บทที่ 27 สรุปผลที่ได้รับ

บทที่ 27 สรุปผลที่ได้รับ

หลังจากกินข้าวเสร็จ หลี่ซือก็หยิบหยกมรณะออกมาจากอกเสื้อ เรียกภูตผีคอขาดและภูตผีในครรภ์ออกมา

เด็กสองคนยืนอยู่ตรงหน้าหลี่ซือ เขาก็รู้สึกจนปัญญาขึ้นมาทันที นี่ตนเองกลายเป็นอะไรไปแล้ว สถานรับเลี้ยงเด็กหรือ ไม่ต้องพูดถึงภูตผีสองตนนี้ วันนี้ลูกชายของเฉาชิ่งก็จะมาอยู่ที่บ้านของเขาด้วย เท่ากับว่าในบ้านจะมีเด็กสามคนแล้ว

หลี่ซือวางความจนใจในใจลง เขาเริ่มสรุปผลที่ได้รับในจวนสกุลจาง

สังหารภูตผีระดับต่ำ ภูตผีจมน้ำหนึ่งตน มูลค่า 10 แต้มวิญญาณ

สังหารภูตผีระดับต่ำ ภูตผีแยกส่วนหนึ่งตน มูลค่า 98 แต้มวิญญาณ

ส่งวิญญาณ 23 ดวง ได้รับค่าวิญญาณ 23 แต้ม

บวกกับแต้มวิญญาณ 2 แต้มจากการสังหารศพเดินได้ก่อนหน้านี้ ไม่กี่วันนี้เขาก็ได้รับค่าวิญญาณทั้งหมด 133 แต้ม

และก่อนหน้านี้ได้ใช้ไป 12 แต้มวิญญาณเพื่อซื้อน้ำยาเสริมความแข็งแกร่งภูตผี และ 5 แต้มในการทำสัญญากับภูตผีในครรภ์ ตอนนี้เหลือ 116 แต้มวิญญาณ

ตอนนี้เมื่อมองดูร้านค้าในระบบ สินค้าเก้าชิ้นถูกเขาซื้อไปแล้วสี่ชิ้น เหลืออีกห้าชิ้น

ห้าชิ้นนี้คือกระบี่แก่นไม้ท้อแสงอาทิตย์, กระจกแปดทิศสุริยันม่วง, อายุขัย 1 ปี, [บันทึกเต่าทมิฬ], กระบี่ยาว

กระบี่แก่นไม้ท้อแสงอาทิตย์, กระจกแปดทิศสุริยันม่วงแพงเกินไป อันหนึ่ง 3000 แต้มวิญญาณ อีกอันหนึ่ง 1500 แต้มวิญญาณ

ส่วนอายุขัยหนึ่งปี ก็สามารถรออีกสักพักให้ครบสองร้อยแต้มแล้วค่อยซื้อได้ เพียงแต่อายุขัยหนึ่งปีนี้สำหรับเขาในปัจจุบันแล้วไม่ใช่ของที่คุ้มค่า

ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการคือเพิ่มความสามารถในการสังหารภูตผีและป้องกันตนเอง ไม่ใช่อายุขัย

อย่าได้เห็นว่าตอนนี้อายุขัยหนึ่งปีสองเดือนของเขาสั้นมาก แต่เขาก็ไม่แน่ใจว่าจะสามารถมีชีวิตอยู่ได้ถึงตอนนั้นหรือไม่

สายตาของหลี่ซือมองไปยังของสองชิ้นที่เหลือที่เขาสามารถซื้อได้ อันหนึ่งคือ [บันทึกเต่าทมิฬ] ราคา 85 แต้ม ตอนนี้ราคาพิเศษ 2 แต้ม และกระบี่ยาวราคา 13 แต้ม ตอนนี้ราคาพิเศษ 1 แต้ม

