บทที่ 48 ตัวเต็ง

หลังจากตั้งหน้าตั้งตาอ่านคัมภีร์พลังคลื่นซ้อนกันอีกหนึ่งวันเต็มๆ โดยไม่ได้อะไรเลย แถมเข่อต๋าเริ่มหงุดหงิดจนแทบจะงับหัวคนได้ ฉินหมิงก็รีบพาเจ้าเป็ดกลับมายังมหาพิภพวิญญาณยุทธ์ โดยอ้างเหตุผลสวยหรูว่าเพื่อปรับสภาพจิตใจ

สงสัยจะโดนกดดันอยู่ที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินนานเกินไป พอเข่อต๋ากลับมาปุ๊บ ดวงตาที่เคยเหม่อลอยก็กลับมามีประกายวิบวับ แววตาคมกริบ แผ่รังสีอำมหิตออกมาทั่วร่าง

ขนอ่อนที่ปีกชูชันขึ้นเล็กน้อย แม้แต่ขนาดตัวก็เหมือนจะพองขึ้นมาอีกรอบหนึ่ง

ไม่รู้ว่าโตขึ้นแล้วจะบินได้หรือเปล่านะ?

ฉินหมิงมองปีกเล็กๆ ที่ยังดูอ่อนเยาว์ของเข่อต๋า แล้วจินตนาการถึงอนาคตที่อาจจะมาถึงในไม่ช้า

เดี๋ยวนะ มีบางอย่างผิดปกติ!

เข่อต๋า นายดูตัวโตขึ้นจริงๆ ด้วย!

ฉินหมิงที่ยังมึนๆ งงๆ รีบอุ้มเข่อต๋าไปที่มุมกำแพงสำหรับวัดส่วนสูงเจ้าประจำทันที

“เข่อต๋า ยืนตัวตามสบายนะ เราจะวัดส่วนสูงกัน!”

อื้ม ยืนชิดผนัง สายตามองตรง ไม่เขย่งเท้า ข้อมูลเชื่อถือได้...

22 ซม. เมื่อเช้ายัง 19 ซม. อยู่เลย ยิ่งถ้าคิดตามหลักการที่ว่าตอนกลางคืนส่วนสูงจะหดลงนิดหน่อยด้วยแล้ว

“เข่อต๋า นายสูงขึ้นจริงๆ ด้วยแฮะ!” ฉินหมิงสรุปผลอย่างรวดเร็ว

“ก้าบ~” (ตัวสูงขึ้น เป็ดดีใจ!)

อย่าเพิ่งไปสนความดีใจของเข่อต๋า ฉินหมิงกำลังสงสัยสุดขีด

อัตราการเติบโตวันนี้มันผิดปกติเกินไปแล้ว ฉินหมิงเริ่มทบทวนเหตุการณ์ วันนี้เข่อต๋าทำอะไรไปบ้างนะ?

ไปเช็กชื่อที่โรงฝึกตามปกติ กินข้าวพักผ่อนตามปกติ ที่ไม่ปกติก็คือ... เรียนหนังสือ!

การเรียนหนังสือมันมีผลขนาดนี้เชียว?

เข่อต๋ามีพรสวรรค์ด้านนี้ขนาดนั้นเลยเหรอ??

ทันใดนั้น หน้าต่างสถานะของเข่อต๋าก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าฉินหมิง

ฉินหมิง: !

แม่เจ้าโว๊ย เข่อต๋า! เลเวลนายอัปแล้ว!!!

ฉินหมิงที่เป็นผู้อัญเชิญอสูรมือใหม่ ยังขาดประสบการณ์จริงๆ

ส่วนเข่อต๋าที่เพิ่งเคยเลเวลอัปครั้งแรก ก็ดูเหมือนจะยังขาดประสบการณ์พอกัน

การเลื่อนระดับของเข่อต๋า ทำให้หนึ่งคน หนึ่งเป็ด และหนึ่งไข่ ต่างพากันดีใจยกใหญ่

เข่อต๋าร้องเพลงเป็ด “ก้าบ ก้าบ ก้าบ~” อย่างเริงร่า ไข่ใบสวยฉวยโอกาสตอนฉินหมิงเผลอ แอบปรับปรุงสภาพแวดล้อมในบ้านเงียบๆ ส่วนฉินหมิงก็วุ่นอยู่กับการติดต่อศิษย์พี่ใหญ่เพื่อลงชื่อสมัครแข่งวันพรุ่งนี้

ต่างคนต่างมีเรื่องให้ทำ ก็เลยไม่มีใครติดใจสงสัยว่าทำไมถึงไม่รู้ตัวกันตั้งแต่แรกว่าเข่อต๋าเลเวลอัปแล้ว

“ก้าบ~” (เป็ดจะอ่านพลังคลื่นซ้อนอีก!)

ซู้ด~ ไม่ได้การละ!

