บทที่ 3 ยาเล่นแร่แปรธาตุระดับทองคำ
บทที่ 3 ยาเล่นแร่แปรธาตุระดับทองคำ
บทที่ 3 ยาเล่นแร่แปรธาตุระดับทองคำ
“ท่านพ่อ ท่านพี่” ออร์ฟีอุสก้มศีรษะทักทาย
เอิร์ลฮอลล์กำลังชี้ไปที่แฟ้มบนโต๊ะ พลางสอนพี่ชายคนโตของเขา คาริม ถึงวิธีจัดระเบียบบัญชีภาษีของดินแดน
เมื่อได้ยินเสียงของออร์ฟีอุส เอิร์ลฮอลล์ก็หยุดสอนเรื่องภาษี โน้มตัวลงไปเปิดลิ้นชักโต๊ะแล้วหยิบขวดน้ำยาสีแดงออกมา
“เกี่ยวกับต้นฉบับยาเล่นแร่แปรธาตุยุคเก่าสองฉบับที่เจ้ามอบให้ตระกูลเมื่อเดือนที่แล้ว เหล่าอาจารย์ในโรงเวทเล่นแร่แปรธาตุของตระกูลได้ถอดรหัสหนึ่งในนั้นสำเร็จแล้ว”
เอิร์ลเขย่าขวดคริสตัลในมือ
“เราตั้งชื่อมันว่ายาโลหิตเดือด มันจัดอยู่ในกลุ่มยาเล่นแร่แปรธาตุระดับชอล์ก”
“ผลของมันสรุปสั้นๆ คือช่วยให้อัศวินลำดับที่หนึ่งระเบิดพลังเทียบเท่าอัศวินลำดับที่สองได้นานหนึ่งชั่วโมง แต่ผลข้างเคียงนั้นมหาศาล เมื่อฤทธิ์ยาหมดลง พวกเขาจะตกอยู่ในอาการโคม่าลึกประมาณหนึ่งวัน”
“อย่างไรก็ตาม หากผู้ใช้มีพลังทางสายเลือด เช่นคนในตระกูลมังกรแดงของพวกเรา มันจะกระตุ้นให้เกิดผลลัพธ์ที่เหนือความคาดหมาย และพวกเขาจะไม่ตกอยู่ในอาการโคม่าหลังใช้งาน เพียงแต่จะรู้สึกอ่อนล้าเล็กน้อยเท่านั้น”
เอิร์ลฮอลล์ส่งขวดคริสตัลและสูตรยาให้ออร์ฟีอุส
“ส่วนอีกฉบับหนึ่งนั้น...”
เสียงของเอิร์ลลดต่ำลง และสายตาของเขาเหลือบมองไปยังประตูที่ปิดสนิทอย่างรวดเร็ว
“สูตรยายังไม่ได้รับการถอดรหัสโดยสมบูรณ์ แต่ได้รับการยืนยันแล้วว่าเป็นระดับทองคำ”
เมื่อคำว่า ระดับทองคำ ถูกเอ่ยออกมา ห้องทำงานก็ตกอยู่ในความเงียบงันทันที แม้แต่เสียงลมพัดนอกหน้าต่างก็ดูเหมือนจะหยุดนิ่งลงในชั่วขณะนั้น
เปรี้ยง
เสียงหักดังสนั่นทำลายความเงียบลง
ข้อนิ้วของพี่ชายคาริมกลายเป็นสีขาวจากแรงบีบปากกาขนนก และด้ามปากกาก็ถูกเขาหักครึ่งไปเสียแล้ว
หมึกสีดำหยดลงบนแฟ้มที่เปิดอยู่ กระจายเป็นรอยเปื้อนสีเข้มขนาดเล็ก
“ระดับทองคำ!”
