EP.17 ขยายธุรกิจ

EP.17 ขยายธุรกิจ

เช้าตรู่ของวันถัดมา เมืองก็อตแธมและประเทศโดยรวมต่างตื่นขึ้นมาหรือได้เห็นข่าวช็อกโลกที่เกิดขึ้นเมื่อวันก่อน หลายคนซื้อหนังสือพิมพ์หรืออยู่บ้านดูรายงานเชิงลึกเกี่ยวกับการบุกจับเหล่าชนชั้นสูงของก็อตแธม เนื่องจากมีข้อมูลเพิ่มเติมเฉพาะในหนังสือพิมพ์และข่าวเช้าเท่านั้น

การเปิดเผยว่าโทมัส เวย์นผู้ล่วงลับมีความเกี่ยวข้องกับตระกูลฟัลโคเนและเคยพัวพันกับอาชญากรรมนั้นอาจเป็นเรื่องที่น่าตกใจที่สุด กลุ่มผู้มีอำนาจที่เกี่ยวข้องได้ทำการตอบโต้ทันทีด้วยการตั้งรับและปฏิเสธข้อมูลนี้ แต่เนื่องจากหลักฐานทั้งหมดบ่งชี้ว่าข้อมูลนั้นถูกต้อง การจับกุมจึงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

แม้กระทั่งก่อน 7 โมงเช้า การโต้แย้งทางกฎหมายก็เริ่มต้นขึ้นแล้ว โดยทนายความฝีมือดีที่สุดบางคนใช้ทุกวิถีทางเพื่อขอให้ปล่อยตัวลูกความผู้มั่งคั่งของตน บางคนได้รับการประกันตัวแล้ว แต่สำหรับเจ้าพ่ออาชญากรรมอันตรายที่เผชิญข้อหาหนัก การปล่อยตัวได้ ถูกปฏิเสธ เพราะพวกเขาก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อสาธารณชนและพยานที่อาจเกี่ยวข้อง

ยังไม่มีการกำหนดวันพิจารณาคดี เนื่องจากข้อมูลยังอยู่ระหว่างการวิเคราะห์อย่างละเอียดโดยบริษัทชั้นนำต่างๆ เพื่อป้องกันการตัดสินความถูกต้องของข้อมูลอย่างลำเอียง

เช้าวันนั้น อาริอัสตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์ดี เพราะทั่วทั้งเมืองก็อตแธมต่างตื่นเต้นกับผลงานของเขา เขาดูข่าวไปพลางจิบกาแฟร้อนๆอย่างสบายใจ และพอใจกับความคืบหน้าของงาน

[ดูเหมือนว่าเจ้าจะทำสำเร็จแล้ว] อินฟินิตี้กล่าวขึ้น อย่างกระทันหัน แต่อาริอัสส่ายหัว

“ไม่ นี่เป็นเพียงวิธีที่จะกำจัดแก๊งอาชญากรที่หมายจะเอาชีวิตฉัน ถ้าเกรเกอร์ใช้โอกาสนี้ให้ดี เมื่อเขาได้เป็นนายกเทศมนตรี ทรัพย์สินที่ถูกยึดก็จะตกเป็นของเมืองและอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา ในเวลานั้น ฉันจะให้เขาโอนเงินจำนวนมากไปยังบัญชีที่ปลอดภัยอีกครั้ง และซื้อทรัพย์สินบางส่วนหรือทั้งหมดคืน เขาจะต้องรับมือกับผลที่ตามมาจากการขโมยเงินสาธารณะและ การขายทรัพย์สินอย่างไม่ระมัดระวัง”

อาริอัสจิบกาแฟจากถ้วยอย่างไม่ใส่ใจและยิ้มกว้าง โดยไม่เกรงกลัวที่จะใช้ชีวิตและชื่อเสียงของผู้อื่นเพื่อเพิ่มพูนทรัพย์สินและมูลค่าของตนเอง

[เข้าใจแล้ว ความมั่งคั่งและทรัพยากรมีความสำคัญ อย่างยิ่งในโลกทางกายภาพ แต่ข้านั้นสงสัยว่ามันจะเพียงพอที่จะสนับสนุนความทะเยอทะยานของเจ้าได้หรือไม่] อินฟินิตี้กล่าวเสริมขณะที่อาริอัสกำลังเก็บถ้วยกาแฟ หลังจากดื่มเสร็จแล้ว

