บทที่ 28 หนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่ง!

บทที่ 28 หนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่ง!

หลินอวิ๋นผู้เฝ้าสังเกตการณ์จากที่สูงมาโดยตลอด เห็นเป้ยเป้ยและถังหย่าก่อนฮั่วอวี่ฮ่าวเสียอีก ภายใต้การนำของถังหย่า พวกเขามุ่งหน้าตรงดิ่งมาหาฮั่วอวี่ฮ่าวได้ทันที!

ถังหย่าจะหาตำแหน่งของฮั่วอวี่ฮ่าวในป่าใหญ่ซิงโต้วอันกว้างใหญ่ไพศาลได้อย่างแม่นยำขนาดนั้นเชียวหรือ?

เพียงแค่ได้กลิ่นปลาย่างของฮั่วอวี่ฮ่าวงั้นรึ?

ไม่สิ มันมีอะไรแปลกๆ!

หลินอวิ๋นหมดความสนใจในเหตุการณ์ต่อจากนั้น เพราะมันก็เป็นแค่ฉากถังหย่าชวนฮั่วอวี่ฮ่าวเข้าสำนักถัง และฉากคู่รักเป้ยเป้ยกับถังหย่าหยอกล้อกันไปมา

ตราบใดที่ยืนยันได้ว่าฮั่วอวี่ฮ่าวอยู่ภายใต้การควบคุมของถังซานตลอดเวลา แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว นั่นหมายความว่าฮั่วอวี่ฮ่าวสามารถเป็นเกราะกำบังชั้นเลิศให้เขา ซื้อเวลาให้เขาได้พัฒนาตัวเอง!

ฮั่วอวี่ฮ่าวอยู่ในที่แจ้ง หลินอวิ๋นอยู่ในที่มืด ระหว่างที่ถังซานกำลังง่วนอยู่กับการฝึกสุนัขรับใช้ หลินอวิ๋นที่เติบโตเต็มที่ก็จะลอบโจมตี 'ดอกเบญจมาศสวรรค์' ของถังซานจากข้างหลังอย่างโหดเหี้ยม!

การลอบแทงข้างหลังนี่มันช่างหรรษาจริงๆ!

จนกระทั่งฮั่วอวี่ฮ่าวและถังหย่าคุยธุระเสร็จ และฮั่วอวี่ฮ่าวเตรียมตัวจะเข้าป่าใหญ่ซิงโต้วเพียงลำพัง หลินอวิ๋นจึงก้มหน้าลงอีกครั้ง จ้องมองไปยังร่างของเด็กหนุ่ม

ฮั่วอวี่ฮ่าวออกเดินทางคนเดียว ส่วนเป้ยเป้ยและถังหย่าหยุดพักผ่อนชั่วคราวตรงจุดที่ฮั่วอวี่ฮ่าวย่างปลา

【อีกห้าสิบลี้ข้างหน้าจะเข้าสู่เขตป่าใหญ่ซิงโต้ว มีสัตว์วิญญาณออกหากิน โปรดระมัดระวัง】

เป็นไปตามคาด ฮั่วอวี่ฮ่าวหยุดยืนหน้าป้ายเตือนบริเวณชายป่า หลังจากตื่นเต้นอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ค่อยๆ ก้าวเข้าสู่ป่าใหญ่ซิงโต้วอย่างระมัดระวัง

ความเร็วระดับหอยทากเป็นตะคริวของเขาทำเอาหลินอวิ๋นคันไม้คันมือ อยากจะลงไปหิ้วคอเสื้อเจ้าฮั่วกว้าแล้วเหวี่ยงเข้าไปในป่าซิงโต้วให้รู้แล้วรู้รอด

ชักช้าอืดอาดเหลือเกิน!

กว่าฮั่วอวี่ฮ่าวจะเดินเข้าไปในเขตป่าจริงๆ หลินอวิ๋นก็แทบจะหลับกลางอากาศ

"กรร!" เสียงร้องแหลมสูงดังแสบแก้วหู ปลุกหลินอวิ๋นที่กำลังเคลิ้มให้ตื่นเต็มตา และทำให้ฮั่วอวี่ฮ่าวที่ระแวดระวังตัวอยู่แล้วสะดุ้งโหยง

ฮั่วอวี่ฮ่าวหันขวับไปมองร่างสีเทาที่ซ่อนตัวอยู่ตามกิ่งไม้ทันที

มาแล้ว มาแล้ว!

ต่อจาก 'ซูอวิ๋นเทา' ราชทินนามพรหมยุทธ์ตาบอด ก็มาถึงคิวของอีกหนึ่งตำนานมีมแห่งโลกโต้วหลัว: บาบูนลมสังหารเทพ!

