บทที่ 14 : ใครบางคนเข้ามาแทรกแซงเรื่องนังหนูตระกูลฉิน

"พรรคมารยมโลกงั้นรึ? ดี..."

ฉินไหวเนี่ยเดินออกจากห้องไป พร้อมกับปิดประตูลงอย่างแผ่วเบา

หลินเฉินหยิบชุดเข็มออกมาจากกระเป๋าผ้า ภายในบรรจุเข็มเงินสามสิบหกเล่มเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ—ของขวัญจากอาจารย์สี่ เข็มเหล่านี้สร้างจากโลหะผสมพิเศษที่สามารถนำพาพลังลมปราณได้ดีเยี่ยม

เขาเลิกผ้านวมลายวิจิตรที่คลุมร่างฉินอวี้โหรวขึ้น เผยให้เห็นเพียงชุดนอนผ้าไหมบางเบา ร่างกายบอบบางของเธอสั่นเทาเล็กน้อยในอากาศที่หนาวเย็น

หลินเฉินเบือนสายตาไปทางอื่น ตั้งสมาธิจดจ่ออยู่กับการฝังเข็ม

เข็มแรก : จุดเสินถิง

เข็มเงินที่อัดแน่นด้วยลมปราณเก้าสุริยันอันอบอุ่นค่อยๆ แทงลงไป ร่างของฉินอวี้โหรวสั่นสะท้านอีกครั้ง แต่คราวนี้หัวคิ้วที่ขมวดมุ่นดูจะคลายลงเล็กน้อย

หลินเฉินเพ่งสมาธิถึงขีดสุด ท่วงท่าการฝังเข็มลื่นไหลราวสายน้ำ จุดไป่ฮุ่ย, เฟิงฟู่, ต้าจุย, หลิงไถ... ทุกเข็มแม่นยำตรงจุด ลมปราณเก้าสุริยันไหลรินดั่งสายธาร ผ่านเข็มเงินเข้าสู่ร่างของฉินอวี้โหรว

กระบวนการนี้ผลาญพลังจิตวิญญาณอย่างมหาศาล

เขาต้องควบคุมความเข้มข้นของลมปราณไม่ให้เผาผลาญเส้นชีพจรอันเปราะบางของฉินอวี้โหรว พร้อมทั้งชักนำไอเย็นที่ปั่นป่วนในกายเธอให้โคจรไปตามเส้นทางที่กำหนด

ในขณะเดียวกัน ก็ต้องแบ่งสมาธิไปกดข่มไอหยินพิฆาตกลุ่มนั้นไว้

เหงื่อกาฬไหลซึมจากขมับของหลินเฉิน ก่อนจะจับตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็งอย่างรวดเร็วด้วยอุณหภูมิต่ำจัดในห้อง

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป เข็มเงินยี่สิบสี่เล่มปักอยู่บนร่างของฉินอวี้โหรว ก่อตัวเป็นโครงข่ายพลังงานอันซับซ้อน

สีเลือดฝาดเริ่มกลับคืนสู่ใบหน้าซีดเผือด ลมหายใจเริ่มสม่ำเสมอและมีกำลังมากขึ้น

"เหลืออีกสิบสองเข็ม" หลินเฉินปาดเหงื่อบนหน้าผาก

ทันใดนั้น ขนตายาวงอนของฉินอวี้โหรวก็ขยับไหว ก่อนที่เธอจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น

ดวงตาคู่นั้นใสกระจ่างดั่งสายน้ำในฤดูใบไม้ร่วงทว่าไร้ซึ่งแววชีวิต สะท้อนเงาเลือนรางของหลินเฉินในม่านตา

"คุณ... คือใคร?" น้ำเสียงของเธอแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน

"หลินเฉินครับ มารักษาอาการป่วยให้คุณ" มือของหลินเฉินไม่หยุดขยับ ขณะปักเข็มลงบนจุดซานจง "อย่าเพิ่งพูด ผ่อนคลายร่างกาย หายใจตามจังหวะที่ผมบอก"

ฉินอวี้โหรวเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กระแสความอบอุ่นที่ไหลเวียนในกายทำให้เธอรู้สึกสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ไม่นานเธอก็หลับตาลงอีกครั้งด้วยความง่วงงุน

หลินเฉินเร่งมือฝังเข็มช่วงสุดท้าย

เมื่อเข็มที่สามสิบหกปักลงที่จุดหย่งเฉวียนกลางฝ่าเท้า เข็มเงินทั้งสามสิบหกเล่มก็สั่นระริกพร้อมกัน ส่งเสียงหึ่งต่ำๆ ก้องกังวาน

ไอเย็นในกายฉินอวี้โหรวเริ่มหมุนเวียนอย่างเป็นระบบ ก่อเกิดสมดุลอันละเอียดอ่อนกับลมปราณเก้าสุริยันของหลินเฉิน