โชคดีมากที่ของสองชิ้นนี้ล้วนเป็นสินค้าราคาพิเศษมาก รวมกันแล้วก็แค่สามแต้ม

หลังจากซื้อแล้วก็ยังเหลือ 113 แต้มวิญญาณ

ในใจของเขามีความคิดหนึ่งแวบขึ้นมา สินค้าสองชิ้นก็หายไปจากร้านค้า

ในขณะเดียวกันในสมองของหลี่ซือก็ปรากฏข้อมูลหนึ่งขึ้นมา ก็คือเคล็ดวิชาของ [บันทึกเต่าทมิฬ] นั่นเอง

กระบี่ยาวสีดำสนิทเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะอย่างเงียบเชียบ

หลังจากที่หลี่ซือได้รับข้อมูลของ [บันทึกเต่าทมิฬ] แล้ว ก็มองไปที่กระบี่ยาวบนโต๊ะ เห็นเพียงว่าฝักดาบของกระบี่ยาวเล่มนี้เป็นสีดำทั้งเล่ม ผิวของฝักดาบสะท้อนแสงเล็กน้อยใต้แสงอาทิตย์ บนผิวมีเกล็ดสีดำละเอียดเรียบเนียนชั้นหนึ่ง

และที่ทำให้คนรู้สึกประหลาดใจกับดาบเล่มนี้คือ ดาบเล่มนี้ไม่มีโกร่งดาบ หรือก็คือที่ป้องกันมือ ส่วนด้ามดาบด้านหลังถูกพันด้วยผ้าสีดำชั้นหนึ่ง ที่หัวดาบเป็นวงแหวน ไม่ได้มีเครื่องประดับอะไร

หลี่ซือมองดูกระบี่ยาว ในดวงตาเผยแววดีใจออกมา ผู้ชายมักจะมีความชอบในอาวุธอย่างไม่มีเหตุผล โดยเฉพาะดาบเล่มนี้ ดูแล้วสอดคล้องกับความงามในใจของเขามาก

เมื่อหยิบกระบี่ยาวขึ้นมา เขาก็รู้สึกได้ทันทีว่าดาบเล่มนี้หนักประมาณสองกิโลกรัม ในมือรู้สึกมีน้ำหนักมาก

หลี่ซือก็รู้ในทันทีว่า ตอนนี้ตนเองไม่สามารถใช้ดาบเล่มนี้ได้เลย ปัจจุบันมือข้างเดียวยังยกดาบเล่มนี้ได้ยาก

หยิบกระบี่ยาวขึ้นมา มือขวาค่อย ๆ ดึงออกมาข้างนอก แสงสีเงินของตัวดาบสะท้อนแสงอาทิตย์เข้าสู่ดวงตาของหลี่ซือพอดี ทำให้เขาต้องหลับตาลงทันที

ในขณะเดียวกันที่คอของเขาก็สัมผัสได้ถึงความคมกริบที่เย็นเฉียบ ทำให้ขนเส้นเล็ก ๆ ที่คอของเขาลุกชันขึ้นมา

หลี่ซือรู้สึกราวกับว่ามีดาบเล่มหนึ่งจ่ออยู่ที่คอของตนเอง สามารถตัดศีรษะของตนเองได้อย่างง่ายดายทุกเมื่อ

รีบเก็บดาบเข้าฝักอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกนั้นจึงค่อย ๆ หายไป

หลี่ซือถอนหายใจยาว เช็ดเหงื่อเย็นที่หน้าผาก เมื่อครู่เขารู้สึกเหมือนจะตายได้ทุกเมื่อจริง ๆ

ในตอนนี้เขาถึงได้รู้ว่าดาบของระบบกับดาบของโรงตีเหล็กมีความแตกต่างกันอย่างไร

“จะเรียกเจ้าว่ากระบี่ยาวตลอดไปก็ไม่เหมาะ” หลี่ซือวางกระบี่ยาวลงบนโต๊ะ ลูบคาง ขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า “จะให้เจ้าชื่อดาบดำดีหรือไม่”

ในตอนนี้เขาก็มองไปยังภูตผีสองตนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ภูตผีสองตนก็จ้องมองมาที่เขา หกตาสบกัน

