บทที่ 26: รายได้ทะลุ 3,000 ต่อวัน!

บทที่ 26: รายได้ทะลุ 3,000 ต่อวัน!

ลุงเถียนเฝ้าสังเกตพฤติกรรมการทำงานของเฉินหยวนตลอดสองวันที่ผ่านมา

เฉินหยวนเป็นคนซื่อสัตย์ ไว้ใจได้ ฉลาดเฉลียว สุขุมรอบคอบ และใจกว้าง ไม่เคยมานั่งจุกจิกเรื่องเล็กๆ น้อยๆ

ด้วยเหตุนี้ แกจึงรู้สึกถูกชะตากับพ่อหนุ่มคนนี้มาก และอยากจะแนะนำงานใหม่ให้

"หือ? จริงเหรอครับลุงเถียน? เยี่ยมไปเลยครับ ฮ่าๆ!" เฉินหยวนดูดีใจอย่างเห็นได้ชัด

ทว่าความดีใจของเฉินหยวนนั้นส่วนใหญ่มาจากความเกรงใจตามมารยาท เขาไม่ได้คาดหวังว่าลุงเถียนจะแนะนำงานค่าแรงรายวันสูงลิ่วอะไรให้

เพราะงานรายวันส่วนใหญ่ในตลาดก็ได้แค่สองสามร้อยหยวนต่อวันเท่านั้น

งานแบบนั้นเขาหาเองก็ได้

ลุงเถียนสูบบุหรี่หนึ่งครั้ง "เป็นงานโหลดของในห้องเย็นน่ะ ไม่รู้ว่าเอ็งจะอยากทำหรือเปล่า ค่าจ้างคิดเป็นรายชิ้น จ่ายตามตัน"

"ห้องเย็นเหรอครับ?" เฉินหยวนแปลกใจเล็กน้อย

ลุงเถียนพยักหน้า "ใช่ เมื่อก่อนลุงก็เคยทำ แต่ปีนี้หลังกับเข่ามันปวดหนักขึ้นเรื่อยๆ เลยตัดสินใจไม่ไปแล้ว"

"ช่วงใกล้สิ้นปีแบบนี้งานเขาจะยุ่งทุกปี พอคนงานประจำทำไม่ทัน เขาก็จะจ้าง 'คนงานเสริม' เข้ามาช่วยชั่วคราว สองวันก่อนเขาเพิ่งติดต่อลุงมา แต่ลุงไปไม่ไหว เลยนึกถึงเอ็ง"

"ทำงานวันละ 10 ชั่วโมงเหมือนกัน ปกติแล้วน่าจะได้สักห้าหกร้อยหยวน ไม่น่ามีปัญหา"

"โห? จริงดิครับ?!" พอได้ยินตัวเลข เฉินหยวนตาโตทันที

เพราะรายได้ที่ลุงเถียนบอกมานั้นเหนือความคาดหมายของเขาไปไกลลิบ

วันละห้าหกร้อย? แน่นอนสิ เขาทำได้อยู่แล้ว!

จากนั้น ลุงเถียนก็เล่ารายละเอียดงานคร่าวๆ ให้เฉินหยวนฟัง

ห้องเย็นแห่งนี้ส่วนใหญ่นำเข้าอาหารสดหลากหลายชนิดจากต่างประเทศ ทั้งอาหารทะเลอย่างกุ้งหอยปูปลา เนื้อวัว ผ้าขี้ริ้ว ขาหมู และอื่นๆ เพื่อนำมาขายในตลาดภายในประเทศ

เนื่องจากใกล้สิ้นปี ซึ่งเป็นช่วงพีคของการขายสินค้าพวกนี้ ความถี่ในการนำสินค้าเข้าและออกจากห้องเย็นต่อวันจึงสูงกว่าปกติมาก จำเป็นต้องใช้คนงานเพิ่ม

ดังนั้น ช่วงเวลานี้ของทุกปี ห้องเย็นจึงต้องจ้าง "คนงานเสริม" หรือพนักงานชั่วคราวเข้ามาช่วย

ลุงเถียนบอกว่า ทางห้องเย็นคิดค่าแรงตามน้ำหนักสินค้าที่ขนถ่าย

ไม่ว่าจะขนขึ้นหรือขนลง เรตราคาอยู่ที่ตันละ 30 หยวน ถ้าทำงานร่วมกับคนอื่น เฉลี่ยแล้วคนหนึ่งจะขนได้ประมาณ 20 ตันต่อวัน