คาริมเงยหน้ามองบิดาของเขาทันที ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
“ขออภัยครับท่านพ่อ ข้าเสียกิริยาไปหน่อย”
เอิร์ลฮอลล์พยักหน้า บ่งบอกว่าไม่เป็นไร ดวงตาของเขาก็เปี่ยมไปด้วยความยินดีที่ไม่อาจปิดกั้นได้เช่นกัน
ออร์ฟีอุสเองก็แสดงสีหน้าตกตะลึงออกมาได้อย่างพอดิบพอดี
คิ้วของเขาขมวดเล็กน้อย และอ้าปากค้างไว้เล็กน้อย
แน่นอนว่าเขากำลังเสแสร้ง
ในแถวที่สามของชั้นหนังสือตระกูลมังกรแดง ภายในสมุดบันทึกตระกูลเมดิฟ มีต้นฉบับยาเล่นแร่แปรธาตุยุคเก่าสองฉบับซ่อนอยู่ในปกหนังสือ ฉบับหนึ่งระดับชอล์กและอีกฉบับหนึ่งระดับทองคำ
“ลูกของข้า ขอบใจเจ้ามากสำหรับการช่วยเหลือครั้งใหญ่ที่มอบให้ตระกูล”
นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายร้อยปีที่ตระกูลได้ครอบครองยาเล่นแร่แปรธาตุระดับทองคำ
“ข้าได้ปิดข่าวทั้งหมดไว้อย่างสมบูรณ์ นักเล่นแร่แปรธาตุระดับชอล์กทั้งสามคนในตระกูลกำลังเร่งถอดรหัสสูตรยานั้น ในตอนนี้มีเพียงพวกเราหกคนเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้”
“ถ้าอย่างนั้นข้าขอให้อาจารย์ทุกท่านถอดรหัสสำเร็จในเร็ววันนะครับ”
ออร์ฟีอุสรู้ดีว่านักเล่นแร่แปรธาตุระดับชอล์กทั้งสามคนในตระกูลได้ก้าวไปสู่ระดับจอมเวทลำดับที่สามมานานแล้ว
เหตุผลที่ระดับการเล่นแร่แปรธาตุของพวกเขายังติดอยู่ที่ระดับชอล์กเป็นเพราะพวกเขาขาดสูตรยาระดับทองคำนั่นเอง
เอิร์ลเปลี่ยนหัวข้อ “นอกจากนี้ เกี่ยวกับเรื่องการขยายดินแดน...”
“ท่านพ่อ ข้ายังคงต้องการไปบุกเบิกที่ชายแดนทางเหนือครับ”
ออร์ฟีอุสเงยหน้าขึ้น สายตาจับจ้องไปที่บิดาอย่างแน่วแน่เหมือนกับเมื่อหกเดือนก่อน
“ลูกเอ๋ย เจ้าคิดดีแล้วจริงๆ หรือ?”
น้ำเสียงของเอิร์ลฮอลล์ไม่มีแววตำหนิ มีเพียงความกังวลที่ไม่อาจหักห้ามได้
“เจ้าควรจะรู้ถึงความหนาวเหน็บที่แสนโหดร้ายของชายแดนทางเหนือ ที่นั่นไม่มีอะไรเลยนอกจากเสียงลมหวีดหวิวที่พัดผ่านไม่หยุดหย่อน”
ออร์ฟีอุสได้ศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับชายแดนทางเหนือมามาก
ความทุกข์ยากของชายแดนทางเหนือนั้นหยั่งรากลึกถึงกระดูก ด้วยสภาพอากาศที่หนาวจัดภายใน และพวกออร์คที่ป่าเถื่อนภายนอก
พวกออร์คไม่เพียงแต่กินมนุษย์เป็นอาหาร แต่ภายในเผ่าพันธุ์ของพวกมันเองก็ดำรงอยู่ในห่วงโซ่อาหารที่โหดเหี้ยม
การอยู่รอดของผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดคือกฎเพียงข้อเดียวของที่นั่น
ความป่าเถื่อนของออร์คไม่ใช่เรื่องตลก
ชายแดนทางเหนือคือเวทีอันยิ่งใหญ่ จงมาเสียหากเจ้ามีหัวใจที่กล้าหาญพอ
แต่สำหรับออร์ฟีอุสแล้ว มันไม่สำคัญเลย อย่างแรกเขามีระบบ อย่างที่สองเขามีเงิน
อย่างที่ทุกคนรู้กันดี คนรวยคือเจ้านายไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ตาม
น้ำหนักของเหรียญทองนั้นช่วยให้รู้สึกอุ่นใจ
เมื่อคิดได้เช่นนี้ เขาก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ
