บทที่ 24 - พานพบจิตรกรม้วนภาพ

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

กลุ่มคนที่สิ้นหวังเริ่มโจมตีม่านพลัง แต่ก็ไร้ผล

ม่านพลังนั้นตั้งตระหง่านดั่งป้อมปราการ ทำลายความหวังสุดท้ายของผู้คนจนหมดสิ้น

ไม่นาน คลื่นพลังแปลกประหลาดเริ่มปรากฏขึ้นและรวมตัวกันท่ามกลางฝูงชน

"เกี่ยวกับอารมณ์ความรู้สึกจริงๆ ด้วยสินะ?"

อู๋เสียนสูดหายใจลึก รีบตะโกนคุมสถานการณ์

"ทุกคนอย่าตกใจกลัว! การรุกรานของภาพลวงตามิติรอบนี้มันเกี่ยวกับอารมณ์ของเรา ยิ่งกลัว ยิ่งตื่นตระหนก ก็ยิ่งดึงดูดพวกมันมา!"

ในฐานะผู้ควบคุมภูตคนเดียวในที่นั้น คำพูดของอู๋เสียนถือว่ามีน้ำหนัก

ผู้ฝึกตนระดับล่างในฝูงชนก็ช่วยกันส่งเสียงปลอบขวัญ

แต่ปัญหาก็คือ อารมณ์มันไม่ใช่สวิตช์ไฟที่นึกจะปิดก็ปิดได้

ลมหนาวเริ่มพัดกรรโชก ทิวทัศน์รอบด้านเปลี่ยนไปฉับพลัน เสียงภูตผีกรีดร้องโหยหวนดังอยู่เหนือหัว ยิ่งโหมกระพือความกลัวและความสิ้นหวังให้ลุกโชน

จากนั้น หลายคนเริ่มเห็นภาพหลอนว่าโดนปีศาจรุมทึ้ง เสียงกรีดร้องดังระงมไปทั่ว

ฝูงชนแตกตื่นโกลาหล

อู๋เสียนพูดไม่ออกและเหนื่อยใจ คิ้วขมวดมุ่น สัมผัสถึงกลิ่นอายชั่วร้ายที่เล็ดลอดเข้ามา

ทันใดนั้น ชายคนหนึ่งในฝูงชนก็ร้องโหยหวน ล้มลงชักกระตุก มือผีจำนวนมากฉีกกระชากท้องของเขา ทะลวงออกมาอย่างสยดสยอง

มันคือสัตว์ประหลาดที่มีแต่แขนงอกออกมาเต็มตัว ยกเว้นขาคู่ซีดขาวที่ยืนอยู่ ดูแล้วขนลุกซู่

ผู้คนรอบข้างแตกฮือหนีตาย คนขวัญอ่อนถึงกับเป็นลมล้มพับ

"ปีศาจระดับหนึ่งชั้นยอด?"

อู๋เสียนตกใจ ปกติยิ่งระดับสูงยิ่งมีโอกาสกลายพันธุ์เป็นระดับชั้นยอด นี่ระดับหนึ่งก็กลายพันธุ์ได้แล้วเหรอ หาดูยากนะเนี่ย

เห็นปีศาจพุ่งเข้าใส่ฝูงชน อู๋เสียนรีบขว้างม้วนภาพออกไป

ม้วนภาพคลี่ออกกลางอากาศ กลายเป็นเสือโคร่งลายพาดกลอนสีเหลืองดำดูองอาจ เสียงคำรามกึกก้อง

พยัคฆ์เทพพิทักษ์เรือนกระโจนเข้าตะปบปีศาจมือผี กดลงกับพื้น กัดทีเดียวแขนผีขาดไปสองข้าง

เสียงคำรามของเสือข่มพลังจากหุบเหวลึกในตัวปีศาจจนปั่นป่วน สู้ไม่ได้เลยสักนิด

ผู้คนรอบข้างร้องฮือฮา รีบขยับเข้าใกล้อู๋เสียนเพื่อหาเกราะกำบัง

ทว่า พอจัดการตัวระดับหนึ่งชั้นยอดได้ไม่ทันไร อีกด้านของฝูงชนก็เกิดเรื่อง

เสียงกรีดร้องแหลมสูงบาดหู คลื่นพลังชั่วร้ายรวมตัวกันเป็นเงาผีสีขาว พุ่งเข้าใส่อู๋เสียน

ปัง!

เงาผีพุ่งชนเกราะโชคลาภอย่างจัง ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บใจ

"ไม่ใช่นี่หว่า!"

