บทที่ 9 - เทือกเขาหินดำ

บทที่ 9 - เทือกเขาหินดำ

[เตาหลอมอัคคีพิสุทธิ์ (สีเขียว): เมื่อสร้างเตาหลอมเสร็จด้วยมือตนเองหรือมีส่วนร่วมในการสร้าง อัตราการกู้คืน (สกัด) โลหะเพิ่มขึ้น 50%, ประสิทธิภาพการขจัดสิ่งเจือปนเพิ่มขึ้น 50%, ความแข็งแกร่งของผลิตภัณฑ์ที่ทำจากวัสดุเพิ่มขึ้น 100%]

"สถานะเสริมพลังอีกแล้ว!"

ดวงตาของโรดเป็นประกายทันที

ยกตัวอย่างแร่เหล็ก ในยุคนี้อัตราการสกัดเหล็กมักอยู่ที่ 50%-60%

แต่เมื่อมีสถานะช่วยเสริม เตาหลอมที่โรดสร้างจะมีอัตราการสกัดเหล็กสูงถึง 75%-90% นี่มันการก้าวกระโดดชัดๆ!

จะขายแร่ทำไม รับซื้อแร่มาหลอมเป็นแท่งเหล็กขายก็รวยแล้ว!

ไม่ๆๆ!

แท่งเหล็กที่มีสิ่งเจือปนน้อยและความแข็งสูงขนาดนี้ จะขายตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด!

โรดคิดคำนวณในใจ พลางพลิกดูข้อมูลในสมอง

หลังปลดล็อกสถานะ นอกจากความสามารถที่เพิ่มขึ้น ในหัวของโรดยังมีความรู้มหาศาลเกี่ยวกับเตาหลอมความร้อนสูง (Blast Furnace) รวมถึงรายละเอียดการสร้างและการใช้งาน

เตาหลอมความร้อนสูงไม่ได้ล้ำสมัยมากนัก แต่เป็นการดัดแปลงเตาธรรมดา ด้วยเทคโนโลยีและแนวคิดที่เหนือกว่ายุคนี้มาก

เตาหลอมความร้อนสูงมีขนาดใหญ่กว่า มักสูงถึงสามถึงห้าเมตร และมีการออกแบบที่สมเหตุสมผลกว่า

เมื่อเทียบกับเตาหลอมเหล็กทั่วไป อุณหภูมิภายในเตาสูงจะสูงกว่า ไม่เพียงแต่หลอมเหล็กได้มีประสิทธิภาพมากกว่า แต่เหล็กที่ได้ยังมีสิ่งเจือปนน้อยกว่าด้วย

และเตาสูงสามารถใช้งานซ้ำได้เรื่อยๆ ขอแค่มีวัตถุดิบใส่เข้าไปเพียงพอ น้ำเหล็กก็จะไหลออกมาไม่ขาดสาย เหมาะสำหรับการผลิตจำนวนมาก

แต่การสร้างเตาสูงต้องใช้อิฐทนไฟหรือหินจำนวนมาก ปกติต้องใช้เวลาหลายเดือนถึงครึ่งปีกว่าจะสร้างเสร็จ ระยะเวลานานเกินไปไม่เหมาะกับโรดในตอนนี้

หลังจากอ่านผ่านๆ โรดก็หันกลับมาดูเงื่อนไขการปลดล็อกสถานะถัดไป

[สถานะถัดไป: หลอมเหล็กดิบในอาณาเขตให้ได้หนึ่งร้อยจิน ปลดล็อก: การตรวจจับสายแร่]

"โชคดีที่ไม่ต้องให้ข้าหลอมเอง ไม่งั้นคงต้องเฝ้าหน้าเตาทั้งวัน"

โรดปิดหน้าต่างแจ้งเตือน หันกลับมาเห็นทุกคนกำลังจ้องมองตัวเองอยู่

"มีอะไร?"

"ท่านขุนนาง รอยยิ้มของท่านเมื่อครู่น่ากลัวมาก"

โรดข้ามหัวข้อนี้ไป หันไปถามฮาโมว่า "ตอนนี้มีแร่เหล็กเท่าไหร่?"

ฮาโมหันไปมองช่างตีเหล็กอีกคน เจ้าของโรงตีเหล็กแห่งนี้

ช่างตีเหล็กที่ได้ยินคำถามถึงกับตัวสั่น

เดิมทีเขาก็คิดว่าการที่ท่านเจ้าเมืองมาช่วยซ่อมร้านด้วยตัวเองไม่น่าจะเป็นลางดี ตอนนี้ดูท่าจะเป็นอย่างที่คิดจริงๆ

ท่านเจ้าเมืองเล็งแร่เหล็กของเขาแล้ว

"มีร้อยกว่าจินขอรับ นายท่าน"

