บทที่ 005: แผนที่

เมืองนี้ไม่ใหญ่นัก แต่กลับมี 'ผู้คน' สัญจรไปมาขวักไขว่

มีทั้งมิโนทอร์ร่างกำยำ เอลฟ์รูปร่างสูงโปร่งหน้าตางดงามจนแยกไม่ออกว่าชายหรือหญิง เซนทอร์ครึ่งคนครึ่งม้า หรือแม้แต่นกประหลาดบินว่อนอยู่กลางอากาศ

ถ้าเขาถ่ายคลิปกลับไปที่โลก รับรองว่าดังระเบิดเถิดเทิงแน่ๆ

เขาเผลอตบกระเป๋ากางเกงด้วยความเคยชิน แต่ก็ไม่พบโทรศัพท์ นึกขึ้นได้ว่ายัยเด็กเผ่าโลหิตนั่นริบไปแล้ว

เขาถอนหายใจอย่างหงุดหงิด คิดว่าป่านนี้แม่คุณคงกำลังจิ้มโทรศัพท์เขาเล่นอยู่

"ชิบหาย!" จู่ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าโทรศัพท์เขาไม่ได้ล็อกหน้าจอ แถมในอัลบั้มรูปยังมีรูปเซลฟี่แนวเบียวๆ อยู่เพียบ

ถ้าเกิดยัยเด็กเผ่าโลหิตนั่นไปเห็นเข้า... ตาของโรเจอร์พร่ามัวไปชั่วขณะ ความอับอายขายขี้หน้าจนอยากแทรกแผ่นดินหนีแทบจะกลบความกลัวที่มีต่อเผ่าโลหิตไปจนหมด เขาอยากจะวิ่งกลับไปที่ป่าทมิฬ ตามหาตัวยัยเด็กนั่นแล้วกระชากโทรศัพท์คืนมาเดี๋ยวนี้เลย

ยังดีที่แบตเตอรี่โทรศัพท์น่าจะหมดเกลี้ยงแล้ว

โรเจอร์ถอนหายใจอย่างโล่งอก ภาวนาในใจว่าโลกนี้คงไม่มีเวทมนตร์อะไรมาชาร์จแบตโทรศัพท์ได้หรอกนะ

เขาเดินเตร่ไปรอบเมือง เจอร้านอาวุธร้านหนึ่ง เลยจัดการขายของทั้งหมดที่ขนมา ยกเว้นปืนลมหายใจมังกร ได้เงินมา 2,200 เหรียญคริสตัล

แม้จะไม่รู้ว่าราคาที่ได้ยุติธรรมไหม แต่อย่างน้อยก็ 'มีเงินอุ่นใจ'

เมื่อมาถึงเมืองเมเปิลลีฟ แฮร์ริสชี้ไปที่ร้านขายของชำแห่งหนึ่งไม่ไกลนัก

"ไปซื้อแผนที่สิ จะได้รู้ว่าที่นี่คือที่ไหน แล้วก็ลองดูด้วยว่าพอจะหาบ้านเกิดเจ้าเจอไหม แต่แผนที่ราคาแพงนะ 2,000 เหรียญคริสตัลคงไม่พอหรอก"

"2,000 เหรียญคริสตัลยังไม่พออีกเหรอ? แผนที่บ้าอะไรแพงขนาดนั้น?" กำลังจะบ่นว่าทำจากทองคำหรือไง เขาก็นึกขึ้นได้ว่าที่นี่ทองคำมีเกลื่อนกลาดไร้ค่า "แล้วโลหะมีค่าที่นี่คืออะไร?"

"เงิน"

"เงิน?" โรเจอร์แทบสำลักน้ำลาย "คงไม่ได้หมายถึงโลหะที่ขุดมาใหม่ๆ จะมีสีขาวนวล พอโดนอากาศนานๆ จะหมองคล้ำ แล้วก็มีความเหนียวสูงหรอกนะ?"

แฮร์ริสพยักหน้า "ดูเหมือนเจ้าจะรู้ดีนี่ ที่บ้านเจ้าก็เหมือนกันเหรอ?"

โรเจอร์พูดไม่ออกจริงๆ ที่โลก เงินก็เป็นโลหะมีค่า แต่เทียบกับทองคำไม่ได้เลย

แต่ในโลกนี้ เงินกลับเป็นโลหะมีค่าชั้นสูง ส่วนทองคำกลับเป็นแค่โลหะราคาถูกดาษดื่น

เขาอดถามไม่ได้ "ทำไมเงินถึงมีค่าขนาดนั้น?"