ฉินหมิงที่เพิ่งคุยกับศิษย์พี่ใหญ่จบสูดปากด้วยความหนาวเหน็บ

“เข่อต๋า การฝึกฝนต้องรู้จักผ่อนหนักผ่อนเบานะ ใจร้อนไม่ได้! ใจร้อนไม่ได้เด็ดขาด!”

ขณะที่ฉินหมิงกำลังกลุ้มใจว่าจะเอาอะไรมาเบี่ยงเบนความสนใจเข่อต๋าดี ข้อความใหม่ในมือถือก็เด้งขึ้นมาขัดจังหวะความคิด

เหล่าหวัง: เข่ออวิ๋นบ้านฉันเข้าโรงฝึกแล้วนะเว้ย ตอนทดสอบต่อสู้เข้าสำนักทำผลงานได้โคตรเทพ จนได้รับเลือกให้เป็นดาวรุ่งพุ่งแรงเลยล่ะ! เข่อต๋าบ้านนายเป็นไงบ้าง ว่างๆ มาซ้อมมือกันหน่อยไหม? ≧?≦

ดาวรุ่งพุ่งแรง? อย่างแกเนี่ยนะ? ⊙_⊙

ฉินหมิงเหลือบมองข้อมูลล่าสุดของเข่อต๋า

ซ้อมมือเหรอ?

ฉันชอบคนอย่างนายจริงๆ หวังอวี่โม่ ไอ่ประเภทกากแล้วไม่เจียมเนี่ย

“เข่อต๋า นายจำเข่ออวิ๋นกับหวังอวี่โม่ได้ไหม? ว่างๆ เราไปโชว์เทพให้พวกนั้นดูหน่อยดีกว่า!”

“ก้าบ~” (ยัยป้าที่ชอบแย่งกั้งเป็ด!)

“ก้าบ~” (เป็ดจำได้ เป็ดจะล้างแค้น!)

นายกับเข่ออวิ๋นมีความแค้นกันขนาดนี้เลยเรอะ?

ฉินหมิงที่เพิ่งเคยได้ยินเรื่องนี้เป็นครั้งแรกเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี

ในฐานะเพื่อนที่ดี เพื่อรักษาเรือแห่งมิตรภาพไม่ให้ล่มปากอ่าว ฉินหมิงจึงจำใจส่งคำเตือนไปให้หวังอวี่โม่

“ไม่ได้จะว่านะเพื่อน แต่เอ็งต้องไปฝึกมาเพิ่มอีกเยอะ!”

เพื่อนอย่างฉันเตือนได้แค่นี้แหละ หวังว่านายจะเข้าใจ ครั้งหน้าเจอกันก็พยายามเข้าหน่อยแล้วกัน

ไม่อย่างนั้น เข่ออวิ๋นของนาย...

ฉินหมิงไม่อยากจินตนาการต่อ จึงส่ายหัวแล้วปิดมือถือนอน

ผลคือแม้จะไม่มีใครมากวน ไม่มีนิยายให้อ่าน หรือเกมให้เล่นล่อใจ แต่ฉินหมิงก็นอนไม่หลับอยู่ดี

ในฝันมีแต่คำว่า พลังดั่งระลอกคลื่น ถาโถมไม่อาจต้านทาน... “ก้าบ~”

ต้องเข้าถึงเจตจำนงของคลื่นที่สูงขึ้นทีละชั้น... “ก้าบ?”

ต้องยืมแรงฟาดแรง... “ก้าบ!”

เช้าตรู่ ฉินหมิงตื่นมาพร้อมกับขอบตาดำคล้ำลึก

เมื่อคืนเขานอน... แต่เหมือนไม่ได้นอน นั่งศึกษาพลังคลื่นซ้อนทั้งคืน แต่ประเด็นคือดูเหมือนจะไม่ได้บรรลุอะไรขึ้นมาเลย

รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นปลาเค็มที่เคยอยู่อย่างอิสระเสรี จู่ๆ ก็โดนซัดตูมลงไปในทะเล จนเมาคลื่น หน้ามืดตาลาย

ข้างๆ ยังมีเป็ดว่ายน้ำไปร้องก้าบๆ ไปอย่างน่ารำคาญ

สุดท้ายพอโดนคลื่นซัดจนน่วม ก็ถูกโยนกลับขึ้นมาบนฝั่งอย่างรังเกียจ...

ถุย!

ตอนแปรงฟัน ฉินหมิงรู้สึกเหมือนในปากมีรสเค็มฝาดของน้ำทะเล การนอนครั้งนี้มันช่างขมขื่นเหลือเกิน!

ตายล่ะหว่า เป็นร้อนในซะงั้น ฉินหมิงส่องกระจกแล้วบ้วนปากต่อ บุ๋งๆๆ~ ถุย!

