บทที่ 6: ผลกระทบระดับเมืองเพียงหนึ่งเดียวของเมืองเฟิ่งเทียน

บทที่ 6: ผลกระทบระดับเมืองเพียงหนึ่งเดียวของเมืองเฟิ่งเทียน

ฟ้าเพิ่งจะสางได้ไม่นาน

เฉินเหมียวพาลิงหิวมาที่บล็อก 7 ของเมืองเฟิ่งเทียน บล็อกนี้ส่วนใหญ่ขายวัตถุดิบและไอเทมพิเศษอย่างเช่นตำราสืบทอดอาชีพ ซึ่งส่วนมากได้มาจากแดนลับหรืออีเวนต์ใหญ่

ผู้มีอาชีพพิเศษจะนำวัตถุดิบที่ตนไม่ต้องการจากแดนลับมาขายให้กับพ่อค้าเหล่านี้ จากนั้นพ่อค้าก็จะนำไปขายต่อบวกกำไรเล็กน้อยให้กับผู้ที่ต้องการ

รูปแบบธุรกิจเรียบง่าย ตรงไปตรงมา

ในเวลานี้ ข้อความเรืองแสงเหนือเมืองได้เปลี่ยนไปแล้ว

"เวลาที่เหลือก่อนเริ่มอีเวนต์ใหญ่ครั้งต่อไป 'สเปเชียลคนขี้ขลาด': 154 ชั่วโมง"

เหลือเวลาไม่ถึงเจ็ดวัน

วันนี้คือวันศุกร์ที่ 15 พฤศจิกายน ผู้คนในบล็อกยังไม่พลุกพล่านนัก มีเพียงไม่กี่คนที่ตื่นเช้ามาเดินตลาดหวังจะเจอของดีราคาถูก

เฉินเหมียวไม่เสียเวลาเดินดูของ เขาตรงดิ่งไปที่หน้าร้านชื่อ "ร้านรวมมิตรของวิเศษ" มองดูเถ้าแก่ที่กำลังเช็ดกระจก แล้วยื่นบุหรี่ให้อย่างเป็นกันเอง

"ขอหญ้าหางจิ้งจอกระดับ F สองชุด กับหินดินประสิวไฟระดับ F สองชุดครับ"

เขามาสำรวจลาดเลาไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

ร้านนี้มีวัตถุดิบทั้งสองอย่าง และราคาก็สมเหตุสมผล เถ้าแก่ดูเป็นคนค้าขายตรงไปตรงมา ไม่โก่งราคา ให้ราคาเท่าเทียมกันทุกคน แม้วิธีนี้อาจไม่ได้กำไรสูงสุด แต่ในระยะยาวจะได้ชื่อเสียงที่ดี โดยเฉพาะในวงการที่ต้องพึ่งพาลูกค้าประจำ

"ได้เลย!"

เถ้าแก่ร่างท้วมรับบุหรี่จากเฉินเหมียวไปทัดหู รอยยิ้มฉีกกว้างจนตาหยี "หญ้าหางจิ้งจอกชุดละ 4,000 หินดินประสิวไฟชุดละ 2,000 รวมเป็น 12,000 พอดี พ่อหนุ่มเป็นลูกค้าคนแรกของวันนี้ งั้นอั๊วคิดแค่ 11,888 ก็แล้วกัน"

"เลขสวยเป็นมงคล"

"ตกลง"

เฉินเหมียวไม่ต่อรอง เขาโบกมือให้ลิงหิวจ่ายเงิน เขาศึกษามาดีแล้วในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา 12,000 คือราคาต่ำสุดที่หาได้ ไม่มีช่องให้ต่อรองแล้ว

การซื้อขายเสร็จสิ้น

เขารับถุงกระดาษจากเถ้าแก่ มันดูเหมือนถุงกาแฟกระดาษคราฟต์ธรรมดาๆ ไม่มีโลโก้ สีเรียบๆ และไม่มีหูหิ้ว

เขาก้มมองดูข้างใน

ต้นอ้อสีแดงสดสองต้นยาวประมาณสามนิ้วนอนสงบนิ่งอยู่ นั่นคือหญ้าหางจิ้งจอก บนผิวมีขนสีแดงปกคลุมดูคล้ายหางจิ้งจอกสมชื่อ

ข้างๆ กันมีก้อนวัตถุสีดำเหมือนถ่านหินสองก้อน นั่นคือหินดินประสิวไฟ

ของพวกนี้ตรวจสอบง่ายมาก ไม่ต้องกลัวว่าจะโดนย้อมแมว แค่สัมผัสที่ผิว หน้าต่างโปร่งแสงก็จะเด้งขึ้นมา

ตัวอย่างเช่น...

