เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 27 เถิงเฟยเป็นลูกของฉันกับน้าแก จะไม่เหมือนฉันได้ยังไง?!

บทที่ 27 เถิงเฟยเป็นลูกของฉันกับน้าแก จะไม่เหมือนฉันได้ยังไง?!

บทที่ 27 เถิงเฟยเป็นลูกของฉันกับน้าแก จะไม่เหมือนฉันได้ยังไง?!


"เหลวไหล!"

ใบหน้าของจี้ฉางอันมืดครึ้มลงทันที

ที่เขารีบร้อนแต่งงานในตอนนั้น เป็นเพราะหลัวชางเจวียนตั้งท้องลูกของเขาอยู่ แต่เรื่องนี้แพร่งพรายให้คนนอกรู้ไม่ได้เด็ดขาด

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงไม่เคยสงสัยเลยตอนที่หลัวชางเจวียนคลอดก่อนกำหนด เขาคำนวณวันเวลาดูแล้วมันลงล็อคพอดี

อีกอย่างหลัวชางเจวียนไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายคนอื่น ปกติหล่อนวางตัวห่างเหิน แทบไม่พูดคุยกับชายอื่นด้วยซ้ำ แล้วจะมีอะไรกับใครได้ยังไง?

ดังนั้นตอนที่หลัวชางเจวียนมาบอกว่าตั้งท้องลูกของเขา เขาจึงมั่นใจและตื่นเต้นดีใจมาก

เขารีบหาทางแต่งงานและรับหล่อนเข้ามาอยู่ในบ้านตระกูลเซี่ยทันที

ขืนให้ใครรู้ว่าชิงสุกก่อนห่าม มีหวังโดนข้อหาอันธพาลจับเข้าคุกกันพอดี! เรื่องพรรค์นี้เขาไม่มีวันยอมรับเด็ดขาด!

"ฉันกับแม่แก..."

"หยุดพูดเดี๋ยวนี้" เซี่ยซือเซิงสวนกลับทันควัน "ฉันมีแม่คนเดียว คือแม่บังเกิดเกล้าที่ชื่อเซี่ยหมิงเยว่"

"อย่าเที่ยวเรียกใครสุ่มสี่สุ่มห้าว่าแม่ของฉัน"

คำพูดของลูกสาวทำเอาจี้ฉางอันจุกจนพูดไม่ออก!

แต่พอนึกถึงสภาพร่างกายของตัวเองตอนนี้ และรสมืออันหนักหน่วงของเซี่ยซือเซิงยามลงไม้ลงมือ เขาก็ไม่กล้าหือ ได้แต่จำใจเปลี่ยนคำพูดใหม่

"ฉันกับน้าของแก... เราคบหาดูใจกันอย่างถูกต้องตามประเพณีก่อนจะตกลงปลงใจแต่งงานกัน"

"อย่ามองน้าแกในแง่ร้ายนัก แล้วก็อย่ามองโลกในแง่ลามกสกปรกด้วย!"

"อ้อ เหรอ"

เซี่ยซือเซิงพยักหน้าส่งๆ ก่อนจะหรี่ตามองจี้ฉางอันอย่างจับผิด "งั้นทำไมน้องชายคนดีของฉันถึงหน้าตาไม่เหมือนพ่อเลยล่ะ?"

สายตาของเธอเลื่อนผ่านจี้ฉางอันไปหยุดที่จี้เถิงเฟย

"ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนนี้จะเป็นลูกคนอื่นหรือเปล่าก็ไม่รู้?"

"นี่พ่อเลี้ยงลูกชาวบ้านมาตั้งหลายปีโดยไม่รู้ตัวเลยเหรอเนี่ย?"

"เป็นไปไม่ได้!!"

จี้ฉางอันตะโกนลั่น!

"เถิงเฟยเป็นลูกของฉันกับน้าแก จะไม่เหมือนฉันได้ยังไง?!"

พูดจบเขาก็หันไปจ้องหน้าจี้เถิงเฟย พยายามมองหาจุดที่เหมือนตัวเองเพื่อยืนยันความเป็นพ่อลูก!

จี้เถิงเฟยหดหัวมุดเข้าใต้ผ้าห่มด้วยความหวาดกลัว ไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าไฟลามมาถึงตัวได้อย่างไร เขาซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่มไม่กล้าโผล่หัวออกมา

เซี่ยซือเซิงแค่นเสียงเย็นชา ลุกขึ้นยืนแล้วเอื้อมมือไปกระชากผ้าห่มออกจากหัวจี้เถิงเฟยจนเห็นหน้าชัดเจน

จี้ฉางอันรีบพูดสวนขึ้นมาทั้งที่ยังไม่ได้มอง "ดูให้ดีๆ ตรงไหนที่ไม่เหมือน..."

แต่พูดยังไม่ทันจบประโยค เขาก็ชะงักกึก...

นี่... ลูกชายสุดที่รักของเขาดูไม่เหมือนเขาเลยจริงๆ งั้นหรือ?

ทั้งตา คิ้ว จมูก ปาก... ดูเหมือนไม่มีส่วนไหนคล้ายเขาเลยสักนิด!

หน้าตาไปทางหลัวชางเจวียนเสียมากกว่า!

เมื่อก่อนเคยมีคนทักเรื่องนี้เหมือนกัน แต่หลัวชางเจวียนก็มักจะแก้ต่างว่าลูกยังเด็ก เค้าโครงหน้ายังไม่ออก รอให้โตกว่านี้เดี๋ยวก็เหมือนเอง

คิ้วกับตาของลูกชายคนนี้เหมือนหลัวชางเจวียนจริงๆ

แต่จมูกกับปากนี่สิ ไม่เหมือนเขา แล้วก็ไม่เหมือนหลัวชางเจวียนด้วย!

เมื่อก่อนเขาไม่เคยเอะใจเลยสักนิด แต่พอมาเพ่งมองดูตอนนี้ ลูกคนนี้ไม่มีส่วนไหนเหมือนเขาเลยจริงๆ!!

ขนาดเซี่ยซือเซิงยังมีส่วนคล้ายเขาอยู่บ้าง ทั้งที่เป็นลูกคนเดียวที่เกิดกับเซี่ยหมิงเยว่

ส่วนจี้เจียวเจียวถึงจะหน้าเหมือนแม่เป็นส่วนใหญ่ แต่พอมองดีๆ ก็ยังมีเค้าโครงของเขาผสมอยู่

ลูกสาวทั้งสองคนยังมีส่วนที่เหมือนเขา แต่ทว่าจี้เถิงเฟย... ลูกชายคนนี้กลับไม่มีส่วนไหนเหมือนเขาเลยแม้แต่ปลายเล็บ!

จบบทที่ บทที่ 27 เถิงเฟยเป็นลูกของฉันกับน้าแก จะไม่เหมือนฉันได้ยังไง?!

คัดลอกลิงก์แล้ว