ตอนที่ 12 บดขยี้ x นิโอ
ตอนที่ 12 บดขยี้ x นิโอ
ตอนที่ 12 บดขยี้ x นิโอ
สิ้นเสียงพูด อิลูมิก็ย่อตัวลงต่ำแล้วพุ่งทะยานเข้าไปใต้ร่างของอีกฝ่ายก่อนจะกระโดดขึ้นสุดตัว
ปัง!
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่น หมัดอัปเปอร์คัตที่สวยงามปะทะเข้าเต็มรักที่ปลายคาง ส่งผลให้ร่างกายของยามาชิตะ นิโอ หงายหลังไปตามแรงกระแทกอย่างเลี่ยงไม่ได้
"อึก... อ้าก..."
ยามาชิตะ นิโอ ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด เลือดสดๆ ไหลกบปาก เขาถอยกรูดไปข้างหลังติดต่อกันถึงเจ็ดก้าวถึงจะหยุดทรงตัวไว้ได้
"ไอ้เด็กบ้า!!!"
นิโอโน้มตัวลงคำรามด้วยความโกรธแค้น เขารวบหมัดทั้งสองข้างไว้ที่เอว ก่อนจะพุ่งร่างดุจเงาปีศาจเข้าใส่อิลูมิ
ปัง!
เสียงปะทะดังขึ้นอีกครั้ง ร่างของนิโอที่กำลังพุ่งตัวมาด้วยความเร็วกลับต้องชะงักกึก หัวของเขาสะบัดไปทางขวาพร้อมกับเลือดที่พ่นออกจากปาก ร่างหนาเสียหลักล้มไปด้านข้าง
ตรงจุดที่เขาเคยยืนอยู่เมื่อครู่ อิลูมิผู้มีรอยยิ้มประดับใบหน้ากำลังค่อยๆ ร่อนตัวลงสู่พื้นจากกลางอากาศ
ที่แท้ในชั่วพริบตานั้น อิลูมิเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่ตาเปล่ามองไม่ทันเข้าไปอยู่ใต้ร่างของนิโอ แล้วกระโดดถีบเข้าที่ปลายคางอย่างจัง
"แค่ก... แค่ก..."
ยามาชิตะ นิโอ ที่ล้มคว่ำรีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นมา เขาสะบัดหัวไปมาด้วยความทรมาน ก่อนจะพ่นฟันหน้าซี่หนึ่งที่อาบไปด้วยเลือดทิ้งลงบนพื้น
"เข้าใจหรือยัง?"
"ระหว่างนายกับฉัน ใครกันแน่ที่แข็งแกร่งกว่า"
คราวนี้เป็นฝ่ายอิลูมิที่ยืนกอดอกมองลงมาด้วยสายตาเหยียดหยาม มุมปากหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อย
"อา... อ้ากกก!!!"
ยามาชิตะ นิโอ ไม่ตอบคำถามของอิลูมิ เขาเงยหน้าคำรามก้องฟ้า ก่อนจะพุ่งเข้าใส่อิลูมิอีกครั้งอย่างบ้าคลั่ง
"โกรธจนขาดสติไปแล้วงั้นเหรอ?"
"ก็เข้าทางฉันพอดี"
อิลูมิมองร่างที่พุ่งเข้ามาด้วยใบหน้าดุร้ายพร้อมหมัดที่ชกออกมาอย่างรุนแรง เขาเพียงแค่ยกมือขวาขึ้นมาดักไว้ล่วงหน้า
แปะ!
ฝ่ามือเล็กๆ วางทาบลงบนท่อนแขนขวาที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของนิโอ นิ้วทั้งห้าออกแรงจิกเกร็งลงบนมัดกล้ามแขน แล้วกระชากเข้าหาตัวอย่างแรง
กร๊อบ!
เสียงข้อต่อหลุดดังสนั่น นิโอร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดพร้อมกับกระอักเลือดออกมาเต็มปาก
แขนท่อนล่างของเขาบิดงอไปในทิศทางตรงกันข้ามถึงเก้าสิบองศา ข้อศอกฉีกขาดจนมองเห็นกระดูกสีขาวโพลนรำไร
"ยังไม่จบหรอกนะ"
อิลูมิยังคงยิ้มแย้ม น้ำเสียงที่ดูเยาว์วัยนั้นกลับฟังดูเหมือนเสียงกระซิบจากยมทูตในหูของนิโอ
นิโอมองด้วยความหวาดผวา ในจังหวะที่แขนท่อนล่างของเขาหักสะบั้น อิลูมิก็เลื่อนมือขึ้นไปยังแขนท่อนบนอย่างรวดเร็ว และภาพเดิมก็ฉายซ้ำอีกครั้ง
กร๊อบ!