"ชื่อวัตถุดิบ: หญ้าหางจิ้งจอก"

"ระดับวัตถุดิบ: ระดับ F"

"ผลของวัตถุดิบ: ใช้สำหรับตีเหล็ก, เลื่อนขั้น ฯลฯ"

"ไปกันเถอะ"

เฉินเหมียวพยักหน้าอย่างพอใจ ถือถุงกระดาษเตรียมจะเดินจากไป เขาอยากรีบหาที่เงียบๆ เพื่อสร้าง 'ปืนลูกโม่ Python R6' อาวุธประจำอาชีพระดับ F จะได้มีอะไรไว้ป้องกันตัวเสียที

"เดี๋ยวก่อนพ่อหนุ่ม"

ทันใดนั้น เถ้าแก่ร้านของวิเศษก็มายืนขวางที่ประตู เรียกเฉินเหมียวกับลิงหิวไว้ พลางลดเสียงลงทำท่าลึกลับ "พ่อหนุ่มเป็นผู้มีอาชีพพิเศษ 'มือปืน' ใช่ไหม?"

"โอ้?"

เฉินเหมียวไม่ปฏิเสธ เขาเผลอเงยหน้ามองเหนือหัวตัวเองโดยไม่รู้ตัว "หรือว่าเถ้าแก่เห็นกรอบอะไรที่ผมมองไม่เห็น?"

"เปล่าหรอก พ่อหนุ่มก็พูดเป็นเล่นไป" เถ้าแก่ส่ายหน้าอธิบาย "ร้านอั๊วอาจจะเพิ่งเปิด แต่ตัวอั๊วน่ะอยู่วงการนี้มานานแล้ว หญ้าหางจิ้งจอกสองชุดกับหินดินประสิวไฟสองชุดเนี่ย มันเป็นสูตรสำเร็จสำหรับการสร้างอาวุธระดับ F ของอาชีพมือปืนชัดๆ"

"อาชีพมือปืนเคยฮิตมากในเมืองเฟิ่งเทียน มีชื่อเสียงไปทั่วทั้งสหพันธรัฐ เพราะผลกระทบระดับเมืองของเฟิ่งเทียนมันเอื้อต่ออาชีพมือปืนสุดๆ แต่พอนานวันเข้า อาชีพนี้ก็ค่อยๆ เสื่อมความนิยม ใครที่เปลี่ยนสายได้ก็เปลี่ยนไปเล่นสายอื่นกันหมด"

"หญ้าหางจิ้งจอกน่ะใครๆ ก็ใช้กัน แต่อาชีพที่ต้องใช้หินดินประสิวไฟมีน้อยมาก ราคามันถึงได้ตกต่ำขนาดนี้ แล้วสูตรหญ้าสองหินสองเนี่ย อั๊วเห็นมาจนชินตา ได้ยินมาเป็นล้านรอบ ก็เลยเดาว่าพ่อหนุ่มน่าจะเป็นมือปืน"

"ไม่ต้องตกใจไป อั๊วไม่ได้มีเจตนาร้าย แค่บังเอิญได้ของชิ้นนึงมา เป็นของที่ใช้ได้เฉพาะอาชีพมือปืน สนใจจะลองดูหน่อยไหม?"