พลังเกราะลดฮวบฮาบ ไม่ใช่ปีศาจธรรมดาแน่

เพ่งมองดีๆ มันคือผีสาวผมยาวตรง ผมสีดำยาวสลวยปกปิดใบหน้าขาวซีด ในเบ้าตาไม่มีลูกตา แต่มีเส้นผมสีดำดิ้นยั้วเยี้ยอยู่ข้างใน

"ระดับสามชั้นยอด!"

ตัวระดับชั้นยอดอีกแล้ว แถมเป็นระดับสาม

แววตาของเทพเจ้าแห่งโชคลาภเริ่มจริงจัง แส้เหล็กในมือรวบรวมสายฟ้า

เปรี้ยง!

สายฟ้าฟาดใส่ผีสาว ควันขาวลอยฟุ้ง

ผีสาวถอยร่นด้วยความเจ็บปวด กรีดร้องโหยหวน ไหล่มีรอยไหม้เกรียม

นี่เป็นครั้งแรกที่อู๋เสียนเจอตัวตึงขนาดนี้ โดนสายฟ้าของเทพเจ้าแห่งโชคลาภเข้าไปจังๆ กลับแค่บาดเจ็บเล็กน้อย

ต้องรู้ก่อนนะว่าเขาป้อนวัสดุธาตุสายฟ้าให้เทพเจ้าแห่งโชคลาภไปไม่น้อย ปกติปีศาจระดับสามโดนเข้าไปทีนึง ต้องคางเหลืองไปครึ่งตัว

แสดงว่าค่าสถานะของอีผีสาวระดับสามชั้นยอดตัวนี้มันเว่อร์วังมาก

และเทพเจ้าแห่งโชคลาภในร่างภูตภาพวาด ก็ยังถูกจำกัดศักยภาพด้วยตัวม้วนภาพ นี่ไม่ใช่พลังที่แท้จริงของระดับสองดาวครึ่ง และยิ่งไม่ใช่พลังขององค์เทพตัวจริง

ถ้าองค์เทพลงมาเอง ไม่ต้องใช้สายฟ้าหรอก แค่บารมีก็บดขยี้ไอ้ตัวนี้เละ หรือดีไม่ดีอาจเป่าภาพลวงตามิตินี้หายไปเลยก็ได้

ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ผีสาวดูจะเกรงกลัวเทพเจ้าแห่งโชคลาภอยู่บ้าง หลังจากกรีดร้องข่มขวัญ ผมดำจากตา หู จมูก ปาก ก็พุ่งออกมาโจมตีเทพเจ้าแห่งโชคลาภจากทุกทิศทาง รุนแรงมาก

แต่ก็น่าเสียดายที่เจาะเกราะโชคลาภอันมหาศาลไม่เข้า

วินาทีถัดมา พยัคฆ์เทพพิทักษ์เรือนลอบโจมตีจากด้านหลัง ตะปบผีสาวร่วงจากกลางอากาศ

เส้นผมสีดำพุ่งมารัดพันพยัคฆ์เทพทันที ทำให้ร่างวิญญาณของเสือหม่นแสงลงอย่างรวดเร็ว

โชคดีที่เทพเจ้าแห่งโชคลาภซัดสายฟ้าช่วย ทำลายเส้นผมไปได้เยอะ ลดภาระให้พยัคฆ์เทพ

พยัคฆ์เทพอาศัยจังหวะกัดหัวผีสาว เหวี่ยงกลับขึ้นไปบนฟ้าตามคำสั่งอู๋เสียน

"ระดับสามชั้นยอดใช่ไหม?"

อู๋เสียนแสยะยิ้ม ก้อนทองคำไร้เทียมทานในมือเทพเจ้าแห่งโชคลาภเตรียมพร้อมจะปิดบัญชี

แต่ทว่า จู่ๆ ก็มีโลงศพไม้แดงแปะยันต์เต็มไปหมดลอยลิ่วมาจากที่ไกลๆ

"เชรดดด ยังมียอดฝีมืออีกเหรอ!"

นึกว่าปีศาจอีกตัวมาสมทบ ที่ไหนได้ โลงศพไม้แดงพุ่งเข้าชนผีสาวกลางอากาศ อัดกระแทกลงพื้นจนเกิดหลุมลึก

ยันต์รอบโลงศพปลิวไสว แสงทองส่องสว่าง สะกดผีสาวไว้แน่นนิ่ง

"ฮิฮิ อาหารจานใหญ่มาเสิร์ฟแล้ว ออกมากินข้าวเร็ว~!"

