บทที่ 9: สระมังกรร่วง, ตลาดเขาเทียนตู, ราชวงศ์เซียนต้าเฉียน

"อร่อย! สหายเต๋าหนิงเกอ ฝีมือทำอาหารของท่านไม่ธรรมดาเลยจริงๆ" ปี้สือซานเอ่ยชมเปาะขณะเคี้ยวตุ้ยๆ

หนิงเกอส่ายหน้ายิ้มๆ "ปลาวิญญาณอร่อยเพราะตัวมันเองต่างหาก ข้าแค่ย่างแล้วก็โรยเกลือนิดหน่อย ฝีมือข้าแทบไม่มีผลอะไรหรอก"

"ว่าแต่สหายเต๋าปี้ แถวนี้เป็นเขตอิทธิพลของสำนักไหนหรือ?" นี่คือจุดประสงค์ที่แท้จริงของหนิงเกอที่เลี้ยงปลาวิญญาณปี้สือซาน ไม่อย่างนั้นความสัมพันธ์คงจบแค่การซื้อขาย ไม่จำเป็นต้องมานั่งกินข้าวด้วยกัน

"สระมังกรร่วงมีปลาวิญญาณชุกชุมขนาดนี้ ไม่มีขั้วอำนาจไหนสนใจบ้างเลยรึ?"

เมื่อได้ยินคำถาม ปี้สือซานก็เข้าใจทันที... หมอนี่ไม่ใช่คนแถวนี้จริงๆ ด้วย

ความจริงหนิงเกอก็สงสัยอยู่ไม่น้อย ตามหลักแล้วแหล่งทรัพยากรปลาวิญญาณระดับนี้ ไม่น่าจะรอดพ้นเงื้อมมือผู้มีอิทธิพลไปได้ หรือเป็นเพราะมันอยู่ไกลปืนเที่ยงเกินไป?

ในสระนี้ต้องมี "ชีพจรวิญญาณ" อยู่แน่ๆ ไม่อย่างนั้นคงเลี้ยงดูปลาวิญญาณจำนวนมหาศาลขนาดนี้ไม่ได้

โลกนี้มันยังไงกันแน่? ถ้าเป็นแค่โลกหนึ่งดาว ขุมทรัพย์ขนาดนี้ไม่มีทางถูกปล่อยทิ้งร้างแน่นอน

"สหายเต๋าหนิงเกอ ท่านเพิ่งมาถึงถิ่นนี้ คงยังไม่รู้ตื้นลึกหนาบาง อันที่จริงอาณาเขตของสระมังกรร่วงนั้นกว้างใหญ่ไพศาลกว่าที่ท่านจินตนาการไว้มากนัก แหล่งปลาวิญญาณของจริงรวมตัวกันอยู่ที่ใจกลางสระ ส่วนจุดที่เราอยู่นี้เป็นแค่ชายขอบที่ถูกลืม ทรัพยากรก็แค่พื้นๆ เท่านั้น"

"ที่ท่านรู้สึกว่าทรัพยากรดี ก็เพราะท่านใช้เหยื่อวิญญาณสูตรพิเศษนั่นแหละ โดยปกติถ้าใช้เบ็ดธรรมดาตก เดือนนึงจะได้สักกี่ตัวกันเชียว"

ปี้สือซานพูดไปกินไป ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดปาก

"พื้นที่ของสระมังกรร่วงกว้างพอๆ กับอาณาจักรมนุษย์ทั่วไปอาณาจักรหนึ่งเลยทีเดียว มีเกาะน้อยใหญ่นับพัน เกาะยักษ์ใจกลางสระถูกยึดครองโดยสามขั้วอำนาจระดับ 'ตำหนักวิญญาณ' (Nascent Soul)"