ภายใต้สายตาอันคาดหวังของหลินอวิ๋น ผู้สังหารเทพกระโจนเข้าใส่ว่าที่เทพแห่งอารมณ์ในอนาคตอย่างกล้าหาญ แต่ทว่า... ผู้สังหารเทพกลับทำภารกิจล้มเหลว และถูกกริชพยัคฆ์ขาว... เลาะเส้นกุ้งออกจนสิ้นชื่อ!

หลังจากดูดซับลูกบอลพลังธาตุลมที่บาบูนลมปล่อยออกมา กริชพยัคฆ์ขาวก็ยืดใบมีดแสงยาวหลายฟุตออกมาแทงสวนบาบูนลมจนไส้ไหลได้ทันท่วงที

"ไร้ประโยชน์ พึ่งพาไม่ได้เหมือนเคย!" หลินอวิ๋นตบเข่าฉาด น้ำเสียงเต็มไปด้วยความผิดหวัง

ในนามของประมุขร่วมแห่งสัตว์วิญญาณ ข้าขอประกาศลบชื่อเผ่าพันธุ์บาบูนลมออกจากทำเนียบสัตว์วิญญาณตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป!

ขายขี้หน้าชะมัด!

"อาวุธนั่น... ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่มนุษย์เรียกว่า 'เครื่องมือวิญญาณ' สินะ?" ตี๋เทียนขมวดคิ้ว มองกริชพยัคฆ์ขาวในมือฮั่วอวี่ฮ่าวอย่างครุ่นคิด

เขามองออกว่าหากไม่มีอาวุธชิ้นนั้น ฮั่วอวี่ฮ่าวไม่มีทางต่อกรกับบาบูนลมได้เลย อย่าว่าแต่จะฆ่าสวนกลับเลย คงตายคาที่ไปแล้ว

"ใช่แล้ว นั่นคือเครื่องมือวิญญาณ" หลินอวิ๋นพยักหน้า น้ำเสียงเจือความเหนื่อยใจ

นี่คือเหตุผลที่หลินอวิ๋นไม่เคยคิดจะพึ่งพากองทัพสัตว์วิญญาณระดับต่ำจำนวนมาก เพราะด้วยการมีอยู่ของเครื่องมือวิญญาณ สถานการณ์ปัจจุบันที่สัตว์วิญญาณต้องตกเป็นเบี้ยล่างของมนุษย์ได้ถูกพิสูจน์ให้เห็นอย่างโหดร้ายแล้วจากเหตุการณ์คลื่นสัตว์อสูรที่ตี๋เทียนก่อขึ้นในต้นฉบับ

แต่ยังโชคดีที่เขาต้องการแค่ยอดฝีมือระดับสูงมาคุ้มกัน และสิ่งที่เผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณมีมากที่สุด ก็คือพวกตัวตึงระดับพระกาฬนี่แหละ!

หลินอวิ๋นตั้งใจจะเตือนตี๋เทียนไม่ให้ดูถูกเครื่องมือวิญญาณ เพราะท้ายที่สุดตัวตี๋เทียนเองก็จบลงที่การถูกจับทำเป็นเครื่องมือวิญญาณเหมือนกัน แต่ทว่า... ความเปลี่ยนแปลงได้เกิดขึ้นในป่าเบื้องล่างเสียก่อน

หมอกน้ำแข็งหนาทึบค่อยๆ แผ่ซ่านปกคลุมพื้นที่ เคลือบทุกสรรพสิ่งรอบตัวฮั่วอวี่ฮ่าวด้วยเกล็ดน้ำแข็งสีขาวโพลน อุณหภูมิในป่าลดฮวบลงจนถึงจุดเยือกแข็งอย่างฉับพลัน

ตูม! เปรี้ยง!

พื้นดินถูกฉีกกระชากออกด้วยพละกำลังมหาศาล หมอกสีขาวพวยพุ่งออกมาทันที ภายในม่านหมอกนั้นปรากฏเงาร่างมหึมาเลือนรางให้เห็น

"เป็นมันจริงๆ ด้วย?!" ดวงตาของตี๋เทียนวาวโรจน์ จ้องเขม็งไปที่ร่างในหมอกขาว

ถูกจับมาใช้เป็นแบตเตอรี่สำรองนานนับหมื่นปีจนแทบแห้งตาย ตี๋เทียนผู้เป็นคนจับมันมากับมือ มีหรือจะจำกลิ่นอายของมันไม่ได้?!

หนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่ง! ไอ้แบตเตอรี่สำรองไร้ประโยชน์ที่มีพลังต่อสู้ไม่ถึงห้า!

"บ้าเอ๊ย ไม่นึกเลยว่ามันจะหนีมาที่นี่ แถมดูเหมือนจะทะลวงระดับนั้นได้แล้วด้วย!" ตี๋เทียนกำหมัดแน่น น้ำเสียงเจือความอิจฉาเล็กน้อย

"มิน่าล่ะ ข้าพลิกแผ่นดินหาทั่วป่าซิงโต้วก็ไม่เจอแม้แต่เงา ที่แท้มันก็ทำลายพันธนาการนั้นได้แล้ว และกลายเป็นสัตว์วิญญาณล้านปีไปแล้วนี่เอง!"