"ตกลงครับ! ลุงเถียน ผมไปทำครับ!" หลังจากฟังลุงเถียนอธิบายจบ เฉินหยวนตอบตกลงทันทีโดยไม่ลังเล

ตราบใดที่เงินดีและค่าแรงต่อชั่วโมงคุ้มค่า งานอะไรเขาก็ทำทั้งนั้น

"ดี งั้นพรุ่งนี้เอ็งไปได้เลย ลุงคุยกับเถ้าแก่ไว้แล้ว ขอแค่เอ็งยอมไป เขาก็รับ! เดี๋ยวลุงส่งที่อยู่กับเบอร์โทรให้ทางวีแชท"

"เยี่ยมเลยครับลุงเถียน ขอบคุณมากครับ!" เฉินหยวนขอบคุณลุงเถียนด้วยความดีใจ

ในขณะเดียวกัน เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมลุงเถียนถึงโอนเงิน 100 หยวนให้เขาก่อน แล้วค่อยบอกเรื่องแนะนำงาน

ลุงเถียนคงกลัวว่าถ้าแนะนำงานก่อนแล้วค่อยโอนเงิน เฉินหยวนจะเกรงใจจนไม่กล้ารับเงินแน่ๆ

ลุงเถียนนี่เป็นคนจริงใจจริงๆ

แต่เฉินหยวนก็ไม่คิดจะรับน้ำใจจากลุงเถียนฟรีๆ หรอก เมื่องานที่ห้องเย็นจบลง เขาจะต้องหาทางตอบแทนบุญคุณแน่นอน

"เอาล่ะ! ขึ้นรถเถอะ ลุงก็จะกลับบ้านเหมือนกัน ถ้ามีวาสนาคงได้เจอกันอีก ฮ่าๆ!"

"ครับลุงเถียน! ต้องได้เจอกันอีกแน่ครับ!"

พูดตามตรง แม้จะรู้จักลุงเถียนได้แค่สองวัน แต่เฉินหยวนมีความประทับใจที่ดีต่อชายชราคนนี้มาก

แกเป็นคนตรงไปตรงมา จริงใจ นิสัยดี และรู้จักตอบแทนบุญคุณคน

การได้พบคนแปลกหน้าที่จริงใจแบบนี้โดยบังเอิญ และได้ใช้เวลาด้วยกันสองวัน ถือเป็นโชคดีอย่างหนึ่ง

ทันทีที่ลุงเถียนจากไป เฉินหยวนก็รีบมุดเข้าไปในรถ

เขายังไม่ได้กดรับเงินค่าหอยนางรมของวันนี้และรางวัลจากระบบเลย!

เมื่อนั่งเรียบร้อย เฉินหยวนรีบกดรับเงินทั้งหมดที่จ้าวฮุยและลุงเถียนเพิ่งโอนมาให้

【ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์ทำงานเก็บหอยนางรมเสร็จสิ้น 1 งาน วันนี้เป็นวันที่ 2 ของการทำงานรับจ้างอิสระ รางวัลเงินสด +970 หยวน * 2 = 1,940 หยวน】

【รายได้จากงานนี้ 970 หยวน เวลาที่ใช้ 10 ชั่วโมง ค่าแรงรายชั่วโมง 97 หยวน】

【จากการคำนวณของระบบ รางวัลค่าคะแนนสมรรถภาพกาย +300 สำหรับงานนี้, รางวัลค่าปัญญา +300】

【โฮสต์: เฉินหยวน】

【อายุ: 33 ปี (อายุร่างกาย 39.491 ปี)】

【ค่าปัญญาปัจจุบัน: 509/1,000】

【ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์ทำงานเก็บหอยนางรมเสร็จสิ้น 1 งาน วันนี้เป็นวันที่ 2 ของการทำงานรับจ้างอิสระ รางวัลเงินสด +100 หยวน * 2】

【รายได้จากงานนี้ 100 หยวน เวลาที่ใช้ 10 ชั่วโมง ค่าแรงรายชั่วโมง 10 หยวน】

【จากการคำนวณของระบบ รางวัลค่าคะแนนสมรรถภาพกาย +5 สำหรับงานนี้, รางวัลค่าปัญญา +5】