"ส่วนเกาะอื่นๆ ก็ถูกครอบครองโดยขั้วอำนาจระดับ 'จินตาน' (Golden Core) หรือ 'สร้างรากฐาน' (Foundation Establishment) สรุปง่ายๆ คือ ยิ่งเข้าใกล้ใจกลาง ปราณวิญญาณยิ่งเข้มข้น ขั้วอำนาจยิ่งแข็งแกร่ง ยิ่งห่างออกมาก็ยิ่งอ่อนแอลง จนถึงพวกตระกูลเซียนระดับ 'กลั่นลมปราณ' (Qi Refining) ที่อยู่ตามเกาะรอบนอกสุด"

"ตรงจุดที่เราอยู่นี้คือชายขอบสุดกู่ของสระมังกรร่วง ปราณวิญญาณเบาบาง ปลาวิญญาณน้อย แถมยังกันดาร เลยไม่มีใครสนใจมายึดครอง"

"สถานที่แบบนี้มีอยู่ทั่วไปตามชายฝั่งสระมังกรร่วง"

"แล้วตลาดที่ท่านพูดถึงล่ะ? อยู่ภายใต้อิทธิพลของใคร?" แม้ภายในใจหนิงเกอจะตื่นตระหนก แต่ภายนอกยังคงรักษาสีหน้าเรียบเฉย

การที่มีผู้บำเพ็ญเพียรระดับตำหนักวิญญาณ แสดงว่าโลกนี้น่าจะเป็น "โลกสองดาว" หรืออาจจะสูงกว่านั้น สระมังกรร่วงเป็นเพียงส่วนหนึ่งของโลกนี้ ไม่อาจใช้ตัดสินภาพรวมทั้งหมดได้

"ตลาดที่ว่าคือ 'ตลาดเขาเทียนตู' เป็นภูเขาวิญญาณใกล้สระมังกรร่วงที่ถูกยึดครองโดยสองตระกูลเซียนระดับสร้างรากฐาน พวกเขาร่วมกันก่อตั้งตลาดขึ้นมา ด้วยชื่อเสียงที่ดี ทำให้ขั้วอำนาจรอบข้าง ผู้บำเพ็ญเพียรพเนจร และพวกเกาะรอบนอกของสระมังกรร่วง ต่างพากันมาทำการค้าที่นี่"

"จริงๆ บนเกาะใกล้เคียงก็มีตลาด แต่ข้าไม่มีเรือวิญญาณ เลยไปไม่ได้"

ปัญหาหลักคือค่าเรือวิญญาณไปเกาะอื่นมันแพงหูฉี่ ปี้สือซานเลยไม่เคยไป

กว่าจะหาหินวิญญาณได้แต่ละก้อนเลือดตาแทบกระเด็น เขาไม่มีปัญญาเอาไปละลายกับค่าเรือหรอก แค่ตลาดเขาเทียนตูก็เพียงพอสำหรับเขาแล้ว

"พี่หนิงเกอ ถ้าท่านคิดจะทำธุรกิจ ข้าแนะนำให้เข้าไปในตลาดเขาเทียนตูดีกว่า ที่นั่นคนพลุกพล่านกว่าเยอะ"

"ขืนมาเปิดร้านตรงนี้..." ปี้สือซานชำเลืองมองอาคารหลังน้อย ความหมายชัดเจน... เจ๊งแน่ ปี้สือซานอยู่แถวนี้มาตั้งนาน เพิ่งจะเจอหนิงเกอคนเดียวนี่แหละ ที่เขาเดาว่าเป็นลูกเมียน้อยเซียนรุ่นสอง

"ไม่เป็นไรหรอก ปล่อยไปตามวาสนาก็แล้วกัน" หนิงเกอตอบเรียบๆ ราวกับเรื่องเงินทองไม่ใช่สิ่งสำคัญ

คำตอบนี้ยิ่งตอกย้ำข้อสันนิษฐานของปี้สือซาน

เซียนรุ่นสอง... เข้าใจได้ พวกนี้แค่หาอะไรทำแก้เบื่อ

ในตลาดเขาเทียนตู พวกเซียนรุ่นสองก็เอาแต่เที่ยวหอนนางโลม ไม่สนใจฝึกฝน ผลาญหินวิญญาณเล่นไปวันๆ

ถ้าไม่ใช่เพราะกฎเหล็กของบรรพชนสองตระกูลใหญ่ ตลาดเขาเทียนตูคงวุ่นวายพิลึก

ช่างเถอะ เตือนไปแล้วก็พอ ไม่ใช่กงการอะไรของเขา

"เข้าใจแล้ว สำหรับคนระดับท่าน ขอแค่มีความสุขก็พอสินะ" ปี้สือซานพูดจบ หนิงเกอก็ได้แต่งง... "คนระดับท่าน" คืออะไร? หมอนี่รู้อะไรมา?

