ตอนที่ 94: การต่อสู้ชี้ขาด!

เมื่อได้ยินคําพูดเหล่านั้นแล้ว ผู้เฒ่าไวท์ก็รึสึกได้ถึงลางไม่ดี!

‘เขา… เขาอาจจะเป็นเจ้าล็อคคนนั้นจริง ๆ งั้นหรอ?’

จากที่ดูภายนอกแล้ว ล๊อคไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย ซึ่งได้พิสูจน์แล้วว่าผลการแข่งขันได้รับการตัดสินแล้ว! ท้ายที่สุดไม่ควรมีผู้รอดชีวิตในการดวลเป็นตาย!

“ที่ไหน... ลูกชายของฉันอยู่ที่ไหน? ตอบฉันมา!” ผู้เฒ่าไวท์ถามด้วยใจที่ร้อนรน

ล๊อคยักไหล่และยิ้มอย่างคลุมเครือ

จิตใจของผู้เฒ่าไวท์ว่างเปล่า และร่างกายของเขาก็สั่นสะท้านขณะที่เขาทรุดตัวลงกับพื้น

เขารู้ว่าล็อคหมายถึงอะไร

“อัลวา... โมโตะ...” ผู้เฒ่าไวท์พึมพําชื่อสองสามครั้ง อย่างไรก็ตาม เขาเงยหน้าขึ้นหลังจากนั้นไม่นาน และสายตาของเขาก็กลับคืนสู่ความสง่างามในอดีต

แม้ว่าเขาจะสูญเสียสายเลือดไปมากกว่าครึ่ง แต่ความจริงก็ยังคงมีอยู่ว่าเขาเอาชนะโฮบริกได้แล้ว!

ในทางเทคนิคแล้ว อุปสรรคใหญ่หลวงต่อแผนของเขานั้นได้รับการเคลียร์แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นล๊อคยังเป็นเพียงแค่นักเรียน ชายชราไวท์มั่นใจว่าจะเอาชนะเขาได้!

“ลูกชายของฉันทั้งสามคนเสียชีวิตด้วยมือของแก ฉันต้องล้างแค้นให้พวกเขาด้วยการเอาหัวของแกมา!”

ผู้เฒ่าไวท์เต็มด้วยความโกรธ และได้ตอบสนองโดยให้แบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นของเขาก็กลับมาที่ด้านข้างของเขาทันที!

“โอ้ นี่คือแบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นงั้นเหรอ? มันดูค่อนข้างแข็งแกร่งดีเลยนะ เอาแบบนี้มั้ยล่ะ? มอบเทคนิคนี้ให้ฉันแล้วฉันจะไว้ชีวิตคุณ” แม้ว่าล็อคจะพูดคํานั้นด้วยรอยยิ้ม แต่น้ำเสียงของเขาก็เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

ในฐานะที่เป็นขุนนางผู้หยิ่งจองหองเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ผู้เฒ่าไวท์รู้สึกขุ่นเคืองใจอย่างมากกับคำพูดของล็อค! “แกจะต้องชดใช้าหรับการฆ่าลูกชายของฉัน!”

แบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นอ้าปากและพ่นลูกไฟที่ห่อหุ้มด้วยสายฟ้าออกมา!

สิ่งนี้ทําให้ฮอบริกซึ่งเฝ้ามองอยู่ห่างๆ รู้สึกตกใจไม่น้อย!

แม้ว่าลูกไฟจะเร็วมาก แต่ล๊อคก็หลบเลี่ยงมันได้อย่างง่ายดายด้วยความช่วยเหลือของปีกพายุของเขา

อย่างไรก็ตามเนินเขาด้านหลังไม่โชคดีนัก มันถูกบดขยี้โดยการโจมตีของแบทเทิลบีสต์ฟิวชั่น!

โดยไม่ต้องรอให้ล๊อคตั้งตัว แบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นก็พุ่งมาข้างหน้าเขาเหมือนสายฟ้าแลบ!

เนื่องจากไม่มีเวลาหลบ ล๊อคจึงตัดสินใจบล๊อกกรงเล็บของคู่ต่อสู้ด้วยกําปั้นแทน!

ตุ้บ!

เสียงปะทะกันดังขึ้น และแบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นก็ถอยหลังไปสองสามก้าวโดยไม่ได้ตั้งใจ

ดวงตาของผู้เฒ่าไวท์เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ!

"เป็นไปได้อย่างไงกัน... มันเป็นไปได้ยังไง" เขาประหลาดใจที่ล๊อคยังคงดูสงบ!

แบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นของเขาควรจะแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ!

แม้แต่ฮอบริกก็ไม่กล้าทำแบบนั้นโดยไม่มีแผน!

อย่างไรก็ตาม เด็กเหลือขอตัวน้อยต่อหน้าเขาได้ขับไล่แบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นของเขาด้วยหมัดเดียว!

“มีพลังที่น่ากลัวอะไรอย่างนี้!”

ในที่สุดผู้เฒ่าไวท์ก็ตระหนักได้ว่าทำไมลูกชายทั้งสี่ของเขาถึงตกเป็นเหยื่อ ด้วยน้ำมือของเด็กคนนี้!

“ฉันยอมรับว่าแกค่อนข้างมีฝีมือ! อย่างไรก็ตาม โชคของแกได้หมดลงแล้วล่ะ!”

ผู้เฒ่าไวท์ไม่มีอารมณ์อยากเล่นเกมอีกต่อไป เขาต้องการทําลายล้างล๊อคและฮอบริกในเทคนิคที่ทรงพลังในครั้งเดียว!

สายฟ้าบนร่างของแบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นอาละวาด! พวกมันโจมตีต้นไม้โดยรอบโดยไม่สนอะไรเลย!

อุณหภูมิและความรุนแรงของเปลวไฟก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน!

ภายใต้คําสั่งของผู้เฒ่าไวท์แบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นกําลังสะสมพลังงานเพื่อเข้าสู่สถานะขั้นสูง!

ในขณะเดียวกัน หมัดที่ล๊อคได้ใช้ไปก่อนหน้านี้ ทําให้เขาสามารถตรวจสอบข้อมูลของแบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นนี้ได้

[ ชื่อแบทเทิลบีสต์: บีสต์ฟิวชั่นเพลิงอัสนี]

[คุณภาพแบทเทิลบีสต์: สีโรสโกล์ด ระดับศักดิ์สิทธิ์]

[ คุณสมบัติของแบทเทิลบีสต์: สายฟ้า, ไฟ ]

[ประเภทของแบทเทิลบีสต์: ประเภทต่อสู้ ]

[ทักษะแบทเทิลบีสต์: Hellfire (passive), Lightning Armor (passive), Hell Shred, Violent Soundwave ]

[ระดับแบทเทิลบีสต์: ขั้นที่ 2 ระดับ 2 ]

ล๊อคเกาจมูกของเขาและแสดงความคิดเห็น “ฉันเข้าใจแล้ว มันเป็นระดับศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน ไม่แปลกใจเลยที่มันดูแข็งแกร่งมาก!  นอกจากนี้คุณยังได้ยกระดับแบทเทิลบีสต์ของคุณเมื่อคุณใช้เทคนิคฟิวชั่นด้วย! ฉันต้องเรียนรู้ทักษะนี้แล้วล่ะ!”

หากบีสต์มาสเตอร์ธรรมดาทั่วไป พบว่าเขากําลังเผชิญหน้ากับแบทเทิลบีสต์ ระดับศักดิ์สิทธิ์ในขั้นที่ 2 พวกเขาคงจะกางเกงเปียกและขอความเมตตาไปแล้ว

อย่างไรก็ตามล๊อคไม่ใช่บีสต์มาสเตอร์ธรรมดา!

แบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นของผู้เฒ่าไวท์เป็นเพียงแบทเทิลบีสต์ขั้นที่ 2 ระดับ 2 ในขณะที่ขาวน้อยและตัวอื่นๆ อยู่ที่ ขั้นที่ 2 ขึ้นไป!

ความกังวลเพียงอย่างเดียวของล๊อคในการต่อสู้คือการรวบรวมข้อมูลของบีสต์ฟิวชั่นจากผู้เฒ่าไวท์

อย่างไรก็ตาม เมื่อตระหนักว่าผู้เฒ่าไวท์ดูโกรธจัดเพียงใด ล็อคก็สงสัยว่าเขาจะได้รับโอกาสในการเรียนรู้ทักษะนี้หรือไม่

'ถ้าอย่างนั้นก็จบการต่อสู้นี้โดยเร็วเถอะ!'

ล๊อคเรียกขาวน้อย จากนั้นเขาก็เทเลพอร์ตไปที่ด้านข้างของของแบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นและเหวี่ยงเพลิงอนันต์ที่เปลี่ยนรูปแบบเป็นขวานต่อสู้!

"เป๊งงงงงงงงง! !”

เสียงดังก้องของโลหะดังขึ้น!

