บทที่ 21 เปิดตู้เซฟ เจอเงินฝากก้อนโต!
บทที่ 21 เปิดตู้เซฟ เจอเงินฝากก้อนโต!
"ซือเซิงเคยอยู่แต่สุขสบาย จะไปตกระกำลำบากในชนบทไหวเหรอ?"
"ไม่ไหวก็ต้องไหว!"
จี้ฉางอันสวนกลับทันควัน "ใครบ้างไม่เคยลำบาก? มันก็แค่โชคดีที่เกิดมาแซ่เซี่ย ได้อยู่ในบ้านหลังใหญ่ มีคนรับใช้คอยปรนนิบัติ ได้กินอิ่มนอนอุ่นมาตั้งกี่ปี"
"เสวยสุขมาขนาดนั้น ยังจะมีอะไรให้ไม่พอใจอีก?"
"มีแต่คุณนั่นแหละที่จิตใจดีเกินไป ยังอุตส่าห์ไปห่วงใยมัน ดูสิ่งที่มันทำกับคุณสิ!"
"พอเถอะ เลิกพูดได้แล้ว รีบกลับไปเอาทะเบียนบ้านมาจัดการเรื่องลงทะเบียนให้มันเร็วเข้า!"
หลัวชางเจวียนแสร้งทำเป็นหน้าแดงด้วยความละอายใจ "เฮ้อ... ก็ได้ค่ะ ฉันจะรีบกลับไปเอาเดี๋ยวนี้"
พูดจบเธอก็ลุกเดินออกจากห้องผู้ป่วยไป
จี้เจียวเจียวตื่นเต้นจนแทบเก็บอาการไม่อยู่ รอยยิ้มเยาะผุดขึ้นที่มุมปาก
นังเซี่ยซือเซิง วันเวลาดีๆ ของแกหมดลงแล้ว!
ต่อจากนี้ก็เตรียมตัวร้องไห้น้ำตาเช็ดหัวเข่าได้เลย!
ทางที่ดีขอให้ไปตายเน่าอยู่ที่นั่น หรือไม่ก็ต้องแต่งงานกับตาแก่ทึนทึก ขี้เหล่ แถมยังชอบทุบตีเมีย
จมปลักอยู่ในชนบทไปตลอดชาติเถอะ!!
...
เมื่อเซี่ยซือเซิงกลับมาถึงบ้าน จี้ฉางอัน หลัวชางเจวียน และจี้เจียวเจียวยังกลับมาไม่ถึง
เธอฉวยโอกาสตอนที่ปลอดคน รีบค้นหาเงินทอง เครื่องเพชร ภาพวาดและอักษรจีนโบราณที่จี้ฉางอันซุกซ่อนไว้ แล้วกวาดเข้ามิติส่วนตัวทันที
สมบัติของตระกูลเซี่ย จะปล่อยให้จี้ฉางอันเสวยสุขไม่ได้เด็ดขาด!
ก่อนหน้านี้เซี่ยซือเซิงลองค้นห้องนอนของจี้ฉางอันกับหลัวชางเจวียนดูแล้ว แต่ไม่พบตู้เซฟหรือช่องลับอะไรเลย
คราวนี้เธอจึงมุ่งตรงไปที่ห้องนอนของจี้เจียวเจียว
ถึงจะไม่เจอตู้เซฟ แต่เธอกลับเจอเงินเก็บส่วนตัวที่จี้เจียวเจียวแอบซ่อนไว้ในช่องลับใต้ตู้เสื้อผ้า
ธนบัตรใบละสิบหยวนปึกใหญ่เรียงรายเป็นตับ!
นับรวมแล้วมีถึงสองพันหยวน!!
ในยุคนี้ บ้านไหนมีเงินเก็บห้าร้อยหยวนก็ถือว่าเป็นเศรษฐีแล้ว
จี้เจียวเจียวเพิ่งเรียนจบ งานการก็ยังไม่ได้ทำ แต่กลับมีเงินเก็บส่วนตัวตั้งสองพันหยวน!
หล่อนไปเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะ?