"เพราะเงินเป็นหนึ่งในโลหะไม่กี่ชนิดที่นำพาพลังเวทได้เสถียร โดยเฉพาะมิธริล นั่นเป็นวัสดุในฝันของเหล่านักเวทและนักเล่นแร่แปรธาตุเงินเลยทีเดียว"

คุยกันไปพลางก็มาถึงหน้าร้าน เด็กหนุ่มสามคนที่ดูท่าทางไม่ใช่คนดีเดินออกมาด้วยท่าทีโอหัง แทบจะชนเขา

ยังไม่ทันที่โรเจอร์จะพูดอะไร หนึ่งในนั้นก็ถลึงตาใส่ "ไอ้หนู ไม่มีตาหรือไง?"

โรเจอร์ขมวดคิ้ว ไอ้พวกนี้มันจะกร่างเกินไปไหม ไม่มีเหตุผลเอาซะเลย

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเลิกชายเสื้อขึ้น เผยให้เห็นปืนลมหายใจมังกรที่เหน็บอยู่ที่เอว

ทั้งสามคนจำของสิ่งนี้ได้ทันทีและแสดงท่าทีหวาดกลัว

แต่หนึ่งในนั้นยังทำปากเก่ง "อะไร คิดว่าจะเอาไอ้นั่นมาขู่คนได้รึไง?"

ไอ้พวกนี้พูดไม่รู้เรื่อง สงสัยเห็นเขาเป็นคนต่างถิ่นเลยกะจะรีดไถสินะ?

จะยอมให้พวกนี้คิดว่าเขารังแกง่ายๆ ไม่ได้

คิดได้ดังนั้น โรเจอร์ก็ยกเท้าถีบเข้าที่ท้องของหมอนั่นทันที

ช่วงสองสามวันที่ผ่านมา เขารู้ตัวแล้วว่าพละกำลังของตัวเองเหนือกว่าคนปกติมาก เขาพยายามยั้งแรงไว้แล้ว แต่เจ้าคนดวงซวยนั่นก็ยังกระเด็นไปกระแทกเสาหินข้างๆ อย่างจัง จนสลบเหมือดไปทันที

"แก... แก..." เห็นดังนั้น อีกสองคนที่เหลือก็เริ่มกลัวลาน

"ไสหัวไป!"

ทั้งสองรีบประคองเพื่อนที่สลบอยู่แล้วรีบหนีไป

"พวกนั้นเป็นใคร? อันธพาลเหรอ?"

"น่าจะเป็นสมาชิกแก๊งมาเก็บค่าคุ้มครองนะ"

"เก็บค่าคุ้มครอง?" ไม่นึกว่าที่นี่จะมีเรื่องพรรค์นี้ด้วย ขณะที่กำลังจะเดินเข้าร้าน เขาก็หันกลับมาแล้วรีบวิ่งไล่ตามพวกนั้นไป "เดี๋ยว!"

ชายสองคนหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นโรเจอร์วิ่งไล่ตามมา "ก... แกต้องการอะไร?"

"ไม่มีอะไรมาก ช่วงนี้ฉันช็อตเงิน เลยอยากขอยืมเงินพวกพี่ชายหน่อย คงไม่ว่ากันนะ?"

พูดจบ เขาก็ไม่สนใจสีหน้าตกตะลึงของพวกนั้น ลงมือค้นตัวทันที

เขาดึงถุงเงินหนังหลายถุงออกมาจากกระเป๋าเสื้อของทั้งสามคน แล้วลองชั่งน้ำหนักดู "ขอบใจ ถ้ามีโอกาสจะคืนให้ ตอนนี้ไสหัวไปได้แล้ว"

มองดูทั้งสามคนเดินจากไป แฮร์ริสงุนงงเป็นอย่างมาก "เจ้าไปปล้นพวกเขาทำไม?"

"ยังไงพวกมันก็ไม่ใช่คนดีอยู่แล้ว และแกบอกว่าแผนที่แพงไม่ใช่เหรอ? เงินพวกนี้คงพอช่วยได้บ้าง"

เขาเดินเข้าไปในร้านขายของชำ "ขอซื้อแผนที่หน่อย"

"จะเอาแผนที่แบบธรรมดา หรือแผนที่แบบละเอียด?"

"ราคาเท่าไหร่?"

"แผนที่แบบธรรมดา 10,000 เหรียญคริสตัล แบบละเอียด 50,000 เหรียญคริสตัล"

!! โรเจอร์สูดหายใจเฮือก "แพงขนาดนั้นเชียว!?"

เขาลองค้นถุงเงินที่ยึดมา รวมๆ กันแล้วน่าจะมีสักสองสามหมื่นเหรียญคริสตัล

"เอาแบบธรรมดา"

เขาจ่ายเงิน 10,000 เหรียญคริสตัลอย่างจำใจ แล้วรับแผนที่หนังสัตว์มา

เขาหาโรงแรมเข้าพัก การตกแต่งภายในห้องเรียบง่ายมาก มีเตียง โต๊ะ เก้าอี้ แค่นั้น

ล้าหลังจริงๆ!