เมื่อสังเกตเห็นว่าหางปลายลูกศรของสัตว์อสูรฟิวชันสามารถต่อกรกับเพลิงอนันต์ได้ ความสนใจของล็อคในทักษะฟิวชันก็ยิ่งเพิ่มขึ้นไปอีก!

เขาตัดสินใจที่จะทดสอบความแข็งแกร่งของแบทเทิลบีสต์ฟิวชั่น!

การต่อสู้ระยะประชิดกินเวลานานกว่าสิบนาที แม้ว่าแบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นจะโดดเด่นยิ่งขึ้นเมื่อต่อสู้ แต่ก็ไม่ได้เปรียบอะไรเหนือล็อค

ผู้เฒ่าไวท์ก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อเช่นกัน เขาไม่เคยเห็นใครที่สามารถต่อสู้กับแบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นในการต่อสู้แบบประชิดตัวเช่นนี้มาก่อน!

มันเป็นประสบการณ์ที่เกินจริง!

“เอาล่ะ ฉันประเมินความแข็งแกร่งของแกเสร็จแล้ว แกออกไปได้แล้วล่ะ...” ด้วยความพึงพอใจกับข้อสรุปจากการทดสอบของเขา ล๊อคจึงเหวี่ยงแบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นกลับไปด้วยการเตะเพียงครั้งเดียว

"โฮว๊กกกก! !” แบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นไม่พอใจ และทันทีที่มันแยกห่างจากล๊อค มันก็ยิงลูกไฟสายฟ้าสองลูกในทันที!

หลังจากหลบพวกเขาได้อย่างง่ายดายล๊อคก็ตะโกนว่า “ขาวน้อย! Light and Dark Spatial Slash (ดาบอวกาศแห่งแสงและความมืด)!”

"ฟ่อ…"

ดวงตาของงูหัวคู่เป็นประกายสีแดงอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างในครั้งนี้คือได้เปิด.ใช้กงล้อน้ำแข็งมากกว่าสองวง!

มันได้เปิดใช้กงล้อน้ำแข็งเกือบยี่สิบล้อ!

เมื่อเผชิญหน้ากับล้อน้ำแข็งที่ล้อมรอบเป็นวงกว้าง แบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นที่ว่องไวก็ไม่มีที่ให้ซ่อนอีกต่อไป!

ยิ่งไปกว่านั้น Light and Dark Spatial Slash ที่ที่อัดแน่นไปด้วยธาตุทั้งสามนั้นรวดเร็วผิดปกติ!

ผู้เฒ่าไวท์รีบสั่งให้แบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นเข้ามาปกป้องเขา!

ล็อคส่ายหัวของเขา การต่อสู้สิ้นสุดลงแล้ว

หนึ่งในความสามารถของ Light and Dark Spatial Slash คือการแช่แข็งศัตรู

ในขณะนั้นผู้เฒ่าไวท์ถูกแช่แข็งไปพร้อมกับแบทเทิลบีสต์ฟิวชั่นของเขา!

ดวงตาของเขาที่เดือดดาลด้วยความโกรธเมื่อครู่นี้ไม่ขยับอีกต่อไป!

ยิ่งไปกว่านั้น เปลวไฟในหุบเขาก็เริ่มมอดดับลง และสภาพอากาศก็เริ่มดีขึ้นเช่นกัน ทุกอย่างเริ่มเงียบลง

จากนั้นล๊อคก็เปลี่ยนเพลิงอนันต์ให้เป็นค้อนที่ลุกโชน

ทุบค้อนของเขาลงบนก้อนน้ำแข็งโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย!

"แคร๊กกกก...!"

ได้ยินเสียงน้ำแข็งแตกได้ดังอย่างชัดเจน

ผู้เฒ่าไวท์และความทะเยอทะยานอันโลภของเขาก็สิ้นสุดลงในที่สุด!

เฮ้อออออออออ   หลังการถอนหายใจล๊อคก็เดินไปที่ฮอบริก เขายิ้มและพูดว่า “ผมขอโทษนะครับ อาจารย์ใหญ่ ผมเกรงว่าคุณจะไม่สามารถฝังเพื่อนเก่าของคุณได้ตามปกติแล้วล่ะ เรามาสร้างหลุมฝังศพให้เขาแทนกันเถอะครับ!”

“หืม! ทําไมฉันต้องทําอย่างนั้นด้วยล่ะ”

อาจารย์ใหญ่และนักเรียนแลกเปลี่ยนรอยยิ้มทะเล้นให้กันและกัน