พร้อมกับเสียงข้อต่อที่หลุดจากกัน หัวไหล่ของนิโอก็ห้อยตกลงมาอย่างไร้เรี่ยวแรง
"อ้ากกกก!!!"
นิโอแผดเสียงร้องโหยหวน ขาขวาที่ก้าวออกมาพลันทรุดลง เขาทรุดเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น ข้อศอกและหัวไหล่ขวาบวมเป่ง แขนขวาทั้งข้างห้อยต่องแต่งลากพื้นอย่างน่าเวทนา
"ถอดข้อต่อได้สวยดีนี่"
อิลูมิเดินอ้อมมาด้านหลังนิโอ แล้วก้มมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มเย็นชา
"ไม่ ฉันยัง... ยัง..."
นิโอเงยหน้าขึ้นมองอิลูมิ พลางเค้นเสียงพูดออกมาอย่างยากลำบาก
"ยังไม่ยอม…"
รอยยิ้มบนใบหน้าของอิลูมิเลือนหายไปทันที แทนที่ด้วยความเย็นยะเยือกถึงขีดสุด
ปัง!
อิลูมิหวดเท้าเข้าใส่ดั้งจมูกของอีกฝ่ายอย่างแรง เสียงกระดูกดั้งจมูกหักดังสนั่น
"อึก... อือ..."
หัวของนิโอหงายหลัง เลือดกำเดาพุ่งกระฉูดออกจากรูจมูก ลำคอส่งเสียงครางเครือด้วยความทรมาน ความเจ็บปวดที่ได้รับรุนแรงเกินกว่าจะประมวลผลใดๆ ได้อีก
"ไม่ถูกต้อง?"
ใบหน้าของอิลูมิยังคงเย็นชา ร่างกายของนิโอไม่สามารถทรงตัวได้อีกต่อไป เขาคุกเข่าทั้งสองข้างลงแล้วค่อยๆ ล้มเอนมาทางอิลูมิ
"แก..."
ดวงตาของอิลูมิหดเล็กลง ก่อนที่ร่างของนิโอจะถึงพื้น เขาก็เหวี่ยงเท้าเตะเข้าที่ใต้คางเสียงดังปัง! ส่งร่างนั้นกระดอนกลับไปตั้งตรงอีกครั้ง
"จบกันที!"
การโจมตีของอิลูมิยังไม่หยุดลงเพียงเท่านี้ ขาขวาของเขาถูกยกขึ้นสูงก่อนจะสับรัวเป็นเงาพรายเข้าใส่ร่างกายท่อนบนของนิโออย่างต่อเนื่อง
ปัง ปัง ปัง ปัง!!!
ร่างกายของนิโอกระตุกรัวเหมือนคนเป็นโรคลมชัก ตาขาวเหลือกค้าง แขนขาชักกระตุกอย่างบ้าคลั่ง
ลูกเตะของอิลูมิระดมใส่ทั้งหน้าท้อง ทรวงอก ลำคอ ปลายคาง จมูก และโหนกแก้มทั้งสองข้าง
"พอ... พอได้แล้ว!"
"หยุดมือเดี๋ยวนี้!"
กรรมการเมื่อเห็นนิโอตาค้างไปแล้ว ก็รีบวิ่งเข้ามาข้างตัวอิลูมิพร้อมกับตะโกนสั่งให้หยุดทันที
"เขาหมดสติไปแล้ว นายคิดจะฆ่าเขาหรือไงกัน!!!"
อิลูมิเหลือบมองกรรมการแวบหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ วางขาขวาลง ผู้คนในหอประลองถึงได้เห็นว่ารองเท้าข้างขวาของเขานั้นถูกย้อมไปด้วยเลือดจนแดงฉาน
โครม!
ร่างที่โชกเลือดของยามาชิตะ นิโอ หงายหลังล้มตึงลงกับพื้นในที่สุด ร่างกายท่อนบนของเขาไม่มีที่ไหนเลยที่ยังอยู่ในสภาพดี
ในช่วงเวลาสั้นๆ อิลูมิระดมเตะใส่เขาไปไม่ต่ำกว่าห้าสิบครั้ง
"น็อก... น็อกเอาท์!"
กรรมการมองดูบาดแผลที่น่าสยดสยองของนิโอพลางลอบกลืนน้ำลาย ก่อนจะประกาศชัยชนะของอิลูมิ
"น็อกเอาท์ค่า!!!"