เสียงหัวเราะใสเหมือนกระดิ่งแต่แฝงความหลอนดังมาจากด้านหลัง

อู๋เสียนไม่โง่ รู้ทันทีว่ามีผู้ควบคุมภูตคนอื่นลงมือ รีบหันกลับไปดู

เห็นหญิงสาววัยยี่สิบต้นๆ ผิวขาวซีดเหมือนคนป่วย หน้าตาและการแต่งหน้าดู "อินดี้สายหลอน" กระโดดข้ามหัวฝูงชนมา มุมปากฉีกยิ้มประหลาด

วินาทีถัดมา พลังจิตอันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกจากตัวหญิงสาว

ด้านหลังปรากฏเงาภาพม้วนยักษ์ลอยเด่น ค่อยๆ คลี่ออก เผยให้เห็นภาพวาดที่ดูชั่วร้ายและน่ากลัว ภูตผีเจ็ดตนรูปร่างต่างๆ กำลังรุมล้อมภูตผีตัวหนึ่งที่ดูอ้วนท้วนและมีเขี้ยวโง้ง

"จิตรกรม้วนภาพ?!" หัวใจอู๋เสียนเต้นรัว

พลังจิตระดับนี้ ไม่ใช่ผู้ควบคุมภูตธรรมดาแน่ แต่เป็นจิตรกรม้วนภาพ

ครั้งแรกที่ได้เจอจิตรกรม้วนภาพตัวเป็นๆ อู๋เสียนจ้องเขม็ง เต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้ โดยเฉพาะเงาม้วนภาพที่เกิดจากพลังจิตด้านหลังผู้หญิงคนนั้น

ชัดเจนว่าไม่ใช่ [ม้วนภาพเหนือธรรมชาติ] ทั่วไป เพราะไม่มีกายหยาบ

ดูคล้ายๆ กับรอยประทับม้วนภาพในทะเลจิตสำนึกของเขา แต่ก็ไม่เหมือนซะทีเดียว

ระหว่างที่กำลังตะลึง หญิงสาวก็ยกมือขึ้น ภูตผีเขี้ยวโง้งกลางภาพก็พุ่งออกมา กลายเป็นปีศาจร่างยักษ์สูงห้าหกเมตร ผิวสีเขียวขี้ม้า หน้าตาดุร้าย เขี้ยวยาวโง้ง

โฮก—!

ปีศาจเขี้ยวโง้งอ้าปากกว้าง ผีสาวที่ถูกโลงศพทับอยู่กรีดร้องโหยหวน ร่างบิดเบี้ยวถูกดูดเข้าไปในท้องปีศาจยักษ์ ส่วนโลงศพไม้แดงก็ลอยกลับไปหาหญิงสาว

เซวียหลิงหลิงยืนทรงตัวบนฝาโลง พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

แค่ยกมือ เงาม้วนภาพด้านหลังก็เก็บปีศาจยักษ์กลับเข้าไป

"เจ้าหนู เมื่อกี้เธอเป็นคนทำร้ายเจ้าผีสาวผมยาวระดับสามนั่นเหรอ?" เซวียหลิงหลิงสาวสายหลอนไม่สนใจฝูงชนรอบข้าง สายตาเย็นเยียบจ้องมองอู๋เสียน "เก่งใช้ได้นี่"

อู๋เสียนพยักหน้านิดๆ "ขอบคุณผู้อาวุโสที่ช่วยชีวิต"

"ม้วนภาพของเธอดูแปลกตาดีนะ" เซวียหลิงหลิงมองเทพเจ้าแห่งโชคลาภอย่างสนใจ "ดูแล้วน่าจะแค่แกนทองแดงสองดาวครึ่ง แต่กลับสร้างบาดแผลให้ปีศาจระดับผู้บัญชาการ ได้ ไม่เลวเลย"

อู๋เสียนยิ้มเจียมตัว ในใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ

แม่เจ้า ผีสาวเมื่อกี้เป็นระดับ [ผู้บัญชาการ] มิน่าถึงได้ถึกทนทายาดขนาดนั้น

แต่ที่น่ากลัวจริงๆ คือผู้หญิงสายหลอนคนนี้ต่างหาก

อย่างน้อยไอ้ปีศาจยักษ์เขี้ยวโง้งเมื่อกี้ ก็ต้องเป็นภูตภาพวาดระดับห้าดาว ระดับคุณภาพและค่าพลัง ต้องสูงลิบแน่นอน

(จบแล้ว)