หลินอวิ๋นยิ้มบางๆ ไม่พูดอะไร

พูดไปก็ป่วยการ การจะหนีรอดไปได้ใต้จมูกของเหล่าสัตว์ร้ายในป่าใหญ่ซิงโต้ว การหลบหนีของหนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่งย่อมไม่ใช่แค่โชคช่วย แต่มันต้องมีมือที่มองไม่เห็นคอยบงการอยู่เบื้องหลังอย่างแน่นอน

"ท่านประมุข หนอนน้ำแข็งตัวนี้คือตัวที่พวกเราเคยจับขังไว้ แต่ตอนนั้นมันมีอายุตบะเพียงเก้าแสนปี" ตี๋เทียนกล่าวเสียงเข้ม "มันเคยได้รับวาสนาครั้งใหญ่ วาสนาที่ทำให้หนอนน้ำแข็งสายเลือดต่ำต้อยเติบโตมาได้ถึงขนาดนี้"

"แม้พลังต่อสู้ของมันจะต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แต่แก่นแท้ของมันคือยาวิเศษชั้นยอดที่หาได้ยากยิ่งในโลกหล้า บางทีในอดีตมันอาจไม่คู่ควรที่จะมาเป็นพลังให้ท่าน แต่ในเมื่อมันทะลวงระดับล้านปีได้แล้ว มันจะต้องช่วยส่งเสริมท่านประมุขได้อย่างมหาศาลแน่นอน!"

"เราต้องไม่ปล่อยมันไป!"

ความหมายของตี๋เทียนชัดเจน: ในเมื่อเจอตัวหนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่งแล้ว และเห็นว่ามันมีประโยชน์มาก แถมยังจับตัวได้ง่ายๆ แค่พลิกฝ่ามือ ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องปล่อยมันไป

ทว่า หลินอวิ๋นเพียงแค่โบกมือและเอ่ยเบาๆ "ดูสิ เจ้าใจร้อนอีกแล้ว ข้าเพิ่งบอกไปหยกๆ ว่าบุตรแห่งโชคชะตาผู้นี้ถูกใครบางคนจับจ้องอยู่ และแม้แต่เจ้าหนอนน้ำแข็งนี่ก็น่าจะเป็นส่วนหนึ่งของหมากที่เขาวางไว้"

"ข้าสามารถแย่งชิงหนอนน้ำแข็งมาได้ก็จริง แต่แล้วยังไงต่อ? ข้าก็จะถูกเปิดเผยตัวตนต่อผู้บงการเบื้องหลัง ซึ่งจะเป็นผลเสียร้ายแรงต่อแผนการในอนาคตของข้า"

"การยอมแลกแผนการใหญ่ในอนาคตเพียงเพื่อเศษเสี้ยวพลังเล็กน้อยแค่นี้ มันไม่ฉลาดเลย อีกอย่าง ข้ายังต้องการให้บุตรแห่งโชคชะตาผู้นี้เป็นทัพหน้าคอยดึงดูดความสนใจแทนข้าด้วย"

ตี๋เทียนคือลูกน้องมือขวาของหลินอวิ๋น ความแข็งแกร่งและความภักดีของเขาไม่มีที่ติ หลินอวิ๋นจึงไม่รังเกียจที่จะเปิดเผยแผนการบางส่วนให้เขารู้

หลังจากฟังคำอธิบายของหลินอวิ๋น ตี๋เทียนก็เก็บจิตสังหารที่มีต่อหนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่งลง

ท่านประมุขพูดถูก เขาเพียงแค่ต้องทำตามการจัดเตรียมของท่านประมุขเท่านั้น เรื่องอื่นไม่จำเป็นต้องกังวล

ตี๋เทียนสงบลงแล้ว แต่อีก 'ตัว' ยังไม่ยอมสงบ

หากหลินอวิ๋นไม่เอามือข้างหนึ่งกดหน้าอกไว้แน่น จักรพรรดินีน้ำแข็งที่ซ่อนตัวอยู่คงกระโดดออกมาตะโกนท้าตีท้าต่อยไปนานแล้ว

หนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่ง! อาหารอันโอชะที่นางเฝ้าฝันหามานานนับปี! รสเลิศล้ำค่าที่ควรจะช่วยให้นางทัดเทียมหรือแม้แต่แซงหน้าพี่สาวจักรพรรดินีหิมะได้!

หลินอวิ๋นรู้สึกได้เลยว่าจักรพรรดินีน้ำแข็งกำลังน้ำลายสอจนเปียกเสื้อเขาไปหมดแล้ว