"เธอพูดถูกแล้ว อย่างมากที่สุด ทรัพย์สินรวมกันน่าจะมีมูลค่าแค่หนึ่งร้อยล้าน และนั่นก็ต่อเมื่อฉันโชคดีเท่านั้น ทุกอย่างจะขึ้นอยู่กับว่าฉันจะสามารถเพิ่มมูลค่าได้หรือไม่ หรือว่าการลดอาชญากรรมในเมืองก็อตแธมจะดึงดูดนักลงทุนได้ ฉันคาดเดาผลลัพธ์ไม่ได้ ดังนั้น ฉันต้องรอ ภายในสัปดาห์หน้า ทรัพย์สินทั้งหมดจะตกเป็นชื่อของฉัน หลังจากนั้น ความท้าทายใหม่ก็รอฉันอยู่"

อาริอัสถอนหายใจ แต่เขาก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร การทำเงินได้เกือบหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ในหนึ่งเดือนนั้นเป็นเรื่องที่น่าทึ่งมาก เขาอาจไม่ใช่คนร่ำรวยที่สุดในประเทศ แต่เมื่อพิจารณาจากมูลค่าเงินทุนของเขาเองเมื่อสัปดาห์ก่อนแล้ว นี่เป็นการเพิ่มขึ้นที่น่าประทับใจมาก

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงไม่รีบร้อนที่จะเพิ่มมูลค่าทรัพย์สินสุทธิของตนอย่างมีนัยสำคัญ เพราะการแสดงความโลภมากเกินไปอาจดึงดูดความสนใจที่ไม่พึงประสงค์ แผนการนี้เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้เขากลายเป็น 1 ในชนชั้นสูงของเมืองก็อตแธมได้ หากเขาสามารถจัดการกับข้อโต้แย้งเกี่ยวกับการขึ้นมามีอำนาจของเขาได้ ซึ่งเป็นอีกส่วนนึงที่เขายังไม่ได้วางแผนอย่างครบถ้วน

โลกใต้ดินของก็อตแธมพร้อมสำหรับการถูกใช้ ประโยชน์และแสวงหาผลประโยชน์แล้ว เนื่องจากชนชั้นนำอาชญากรของเมืองกำลังยุ่งอยู่กับข้อพิพาททางกฎหมายที่อาจกินเวลานานหลายเดือน

"[เจ้าไม่ได้รวมตัวเองเข้าไปด้วย แต่กลับใช้ชื่อของบุคคลที่เสียชีวิตไปแล้วมาอ้างความดีความชอบ นั่นหมายความว่าเจ้านั้นเองก็สูญเสียอะไรไปไม่ใช่เหรอ ? ข้าไม่เข้าใจความคิดแบบนี้เลย]"

"สิ่งเดียวที่ฉันจะได้รับจากการเปิดเผยตัวเองว่าเป็นผู้ให้ข้อมูลก็คือ การตกเป็นเป้าหมาย นอกจากนี้ ความน่าเชื่อถือของข้อมูลก็จะถูกตั้งคำถาม แต่ถ้าฉันไม่เปิดเผยตัวเอง พวกเขาก็จะเชื่อมโยงเหตุการณ์ต่างๆเข้าด้วยกันในที่สุด และยกเลิกข้อกล่าวหาเท็จที่ใส่ร้ายฉัน หรืออาจไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะดำเนินคดีกับผมได้ แม้ว่าฉันจะถูกจับได้ก็ตาม นี่จะเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้ ฉันร่ำรวยขึ้นอย่างเป็นทางการ"

[ในโลกแห่งความเป็นจริงนั้น คนเราจำเป็นต้องมีเล่ห์เหลี่ยมหรืออำนาจมากพอที่จะประสบความสำเร็จได้ ข้าได้เรียนรู้หลายอย่างจากเจ้าขอบคุณที่ตอบคำถามของข้านะ อาริอัส]

