บทที่ 21 หนึ่งในเจ็ดกิ่งก้านของสมองกลหลัก - 003

เขาไม่แน่ใจว่าเป็นเพียงอุปทานไปเองหรือไม่ แต่หินพลังงานระดับหนึ่งก้อนนี้ดูจะโปร่งแสงแวววาวกว่าก้อนใดที่เขาเคยพบเห็น

บางทีอาจเป็นเพราะมันอัดแน่นไปด้วยความปรารถนาดีที่หร่วนหร่วนมอบให้แก่เขา

เมื่อคิดได้ดังนั้น ริมฝีปากของหลู้สือเหนียนก็ยกยิ้มขึ้น เขาหยิบมันขึ้นมาอีกครั้ง เลือกหาถาดลวดลายวิจิตรมาวางรองรับ แล้วนำไปวางไว้ทางด้านซ้ายมือในตำแหน่งที่เพียงแค่ปรายตามองก็สามารถเห็นได้ทันที

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น หลู้สือเหนียนจึงเข้าสู่โหมดการทำงาน เริ่มสะสางกิจธุระทางทหารมากมายที่กองสุมข้ามคืน

ซูหร่วนคงคาดไม่ถึงเลยว่า หินพลังงานระดับหนึ่งที่เธออุตส่าห์พลิกแผ่นดินหา จะถูกนำมาใช้เป็นของประดับตกแต่งบนโต๊ะทำงานของผู้บัญชาการหลู้เสียแล้ว

และด้วยเหตุนี้ เรื่องการกำจัดหมอกทมิฬออกจากหินพลังงานจึงจำต้องถูกเธอพักไว้ชั่วคราว

นอกเหนือจากเรื่องนี้ เธอยังมีภารกิจอื่นที่ต้องทำให้สำเร็จ

มหาวิทยาลัยการทหารที่สองใกล้จะเปิดภาคเรียนแล้ว เธอจำเป็นต้องเตรียมตัวล่วงหน้า

ในขณะเดียวกัน หลู้สือเหนียนเองก็ได้รับแจ้งเตือนเรื่องกำหนดการเปิดภาคเรียนของมหาวิทยาลัยการทหารที่สองเช่นกัน

อาจกล่าวได้ว่าทุกปี เมื่อมหาวิทยาลัยต่างๆ บนดาวนครหลวงเปิดภาคเรียน เขาจะได้รับเชิญไปกล่าวสุนทรพจน์ในพิธีเปิดเสมอ

เนื่องจากเขาสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเฟเดอรัล ปีก่อนๆ เขาจึงเลือกที่จะไปกล่าวให้โอวาทแก่นักศึกษาใหม่ที่นั่นเพื่อสร้างแรงบันดาลใจ

แต่ปีนี้ไม่เหมือนเดิม

หร่วนหร่วนของเขาจะเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยการทหารที่สอง ดังนั้นสถานที่ที่เขาจะไปกล่าวสุนทรพจน์ย่อมต้องเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย

หลังจากได้รับแจ้งเตือน หลู้สือเหนียนก็นึกขึ้นได้ถึงอีกเรื่องหนึ่ง

เขาเปิดเครือข่ายดวงดาวขึ้นมา แฮชแท็ก #วันนี้ผู้บัญชาการหลู้หย่ากับซูหร่วนหรือยัง# ยังคงติดอันดับร้อนแรงอยู่ด้านบนสุด เมื่อเลื่อนลงมาก็พบภาพถ่ายของซูหร่วนในชุดเจ้าสาวที่กำลังวิ่งหนีงานแต่งงานว่อนไปทั่ว

หลู้สือเหนียนเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเบาๆ พลางเอ่ยเสียงทุ้ม "หลิงหลิงซาน"

หลิงหลิงซาน หนึ่งในเจ็ดกิ่งก้านของสมองกลหลักแห่งจักรวาล มันคือสมองกลอัจฉริยะส่วนตัวของหลู้สือเหนียนที่มีอำนาจระดับ SSS และมีจิตสำนึกเป็นของตัวเอง

ทันทีที่ได้ยินเสียงเรียกของผู้เป็นนาย หลิงหลิงซานก็รีบพุ่งตัวออกมา "เจ้านาย! ผมอยู่นี่ครับ!"