ถ้าหาทางกลับไม่ได้ เขาคงต้องใช้ชีวิตบั้นปลายในที่ล้าหลังแบบนี้ แค่คิดก็ขนลุกแล้ว

แผนที่กว้างประมาณสองเมตร ยาวหนึ่งเมตร แบ่งออกเป็นหลายสิบแคว้นใหญ่เล็ก

มีพื้นที่ประมาณสิบกว่าแห่งถูกระบายด้วยสีดำ "พื้นที่สีดำพวกนี้หมายถึงอะไร?"

"ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่อันตรายที่มีสัตว์อสูรอาละวาด พื้นที่สีดำที่ใหญ่ที่สุดนั่นคือดินแดนแห่งผู้ร่วงหล่น"

"นี่คือดินแดนแห่งผู้ร่วงหล่น? งั้นตอนนี้เราน่าจะอยู่ที่... อาร์คาเดีย?" เป็นประเทศเล็กๆ

"เจอเมืองเกิดเจ้าไหม?"

เจอบ้านแกสิ ถ้ามีภาพโฮโลแกรมแผนที่ดวงดาวในจักรวาล เขาอาจจะค่อยๆ หาเจอ

แต่บนดาวเคราะห์ที่ไม่รู้จักแบบนี้ จะไปหาเจอได้ยังไง? "ไม่เลย ไม่รู้เรื่องเลยสักนิด"

"อย่ากังวลไปเลย เดี๋ยวไปหาท่านปราชญ์แอนนา นางต้องรู้แน่"

...โรเจอร์ไม่คิดว่าปราชญ์แอนนาจะรู้จักโลกหรอกนะ

"แล้วถ้านางไม่รู้ล่ะ? อ้อ จริงสิ ที่นี่มีพวกโหรหรือนักทำนายไหม?"

"มีสิ แต่พวกที่มีชื่อเสียงล้วนแต่อยู่ในราชสำนัก ถ้าไม่ได้เป็นแขกของราชสำนัก ก็ยากที่จะได้เข้าพบ ส่วนพวกชาวบ้านร้านตลาด ส่วนใหญ่ก็พวกต้มตุ๋นทั้งนั้น"

"ก็ได้ แล้วท่านปราชญ์แอนนาอยู่ที่ไหน?"

แฮร์ริสใช้ปีกชี้ไปที่ประเทศหนึ่งบนแผนที่ "ที่นี่"

"จักรวรรดิวาเลนเซีย?" จักรวรรดินี้ใหญ่เอาการ บนแผนที่ทั้งหมดมีแค่สี่ประเทศที่ใหญ่พอๆ กัน

"แล้วเราจะไปยังไง? เดินไปเหรอ?" ระยะทางระหว่างสองประเทศนี้น่าจะเกินพันกิโลเมตร ต่อให้ขี่ม้าก็คงใช้เวลาเป็นสิบวันหรือครึ่งเดือน

"ถ้าเจ้ายอมจ่ายเงิน ก็นั่งเรือมังกรไปได้"

"เรือมังกร? เรือในน้ำเหรอ?"

"ไม่ใช่ มังกรที่บินบนฟ้าน่ะ"

"มังกรที่บินบนฟ้า?!" เกิดมาเขาไม่เคยขี่มังกรมาก่อน ชักอยากลองขึ้นมาแล้วสิ "ต้องใช้เงินเยอะแน่ๆ ใช่ไหม?"

"ระยะทางขนาดนี้ อย่างต่ำคงต้อง 20,000 เหรียญคริสตัล"

เขาเทเหรียญคริสตัลที่เหลือทั้งหมดออกมานับ เหลืออยู่ 25,100 เหรียญ

"อ้าว แล้วประเทศอื่นใช้เงินสกุลอะไร?"

"ใช้เหรียญคริสตัลกันหมด"

"เป็นไปได้ยังไง?!" ประเทศตั้งมากมายขนาดนี้ แต่ใช้เงินสกุลเดียวกันเนี่ยนะ?

เหลือเชื่อเกินไปแล้ว

"จักรวรรดิไวโอเลตเคยรวบรวมทวีปทั้งหมดให้เป็นหนึ่งเดียว และเหรียญคริสตัลก็เป็นสกุลเงินกลางในยุคนั้น แม้จักรวรรดิไวโอเลตจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ในภายหลัง แต่ระบบเงินตราก็ไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก และประเทศต่างๆ ที่เกิดขึ้นใหม่ก็ยังคงใช้สืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน"

"จักรวรรดิไวโอเลต?" ดูท่าจักรวรรดินี้จะยิ่งใหญ่ไม่เบา รวบรวมทวีปใหญ่ขนาดนี้ได้