ตอนที่ 409 คำเหล่านี้ เป็นเจ้าเองก็คงไม่เชื่อ

ร่างแยกเดินออกจากตัวเฉินเฟย ร่างวูบไหวพุ่งไปหาตงเหวินซวน

“เจ้าต้องการหยุดคนด้วยร่างแยก?”

เถาซือเย่หัวเราะเสียงดังเมื่อเห็นร่างที่แยกออกจากเฉินเฟย มีวิชามากมายที่ฝึกฝนแล้วสามารถแยกร่างได้ มันจึงไม่ใช่ของหายากนัก

ในบรรดามรดกของคฤหาสน์เทียนหยาง มีสองวิชาที่สามารถฝึกฝนแล้วแยกร่าง ทว่ามีเพียงไม่กี่คนที่นับว่ามันเป็นวิชาหลัก

บางครั้งร่างแยกก็มีประโยชน์มาก อย่างเช่นหากพบสถานที่ไม่แน่นอน สามารถให้ร่างแยกเข้าไปก่อนและพบอันตรายล่วงหน้า

แต่ร่างแยกมีข้อบกพร่องที่ไม่สามารถปกปิด นั่นคือความแข็งแกร่งของมันอ่อนแอมาก มันช่วยในการต่อสู้ได้ไม่มากนัก

ในคฤหาสน์เทียนหยาง คนส่วนใหญ่ที่เลือกวิชาร่างแยกรู้ว่าพรสวรรค์ตัวเองมีจำกัดจึงเลือกสิ่งที่ดีที่สุดรองลงมา

“หยุดคนแล้วต้องสังหารด้วยหรือ?”

หลังคำพูดเฉินเฟยจบลง ทันใดนั้นร่างกายปล่อยความร้อนสูงออกมา เปลวไฟสีเลือดระเบิดจากร่างเฉินเฟย

มันค่อนข้างคล้ายภาพก่อนหน้าที่เซิงเหรินหยวนผลาญแก่นเลือด แต่สิ่งที่เฉินเฟยทำในขณะนี้รุนแรงยิ่งกว่า สีเลือดเหล่านั้นเหมือนไฟของจริง แม้แต่ผมเฉินเฟยยังเปลี่ยนเป็นแดงเลือด

ผลาญเลือด!

ใช้เลือดเป็นเชื้อเพลิงในการเผาผลาญเพื่อรับพลัง

ผลาญเลือดไม่ใช่ท่าหายาก กล่าวได้ว่าวิชาหลายอย่างมีท่าสู้ตายแบบนี้ โดยเฉพาะระดับปรับแต่งร่างกายซึ่งไม่มีจุดทวารให้พัง วิธีเดียวคือผลาญแก่นเลือด

พลังสุดท้ายที่ผลาญเลือดแสดงได้นั้นขึ้นอยู่กับปริมาณพลังที่เผาผลาญของแก่นเลือด ยิ่งแก่นเลือดมีพลังมาก ความแข็งแกร่งที่ได้รับหลังเผาผลาญยิ่งมากตาม

แก่นเลือดของเฉินเฟยมาจากการแบ่งเบาของสยบมังกรคชสาร เฉินเฟยไม่เคยเห็นใครมีร่างกายแข็งแกร่งกว่าตัวเอง แม้แต่ระดับขัดเกลาทวารสูงสุดยังไม่อาจเทียบ

หลังได้รับเคล็ดผลาญเลือดจากหอพิรุณในครั้งก่อน เฉินเฟยได้ผสานมันกับพลังต้นกำเนิดโลหิตเพื่อสร้างเคล็ดผลาญเลือดฉบับปรับปรุง

ในด้านการควบคุมเลือด พลังต้นกำเนิดโลหิตเป็นวิชาทรงพลังที่สุดที่เฉินเฟยเคยพบ น่าเสียดายที่วิชานี้มีลักษณะชั่วร้าย ดังนั้นหากฝึกฝนอย่างหุนหันจะทำให้เสียมากกว่าได้