【โฮสต์: เฉินหยวน】

【อายุ: 33 ปี (อายุร่างกาย 39.486 ปี)】

【ค่าปัญญาปัจจุบัน: 514/1,000】

ตอนแรกเฉินหยวนอึ้งไป นึกว่าระบบค้าง

สักพักเขาถึงเข้าใจว่าได้รับเงินสองก้อน... ตามมาด้วยความรู้สึกซาบซ่านไปทั่วร่างจากค่าคะแนนสมรรถภาพกาย

แถมยังมาสองระลอกด้วย ระลอกแรกเป็น "กระแสไฟแรง" อีกระลอกเป็น "กระแสไฟอ่อน"

ช่างเป็นระบบที่ละเอียดรอบคอบเสียจริง!

หลังจากตัวสั่นด้วยความฟิน เฉินหยวนสังเกตว่าหลังตรากตรำทำงานหนักมาสองวัน อายุร่างกายของเขาลดลงไปกว่าครึ่งปีแล้ว!

ความเร็วขนาดนี้ถือว่าไม่เลวเลย!

เพียงแต่เขายังไม่รู้สึกว่าตัวเองหนุ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

แต่นั่นก็เป็นเรื่องปกติ ลดลงแค่ครึ่งปีจะไปรู้สึกอะไรได้

พอมองดูค่าปัญญา มันก็สะสมเกินครึ่งทางมาแล้ว

วันที่เขาจะสามารถแลกทักษะอาชีพจากระบบได้เริ่มใกล้เข้ามาทุกที

เฉินหยวนรู้สึกมีความหวังขึ้นเรื่อยๆ

หลังจากตรวจสอบหน้าต่างระบบ เฉินหยวนก็เริ่มคำนวณรายได้ของวันนี้

ค่ารถทางเดียวกันตอนเช้า: 30 + 30 * 2 = 90 หยวน

ค่าจ้างจากจ้าวฮุย: 970 + 970 * 2 = 2,910 หยวน

เงินโอนจากลุงเถียน: 100 + 100 * 2 = 300 หยวน

รวมสามรายการ ยอดสุทธิคือ 3,300 หยวน!

ขับรถรับจ้างเป็นรายได้เสริมทั้งเดือนยังหาเงิน 3,300 หยวนไม่ได้เลย!

มองดูตัวเลขบนเครื่องคิดเลขในโทรศัพท์ เฉินหยวนไม่อาจระงับความตื่นเต้นไว้ได้

นาทีนี้ เขาอยากให้วันพรุ่งนี้มาถึงเร็วๆ เหลือเกิน

"ติ๊ง ติง ติ๊ง~ ติง ติง ติ๊ง, ติง ติง ติ๊ง~ ติง ติง..."

ทันใดนั้น เสียงเรียกเข้าวีแชทก็ขัดจังหวะความคิดของเฉินหยวน

เขาเหลือบมองโทรศัพท์ เป็นสายจากสวีกวางจง

เขาถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีนัดกินข้าวเย็นกับสวีกวางจงและติงเลี่ยง

"เฮ้ย! เพิ่งเลิกงาน! เดี๋ยวรีบไปเดี๋ยวนี้แหละ! สั่งเนื้อวัวสองจาน เนื้อแพะอีกสองจานมารอเลยนะ วันนี้จะถล่มแกให้ยับ!" เฉินหยวนรับสายด้วยน้ำเสียงร่าเริง

"เออๆ รีบมาเถอะ ฉันถึงแล้วเนี่ย!" พูดจบอีกฝ่ายก็วางสายไป

"เฮ้อ... ให้ตายสิ" เฉินหยวนพูดไม่ออก

แต่เขารับรู้ได้ว่าวันนี้สวีกวางจงอารมณ์ไม่ดีจริงๆ

เมื่อนึกถึงที่เจ้าตัวบ่นอยากตายตอนโทรมาเมื่อเที่ยง เฉินหยวนเดาว่าสวีกวางจงคงไปเจอเรื่องแย่ๆ มาแน่ๆ

ไม่มัวคิดมาก เขาเข้าเกียร์ สตาร์ทรถ แล้วมุ่งหน้าตรงไปยังร้านหม้อไฟไห่เฟิงทันที