอ และกายาอาบอัคคีของกริมม์ในตอนนี้ก็ได้มาจากกายาพิเศษของเธอเช่นกัน

ผู้หญิงอันตรายคนนี้ เป็นเวอร์ชันขยายส่วนที่รุนแรงกว่าของลาฟีชัดๆ

เสียงแหบพร่าของยาตส์ดังขึ้น “หึหึ เธอบอกว่าเป็นผู้ฝึกหัดพ่อมดของนาฬิกาทรายกาลเวลา ใครพิสูจน์ได้? ถ้าไม่มีคนพิสูจน์ งั้น...”

“ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์!”

เสียงผู้หญิงที่เย็นยะเยือกเหมือนน้ำแข็งในเหวลึกดังมาจากข้างหลังมีนา ทุกคนแค่รู้สึกตาลาย แล้วก็ได้ยินเสียง “ปัง” ไอเย็นและเศษหินกระเด็นกระจาย อากาศเย็นลงฮวบฮาบ

ยาตส์กลายเป็นควันดำไปโผล่ห่างออกไปหลายสิบเมตร มองดูที่ที่ตัวเองยืนอยู่เมื่อกี้ด้วยความตกตะลึง

มือหินยักษ์ที่ยื่นออกมาจากพื้นดิน ถูกแท่งน้ำแข็งธรรมดาๆ แท่งหนึ่งทำลายจนสิ้นซาก เหลือเพียงแขนกุดด้วนที่ถูกน้ำแข็งเกาะกุม ภาพนี้ทำให้ยาตส์ตัวสั่นสะท้าน นึกถึงยอดฝีมือระดับเหนือชั้นของนาฬิกาทรายกาลเวลา อันดับหนึ่งในสิบยอดฝีมือ ตำนานที่ไม่มีใครสั่นคลอนได้ ยุคน้ำแข็ง มิลลี่!

ในบรรดาสิบยอดฝีมือของหกสถาบันพ่อมด ก็แบ่งออกเป็นสามระดับ

ระดับแรก คือพวกอันดับห้าถึงสิบของหอคอยทมิฬ ความสามารถของคนพวกนี้เทียบได้กับกริมม์ตอนที่ยังไม่ได้พรสวรรค์ของบิบิลิออนนาและหยุนหลี ช่วงที่พีคที่สุด

ระดับที่สอง คือหัวหน้าสี่องค์กรใหญ่ของหอคอยทมิฬ ระดับนี้พอจะต้านทาน “ผู้พิทักษ์” ของสถาบันได้บ้าง

ส่วนระดับที่สาม เก้ารุ่นที่ผ่านมา หกสถาบันมีปรากฏตัวแค่สองคน สองคนนี้ แม้จะต้านทานแรงกดดันจากพลังธรรมชาติของพ่อมดทางการไม่ได้ แต่ความสามารถโดยรวม กลับสามารถต่อกรกับพ่อมดระดับหนึ่งของสายกายภาพใต้พิภพได้แล้ว! (พ่อมดสายกายภาพล้วนๆ ของใต้พิภพไม่มีความสามารถกดดันด้วยพลังธรรมชาติ และแรงกดดันจากพลังธรรมชาติก็มีผลกับพ่อมดสายกายภาพล้วนๆ น้อยมาก)

อาจกล่าวได้ว่า ในยามที่ไม่มีพ่อมดทางการปรากฏตัว สองตำนานผู้ฝึกหัดพ่อมดนี้ ก็คือ “ผู้พิทักษ์” สถาบันในร่างมนุษย์นั่นเอง!

ยุคน้ำแข็ง มิลลี่ แห่งนาฬิกาทรายกาลเวลา คือหนึ่งในสองตำนานนั้น

“เป็นไปไม่ได้! ยุคน้ำแข็ง มิลลี่? ผู้ฝึกหัดพ่อมดที่แข็งแกร่งอย่างเธอ ต้องถูกพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่ส่งไปที่จุดทรัพยากรหนาแน่นสิบห้าแห่งในโซนกลางสงครามสิ จะมาโผล่ที่นี่ได้ยังไง?”

เสียงแหลมของยาตส์เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

“โอ้? รู้จักฉันด้วยเหรอ...”