เคล็ดผลาญเลือดฉบับปรับปรุงจะเพิ่มประสิทธิภาพสูงสุดในการผลาญแก่นแท้เลือดทั้งหมดอย่างไร้ขีดจำกัดและบีบพลังทั้งหมดในนั้นออกมา

กล่าวคือหากใช้เคล็ดผลาญเลือดฉบับปรับปรุง ตัวเองจะไม่มีทางรอด

สำหรับการใช้เคล็ดผลาญเลือดอื่น โดยทั่วไปแล้วหลังพักผ่อนหลายเดือนหรืออย่างหนักหลายปีก็สามารถดีขึ้น หากคนอื่นใช้เคล็ดผลาญเลือดฉบับปรับปรุงของเฉินเฟย ความแข็งแกร่งจะเพิ่มขึ้น แต่หลังจากนั้นต้องกลายเป็นเถ้าถ่าน

สำหรับเคล็ดผลาญเลือดนี้ เฉินเฟยทำตามแนวทางพลังต้นกำเนิดโลหิต เปิดช่องเลือดเนื้อเล็กๆตรงหน้าอกเพื่อเก็บแก่นเลือด

เฉินเฟยยังชำระแก่นแท้เลือดเป็นครั้งคราวทำให้พลังภายในนั้นได้รับการขัดเกลามากขึ้น ในขณะนี้เคล็ดผลาญเลือดกำลังผลาญแก่นเลือดในจุดนั้น

การผลาญแก่นเลือดในจุดนี้จะไม่ทำให้เกิดภัยคุกคามต่อเฉินเฟย

เถาซือเย่สัมผัสได้ถึงลมปราณที่เพิ่มขึ้นของเฉินเฟย สายตาเขาเปลี่ยนไปทันที เดิมทีเถาซือเย่ไม่ได้จริงจังนักเมื่อเห็นเฉินเฟยใช้วิชาผลาญเลือด

วิชาผลาญเลือดนั้นไม่เลว แต่พลังที่ได้รับไม่เกินจริงนัก

แต่ในขณะนี้เถาซือเย่จ้องมองเฉินเฟย ทำไมถึงรู้สึกเหมือนเฉินเฟยพังจุดทวารตัวเอง ไม่อย่างนั้นลมปราณที่เพิ่มขึ้นจะเกินจริงขนาดนี้ได้อย่างไร

เดิมทีเถาซือเย่เต็มไปด้วยความมั่นใจว่าตัวเองอดทนได้จนกว่าตงเหวินซวนจะมาถึง ตงเหวินซวนจะมาถึงในอีกครู่หนึ่ง แต่ตอนนี้เถาซือเย่พบว่าสิ่งต่างๆเกิดการพลิกผันจนอยู่เหนือการควบคุม

เฉินเฟยก้าวไปข้างหน้า กระบี่เฉียนหยวนถูกปกคลุมไปด้วยเลือด กระบี่แทงออกไป ในขอบเขตการมองเห็นของเถาซือเย่ไม่อาจเห็นสิ่งใด

แรงกดดันของกระบี่นี้ท่วมท้นจิตใจเถาซือเย่ ในเวลานี้เถาซือเย่เหมือนคิดไม่ทัน

“อ๊าก!”

เถาซือเย่คำรามด้วยความโกรธ จุดทวารทั่วร่างกายเริ่มแตก ลมปราณแผดเผากวาดไปทุกทาง

เถาซือเย่คิดไม่ถึงว่าเขาต้องใช้วิธีพังจุดทวารเพื่อโอกาสรอดชีวิตเมื่อตงเหวินซวนอยู่ใกล้แค่เอื้อม

อีกแค่สี่จุดทวารเถาซือเย่จะก้าวสู่ระดับขัดเกลาทวารสูงสุด หลังจากนั้นคาดว่าจะก้าวสู่ระดับรวมทวารซึ่งเป็นขอบเขตที่นักยุทธ์นับไม่ถ้วนใฝ่ฝัน