เสียงของอินฟินิตี้หายไปทันทีที่ปรากฏขึ้น ทำให้อาริอัสต้องอยู่เพียงลำพังอีกครั้ง ขณะที่เขามองสำรวจห้อง แสงจางๆได้ส่องออกมาจากดวงตาสีเทาของเขา และสิ่งของหลายชิ้นเริ่มลอยขึ้นจากพื้นก่อนจะตกลงกลับไปยังตำแหน่งเดิมอย่างรวดเร็วราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ฉันเริ่มเข้าใจเรื่องนี้แล้ว” อาริอัสยิ้มให้กับตัวเองก่อนจะทำกิจวัตรประจำวันตอนเช้าให้เสร็จสิ้น การปราบปรามครั้งใหญ่เป็นสิ่งจำเป็นในสถานการณ์ปัจจุบันของเมืองก็อตแธม และเขาไม่สงสัยเลยว่าผู้อยู่อาศัยบางคนในอาคาร-อาจรวมถึงเจ้าของอาคารด้วย-มีความเชื่อมโยงกับแก๊งอาชญากร

อาริอัสสรุปว่าการออกไปข้างนอกในเมืองก็อตแธมในสภาพเช่นนี้เป็นเรื่องเสี่ยง เพราะเขามีโอกาสที่จะถูกจับได้ก่อนที่คดีของเขาจะถูกยกฟ้อง หลังจากไตร่ตรอง เพิ่มเติมและอาบน้ำแล้ว เขาก็ตัดสินใจและเริ่มลบหลักฐานการปรากฏตัวของเขาออกจากอพาร์ตเมนต์ โดยมีแผนการใหญ่ใหม่ในใจ

หลังจากทำธุระเสร็จ เขาออกจากอพาร์ตเมนต์โดยถือเพียงกระเป๋าเดินทางและกระเป๋าสีดำใบใหญ่ใบนึง พร้อมกับสวมเสื้อฮู้ดและหน้ากากอีกชุดหนึ่ง เมื่อออกมาข้างนอกแล้ว เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาและโทรออก

"ครับ เจ้าของบ้าน ? ผมคือผู้เช่าหมายเลข 20 นะครับ ผมจะเช็คเอาท์วันนี้ ช่วยลบประวัติการเข้าพักของผมออกด้วยนะครับ อืม ? ครับ ผมทราบดีถึงนโยบายไม่คืนเงินอยู่แล้วครับ ดำเนินการให้เรียบร้อยเถอะครับ ผมออกจากห้องมาแล้วครับ"

อาริอัสวางสายอย่างกระทันหันและเก็บโทรศัพท์ก่อน ออกจากห้องไปทางตรอกและลงบันได จากนั้นเขาก็ หยิบขวดขนาด 500 มิลลิลิตรออกจากกระเป๋าและเทของเหลวใสที่อยู่ข้างในลงบนถุงดำใบใหญ่ ก่อนจะนำไปทิ้งในถังขยะที่อยู่ใกล้ๆ

หลังจากทำเสร็จแล้ว เขาหยิบไฟแช็กออกมาจุดไฟเผาถังขยะ ซึ่งทำให้เกิดไฟไหม้ใหญ่ขึ้นทันที โชคดีที่เหตุการณ์เช่นนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกในตรอกอาชญากรรม และเป็นช่วงเวลาที่ยังเช้าเกินไปที่จะมีใครออกมาเดินเล่น

หลังจากแน่ใจว่ากระเป๋าไหม้หมดแล้ว เขาจึงออกจากบริเวณนั้นและเดินต่อไปจนกระทั่งเจอรถแท็กซี่

"จะไปที่ไหนครับ ?" คนขับรถที่กระตือรือร้นเกินเหตุถาม ขึ้นเมื่อเข้าไปข้างในแล้วหันกลับมามอง

"สถานีขนส่งเบิร์นไซด์"

คนขับแท็กซี่มองอาริอัสด้วยสายตาสงสัยเมื่อเขาบอก จุดหมายปลายทาง

"โอ้ ? กำลังจะเดินทางไปไหนเหรอ ? ไกลมากเลยนะ"

อาริอัสเพิ่งนั่งลงที่เก้าอี้แล้วพยักหน้าให้ชายคนนั้น “ใช่ครับ เกี่ยวกับงาน”

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________