บทที่ 16: เทพเจ้าแห่งการเก็บหอยนางรม!

บทที่ 16: เทพเจ้าแห่งการเก็บหอยนางรม!

"โอ้โห!"

"เยอะขนาดนี้เชียว!"

"คนหนุ่มนี่มันไฟแรงจริงๆ!"

"ลุงเถียนรวยเละเลยงานนี้!"

หลังจากจ้าวฮุยประกาศ "ผลงาน" ของเรือเฉินหยวนและลุงเถียนจบลง ทุกคนในที่นั้นต่างก็ส่งเสียงอุทานด้วยความทึ่งออกมาพร้อมกัน

มีเพียงเฒ่าจ้าวเท่านั้นที่ยืนอึ้งกิมกี่อยู่

775 กรง! มากกว่าเรือเขาตั้ง 100 กรงเต็มๆ! นั่นมันเงินตั้ง 100 หยวนเชียวนะ!

บ้าจริง น่าโมโหชะมัด!

เมื่อได้ยินตัวเลขนี้ ลุงเถียนก็ยิ้มจนแก้มแทบปริ

ส่วนเฉินหยวน แม้จะตื่นเต้นกับตัวเลขที่ได้ยิน แต่เขาก็พยายามเก็บอาการให้ดูสงบนิ่งที่สุด

ในวินาทีนี้ เขาอยากจะสถาปนาฉายาให้ตัวเองเหลือเกินว่า... 'เทพเจ้าแห่งการเก็บหอยนางรม!'

ตัวเลขนี้มันเกินความคาดหมายตอนแรกไปไกลโข!

"เอาล่ะ มาจ่ายเงินกัน!"

พูดจบ จ้าวฮุยก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาและเริ่มโอนเงินผ่านวีแชทให้ทุกคน

เนื่องจากวันนี้ทุกคนได้รับเงินมากกว่าปกติคนละแปดสิบเก้าสิบหยวน รอยยิ้มของแต่ละคนจึงดูสดใสกว่าทุกวัน

เมื่อได้รับค่าแรงกันครบถ้วน ทุกคนก็แยกย้ายกันกลับ

เฉินหยวนรีบกลับขึ้นรถและเสียบสายชาร์จโทรศัพท์ที่ดับไปเพราะแบตหมดทันที

"ติ๊ง ติ๊ง!"

"ติ๊ง ต่อง!"

ทันทีที่เปิดเครื่อง เสียงแจ้งเตือนข้อความ ข้อความวีแชท และสายที่ไม่ได้รับก็ดังระงมขึ้นมาพร้อมกัน

เฉินหยวนเห็นว่ามีหลายคนส่งข้อความและโทรหาเขา

แต่ไม่มีชื่อของเสิ่นเสี่ยวจิงหรือพ่อแม่เลย

เขาจึงตัดสินใจเมินข้อความพวกนั้นไปก่อน แล้วหันมารับรางวัลจากระบบเป็นอันดับแรก

เขาเปิดแอปพลิเคชันวีแชทและกดปุ่ม 'รับเงิน' ทันที

[ติ๊ง! ตรวจพบโฮสต์เสร็จสิ้นภารกิจรับจ้างเก็บหอยนางรม วันนี้เป็นวันแรกของการทำงานอิสระ รางวัลเงินสด +775 * 1 หยวน]

[งานนี้ใช้เวลา 9.5 ชั่วโมง รายได้ 775 หยวน คิดเป็นค่าแรง 81.57 หยวนต่อชั่วโมง จากการคำนวณของระบบ ภารกิจนี้ได้รับรางวัลคะแนนสมรรถภาพกาย +200 และค่าปัญญา +200]

[โฮสต์: เฉินหยวน]

[อายุ: 33 ปี (อายุร่างกาย 39.7989 ปี)]

[ค่าปัญญาปัจจุบัน: 201.1/1000]

ทันทีที่เขากดรับเงิน กล่องข้อความจากระบบก็เด้งขึ้นมาในความคิดของเฉินหยวนทันที

พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนเงินเข้าบัญชีธนาคารในโทรศัพท์มือถือ