แต่ตอนนี้จุดทวารแตก แม้วันนี้รอดตายโดยบังเอิญ แต่อาการบาดเจ็บของจุดทวารจะคงอยู่ตลอดไป

แม้ใช้โอสถรักษาจุดทวาร แต่อาการบาดเจ็บเก่าคืออาการบาดเจ็บเก่า บางทีมันจะไม่ส่งผลต่อการแสดงพลังของเถาซือเย่หลังจากหายดี แต่เป็นไปไม่ได้ที่จะทะลวงระดับรวมทวาร

แม้เปิดอีกสี่จุดทวาร หนึ่งร้อยแปดจุดทวารสามารถรวมเป็นหนึ่งและกลายเป็นระดับขัดเกลาทวารสูงสุดได้หรือไม่ยังคงเป็นคำถาม

แต่ในเวลานี้เถาซือเย่ไม่มีทางเลือก เถาซือเย่ต้องการใช้วิชาผลาญเลือด แต่พลังที่ได้รับนั้นไม่ได้มากมาย มีเพียงการพังจุดทวารเท่านั้น

หากไม่พังจุดทวาร บางทีเถาซือเย่อาจตายภายใต้กระบี่นี้!

นอกป่าทึบ

ตงเหวินซวนกำลังรีบเร่งไปยังจุดที่ลมปราณเถาซือเย่อยู่ ทันใดนั้นมีร่างหนึ่งเข้ามาขวางทางตงเหวินซวน ตงเหวินซวนขมวดคิ้วเพราะร่างตรงหน้าไร้ลมปราณ

“ด้านหน้ามีการต่อสู้ เก๋อเซี่ยรีบร้อนไปเช่นนี้อาจประสบอุบัติเหตุ” เฉินเฟยมองตงเหวินซวนด้วยรอยยิ้ม

“พูดเล่นแล้ว นั่นคือสหายข้า เจ้าบอกเข้าไม่ได้ก็เข้าไม่ได้หรือ!”

ตงเหวินซวนหัวเราะเยาะและกำลังจะใช้กระบี่ฟันอีกฝ่าย ทันใดนั้นเกิดเสียงระเบิดสองครั้งดังมาจากป่าทึบ ครู่ต่อมาเกิดการปะทะครั้งใหญ่

แม้อยู่ห่างกันกว่าหนึ่งลี้ แต่ผลกระทบของการต่อสู้ยังมาถึงที่นี่ พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับมังกรดินกลิ้งไปมา

สายตาตงเหวินซวนเปลี่ยนไป เถาซือเย่ในสภาวะปกติไม่สามารถทำให้เกิดแรงกระแทกแบบนี้

กล่าวคือเถาซือเย่ถูกบังคับให้พังจุดทวาร?

ความสิ้นหวังแบบไหนที่ทำให้เถาซือเย่ผู้หยิ่งผยองยอมพังจุดทวารเพื่อเอาชีวิตรอด?

ตงเหวินซวนมองคนตรงหน้า มือที่ชักกระบี่อดไม่ได้ที่จะหยุดเล็กน้อย

ในป่า

เฉินเฟยถอยหลังไปหลายก้าว ถ่ายแรงจากร่างกายลงเท้า นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินเฟยถอยหลังนับตั้งแต่เริ่มสู้ เป็นเพราะกระบี่ของเถาซือเย่มีพลังมากเกินไป

โชคดีที่ในเวลานี้พลังของเฉินเฟยเพิ่มขึ้นมาก เฉินเฟยในสภาวะผลาญเลือดได้รับพลังแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน และยังมีสยบมังกรคชสารคอยรองรับ เฉินเฟยจึงไม่ได้รับบาดเจ็บใดจากกระบี่นี้นอกจากถอยหลังไปหลายก้าว

ในทางกลับกัน ผิวเถาซือเย่ซีดขาว พลังหยวนและจิตวิญญาณลดลถึงจุดต่ำสุด

เถาซือเย่โดยไม่มองเฉินเฟยด้วยซ้ำ ถีบเท้าคู่รีบวิ่งออกป่าทึบ มีเพียงการไปหาตงเหวินซวนเท่านั้นที่ทำให้เถาซือเย่มีโอกาสรอด

ฟังจากเสียงเมื่อครู่ เห็นได้ชัดว่าตงเหวินซวนอยู่ไม่ไกล แล้วทำไมเขายังไม่มาอีก?