"คุณยามาชิตะ นิโอ พ่ายแพ้ให้กับการบุกโจมตีต่อเนื่องอย่างกะทันหันของคุณอิลูมิไปแล้วค่าาา!!!"
ในห้องบรรยาย นักพากย์สาวสวยรีบลุกขึ้นยืนประกาศชัยชนะของอิลูมิด้วยความตื่นเต้น ผู้ชมในสนามต่างส่งเสียงโห่ร้องก้องกังวานอีกครั้ง
"และนี่ก็คือชัยชนะอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่คุณอิลูมิเข้าร่วมการประลองในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาค่ะ"
"คว้าชัยชนะ 11 ครั้งรวดโดยไร้บาดแผล"
"ผู้ชนะในการประลองครั้งนี้ คุณอิลูมิ จะได้เลื่อนระดับขึ้นไปยังชั้นที่ 160 ค่ะ"
"อัจฉริยะตัวน้อย อิลูมิ"
"ชัยชนะของเด็กคนนี้จะพุ่งทะยานไปได้ไกลแค่ไหนกันแน่?"
"แล้วจะมีใครบ้างไหม ที่จะหยุดยั้งการก้าวเดินของเขาได้?"
"ท่านผู้ชมทุกท่าน โปรดติดตามการแข่งขันของเขาต่อไปนะคะ"
การประลองของอิลูมิถือเป็นคู่เอกปิดท้ายของวันนี้ ผู้ชมต่างทยอยกันออกจากสนาม
ยิ่งระดับชั้นของอิลูมิสูงขึ้น คู่ต่อสู้ที่เป็นยอดฝีมือก็ยิ่งมีมากขึ้นเรื่อยๆ
แต่ถึงอย่างนั้น บรรดายอดฝีมือในระดับคนธรรมดา เมื่ออยู่ต่อหน้าเขาก็ยังคงไม่สามารถทำแต้มได้เลยแม้แต่คะแนนเดียว
"เงินรางวัลจากการประลองเมื่อครู่ ได้โอนเข้าบัญชีธนาคารที่คุณระบุไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ"
อิลูมิยืนอยู่ที่ช่องลงทะเบียนชั้น 150 รับเอาใบเสร็จจากพนักงานสาวมาถือไว้
"หนึ่งร้อยยี่สิบล้านเจนี่"
อิลูมิพึมพำกับตัวเลขที่ปรากฏอยู่บนกระดาษ
เขาเดินเอามือซุกกระเป๋ากางเกงไปตามทางเดินมุ่งหน้าสู่ลิฟต์ เมื่อสัปดาห์ก่อนเขายังเป็นคนจนที่ไม่มีเงินติดตัวเลยแดงนิด แต่วันนี้เขากลายเป็นมหาเศรษฐีร้อยล้านไปเสียแล้ว
"หืม?"
ทันใดนั้น อิลูมิก็ขมวดคิ้ว เขาเอียงหน้ามองไปด้านหลัง แต่ในทางเดินกลับไม่มีใครอื่นนอกจากเขา
"ไม่มีคนงั้นเหรอ?"
อิลูมิแสร้งทำเป็นสงสัยเสียงเบา แต่นั่นเป็นเพียงการตบตาเพื่อหลอกล่อคนอื่นเท่านั้น
ในสายตาของเขา ตอนนี้มีร่างสองร่างที่แผ่กลิ่นอายควันสีดำทะมึนหลบซ่อนอยู่หลังกำแพงทางเดิน ควันสีดำเหล่านั้นคือตัวแทนของเจตนาร้ายและความชั่วร้าย
"ในที่สุดก็มีคนจ้องจะเล่นงานฉันแล้วสิ"
อิลูมิยกยิ้มมุมปาก เขาหันหน้ากลับไปเดินต่อโดยแสร้งทำเป็นไม่พบความผิดปกติใดๆ
นับตั้งแต่ก้าวขึ้นสู่ชั้น 150 การหักหลังและเล่ห์เหลี่ยมระหว่างเหล่านักสู้ก็เริ่มมีให้เห็นบ่อยครั้ง
เพราะทุกครั้งที่ตกระดับลงไป สวัสดิการและเงินรางวัลจะลดฮวบลงเป็นเท่าตัว ดังนั้นเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง บ่อยครั้งจึงมีการกระทำที่ฝ่าฝืนกฎของหอประลองกลางหาวเกิดขึ้น
นั่นก็คือ การรักษาชัยชนะเอาไว้โดยไม่เลือกวิธีการ