มิลลี่เจ้าของฉายายุคน้ำแข็งที่เดิมทีเสียงเย็นชา กลับทำท่าเบื่อหน่ายเฉยเมย

“แต่ว่า ฉันไม่รู้จักนาย ช่างเถอะ เดี๋ยวค่อยแนะนำตัว ส่วนเหตุผลที่ฉันมาที่นี่ แน่นอนว่าเป็นเพราะน้องสาวฉัน”

“น้องสาว?”

อัลดัสเองก็จำมิลลี่ยุคน้ำแข็งได้ทันทีที่เห็น จึงหันไปมองเด็กสาวผมแดงหุ่นสะบึมที่หยิ่งยโสและเผด็จการที่พูดก่อนหน้านี้

พวกกริมม์ไม่รู้เรื่องระดับชั้นของผู้ฝึกหัดพ่อมดระดับสูงพวกนี้ แต่สัญชาตญาณบอกว่ามิลลี่ยุคน้ำแข็งคนนี้เป็นยอดฝีมือที่น่ากลัวมาก

“นายคือดาบแห่งแสง อัลดัส ของหอคอยทมิฬสินะ ปีกแห่งแสงของนายน่าสนใจดี”

มิลลี่กวาดตามองทุกคนรอบๆ จำได้แค่อัลดัส สิบยอดฝีมืออันดับห้าของหอคอยทมิฬ

อัลดัสพูดเสียงเครียด “แค่เอาตัวรอดเก่งกว่าชาวบ้านหน่อยเท่านั้นแหละ”

บุตรแห่งตะวัน มีนา แค่นเสียงฮึดฮัดอย่างไม่พอใจ พูดเรียบๆ ว่า “พวกเรายังไม่...” พูดได้ครึ่งเดียว บุตรแห่งตะวันก็ชะงัก เหมือนค้นพบเรื่องใหญ่อะไรบางอย่าง ร้องด้วยความดีใจ “กริมม์?!”

“หือ?”

กริมม์ก็ได้ยินเสียงดีใจของบุตรแห่งตะวัน ก็แปลกใจ ตนเองแย่งรางวัลการทดสอบของเธอมาไม่ใช่เหรอ เสียงดีใจนี่มันอะไรกัน?

บุตรแห่งตะวันเป็นแบบนี้ คนอื่นก็ย่อมแปลกใจ หันมามองกริมม์ที่พยายามทำตัวต่ำต้อยแต่ก็ไม่สำเร็จ ที่ซ่อนอยู่หลังลาฟีสวมหน้ากากสีซีด

มิลลี่ดึงมีนาที่ทำท่าจะพุ่งเข้าไป ถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?”

“เขาเป็นคนของฉัน ผู้ฝึกหัดพ่อมดคนนี้ เป็นผู้ชายคนเดียวในหกสถาบันรุ่นนี้ที่ฉันมองว่าเข้าตา เขาคือคนที่ฉันบอกพี่เรื่องการทดสอบครั้งก่อนไง!”

บุตรแห่งตะวันเผด็จการสุดๆ ราวกับจะหยิบของที่เป็นของตัวเองอยู่แล้ว

มิลลี่พูดเสียงเย็น “ความรักระหว่างผู้ฝึกหัดพ่อมด? นี่มันไม่ดีเลยนะ... ถ้าฝ่ายหนึ่งไม่ได้เป็นพ่อมดทางการ อีกฝ่ายไม่ต้องอยู่เดียวดายไปจนแก่ตายเหรอ? น้องพี่! พี่ไม่อนุญาตให้เธอ...”

“พี่ เรื่องส่วนตัวของหนู พี่อย่ามายุ่ง!”

บุตรแห่งตะวันพูดต่ออย่างหยิ่งยโส “ต่อให้เขาเป็นพ่อมดทางการไม่ได้ หนูก็จะเก็บรักษาเขาไว้ก่อน ไม่ให้คนอื่นได้ไป เพราะเขาเป็นของหนู เขาเป็นของหนู!”