“การกอบกู้เกียรติยศของจักรวรรดิคือหน้าที่ที่เราไม่อาจหลีกเลี่ยงได้”
ช่างเถอะ ลูกโตแล้วและต้องการออกไปสร้างเนื้อสร้างตัว ในฐานะพ่อ การสนับสนุนเขานั้นเพียงพอแล้ว
เอิร์ลฮอลล์พยักหน้าช้าๆ “ในเมื่อเจ้าตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ตระกูลจะสนับสนุนเจ้าในทุกด้าน”
“ตระกูลตั้งใจจะมอบหน่วยอัศวินจำนวนยี่สิบคนให้เจ้า พร้อมด้วยดาบยาวมาตรฐานสามสิบเล่ม และชุดเกราะอัศวินยี่สิบชุด”
“สิบเก้าคนในนั้นคืออัศวินลำดับที่หนึ่ง”
“หัวหน้าหน่วยคือเบน อัศวินลำดับที่สองที่ยังหนุ่มและมีศักยภาพสูง อีกทั้งยังจงรักภักดีต่อตระกูลอย่างที่สุด”
เมื่อกล่าวจบ เอิร์ลก็ยื่นภาพวาดของเบนให้ออร์ฟีอุส
“นอกจากนี้ ยังมีเหรียญทองอีกสามหมื่นเหรียญเพื่อใช้เป็นทุนเริ่มต้น ซึ่งเพียงพอให้เจ้าตั้งตัวในชายแดนทางเหนือได้”
เมื่อได้ยินคำว่า เหรียญทองสามหมื่นเหรียญ ดวงตาของออร์ฟีอุสก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
รายได้ภาษีต่อปีของระดับบารอนอยู่ที่ประมาณห้าพันเหรียญทอง แต่เขากลับเริ่มต้นด้วยเงินสามหมื่นเหรียญ
นี่คือการเริ่มต้นที่ยิ่งใหญ่จริงๆ
เอิร์ลฮอลล์กล่าวต่อ “ยังมีน้ำยาระดับชอล์กอีกห้าขวด รวมถึงยารักษาโรคสามขวด น้ำยาชำระล้างศักดิ์สิทธิ์หนึ่งขวด และน้ำยาอาบอาวุธธาตุไฟหนึ่งขวด สิ่งเหล่านี้เจ้าสามารถนำไปได้เลยในตอนนี้”
“สำหรับยาเล่นแร่แปรธาตุระดับอีกาดำ ข้าสามารถให้เจ้าได้หนึ่งร้อยขวด เจ้าต้องการประเภทไหนบ้าง?”
“ข้าต้องการให้ทั้งหมดเป็นยารักษาครับ” ออร์ฟีอุสกล่าวโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
“ดีมาก” เอิร์ลพยักหน้า
“มอบหนึ่งขวดให้เซนทอร์ และต้องเก็บไว้สองขวดสำหรับช่วงเวลาวิกฤต” ออร์ฟีอุสคำนวณในใจ
น้ำยาระดับอีกาดำสามารถรักษาได้เพียงกระดูกหักและเส้นเอ็นฉีกขาด ในขณะที่ประสิทธิภาพของน้ำยาระดับชอล์กนั้นแข็งแกร่งพอที่จะงอกชิ้นส่วนร่างกายใหม่ได้
“ที่สำคัญที่สุด ตระกูลได้เตรียมม้าศึกกรงเล็บถ่านหินยี่สิบสองตัวไว้ให้เจ้าด้วย”
“ม้าศึกกรงเล็บถ่านหินงั้นหรือ?! ยี่สิบสองตัวเลยหรือครับ?”
ความตกตะลึงบนใบหน้าของออร์ฟีอุสไม่ใช่การเสแสร้งอีกต่อไป
ม้าศึกกรงเล็บถ่านหินคือทรัพยากรเชิงยุทธศาสตร์ของตระกูลมังกรแดง!
“ขอบคุณครับท่านพ่อ!”
เอิร์ลยิ้มด้วยความพึงใจ “นอกจากยารักษาโรคระดับอีกาดำหนึ่งร้อยขวดนั้นแล้ว เสบียงที่เหลือได้รับการจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วและอยู่ที่ลานนอกปราสาทหลัก”
“นอกจากนี้ หน่วยอัศวินของเจ้าจะรวมตัวกันตอนเที่ยง ซึ่งเบนจะเดินทางมาสมทบกับเจ้าในเวลานั้น”
ในขณะนี้ เอิร์ลฮอลล์ได้สูญเสียความน่าเกรงขามตามปกติไปนานแล้ว และทำตัวเหมือนพ่อธรรมดาๆ ที่ขี้บ่นคนหนึ่ง คอยให้คำแนะนำซ้ำแล้วซ้ำเล่า
สุดท้ายเอิร์ลฮอลล์กล่าวอย่างแผ่วเบา “ตระกูลจะเป็นที่พึ่งให้เจ้าเสมอ”
เขารู้ว่าพ่อของเขากำลังเป็นนัยว่าหากสิ่งต่างๆ ไปได้ไม่สวยจริงๆ เขาก็ควรกลับมา และอย่าไปตายอยู่ข้างนอกเพียงเพื่อพยายามทำเป็นเก่ง