ถ้าไม่ใช่เพราะอ่อนแอ เขาคงไปยึดครองตลาดเขาเทียนตูไปนานแล้ว

แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้เขาเป็นแค่ "โนบอดี้" ถ้าไม่เปิดร้านที่นี่ จะให้ไปเปิดที่ไหน?

ถ้าไม่มีลูกค้า ก็แค่ตกปลาหาหินวิญญาณไปพลางๆ หนิงเกอไม่รีบร้อน

ไว้เก่งกล้าสามารถเมื่อไหร่ ค่อยออกไปซ่า

"สหายเต๋าปี้ มีอะไรเข้าใจผิดหรือเปล่า?" หนิงเกอถาม

"การมาเปิดร้านที่นี่ถือเป็นเรื่องของพรหมลิขิต ในวิถีเซียนเราเน้นเรื่องวาสนาไม่ใช่หรือ? ดูสิ ท่านมาเจอข้า ก็ทำเงินได้ตั้งมากมายไม่ใช่หรือไง?"

"พูดไปก็ถูกของท่าน!" ปี้สือซานลองนึกย้อนดู วันนี้วันเดียวเขาหาเงินได้เกือบเท่าที่หามาทั้งปี

การได้เจอหนิงเกอถือเป็น "วาสนา" เล็กๆ ของเขาจริงๆ

ถ้าหาเงินได้วันละหลายร้อยก้อนแบบนี้ทุกวัน ชีวิตคงจะดีงามพระรามแปด

"แล้วรอบๆ สระมังกรร่วง มีขั้วอำนาจไหนที่พอจะฟัดเหวี่ยงกับพวกเกาะกลางน้ำได้บ้างไหม?" หนิงเกอถามต่อ ถ้าแถวนี้มีขั้วอำนาจที่มีระเบียบวินัย ความปลอดภัยของเขาก็น่าจะได้รับการคุ้มครอง... ตราบใดที่ไม่ทำตัวเด่นหรือแกว่งเท้าหาเสี้ยน

"สหายเต๋าหนิงเกอ ท่านมาจากไหนกันแน่?" ปี้สือซานถามด้วยความงุนงง ต่อให้มาจากต่างถิ่นและไม่รู้จักสระมังกรร่วง แต่เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่เคยได้ยินชื่อ "ราชวงศ์เซียน" อันยิ่งใหญ่ที่อยู่ถัดออกไป

"ไกล... ไกลมาก!" หนิงเกอตอบ

ในแง่ของโลกนี้ มันไกลมากจริงๆ แม้ตราเจ้าดินแดนจะพามาได้ในพริบตา แต่ระยะทางจริงระหว่างจักรวาลนั้นห่างไกลเกินจินตนาการ

"ตอนมา ท่านไม่ได้ผ่าน 'ราชวงศ์เซียนต้าเฉียน' หรือ?"

หนิงเกอส่ายหน้า เขามาถึงที่นี่ในชั่วพริบตา จะไปรู้ได้ไงว่าผ่านอะไรมาบ้าง ราชวงศ์เซียนต้าเฉียนคืออะไร?

"ท่านมาจาก 'เทือกเขาหมื่นอสูร' หรือ? ไม่น่าใช่ ต่อให้เป็นระดับตำหนักวิญญาณก็ยังไม่กล้าข้ามเทือกเขานั้นมาง่ายๆ"

"หรือท่านมาจาก 'ดินแดนนอกพิภพ'?"