ในชั่วพริบตานั้น เขารู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไปทั่วร่างจนชาหนึบ

ความรู้สึกนั้นคงอยู่ประมาณสองวินาทีก่อนจะจางหายไป

ยิ่งไปกว่านั้น ร่างกายที่เคยเหนื่อยล้าแทบขาดใจ กลับรู้สึกฟื้นกำลังวังชาขึ้นมาส่วนหนึ่ง

จิตใจก็ดูกระปรี้กระเปร่าขึ้นกว่าเดิม

เฉินหยวนชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็ตระหนักได้ทันทีว่านี่ต้องเป็นผลจากคะแนนสมรรถภาพกายแน่ๆ!

ที่รอบก่อนเขาไม่รู้สึกอะไรเลยตอนได้รับคะแนนสมรรถภาพกาย ก็เพราะมันน้อยเกินไปนั่นเอง!

หลังจากพรูลมหายใจออกมาอย่างสบายตัว เฉินหยวนก็รีบกวาดตามองแผงหน้าจอระบบ

อย่างแรก รางวัลที่เป็นตัวเงิน

เขาหาเงินได้เอง 775 หยวน ระบบให้รางวัลเพิ่มอีก 775 หยวน รวมเป็น 1,550 หยวน

รายได้ต่อวันระดับนี้ ไม่ว่าจะไปอยู่ที่เมืองไหนก็ถือว่าเป็นรายได้ที่สูงลิบ

ทว่าความสนใจของเฉินหยวนไม่ได้อยู่ที่จำนวนเงิน

จุดโฟกัสหลักของเขาอยู่ที่คะแนนสมรรถภาพกายและค่าปัญญาต่างหาก

200 แต้ม!

ทั้งสองค่าพุ่งขึ้นมาถึง 200 แต้ม!

เมื่อเห็นตัวเลขนี้ เฉินหยวนแทบจะตะโกนออกมาดังๆ

มันเกินความคาดหมายไปมากโข!

แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็อดสงสัยไม่ได้

เพราะเขาเคยลองคำนวณเล่นๆ ในใจมาก่อนหน้านี้ ตอนขับรถรับจ้างช่วงเช้าเขาได้เงินสิบกว่าหยวน ค่าแรงเฉลี่ยร้อยกว่าหยวนต่อชั่วโมง ได้รางวัลคะแนนสมรรถภาพกายและค่าปัญญาอย่างละ 1 แต้ม

แต่วันนี้เก็บหอยได้เงิน 775 หยวน ค่าแรงเฉลี่ยแปดสิบกว่าหยวนต่อชั่วโมง ถ้าเทียบอัตราส่วนแล้ว รางวัลที่ได้ก็น่าจะอยู่ที่ประมาณ 70 แต้ม

แต่ทำไมถึงได้มาตั้ง 200 แต้มล่ะ?

หลังจากสอบถามระบบ เฉินหยวนถึงได้รู้ความจริงว่า การให้คะแนนรางวัลของระบบไม่ได้คำนวณตามสูตรบัญญัติไตรยางศ์แบบตรงไปตรงมา

แต่ยิ่งค่าแรงต่อชั่วโมงสูงและรายได้รวมสูง อัตราส่วนผลตอบแทนก็จะยิ่งทวีคูณสูงขึ้นไปอีก!

เซอร์ไพรส์สุดๆ!

ด้วยเหตุนี้ อายุร่างกายของเขาจึงลดลงเหลือ 39.7989 ปี

แม้จะยังห่างไกลจากเป้าหมายที่ 25 ปี แต่ด้วยอัตราการได้รับรางวัลระดับนี้ อีกไม่นานเขาก็คงไปถึงจุดหมายได้แน่

ส่วนค่าปัญญาก็ทะลุ 200 แต้มไปแล้ว นั่นหมายความว่าเขาทำงานแบบนี้อีกแค่สี่ห้าวัน ก็จะสามารถแลกทักษะวิชาชีพจากระบบได้แล้ว

ถือว่าเร็วมากทีเดียว!

ความเหนื่อยยากตลอดทั้งวันไม่สูญเปล่า!