เสียงเด็กผู้ชายที่เจือความไร้เดียงสาดังก้องขึ้นภายในห้องทำงาน "เจ้านายครับ เจ้านาย มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ?"

"ลบรูปของซูหร่วนบนเครือข่ายดวงดาวออกให้หมด" หลู้สือเหนียนออกคำสั่ง "อย่าให้เหลือแม้แต่รูปเดียว"

"รับทราบครับ!" หลิงหลิงซานขานรับ

ไม่ถึงสองวินาที มันก็รายงานกลับด้วยน้ำเสียงร่าเริง "เจ้านาย ลบเกลี้ยงแล้วครับ!"

หลู้สือเหนียนตรวจสอบดูบนเครือข่ายดวงดาว เมื่อมั่นใจแล้วว่าไม่มีรูปของซูหร่วนหลงเหลืออยู่แม้แต่รูปเดียว เขาถึงได้เอ่ยรับสั้นๆ ว่า "อืม"

หลิงหลิงซานคุ้นชินกับสไตล์การทำงานของผู้เป็นนายดี มีเพียงเวลาอยู่ต่อหน้านายหญิงเท่านั้นแหละที่เจ้านายจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

หลิงหลิงซานถอยฉากออกไปอย่างเงียบเชียบ ทิ้งร่างอวตารเล็กๆ ไว้ในออปติคอลคอมพิวเตอร์ของหลู้สือเหนียน แล้ววิ่งแจ้นกลับไปเล่นสนุกในโลกเครือข่ายดวงดาวตามเดิม

หลู้สือเหนียนไม่ถือสาที่หลิงหลิงซานมักจะหนีไปเที่ยวเล่นในโลกเครือข่ายดวงดาวบ่อยๆ กิ่งก้านทั้งเจ็ดที่แยกตัวออกมาจากสมองกลหลักต่างมีจิตสำนึกเป็นของตัวเอง ตราบใดที่พวกมันไม่ทำร้ายมนุษย์ เขาก็จะไม่เข้าไปก้าวก่ายมากนัก

หลังจากจัดการเรื่องรูปถ่ายของซูหร่วนเสร็จสิ้น หลู้สือเหนียนก็กลับมาจดจ่อกับการตรวจเอกสารอีกครั้ง

บนเครือข่ายดวงดาว ผู้คนจำนวนมากเริ่มสังเกตเห็นอย่างรวดเร็วว่ารูปของซูหร่วนถูกลบหายไปจนเกลี้ยง

ทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานา

"เล่นใหญ่ขนาดนี้ ต้องเป็นฝีมือผู้บัญชาการหลู้แน่ๆ ใช่ไหม?"

"ฉันคิดไปเองหรือเปล่า? ดูเหมือนผู้บัญชาการหลู้จะตามใจซูหร่วนมากเลยนะ..."

"ผู้บัญชาการหลู้ต้องโกรธจัดที่ซูหร่วนหนีงานแต่งงานแน่ๆ ถึงได้ลบรูปเธอทิ้งกะจะให้ไม่มีตัวตนไปเลย!"

"นั่นสิ ถึงจะฉาวแต่ก็ถือว่าดัง ซูหร่วนคงอยากจะดังในทางลบ แต่ดันคาดไม่ถึงว่าผู้บัญชาการหลู้จะถอนฟืนใต้กระทะ ลบรูปทิ้งเกลี้ยงแบบนี้ ต่อให้เดินตามท้องถนนก็ไม่มีใครจำได้ แบบนี้ก็หมดทางหาเงินแล้วสิ!"

"อืม... ฉันสังหรณ์ใจว่าเรื่องนี้มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นแฮะ"

...