"มิน่าล่ะ ท่านถึงไม่รู้อะไรเกี่ยวกับแถวนี้เลย!" ปี้สือซานคิดว่าเขาเดาที่มาของหนิงเกอได้แล้ว การข้ามเขตแดนได้ขนาดนี้ เบื้องหลังของสหายเต๋าหนิงเกอต้องไม่ธรรมดาแน่ คงมีคนคอยคุ้มกันอยู่เงียบๆ โชคดีที่เขาไม่ได้คิดร้ายอะไร

แถมเหยื่อวิญญาณนั่น เขาก็ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน

"สหายเต๋าหนิงเกอ ให้ข้าแนะนำเถอะ ถัดจากสระมังกรร่วงออกไป คืออาณาเขตของ 'ราชวงศ์เซียนต้าเฉียน' ว่ากันว่ามีบรรพชนระดับ 'แปลงวิญญาณ' (Soul Transformation / God Transformation) คอยดูแลอยู่ ไม่รู้จริงเท็จแค่ไหน"

"เอาเป็นว่า ต้าเฉียนครอบครองพื้นที่หนึ่งในสามของ 'แดนเทียนหวง' (Tianhuang Domain) กว้างใหญ่ไพศาลมาก"

"อีกสองในสามที่เหลือ ถูกแบ่งเค้กโดยขั้วอำนาจยักษ์ใหญ่: 'สำนักกระบี่ไร้ลักษณ์' (Wuji Sword Sect), 'เทือกเขาหมื่นอสูร', 'สำนักเซียนพึ่งพิง' (Kaoshan Immortal Sect), 'วัดหมื่นพุทธะ', และ 'สระมังกรร่วง' ...ห้าขั้วอำนาจระดับตำหนักวิญญาณ ภายใต้พวกนี้ยังมีตระกูลเซียนและอาณาจักรมนุษย์อีกนับไม่ถ้วน"

"อย่างเช่นตลาดเขาเทียนตู จริงๆ แล้วตั้งอยู่ตรงรอยต่อระหว่างสระมังกรร่วงกับราชวงศ์เซียนต้าเฉียน ใกล้ๆ กับ 'อำเภอซางหยาง' ของราชวงศ์"

ปี้สือซานคายข้อมูลที่รู้มาจนหมดไส้หมดพุง ส่วนหนึ่งเพื่อตอบแทนค่าปลาวิญญาณ รสชาติมันอร่อยเหาะจริงๆ

ไม่ได้กินของดีแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ

ทั้งสองคุยกันกว่าสองชั่วโมง ฟาดปลาวิญญาณไปสามตัว หนิงเกอรู้สึกว่าฟุ่มเฟือยไปหน่อย แต่วันนี้อารมณ์ดี เลยจัดเต็ม

ชีวิตคนเรามีสุขก็ต้องเสพ

ปี้สือซานกลับไปยังจุดตกปลาของเขา แหวกกอหญ้าหนาทึบแล้วเดินหายเข้าไป

หนิงเกอเพิ่งสังเกตว่าที่พักของปี้สือซานอยู่ติดกับเขานี่เอง

ไม่นาน เขาก็สัมผัสได้ถึงแรงกระเพื่อมของค่ายกล คาดว่าปี้สือซานคงเปิดใช้งานค่ายกลป้องกัน ดูจากแรงกระเพื่อมแล้ว ระดับคงไม่สูงนัก

เขาหยิบตัวควบคุมศาสตราตกปลาขึ้นมาดู ไฟสถานะดวงเล็กๆ สว่างขึ้นห้าดวง แสดงว่ามีปลาวิญญาณติดกับแล้วห้าตัว

ประสิทธิภาพสูงจริงๆ

เขาจัดการเก็บกู้ปลาทั้งห้าตัว แล้วหย่อนกรงกลับลงไป

หนิงเกอกลับเข้าตึกสามชั้น ค่ายกลทำงานตลอดเวลา ไม่มีใครเข้ามาได้หากเขาไม่อนุญาต

หลังจากไตร่ตรองครู่หนึ่ง ร่างของหนิงเกอก็หายวับไปจากชั้นหนึ่ง