ความหนาวเหน็บที่ต้องทนมาทั้งวันช่างคุ้มค่า!

ทันใดนั้น เสียงเตือนวีแชทก็ดังขึ้นอีกครั้ง

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พบว่าเป็นข้อความจากลุงเถียน

พร้อมกับยอดเงินโอน 50 หยวน

เฉินหยวนสะดุ้งเล็กน้อยด้วยความงุนงง

ไม่นานนัก ลุงเถียนก็ส่งข้อความเสียงตามมา "เสี่ยวเฉิน รับเงิน 50 หยวนนี่ไว้ซะ ส่วนเกิน 100 หยวนที่ได้มาวันนี้ อย่างน้อยครึ่งหนึ่งก็เป็นเพราะฝีมือเอ็ง เมื่อกี้ลุงรีบเลยลืมแบ่งให้ อย่ารังเกียจว่ามันน้อยไปล่ะ"

หือ?

พอฟังคำอธิบายของลุงเถียน เฉินหยวนก็เข้าใจความหมายของเงิน 50 หยวนนี้ทันที

เขาไม่คิดเลยว่าลุงเถียนจะเป็นคนยึดมั่นในหลักการขนาดนี้

แต่เขาจะรับเงินก้อนนี้ไว้ไม่ได้เด็ดขาด

แม้ว่าวันนี้เขาจะออกแรงมากกว่า แต่กฎของการทำงานคือการหารเท่า

อีกอย่าง เขาต้องขอบคุณลุงเถียนด้วยซ้ำที่ยอมพาเขาลงเรือมาทำงานด้วย ไม่อย่างนั้นเขาอาจจะต้องนั่งคัดแยกหอยอยู่บนฝั่งกับพวกป้าๆ ก็ได้

ดังนั้น เขาจึงตอบกลับไปว่า "ลุงเถียน ลุงทำอะไรครับเนี่ย? ผมจะรับเงินนี้ได้ยังไง หารเท่าก็ต้องหารเท่าสิครับ ลุงเองก็เหนื่อยเหมือนกัน"

ลุงเถียนตอบกลับด้วยข้อความเสียงอย่างรวดเร็ว "จิ๊! รับๆ ไปเถอะน่า! ข้าตั้งใจให้จริงๆ ถ้าเอ็งยังอยากมาลงเรือกับข้าพรุ่งนี้ ก็รับไว้ซะ ไม่งั้นพรุ่งนี้เอ็งไปหาเรือลำอื่นอยู่ได้เลย! ข้าไม่พูดเล่นนะ! เอ้า ไม่ต้องตอบกลับมาแล้ว!"

น้ำเสียงของลุงเถียนฟังดูเด็ดขาด แถมยังเจือแววออกคำสั่งเล็กน้อย

เฉินหยวนได้ฟังก็รู้สึกจนปัญญา

ฟังจากน้ำเสียงแล้ว ถ้าเขาไม่ยอมรับ ลุงเถียนคงได้เถียงกับเขาเรื่องเงิน 50 หยวนนี่ไม่จบไม่สิ้นแน่

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เฉินหยวนก็ตัดสินใจรับไว้ อย่างน้อยการรับเงินนี้ก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกผิดอะไร

[ติ๊ง! ตรวจพบโฮสต์เสร็จสิ้นภารกิจรับจ้างเก็บหอยนางรม วันนี้เป็นวันแรกของการทำงานอิสระ รางวัลเงินสด +50 * 1 หยวน]

[งานนี้ใช้เวลา 9.5 ชั่วโมง รายได้ 50 หยวน คิดเป็นค่าแรง 5.26 หยวนต่อชั่วโมง จากการคำนวณของระบบ ภารกิจนี้ได้รับรางวัลคะแนนสมรรถภาพกาย +2 และค่าปัญญา +2]

[โฮสต์: เฉินหยวน]

[อายุ: 33 ปี (อายุร่างกาย 39.7969 ปี)]

[ค่าปัญญาปัจจุบัน: 203.1/1000]

เฉินหยวนถึงกับตะลึง

หา?! แบบนี้ก็นับด้วยเหรอเนี่ย?!