“ศิษย์น้องเล็ก การแข่งเน้นเข้าร่วมสนุก อย่าไปยึดติดกับผลแพ้ชนะมากนักเลย!” ศิษย์พี่ใหญ่พูดเหมือนรู้อะไรบางอย่าง

ฉินหมิง: ......

เขาหมดแรงจะแก้ตัวเรื่องสภาพของตัวเองแล้ว

ฉินหมิงที่ส่องกระจกสำนึกผิดก่อนออกจากบ้าน รู้ดีว่าขอบตาดำของตัวเองในวันนี้ มันช่างคล้ายคลึงกับสัตว์สงวนแห่งชาติชนิดหนึ่งขนาดไหน

น่าเสียดายที่เขาคงไม่ได้รับการดูแลระดับเฟิร์สคลาสแบบสัตว์สงวนพวกนั้น

“เดี๋ยวนายมากับฉัน เดินตามหลังศิษย์พี่ใหญ่ แล้วก้มตัวลงต่ำหน่อย แอบงีบได้นะ” เจิ้งเหวินเจี๋ยกระซิบสอนวิชาอู้งานระดับลับสุดยอดให้ฉินหมิง

ทำไมพี่ถึงพูดเรื่องแบบนี้ได้อย่างคล่องแคล่วและหน้าด้านๆ แบบนี้ล่ะครับ?

พี่ไม่รู้สึกผิดต่อศิษย์พี่ใหญ่ที่นำทีมอยู่บ้างเลยเหรอ?

ฉินหมิงรู้สึกละอายที่จะร่วมสังฆกรรมกับคนพรรค์นี้ เขาเลยเลือกที่จะไปหลบอยู่ข้างหลังเจิ้งเหวินเจี๋ย

แบบนี้พอศิษย์พี่ใหญ่หันมา ก็จะมีเจิ้งเหวินเจี๋ยคอยบังให้ เยี่ยม!

“ได้ข่าวว่าเมื่อคืนเข่อต๋าของนายเลเวลอัปแล้วเหรอ? ขยันเกินเบอร์ไปไหมเนี่ย?” เจิ้งเหวินเจี๋ยชวนคุยกระซิบกระซาบ

“หือ? อือ!” ฉินหมิงพยักหน้าทั้งที่ยังกึ่งหลับกึ่งตื่น

“ไก่เพลิงกัลป์ของฉันเลเวล 39 แล้ว แต่ในการแข่งแลกเปลี่ยนกับโรงฝึกธาตุน้ำแบบนี้ ธาตุเสียเปรียบสุดๆ น่าเสียดายชะมัด”

“แต่สัตว์อสูรตัวที่สามของฉัน ถึงจะเพิ่งเลเวล 18 แต่ศักยภาพระดับจารชนขั้นสูงแล้ว ในช่วงการแข่งรอบแรกถือว่ามีลุ้นพอตัวเลยล่ะ”

“ไหนดูซิ รอบนี้มีตัวเต็งคนไหนน่าสนใจบ้าง...”

ถึงฉินหมิงจะไม่ตอบสนอง แต่เจิ้งเหวินเจี๋ยก็ยังพล่ามคนเดียวอย่างสนุกปากได้อยู่ดี

ฉินหมิงสะลึมสะลือ แต่เข่อต๋ากลับตั้งใจฟังตาแป๋ว

“เริ่มจากแมลงปอนักถักทอวารีของฉัน ศักยภาพจารชนขั้นสูง เลเวล 18 เชี่ยวชาญการควบคุมไอน้ำ อนาคตควบคุมสภาพอากาศได้ทั้งแดดทั้งฝน”

“จิ้งจกน้ำสมานแผลของโรงฝึกฝั่งตรงข้าม ศักยภาพจารชนขั้นสูง เลเวล 19 พลังโจมตีไม่เท่าไหร่ แต่มีความสามารถฟื้นฟูตัวเองได้ ต้องรีบจบเกมเร็วๆ”

“หอยกาบอาคมของฝั่งนู้น ศักยภาพจารชนขั้นกลาง เลเวล 19 เด่นเรื่องป้องกัน สงสัยว่าจะมีท่าโจมตีลวงตาด้วย ต้องระวังให้ดี”

“แล้วก็สัตว์อสูรตัวที่สี่ของศิษย์เอก กั้งตั๊กแตนหางคลื่น ตัวเต็งแชมป์ ศักยภาพจารชนขั้นสูง เลเวล 19 พลังโจมตีโคตรรุนแรง ปฏิกิริยาไวมาก รับมือยากสุดๆ...”

ฉินหมิงง่วงจนตาจะปิด เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา

แต่เข่อต๋ายืดคอยาวตั้งใจฟังสุดชีวิต ดวงตาเล็กๆ กลิ้งไปมาอย่างเจ้าเล่ห์ ทำท่าเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง เห็นได้ชัดว่าเก็บข้อมูลเข้าหัวไปหมดทุกเม็ด!