ในตอนนี้หลี่ซือถึงได้นึกขึ้นมาได้ว่าภูตผีคอขาดและภูตผีในครรภ์ยังต้องตั้งชื่อ ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าภูตผีในโลกนี้ไม่มีสติปัญญาอะไร ก็เลยไม่ได้คิดจะตั้งชื่อ

เพราะก่อนหน้านี้ตอนที่เขาเล่นเกมเก็บสัตว์เลี้ยงก็ไม่เคยเปลี่ยนชื่อ แต่หลังจากที่ได้เจอเรื่องราวในจวนสกุลจาง ความคิดของเขาก็เปลี่ยนไป ก็เลยเตรียมจะตั้งชื่อให้พวกมัน

“พวกเจ้าคนหนึ่งชื่อเสี่ยวต้วน อีกคนหนึ่งชื่อเสี่ยวอวี้แล้วกัน” หลี่ซือคิดเล็กน้อย ยิ้มแล้วกล่าว

ภูตผีคอขาดก็ชื่อเสี่ยวต้วนพอดี ส่วนอีกตนหนึ่งภูตผีในครรภ์ก็ชื่อเสี่ยวอวี้ นี่ก็เป็นการเปลี่ยนมาจากจางอวี้ที่ได้ยินในจวนสกุลจาง

ส่วนชื่อในอนาคตของพวกมัน ก็รอให้ในอนาคตสติปัญญาของพวกมันสมบูรณ์แล้วค่อยตั้งเองแล้วกัน

ในขณะนั้นบนหน้าต่างข้อมูลของกระบี่ยาว, ภูตผีคอขาด, ภูตผีในครรภ์ก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างเงียบเชียบ

ดาบดำ: กระบี่ยาวของยอดนักกระบี่ในสมัยโบราณลั่วเยี่ยชิว เป็นดาบล้ำค่าที่หาได้ยากในโลกปัจจุบัน ผู้ถือครองปัจจุบัน: หลี่ซือ

ภูตผีคอขาด [เสี่ยวต้วน]

ระดับภูตผี: ภูตผีระดับต่ำ

ความสามารถที่มี: ภูตผีดับตะเกียง; กายทิพย์; ลิ้นยาว;

ความสัมพันธ์ปัจจุบัน: ได้ทำสัญญากันแล้ว

ความแข็งแกร่งของกายวิญญาณในปัจจุบัน: 30

ภูตผีในครรภ์ [เสี่ยวอวี้]

ระดับภูตผี: ภูตผีระดับต่ำ

ความสามารถที่มี: ความเป็นมนุษย์; กายทิพย์; แสงแห่งปัญญา;

ความสัมพันธ์ปัจจุบัน: ได้ทำสัญญากันแล้ว

ความแข็งแกร่งของกายวิญญาณ: 5

ข้อมูลเหล่านี้หลี่ซือก็รับรู้ได้ในทันที ในขณะเดียวกันในใจของเขาก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา ก็รับรู้ไปยังสิ่งของอื่น ๆ ทันใดนั้นก็พบว่าคุณสมบัติของยันต์คุ้มกายก็เปลี่ยนแปลงไปเช่นกัน

ยันต์คุ้มกาย: ยันต์คุ้มกายที่เขียนด้วยของเหลวสีแดงที่ไม่รู้จัก ทำให้ภูตผีที่ต่ำกว่าระดับสูงไม่สามารถทำร้ายผู้สวมใส่ได้

หลังจากสวมใส่ 30 วันจะหมดอายุ เวลาที่เหลือในปัจจุบัน: 16 วัน 12 ชั่วโมง 23 นาที 29 วินาที

เห็นได้ชัดว่า เวลานี้ลดลงไปมาก สีหน้าของหลี่ซือก็เริ่มดูมืด ๆ สว่าง ๆ ไม่แน่นอน ในใจคิดเล็กน้อย ก็รู้ว่านี่จะต้องเป็นเพราะการถูกโจมตีจากภูตผีแยกส่วนอย่างแน่นอน การโจมตีได้ใช้เวลาของยันต์คุ้มกายไป