จำได้ว่าตอนที่แม่ลูกคู่นี้ก้าวเข้ามาในบ้านตระกูลเซี่ย แทบไม่มีเสื้อผ้าดีๆ ใส่สักชิ้นด้วยซ้ำ!
นอกจากเงินแล้ว ในช่องลับยังมีนาฬิกาปาเต็ก ฟิลลิปส์อีกหลายเรือน ซึ่งล้วนเป็นรุ่นสำหรับสุภาพสตรี
ตัวเรือนสวยงามประณีต หรูหราจับตา
เซี่ยซือเซิงจำได้ทันทีว่านี่มันนาฬิกาของเธอ!
มิน่าล่ะ นาฬิกาของเธอถึงได้ทยอยหายไปทีละเรือนสองเรือน ที่แท้ก็ถูกจี้เจียวเจียวขโมยมานี่เอง!
ยังมีสร้อยคออีกสองเส้น เส้นหนึ่งฝังเพชร อีกเส้นเป็นทองหุ้มหยก มูลค่ามหาศาลทั้งคู่
ไม่นึกเลยว่าจี้เจียวเจียวจะขโมยของพวกนี้มาด้วย
กำไลหยกเนื้อดี โปร่งใสแวววาว... เซี่ยซือเซิงจำได้ว่าเคยใส่เล่นอยู่ไม่กี่ครั้ง ต่อมาจี้ฉางอันอ้างว่าเธอยังเด็ก ใส่ของมีค่าเดี๋ยวจะทำแตกเสียหาย
เขาจึงบอกให้เธอถอดเก็บไว้ในลิ้นชัก
พอผ่านไปสักพัก เธอจะหยิบมาใส่กลับหาไม่เจอ
ตอนนั้นเธอยังเคยถามหลัวชางเจวียนกับจี้เจียวเจียวว่าเข้ามาหยิบของในห้องเธอไปหรือเปล่า
แต่สองแม่ลูกนั่นปฏิเสธเสียงแข็ง
จี้เจียวเจียวถึงกับบีบน้ำตาหาว่าเธอรังแก ใส่ร้ายป้ายสีว่าเป็นขโมย
ช่างกล้าจริงๆ!
เซี่ยซือเซิงตัดสินใจทันที
เธอกวาดเงินสองพันหยวน นาฬิกา สร้อยคอ และกำไลหยกเข้ามิติไปจนเกลี้ยง
ของพวกนี้เป็นสมบัติของตระกูลเซี่ยทั้งนั้น จะยอมให้จี้เจียวเจียวชุบมือเปิบไปได้อย่างไร!
แม้แต่เส้นขนก็จะไม่เหลือไว้ให้!
เซี่ยซือเซิงไม่ได้แตะต้องข้าวของเครื่องใช้ที่วางอยู่ภายนอกของจี้เจียวเจียว
เธอเลือกหยิบไปเฉพาะของมีค่าในช่องลับ จากนั้นก็ออกจากห้อง ตรงดิ่งไปยังห้องของจี้เถิงเฟย
จี้ฉางอันรักลูกชายคนนี้ดั่งแก้วตาดวงใจจริงๆ
ถึงกับเอาตู้เซฟมาซ่อนไว้ในห้องของจี้เถิงเฟย
เซี่ยซือเซิงลูบคลำตู้เซฟเบาๆ... การจะเปิดมันต้องใช้รหัสผ่าน
เธอแนบหูฟังที่หน้าบานประตูตู้เซฟ
มือข้างหนึ่งค่อยๆ หมุนแป้นรหัสอย่างใจเย็น
ลองหมุนไปมาอยู่ไม่กี่ครั้ง...
กริ๊ก!
เสียงกลไกภายในดังขึ้นเบาๆ บานประตูตู้เซฟเปิดออก
เมื่อมองเข้าไปด้านใน
บนชั้นบนสุดของตู้เซฟมีสมุดบัญชีธนาคารเล่มหนึ่งวางอยู่ เซี่ยซือเซิงหยิบมันออกมาเปิดดูทันที