พูดจบ

เถ้าแก่ก็ไม่ปิดบัง เขาเชื้อเชิญเฉินเหมียวและพรรคพวกเข้ามาในร้าน ดึงประตูม้วนลงครึ่งหนึ่ง แล้วหยิบของชิ้นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าคาดเอว เปิดหน้าต่างข้อมูลของมันขึ้นกลางอากาศ

"ชื่อไอเทม: ฝนกระสุน"

"ระดับไอเทม: ระดับ E"

"ผลของไอเทม: กระสุนแต่ละนัดมีโอกาส 10% ที่จะยิงซ้ำอีกครั้งโดยอัตโนมัติ การยิงซ้ำนี้ไม่เปลืองกระสุนในแม็กกาซีนและไม่ส่งผลต่ออัตราการยิงของปืน"

"ข้อจำกัดไอเทม: ใช้ได้เฉพาะอาชีพ 'มือปืน' และอาชีพขั้นสูงของสายนี้ ผู้เล่นต้องมีเลเวลมากกว่า 2"

"คำอธิบายไอเทม: 'บางครั้ง กระสุนเพียงนัดเดียวก็สามารถพลิกสถานการณ์การต่อสู้ได้ทั้งกระดาน'"

"เป็นไง?"

เถ้าแก่จ้องตาเฉินเหมียว น้ำเสียงแฝงความคาดหวัง "นี่ของระดับ E นะ ไม่ใช่ขยะทั่วไป ได้มาจากอีเวนต์ใหญ่รอบที่แล้ว แต่ไม่ต้องห่วง ของสำหรับอาชีพมือปืนถูกกว่าอาชีพอื่นเยอะ ไม่แพงหรอก"

"เท่าไหร่ครับ?"

"แค่นี้!"

เถ้าแก่ชูสองนิ้วขึ้นอย่างจริงจัง "20,000 เครดิตพอยต์ ไม่มีการโกง ของระดับ E อาชีพอื่นเริ่มที่ 50,000 ทั้งนั้น ไปสืบดูได้เลย"

"สองหมื่น?"

เฉินเหมียวขมวดคิ้วเล็กน้อย คำนวณในใจโดยไม่พูดอะไร เมื่อคืนเขามีเงิน 20,000 อยู่ในกระเป๋า แต่หลังจากซื้อวัตถุดิบและกินปิ้งย่างไปเมื่อคืน ตอนนี้เหลือแค่ 7,000 กว่าๆ

ไม่มีทางซื้อไหวแน่นอน

แต่เขาก็แอบสนใจไอเทมชิ้นนี้อยู่ไม่น้อย

หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็พูดขึ้น "ผมเอาครับ แต่ตอนนี้เงินไม่พอ เก็บไว้ให้ผมก่อน อีกสองสามวันจะมาเอา"

"ตกลง"

เถ้าแก่ไม่รีบร้อนที่จะขาย เขาห่อของกลับอย่างดีแล้วมองเฉินเหมียวอย่างอารมณ์ดี "อั๊วจะเก็บไว้ให้เจ็ดวัน มาเอาเมื่อไหร่ก็ได้ภายในเจ็ดวันนี้ ไม่ต้องห่วง อั๊วไม่ขายให้คนอื่นแน่นอน"

ความจริงคือมันขายไม่ออกอยู่แล้วต่างหาก

ในเมืองเฟิ่งเทียนตอนนี้จะมีสักกี่คนที่เลือกอาชีพมือปืน?

น้อยมาก ที่เหลืออยู่ก็เป็นพวกที่เป็นมือปืนมาแต่เดิม จะให้เปลี่ยนสายตอนนี้ต้นทุนมันสูงเกินไป เลือดใหม่แทบไม่มีเลย สำหรับไอเทมระดับเริ่มต้นแบบนี้ ถ้าไม่ใช่เฉินเหมียว มันคงนอนนิ่งอยู่ในโกดังไปอีกหลายเดือน

"อ้อ จริงสิ"

เฉินเหมียวไม่ได้รีบเดินจากไป เขายืนพิงกรอบประตู จุดบุหรี่ขึ้นสูบ แล้วยื่นให้เถ้าแก่อีกมวน ก่อนจะเริ่มเลียบเคียงถาม "ที่ว่าผลกระทบระดับเมืองของเฟิ่งเทียนมันเหมาะกับอาชีพมือปืน ทำไมตอนนั้นเถ้าแก่ไม่เลือกอาชีพนี้ล่ะครับ?"

เขาไม่เห็นคำอธิบายหรือข้อมูลเกี่ยวกับผลกระทบระดับเมืองของเฟิ่งเทียนในหอสมุดเมืองเลย

ลิงหิวก็ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้

ถ้าเถ้าแก่ไม่พูดขึ้นมา เขาก็คงไม่รู้ว่ามีเรื่องแบบนี้อยู่ด้วย