เฉินเฟยก้าวขวาถอยหลัง ท่ามกลางแสงสายฟ้า เฉินเฟยปรากฏตัวต่อหน้าเถาซือเย่แล้วใช้กระบี่ฟันคอ

ในเมื่อเลือกสู้กับศัตรู เฉินเฟยจึงไม่คิดปล่อยอีกฝ่ายไป ทั้งสองบาดหมางถึงตาย เป็นธรรมดาที่จะจบเรื่อฃได้เมื่อมีคนหนึ่งตาย

“อย่าฆ่าข้า!”

“ปัง!”

เฉินเฟยโจมตีกระบี่วิญญาณเถาซือเย่ แขนเถาซือเย่ส่งเสียงเหมือนรับของหนัก ครู่ต่อมาเลือดเนื้อแตกกระจาย กระบี่วิญญาณระดับสูงลอยกระเด็นออกไปและสอดลงพื้น

ในทางกลับกันเถาซือเย่ถูกพลังมหาศาลดันออกไป เขากลิ้งบนพื้นหลายสิบครั้งก่อนหยุดลงด้วยใบหน้าอับอาย

“ข้าฆ่าสิ คฤหาสน์เทียนหยางจะไม่ปล่อยเจ้าไป สุดท้ายเจ้าต้องตาย!” เถาซือเย่เงยหน้ามองอย่างยากลำบาก เห็นพื้นรองเท้าตรงหน้าจึงตะโกนเสียงดัง

“ถ้าไม่ฆ่าเจ้า พวกเราปล่องวางความขุ่นเคืองได้หรือไม่?”

“ได้ เราไม่มีความคับข้องใจอีกต่อไป!” เถาซือเย่พยักหน้าอย่างสิ้นหวัง

“คำเหล่านี้ เป็นเจ้าเองก็คงไม่เชื่อ!” เฉินเฟยพูดเสียงเบา

เถาซือเย่ต้องการตอบบางอย่าง แต่เขารู้สึกว่าหัวตัวเองเบาลง เขาอยากจะพูดแต่พบว่าพูดไม่ได้อีกต่อไป เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้บางอย่าง ดวงตาเถาซือเย่ก็เต็มไปด้วยความกลัว

เห็นได้ชัดว่ามีอนาคตที่ดี แล้วทำไมถึงกลายเป็นเช่นนี้?

เฉินเฟยยืนอยู่ตรงหน้าเถาซือเย่ ภายใต้สังหารวิญญาณ วิญญาณลอยเข้าสู่กระบี่เฉียนหยวน ทันใดนั้นเฉินเฟยรีบถอยหลังกลับไป ตราประทับเลือดพุ่งออกจากตัวเถาซือเย่ตรงเข้าไปหาเฉินเฟย

ตัดจิตตัดจิตตัดจิต!

กระบี่ตัดจิตซึ่งมีสังหารวิญญาณเข้าโจมตีตราประทับเลือด

เฉินเฟยลองค้นหาดูว่าตราประทับเลือดคืออะไร สุดท้ายสรุปว่ามันเป็นท่าพิเศษของวิชาจิตวิญญาณ

ดังนั้นหากต้องการทำลายมัน การใช้ทักษะจิตวิญญาณแบบเดียวกันจะมีผลมากที่สุด

แต่คนที่สร้างตราประทับเลือดย่อมคิดถึงเรื่องนี้ หากเป็นโจมตีด้วยทักษะจิตวิญญาณธรรมดา ตราประทับเลือดอาจกระจายไป แต่ตราประทับเลือดที่กระจัดกระจายจะติดกับทักษะจิตวิญญาณโดยตรง

