บทที่ 7 ภารกิจบุกเบิกที่ดินสำเร็จ

บทที่ 7 ภารกิจบุกเบิกที่ดินสำเร็จ

"เด็กโง่ วันหลังถ้าเจอเรื่องแบบนี้อีกไม่ต้องห่วงป้า รีบหนีไปซะ! ป้าแก่ป่านนี้แล้ว แต่เธอยังมีอนาคตอีกยาวไกลนะ" อู๋ฉินเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง พลางลูบมือของอวี๋เหยาอย่างแผ่วเบา

นานแค่ไหนแล้วนะ... นานแค่ไหนแล้วที่ไม่มีใครห่วงใยเธอแบบนี้... "ป้าอู๋ดีกับฉันขนาดนี้ ฉันไม่มีวันทิ้งป้าหรอกค่ะ!"

แววตาของอวี๋เหยาใสกระจ่างและแน่วแน่

ขอบตาของอู๋ฉินชื้นขึ้นเล็กน้อย เธอหยิบหนังสือเล่มหนึ่งออกมาจากอกเสื้อด้านใน "ป้าจำได้ว่าเธอชอบอ่านหนังสือแปลกๆ พวกนี้ ป้าเจอเล่มนี้แถวชายแดน ข้างในมีภาพวาดประกอบเยอะแยะ คิดว่าเธอคงชอบเลยเก็บมาฝาก"

อวี๋เหยารับหนังสือมา ปกของมันเสียหายอย่างหนัก ชื่อเรื่องก็เลือนราง แต่เธอกลับถือมันไว้อย่างทะนุถนอม

"ขอบคุณค่ะป้าอู๋ ฉันชอบมากเลย!"

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับ "คู่มือการเลี้ยงปศุสัตว์"!】

ลู่เฟิงเฉิงและลู่อวี่รีบออกมาตามหาอู๋ฉินเมื่อเห็นว่าเธอหายไปนานผิดปกติ อู๋ฉินบอกเพียงว่าเจอฝูงแมลงบุก โชคดีที่อวี๋เหยาวิ่งเร็วเลยพาเธอหนีรอดมาได้

เธอไม่ได้ปริปากพูดเรื่องยาฆ่าแมลงเลยแม้แต่น้อย

อวี๋เหยาพลิกดู "คู่มือการเลี้ยงปศุสัตว์" ภายในเล่มอธิบายวิธีการเลี้ยงสัตว์ในยุคดวงดาวไว้อย่างละเอียด พร้อมภาพประกอบเพื่อความเข้าใจ

หนังสือเล่มนี้เขียนด้วยลายมือ ไม่ใช่หนังสือตีพิมพ์ ดูเหมือนบันทึกส่วนตัวของบุคคลสำคัญสักคนมากกว่า

หลังจากเปิดดูผ่านๆ อวี๋เหยาก็เก็บหนังสือไว้ในชั้นในสุดของตู้เก็บของ

หนังสือที่เฉาโหย่วเฉียนแนะนำย่อมไม่ธรรมดา บางทีวันข้างหน้ามันอาจจะมีประโยชน์

วันรุ่งขึ้น อวี๋เหยาเดินทางมาถึงที่ดิน เพื่อความปลอดภัยเธอยังคงพกยาฆ่าแมลงสูตรพิเศษติดตัวมาด้วย

บริเวณรอบที่ดินไม่มีร่องรอยของพวกเผ่าแมลง อวี๋เหยาจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หลายวันมานี้ ลู่อวี่มักจะแวะมาช่วยพรวนดิน ทำให้งานบุกเบิกที่ดินคืบหน้าไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เหลือพื้นที่ที่ต้องจัดการอีกไม่ถึงหนึ่งในสี่ และวันนี้ก็เป็นวันที่ห้าแล้ว