เห็นอัศวินร่างยักษ์สองนายข้างกายท่านเจ้าเมือง ช่างตีเหล็กก็ตอบตามตรง

ร้อยกว่าจินน้อยไปหน่อย

ราคาแร่เหล็กในทุ่งร้างแดนเหนือไม่สูง ร้อยจินก็แค่หนึ่งเหรียญเงิน

ความจริงแล้ว หากไม่นับภาษีที่สูงลิ่วของเจ้าเมือง ช่างเทคนิคอย่างช่างตีเหล็กคือกลุ่มผู้มีรายได้สูงตัวจริง

ช่างตีเหล็กควรมีทรัพย์สินมากกว่านี้ แร่เหล็กแค่ร้อยกว่าจินถือว่าน้อยมาก

ไม่มีเจ้าเมืองกดขี่ ยังมีสภาพแค่นี้

บอกได้คำเดียวว่าฝีมือช่างตีเหล็กคนนี้ไม่เอาไหนจริงๆ

โชคดีที่โรดลักพาตัวฮาโมมาจากในเมือง

แร่เหล็กหนึ่งร้อยจินหลอมเป็นเหล็กได้มากสุดแค่ยี่สิบจิน ต่อให้ใช้เตาที่โรดสร้างที่มีสถานะเสริม ก็ได้แค่สามสิบจิน

ห่างไกลจากเป้าหมายของโรดมาก ไม่พอทำเกราะเต็มตัว (Full Plate) ให้ดูแรนท์และกอนเลอร์ด้วยซ้ำ

แค่เกราะแผ่นเต็มตัวชุดเดียวก็ต้องใช้เหล็กห้าสิบถึงหกสิบจิน แร่พวกนี้หลอมออกมาคงทำได้แค่ชิ้นเดียว

"แร่เหล็กพวกเจ้าเอามาจากไหน?"

โรดถาม "ออตโตไม่เคยบอกข้าว่าแถวนี้มีเหมืองเหล็ก"

"ไปเก็บตามภูเขาหรือในแม่น้ำบางทีก็เจอ หรือไม่ก็แลกกับชาวเขาหินดำ (Black Stone People)" ช่างตีเหล็กตอบซื่อๆ

"ชาวเขาหินดำคือใคร?"

"พวกเขาอาศัยอยู่ในเทือกเขาหินดำ (Black Stone Mountain Range) ดำรงชีพด้วยการล่าสัตว์ มักจะลงเขาเอาหนังสัตว์และแร่เหล็กมาแลกเสบียงกับเราบ่อยๆ"

โรดนึกออกแล้ว

เทือกเขาหินดำอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองฟรอสต์ลีฟ ห่างจากที่นี่เกือบแปดสิบลี้ เป็นป่าเขากว้างใหญ่

เทือกเขาหินดำกินพื้นที่กว่าหนึ่งพันตารางกิโลเมตร เทียบเท่าอาณาเขตของเคานต์เล็กๆ บางคนในจักรวรรดิโครกหิน ภายในอุดมไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ ตีนเขายังมีแม่น้ำสาขาไหลผ่าน

ที่นั่นมีสายแร่เหล็กโรดไม่แปลกใจ

เทือกเขาหินดำเป็นพรมแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือของแบล็กไพน์ริดจ์ แต่เส้นแบ่งเขตแดนในทุ่งร้างแดนเหนือไม่ชัดเจน เทือกเขาหินดำนี้สรุปแล้วเป็นของใครยังเป็นที่ถกเถียง

ในสายตาโรดตอนนี้ เทือกเขาหินดำสามารถเป็นของแบล็กไพน์ริดจ์ได้

แต่โรดยังไม่ได้สำรวจทั่วแบล็กไพน์ริดจ์เลย เทือกเขาหินดำคงยังไม่มีแรงไปจัดการ

"เอาแร่เหล็กหนึ่งร้อยจินนั่นมาหลอม ค่าตอบแทนที่ควรได้ข้าจะจ่ายให้"

โรดมองช่างตีเหล็กแล้วพูดว่า "ข้าจ่ายเป็นเหรียญเงินให้เจ้าได้ หรือจะจ่ายเป็นข้าวไรย์ หรือจะบันทึกเป็นคะแนนงาน (Work Points) ไว้แลกเสบียงวันหลังก็ได้"

ความจริงโรดจะใช้ไม้แข็งยึดแร่เหล็กมาเลยก็ได้ แต่ช่างตีเหล็กเป็นบุคลากร ควรแสดงท่าทีให้เกียรติผู้มีความสามารถบ้าง

อีกอย่างโรดเพิ่งเก็บภาษีมา ในมือมีเสบียงเหลือเฟือ ข้าวบาร์เลย์และข้าวสาลีรวมกันสามหมื่นกว่าจิน ยังมีไข่ไก่ เนื้อแช่แข็ง ปลา และอื่นๆ อีกเพียบ ทรัพยากรสมบูรณ์ ไม่จำเป็นต้องขูดรีดมากนัก