ในขณะเดียวกัน กลุ่มไอหยินพิฆาตนั้นก็ถูกต้อนเข้าไปจนมุมที่จุดตันเถียน ถูกห่อหุ้มและกดข่มไว้อย่างแน่นหนาด้วยเพลิงเก้าสุริยัน

"อาการคงที่แล้ว" หลินเฉินถอนหายใจยาว ก่อนจะถอนเข็มเงินทั้งหมดออก

เขาดูเวลา... ผ่านไปสองชั่วโมงพอดี

ประตูห้องถูกผลักเปิดเบาๆ ฉินไหวเนี่ยชะโงกหน้าเข้ามาด้วยความกังวล "คุณหลิน เป็นอย่างไรบ้าง?"

"ไอหยินพิฆาตถูกกดไว้แล้ว และไอเย็นส่วนหนึ่งก็ถูกชักนำให้เข้าที่" หลินเฉินห่มผ้าให้ฉินอวี้โหรว "แต่ร่างกายเธอมีธาตุพิเศษ ต้องดูแลรักษากันยาว อีกอย่าง—"

"ไอหยินพิฆาตแค่ถูกกดข่มไว้ ไม่ได้กำจัดทิ้ง เราต้องหาตัวคนทำคุณไสยหรือสื่อกลางที่เป็นต้นตอให้เจอ ถึงจะถอนพิษร้ายนี้ได้หมดจด"

ฉินไหวเนี่ยเดินเข้ามาในห้อง เมื่อเห็นสีเลือดฝาดกลับคืนสู่ใบหน้าหลานสาว ถึงขั้นแก้มเริ่มมีสีชมพูระเรื่อ เขาก็ตื้นตันจนน้ำตาคลอเบ้า "อวี้โหรวหน้าตาไม่สดใสแบบนี้มาครึ่งปีแล้ว... คุณหลิน บุญคุณใหญ่หลวงครั้งนี้ ไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร!"

"อย่าเพิ่งรีบขอบคุณครับ" หลินเฉินส่ายหน้า "คุณหนูฉินต้องรับการฝังเข็มต่อเนื่องเจ็ดวัน วันละครั้ง เพื่อให้อาการคงที่ในระยะแรก"

"ช่วงนี้ไอหยินพิฆาตในตัวเธออาจจะตีกลับได้ ต้องมีคนเฝ้าดูตลอดเวลา"

"ฉันจะเฝ้าเอง!" ฉินไหวเนี่ยกล่าวโดยไม่ลังเล

"ท่านอายุมากแล้ว ทนความหนาวเย็นขนาดนี้ไม่ไหวหรอกครับ" หลินเฉินแย้ง "ผมจะอยู่เฝ้าเองจนกว่าอาการเธอจะทรงตัว แต่ก่อนหน้านั้น ผมต้องไปสืบดูที่ตระกูลจ้าวสักหน่อย"

"อันตรายเกินไป!" ฉินไหวเนี่ยรีบท้วง "จ้าวซื่อชางเจ้าเล่ห์เพทุบาย คฤหาสน์ตระกูลจ้าวมีการคุ้มกันแน่นหนา แถมยังมีข่าวลือว่าเลี้ยงพวกมือสังหารนอกรีตไว้ด้วย..."

หลินเฉินยิ้มพลางหยิบอุปกรณ์สีดำขนาดเล็กออกจากกระเป๋าผ้า—มันคือโดรนจิ๋วสอดแนมที่ซูชิงเสวี่ยให้มา

ขนาดเท่าฝ่ามือ บินเงียบกริบ พร้อมกล้องอินฟราเรดและกล้องจับความร้อน

"ผมไม่ต้องเข้าไปเองหรอกครับ" เขาเชื่อมต่อโดรนเข้ากับโทรศัพท์ หน้าจอควบคุมปรากฏขึ้นทันที "แค่ส่งเจ้าตัวเล็กนี่บินเข้าไปดูก็พอ"

ฉินไหวเนี่ยยืนอึ้ง "นี่มัน..."