เดิมทีเขายังคิดว่าจะออกไปเผชิญโชคสักหน่อย อย่างไรเสียก็มียันต์คุ้มกายคอยคุ้มครอง แต่ตอนนี้คิดดูแล้วคงจะเป็นไปไม่ได้แล้ว

หลังจากนั้นหลี่ซือก็ไม่มีความคิดที่จะเสียเวลาต่อไปอีก เก็บเสี่ยวต้วนและเสี่ยวอวี้ไปตามสะดวก หาตะปูไม้ในตู้มาหนึ่งตัว แล้วแขวนกระบี่ยาวไว้ในห้องหนังสือ

จากนั้นก็เดินไปยังลานบ้าน เริ่มฝึกกระบวนท่าของ [บันทึกเต่าทมิฬ] อย่างใจจดใจจ่อ เขายังไม่เคยฝึกวิทยายุทธ์มาก่อน ย่อมเกิดความอยากรู้อยากเห็นต่อ [บันทึกเต่าทมิฬ] นี้

ในขณะเดียวกัน [บันทึกเต่าทมิฬ] สามารถเปลี่ยนแปลงร่างกายที่อ่อนแอของหลี่ซือได้ ทำให้เขาอยู่รอดในโลกนี้ได้ง่ายขึ้น

เขาได้รู้จากข้อมูลของ [บันทึกเต่าทมิฬ] ว่า นี่เป็นวิชาบำรุงลมปราณและการต่อสู้ วิชานี้คล้ายกับไทเก็กที่หลี่ซือเคยเห็นในชาติที่แล้วมาก แต่ก็มีส่วนที่ไม่เหมือนกัน คือไทเก็กเน้นการบำรุงสุขภาพ แต่ [บันทึกเต่าทมิฬ] นี้กลับเน้นการสังหาร

ในวิชานี้แบ่งออกเป็นสองส่วนคือกระบวนท่าฝึกและกระบวนท่าสังหาร มีกระบวนท่าสังหารทั้งหมด 49 กระบวนท่าและกระบวนท่าฝึกหนึ่งชุด ในนั้น 49 กระบวนท่าล้วนเหี้ยมโหดมาก ทุกกระบวนท่าโจมตีจุดตาย สร้างขึ้นมาเพื่อสังหารโดยสมบูรณ์ หากฝึกกระบวนท่าเหล่านี้จนชำนาญแล้ว ประสิทธิภาพในการสังหารเรียกได้ว่าน่าสะพรึงกลัว

แต่กระบวนท่าเหล่านี้หลี่ซือเตรียมจะค่อย ๆ ฝึก เพราะเขาไม่ได้เตรียมที่จะเป็นยอดฝีมือในการสังหารเลย ฝึกไว้เพื่อป้องกันตัวก็พอแล้ว อย่างน้อยตนเองก็มีภูตผีคอยคุ้มกัน คนทั่วไปยากที่จะทำร้ายตนเองได้

หากมีเวลาเหล่านี้ สู้เอาไปคิดว่าจะเพิ่มความแข็งแกร่งให้เสี่ยวต้วนอย่างไรดีกว่า

ส่วนที่ว่าทำไมไม่ฝึก 49 กระบวนท่าเพื่อรับมือกับภูตผี เพราะตอนที่เขาได้รับข้อมูลวิชา [บันทึกเต่าทมิฬ] เขาก็ได้รู้จากพื้นฐานของภูตผีแล้วว่า กระบวนท่าที่ฝึกออกมานี้ไม่มีประโยชน์ต่อภูตผีเลยแม้แต่น้อย กระทั่งต่อสัตว์ปีศาจก็ไม่มีประโยชน์อะไรมากนัก

เพราะภูตผีและสัตว์ปีศาจล้วนมีวิชาปีศาจหรือวิชาผี ตอนที่ภูตผีและสัตว์ปีศาจต่อสู้กับเขาคงจะไม่ปะทะซึ่ง ๆ หน้า แต่จะใช้วิชาปีศาจและวิชาผีมาจัดการตนเอง ยิ่งไปกว่านั้นภูตผีเกือบทุกตนล้วนมีทักษะกายทิพย์ สู้ไม่ได้เลย