กว่าอวี๋เหยาจะพรวนดินทั้งหมดเสร็จ ท้องฟ้าก็เริ่มมืดสลัว

อวี๋เหยาถือโคมไฟพลังงานและใช้กิ่งของต้นไม้ปลายแสงมาสร้างรั้วไม้ล้อมรอบแปลงเกษตร

ต้นไม้ปลายแสงมีคุณสมบัติต้านทานมลพิษสูงมาก เป็นหนึ่งในพันธุ์ไม้ไม่กี่ชนิดที่สามารถดำรงอยู่ได้ในยุคดวงดาว

ผืนดินที่ได้รับการฟื้นฟูดูเหมือนใหม่ อวี๋เหยาถอดถุงมือกันเชื้อออก ความพยายามตลอดหลายวันที่ผ่านมาไม่สูญเปล่าเลย

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์ทำภารกิจเริ่มต้นสำเร็จ: การบุกเบิกที่ดิน!

รางวัล: 10,000 เหรียญสตาร์, น้ำยาวิเศษหนึ่งขวด และแพ็กเกจของขวัญเมล็ดพันธุ์เกรดพรีเมียม ได้ถูกจัดส่งแล้ว!

นอกจากนี้ ยังได้รับแต้มพิเศษอีก 200 แต้ม หวังว่าโฮสต์จะพยายามต่อไป!】

【กำลังสร้างเทมเพลตค่าสถานะของโฮสต์...】

ชื่อ: อวี๋เหยา

เลเวล: Lv.1

พลังจิต: D

สมรรถภาพร่างกาย: D

ค่าศักยภาพ: D (ค่าศักยภาพสามารถเพิ่มได้โดยการเติมเหรียญสตาร์)

แต้ม: 200

จำนวนเหรียญสตาร์: 10,000 (สกุลเงินสากลแห่งดวงดาว)

อันดับความมั่งคั่ง: ไม่มี (เหรียญสตาร์น้อยเกินไป ยังไม่ถูกจัดอันดับในขณะนี้)

การประเมินสินทรัพย์: ยากจนข้นแค้น (จนที่สุดในบรรดาคนจน โฮสต์โปรดขยันทำภารกิจเพื่อหาเหรียญสตาร์ และก้าวสู่การเป็นเศรษฐีแห่งดวงดาวในเร็ววัน!)

กำหนดเส้นตายการชำระภาษี 10,000 เหรียญใกล้เข้ามาแล้ว อวี๋เหยาจึงรีบจ่ายค่าธรรมเนียมผ่านออปติคัลคอมพิวเตอร์ทันที

【ชำระเงินสำเร็จ! ยุคดวงดาวงดงามยิ่งขึ้นเพราะคุณ!】

งดงามกับผีน่ะสิ! พริบตาเดียวเธอก็กลับมาถังแตกอีกแล้ว!

แต่อย่างน้อยเธอก็รอดพ้นจากการถูกตัดสินโดยเจ้าหน้าที่กฎหมาย... ราตรีกาลล่วงเลย ดวงจันทร์โดดเดี่ยวลอยเด่นกลางเวหา ลมกรรโชกแรงพัดผ่านพื้นดินที่แห้งแล้งจนฝุ่นฟุ้งกระจาย

ดึกป่านนี้แล้ว พวกคนเก็บขยะต่างกลับบ้านกันหมด รอบกายจึงไร้ผู้คนเงียบสงัด

อวี๋เหยาเดินตรงไปข้างหน้า แต่คิ้วเรียวสวยกลับขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

สัญชาตญาณการดมกลิ่นของเชฟนั้นเฉียบคมนัก เธอได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยมา และยิ่งเดินไปข้างหน้า กลิ่นนั้นก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

แถวนี้มีบางอย่างผิดปกติ!

ใจจริงอวี๋เหยาอยากจะหันหลังกลับไปใช้เส้นทางอื่น แต่ทว่านี่เป็นทางเดียวที่จะกลับบ้านได้

อวี๋เหยากระชับพลั่วพลังงานในมือแน่น พลังจิตตื่นตัวถึงขีดสุด