"เทคโนโลยีสมัยใหม่ครับ" หลินเฉินปรับจูนอุปกรณ์ "บางทีของพวกนี้ก็มีประโยชน์กว่าวิทยายุทธ์เสียอีก"

ดึกสงัดคืนนั้น หลินเฉินยืนอยู่บนหอสูงของคฤหาสน์ตระกูลฉิน บังคับโดรนให้ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างเงียบเชียบ

ภาพทิวทัศน์ยามค่ำคืนของถนนสายเก่าเมืองเจียงเฉิงปรากฏบนหน้าจอ หลังคาสีดำตัดกับกำแพงสีขาวดูราวกับภาพวาดหมึกจีนใต้แสงจันทร์

โดรนบินไร้เสียงมุ่งหน้าสู่คฤหาสน์ตระกูลจ้าวที่อยู่ห่างออกไปสามกิโลเมตร—เป็นกลุ่มอาคารสไตล์สวนจีนโบราณกินพื้นที่เกือบสิบไร่

แต่เมื่อมองดูดีๆ จะเห็นว่า 'อาคารโบราณ' หลายหลังแท้จริงแล้วเป็นโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กสมัยใหม่ เพียงแค่ตกแต่งให้ดูย้อนยุคเท่านั้น

"มีปัญหาจริงๆ ด้วย" หลินเฉินมองภาพจากกล้องจับความร้อน

ลึกเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลจ้าว มีหลายจุดที่แสดงแหล่งความร้อนผิดปกติ—ไม่ใช่อุณหภูมิร่างกายมนุษย์ แต่เป็นแหล่งความร้อนอุณหภูมิต่ำบางอย่างที่จัดวางเป็นรูปแบบชวนขนลุก

สิ่งที่ดึงดูดความสนใจเขามากที่สุดคืออาคารหลังเล็กที่ตั้งโดดเดี่ยวอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ มีบอดี้การ์ดเดินตรวจตราอยู่รอบๆ ถึงแปดคน แต่ละคนเอวตุงเห็นชัดว่าพกอาวุธ

โดรนลดระดับลง ถ่ายภาพภายในผ่านช่องว่างของผ้าม่านชั้นสอง :

ชายชราวัยหกสิบกว่าสวมชุดถางจวงกำลังสนทนากับบุคคลในชุดคลุมดำ ชายชราคือจ้าวซื่อชางอย่างแน่นอน ส่วนคนชุดดำนั่น—

หลินเฉินซูมภาพเข้าไป เห็นลายปักขนาดจิ๋วที่ปลายแขนเสื้อของคนชุดดำ : หัวกะโหลกสามหัวล้อมรอบดอกไม้แห่งยมโลก

ตราสัญลักษณ์ผู้อาวุโสฝ่ายในของพรรคมารยมโลก

"สมคบคิดกันจริงๆ สินะ" หลินเฉินแค่นยิ้มเยาะ

เขาบังคับโดรนให้เข้าไปใกล้ขึ้น ไมโครโฟนความไวสูงจับเสียงสนทนามาได้กระท่อนกระแท่น :

"...นังหนูตระกูลฉินนั่น... มีคนเข้ามาแทรกแซง..."

"...สืบให้ได้ว่าเป็นใคร... ท่านประมุขให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก... แผนการ 'เจ็ดอินบรรจบ'... จะล้มเหลวไม่ได้..."

"...อีกสามวัน... งานประมูล... ของสิ่งนั้น... ต้องเอามาให้ได้..."

ทันใดนั้น คนชุดดำก็เงยหน้าขวับ ดวงตาสีแดงฉานจ้องเขม็งมายังทิศทางที่โดรนซ่อนตัวอยู่!

หัวใจหลินเฉินกระตุกวูบ รีบบังคับโดรนให้พุ่งขึ้นสูงทันที

เกือบจะพร้อมกันนั้น คนชุดดำสะบัดมือซัดกลุ่มควันดำพุ่งออกมาเฉี่ยวปีกโดรนไปนิดเดียว

โดรนสั่นอย่างรุนแรง แต่ก็ทรงตัวกลับมาได้และรีบบินหนีออกจากคฤหาสน์ตระกูลจ้าวอย่างรวดเร็ว

"ถูกจับได้แล้ว" หลินเฉินเรียกโดรนกลับมา พบรอยกัดกร่อนที่ด้านข้างตัวเครื่อง "แต่ก็ได้ข้อมูลสำคัญมาเหมือนกัน"

"เจ็ดอินบรรจบ... งานประมูล..."

เขาส่งข้อความเข้ารหัสหาซูชิงเสวี่ยทันที : "ตระกูลจ้าวสมคบคิดกับพรรคมารยมโลกจริง อีกสามวันจะมีงานประมูลที่เจียงเฉิง เป้าหมายของพวกมันน่าจะเป็นของบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับ 'เจ็ดอินบรรจบ'"

"อ้อ ไอหยินพิฆาตในตัวฉินอวี้โหรวถูกกดไว้ชั่วคราวแล้ว ต้องรักษาต่อเนื่องเจ็ดวัน"

ไม่กี่นาทีต่อมา ซูชิงเสวี่ยก็ตอบกลับ : "ตรวจสอบแล้ว อีกสามวันจะมีงานประมูลของเก่าระดับไฮเอนด์ที่ศูนย์ประชุมนานาชาติเจียงเฉิงจริงๆ"