พูดจบ บุตรแห่งตะวันก็เดินดุ่มๆ เข้าหากริมม์ ไม่เห็นหัวคนอื่นเลย

ราวกับคนรอบข้างเป็นแค่ตัวประกอบของกริมม์

ลาฟี ยอร์คริส ยอร์คเลียนา โรบิน บินแฮนสัน หน้าเปลี่ยนสีกันหมด ลาฟีหันกลับมาจ้องตากริมม์เขม็ง

แม้จะไม่ได้พูด แต่ดวงตาคู่นั้นเหมือนจะถามว่า “นี่มันเรื่องอะไร? ทำไมหล่อนถึงพูดแบบนี้!”

กริมม์ย่อมไม่รู้ความในใจของบุตรแห่งตะวันในห้องสอบสวนเมื่อหลายปีก่อน ในฐานะคนที่บกพร่องทางอารมณ์ เขาเองยังเข้าใจยากเลยว่าทำไมลาฟีถึงรักเขา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงแนวทางที่ผิดปกติของบุตรแห่งตะวัน

การขาดแคลนอารมณ์ความรู้สึกแบบมนุษย์ เป็นปัญหาที่พ่อมดหลายคนต้องเผชิญ

แต่ว่า เจตนาของบุตรแห่งตะวันไม่ใช่ความรักอะไรหรอก มันคือการครอบครองอย่างโจ่งแจ้ง เหมือนสะสมของสะสม

แต่ทว่า ตอนที่บุตรแห่งตะวันอยู่ห่างจากกริมม์ไม่กี่ก้าว ตอนที่พวกลาฟีกำลังจะระเบิดอารมณ์ ทันใดนั้น ปฏิกิริยาดึงดูดอันมหัศจรรย์ก็ทำให้บุตรแห่งตะวันและกริมม์ตัวสั่นสะท้าน!

บุตรแห่งตะวันหยุดเดิน ทั้งเธอและกริมม์ที่กำลังงุนงงต่างเผยสีหน้าเคลิบเคลิ้มชั่วขณะ แล้วก็ได้สติ กลับกลายเป็นตกตะลึงและไม่อยากเชื่อมองหน้ากัน!

แรงดึงดูดนี้...

นี่คือแรงดึงดูดระหว่างกายาอาบอัคคีสองร่าง!

แรงดึงดูดที่แสนวิเศษ!

กายาอาบอัคคีดึงดูดกันเองเหรอ?

ถ้าเป็นชายหญิงคู่อื่น แรงดึงดูดนี้ย่อมวิเศษ แต่ถ้าเป็นกริมม์กับมีนาล่ะก็...

กริมม์กำหมัดแน่น สีหน้าเย็นชา “เจตจำนงทางจิตวิญญาณจะถูกปฏิกิริยาสัญชาตญาณของพรสวรรค์ผูกมัดได้ยังไง!”

“เป็นไปไม่ได้! นี่คือกายาอาบอัคคี?”

บุตรแห่งตะวันหน้าเปลี่ยนสี มองกริมม์ราวกับมองปีศาจ คำรามว่า “เป็นไปไม่ได้! นี่มันกลิ่นอายของกายาอาบอัคคี! เป็นไปไม่ได้! ฉันมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว พรสวรรค์ของฉันกับพี่มิลลี่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว! แกไอ้ตัวปลอม! แกมันของปลอม ฉันไม่ยอมให้กายาอาบอัคคีคนที่สองปรากฏขึ้นในโลกนี้ แกไอ้ตัวปลอม! ฉันจะฆ่าแก!”

ชั่วพริบตา สายตาที่มีนามองกริมม์ก็เปลี่ยนไป จากความดีใจกลายเป็นความหวาดกลัวและเกลียดชังในทันที การเปลี่ยนแปลงที่ไร้เหตุผลนี้ทำเอาคนอื่นงงเป็นไก่ตาแตก!

ผู้หญิงคนนี้...

เป็นยัยบ้าแบบบิบิลิออนนาพูดไว้ไม่มีผิดเลย!

กริมม์หน้าเปลี่ยนสี ถ้าต้องสู้กันตอนนี้ เขาอยู่ในช่วงอ่อนแอจากการฝึกกายาพิษผสาน พลังลดเหลือไม่ถึงห้าส่วน อย่างมากก็น่าจะพอๆ กับลาฟีในตอนนี้เท่านั้น

(จบแล้ว)