ทักษะจิตวิญญาณเชื่อมโยงกับจิตวิญญาณ ถ้ามันติดกับทักษะจิตวิญญาณ จิตวิญญาณของคุณจะปนเปื้อนตราประทับเลือดเล็กน้อยโดยไม่อาจหลีกเลี่ยง

ตราบใดปนเปื้อนแล้วจะกำจัดออกได้ยากและยังใช้เวลานาน

แต่กระบี่ตัดจิตของเฉินเฟยเป็นเงาที่สร้างจากการสะท้อนจิตวิญญาณ กระบี่ตัดจิตสะท้อนเงาเป็นเพียงเงาซึ่งไม่ได้ผูกติดกับจิตวิญญาณเฉินเฟย

กระบี่ตัดจิตห้าเล่มฟันตราประทับเลือดกลางอากาศ

อย่างไรก็ตามตราประทับเลือดไม่ได้หายไปทันที มันกลายเป็นแสงเลือดพุ่งขึ้นฟ้า แสงเลือดไม่ทรงพลัง แรงกดดันไม่แข็งแกร่ง แต่มันสะดุดตาอย่างยิ่ง

แสงเลือดนี้ส่งสัญญาณถึงคนของคฤหาสน์เทียนหยางว่าใครบางคนจากคฤหาสน์เทียนหยางถูกสังหารในที่แห่งนี้

การเปลี่ยนแปลงของตราประทับเลือดเกินความคาดหมายของเฉินเฟย ในเวลานี้การตัดแสงเลือดไม่มีประโยชน์อีกต่อไป คนของคฤหาสน์เทียนหยางในระยะหลายสิบลี้ล้วนรู้ถึงสถานการณ์ของที่นี่

เฉินเฟยโบกมือ หยวนกระบี่กวาดไปทั่ว เถาซือเย่ถูกทำให้เป็นเถ้าถ่าน

เฉินเฟยเก็บกระบี่วิญญาณระดับสูงในระยะไกล ศิลาหยวนกับโอสถก็เช่นกัน จากนั้นใช้สังหารวิญญาณตัดลมปราณของตัวเองทั้งหมดในที่นี้

เฉินเฟยยังใช้เนตรกระบี่หวนคืนมองย้อนกลับแล้วใช้สังหารวิญญาณกำจัดลมปราณต่อ นี่เป็นการถอนรากถอนโคนลมปราณในที่แห่งนี้

คราวนี้แม้คนอื่นมีท่าแบบเดียวกัน แต่เป็นไปไม่ได้ที่จะบอกได้ว่าลมปราณแท้จริงของเฉินเฟยคืออะไร

หลังทำสิ่งเหล่านี้เสร็จ ร่างเฉินเฟยวูบไหววิ่งออกไปไกล หากไม่จากไป ยอดฝีมือของคฤหาสน์เทียนหยางจะมาหา

นอกป่าทึบ

ตงเหวินซวนลังเล ทันใดนั้นพลันเห็นแสงเลือดพุ่งขึ้นมาจากป่าทึบ ตงเหวินซวนถึงกับตกตะลึง

เถาซือเย่ทำลายจุดทวารแล้วยังจบลงแบบนี้ หรือเขาถูกสังหารในทันที? แม้แต่ตราประทับเลือดยังไม่เปื้อนศัตรู มีเพียงแสงเลือดที่คงอยู่

เถาซือเย่ไปยั่วยุดาวสังหารแบบไหนกัน ทำไมถึงได้น่ากลัวขนาดนี้?

ระดับขัดเกลาทวารสูงสุด?