เงินตราต่างหากที่มีน้อยที่สุด มีแค่ห้าร้อยกว่าเหรียญทองแดง

เงินตราที่นี่หมุนเวียนไม่ได้ โรดจึงสั่งให้ลอว์เรนซ์ทำตารางบันทึกคะแนนงานโดยอิงตามค่าเงินเหรียญทองแดง นอกจากทาสแล้ว ชาวบ้านที่มาทำงานจะได้รับบันทึกคะแนนงาน

สิ้นเดือนถัดไปจะสรุปคะแนน ชาวบ้านสามารถนำมาแลกเสบียงและสิ่งของ หรือจะสะสมไว้ก็ได้

โรดคิดว่า จะให้ชาวบ้านทำงานฟรีไม่ได้ ไม่งั้นวันหนึ่งพวกเขาก็จะหนีไป

มีคะแนนงาน เท่ากับให้ค่าตอบแทน และยังสร้างความผูกพันระหว่างชาวบ้านกับแบล็กไพน์ริดจ์ด้วย

"ข้าวไรย์ที่บ้านพอกิน... ข้าอยากได้เนื้อหรือปลาขอรับ นายท่าน" ช่างตีเหล็กพูดเสียงเบา

"ปลาพรุ่งนี้จะมีคนมาส่งให้ แต่ที่เจ้าทำวันนี้บันทึกเป็นคะแนนงานไปก่อน"

โรดเข้าใจ การตีเหล็กเป็นงานใช้แรงงาน ช่างตีเหล็กต้องกินเนื้อสัตว์เยอะๆ ถึงจะมีแรง

"ได้ขอรับ ขอบพระคุณท่าน"

ช่างตีเหล็กโค้งคำนับด้วยความตื่นเต้น

ท่านเจ้าเมืองไม่ได้ยึดแร่เหล็กของเขาไปดื้อๆ แถมยังมาช่วยซ่อมร้านให้อีก

ท่านเจ้าเมืองไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด

โรดหันไปบอกดูแรนท์ "เอาแร่เหล็กที่เรายึดมาเป็นภาษีมาหลอมให้หมด"

แร่เหล็กในกองภาษีมีประมาณสองร้อยกว่าจิน รวมๆ กันน่าจะพอตีอุปกรณ์สักสองชิ้นก่อน

ไม่ว่าจะเป็นเกราะแผ่นหรือเกราะโซ่ถัก เวลาในการสร้างเกือบเดือน ช่วงว่างนี้ค่อยหาแร่เหล็กเพิ่มก็ทัน

"ไปเตรียมวัสดุทำเตา วันนี้จะหลอมแร่เหล็กให้หมด"

วัสดุหลักของเตาต่ำคือดินเหนียว ผสมทรายควอตซ์และหญ้าแห้ง

พื้นเตาต้องปูทรายก่อนหนึ่งชั้น แล้วปูดินเหนียวผสมทรายควอตซ์ทับ ต้องให้ฐานแข็งแรงและเรียบ

พอกวนดินเหนียวเสร็จ ก็ปั้นเป็นแท่งทรงกระบอกหนาๆ ขดเป็นวงซ้อนกันขึ้นไป จนได้เตาทรงกรวยตัด (ตัดยอดกรวยออก)

ข้อควรระวังคือ พอก่อฐานได้เล็กน้อยต้องเริ่มจุดไฟ ก่อไปเผาไปให้แห้ง

สัดส่วนถ่านไม้กับแร่เหล็กคือหนึ่งต่อหนึ่ง น้ำหนักเหล็กดิบที่ได้จะอยู่ที่ประมาณ 10%-20% ของแร่

แน่นอน ถ้าคุณภาพแร่เหล็กสูง ผลผลิตเหล็กดิบก็จะสูงตาม

"นายท่าน ท่านจะทำเตากับพวกเราด้วยหรือขอรับ?"

ช่างตีเหล็กมองโรดด้วยความประหลาดใจ

ดูแรนท์และกอนเลอร์รู้แล้วว่าโรดเคยลงมือขุดดินเอง จึงไม่แปลกใจเท่าไหร่

"ข้าทำอันนึง เจ้าทำอันนึง ฮาโมกับกอนเลอร์รับผิดชอบผสมโคลน"

โรดทำแบบนี้เพื่อทดลองดูว่า—คำว่า "มีส่วนร่วมในการสร้าง" ต้องมีส่วนร่วมลึกซึ้งแค่ไหน

ในทางทฤษฎี โรดสั่งให้ช่างตีเหล็กทำเตา ก็น่าจะนับว่ามีส่วนร่วมแล้วไม่ใช่เหรอ?

เพราะในคดีอาชญากรรม ผู้บงการอยู่เบื้องหลังก็ถือเป็นความผิดร้ายแรงนี่นา

ช่างตีเหล็กเกาหัวอย่างงุนงง ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำสองเตา

โรดไม่อธิบายมาก สั่งว่า "ลงมือทำงานได้"

[จบแล้ว]