เถาซือเย่ไม่ควรโง่ขนาดนั้น การท้าทายระดับขัดเกลาทวารสูงสุด้วยระดับขัดเกลาทวารขั้นปลายย่อมเป็นจุดจบ

แต่ทั้งคู่อยู่ในระดับขัดเกลาทวาร อีกฝ่ายจะสังหารเถาซือเย่อย่างหมดจดได้อย่างไร เถาซือเย่แข็งแกร่งกว่าเขามาก

พอคิดได้แบบนี้ตงเหวินซวนก็รู้สึกโชคดี โชคดีที่ไม่รีบเข้าไป

ร่างแยกเฉินเฟยเหลือบมองตงเหวินซวนแล้วหายไปในอากาศ

ตั้งแต่ต้นจนจบร่างแยกไม่เผยลมปราณแม้แต่น้อย ดังนั้นไม่จำเป็นต้องกังวลว่าจะทิ้งข้อบกพร่องใด

ผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วยาม หลายร่างปรากฏขึ้นในป่าทึบ ทุกคนอยู่เป็นระดับขัดเกลาทวารของคฤหาสน์เทียนหยาง

ทุกคนถึงกับเงียบงันเมื่อเห็นร่องรอยการต่อสู้โดยรอบ

“นี่เป็นลมปราณของพี่เถา!” มีคนกระซิบ ลมปราณในแสงเลือดนั้นชัดเจน

“ข้าไม่พบลมปราณของคนสังหารพี่เถา!”

“สารเลว คิดว่าสังหารคนของคฤหาสน์เทียนหยางแล้วจะหนีไปได้หรือ?”

“เรื่องนี้ถูกส่งไปยังคฤหาสน์แล้ว เดี๋ยวจะมีคนมาติดตามในภายหลัง”

เสียงแหลมดังขึ้น ลมปราณทรงพลังลงมาจากท้องฟ้า นั่นคือหนิงผูเฉิงซึ่งเป็นระดับขัดเกลาทวารสูงสุด

ในขณะนี้หนิงผูเฉิงไม่ได้แสดงสีหน้าใด แต่ทุกคนเห็นความโกรธในดวงตาเขาได้ เถาซือเย่เป็นต้นกล้าที่สามารถเติบโตถึงระดับขัดเกลาทวารสูงสุด แต่ตอนนี้ถูกสังหารลงที่นี่

การสูญเสียแบบนี้ แม้แต่คฤหาสน์เทียนหยางยังถือว่าหนักหนา

“ฟู่ม!”

ในทะเลจิตสำนึกหนิงผูเฉิง พลังจิตวิญญาณปั่นป่วน เจตจำนงกระบี่กระจายไปทั่ว พื้นดินทั้งหมดทรุดลงไปฉื่อ

หนิงผูเฉิงต้องการค้นหาลมปราณผู้สังหารเถาซือเย่ เมื่อไม่พบลมปราณจึงไม่มีทางพบคน ไม่ว่าหนิงผูเฉิงปลุกเร้าเจตจำนงกระบี่ขนาดไหนก็ไม่พบลมปราณของมือสังหาร

ราวกับคนคนนี้ไม่มีอยู่จริง

แสงในดวงตาหนิงผูเฉิงสว่างขึ้น ผู้คนรอบข้างถูกกดดันจนต้องล่าถอยออกไป

หลังจากนั้นไม่นาน หนิงผูเฉิงถอนเจตจำนงกระบี่ ยังไม่พบลมปราณอีกฝ่าย แม้หนิงผูเฉิงแบ่งเจตจำนงกระบี่ดาบจนละเอียดก็ไม่พบเบาะแสใด

“ไปคฤหาสน์ นำกระจกสวรรค์สอดส่องมา!” หนิงผูเฉิงพูดเสียงทุ้มลึก

“ขอรับ!” มีคนกุมมือตอบรับและรีบวิ่งไปคฤหาสน์เทียนหยาง

ครึ่งชั่วยามต่อมา กระจกปรากฏในมือหนิงผูเฉิง

กระจกสวรรค์สอดส่อง ไม่ว่าลมปราณจะน้อยหรือเบาบางแค่ไหนก็สามารถค้นพบ โดยปกติแล้วกระจกนี้ใช้ค้นหาลมปราณในช่วงเวลาหนึ่งชั่วยาม

เรื่องนี้เพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน การใช้กระจกส่องสวรรค์จึงเป็นสิ่งสมควร

หนิงผูเฉิงอยากรู้ว่าครั้งนี้อีกฝ่ายจะปกปิดลมปราณได้อย่างไร!