บทที่ 19 : การปรากฏตัวของ "เทพแห่งโชคลาภ"

บทที่ 19 : การปรากฏตัวของ "เทพแห่งโชคลาภ"

"แย่แล้ว! คิริโตะคุง รีบไปช่วยท่านซึนาเดะเร็วเข้า!"

ยังไม่ทันที่ นามิคาเสะ คิริโตะ จะได้พักสมอง ชิซึเนะก็วิ่งพรวดพราดเข้ามาด้วยอาการหอบแฮก เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายเต็มหน้าผาก ใบหน้าของเธอซีดเผือดด้วยความตื่นตระหนก

"เฮ้อ"

คิริโตะลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางส่ายหน้า เขาเดาออกได้ทันทีตั้งแต่มองตาเธอว่าทำไมถึงต้องรีบมาตาม "หน่วยสนับสนุน" อย่างเขาขนาดนี้

ตลอดเจ็ดปีที่ผ่านมา ซึนาเดะลากคิริโตะเข้าบ่อนพนันมานับครั้งไม่ถ้วน และด้วยประสาทสัมผัสบวกกับประสบการณ์ที่เหนือชั้น เขาแทบจะไม่เคยสะกดคำว่าแพ้ และถ้ามีใครกล้าโกงงั้นเหรอ? หมัดของซึนาเดะไม่ได้มีไว้แค่ตั้งโชว์แน่นอน

ในโลกนินจา นอกจากขีดจำกัดสายเลือดด้านเนตรแล้ว ไม่มีวิชาไหนจะเทียบเท่ากับ "ฮาคิสังเกต" ได้เลย หากพัฒนาจนถึงขีดสุดมันสามารถมองเห็นอนาคตได้ด้วยซ้ำ แม้คิริโตะจะยังไปไม่ถึงจุดนั้น แต่การจับตำแหน่งหรือแต้มลูกเต๋าในถ้วยก็เป็นเรื่องง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

ดังนั้น ทุกครั้งที่ซึนาเดะแพ้ยับเยิน คิริโตะจะเป็นคนไปถอนทุนคืนจนเกลี้ยงบ่อน จนบ่อนพนันบางแห่งถึงกับต้องขึ้นป้ายประกาศห้าม นามิคาเสะ คิริโตะ เหยียบย่างเข้าไปข้างในอย่างเด็ดขาด

"คิริโตะคุง..." ชิซึเนะกำหมัดแน่น เสียงสั่นเครือ

"ท่านซึนาเดะเสียจนหมดตัวแล้ว...และตอนนี้เธอกำลังจะเอา บ้าน ไปวางเดิมพันแล้วนะคะ!"

คิริโตะปิดตำราแพทย์ จัดวางหนังสือให้เข้าที่อย่างเป็นระเบียบแล้วลุกขึ้นยืน

"ไปกันเถอะครับ คุณชิซึเนะ"

ทั้งสองเร่งรีบมุ่งหน้าไปยังบ่อนพนันเปิดใหม่ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยเสียงอื้ออึง ทั้งเสียงตะโกน เสียงหัวเราะ และเสียงสบถด่า ใบหน้าของนักพนันแต่ละคนฉายชัดถึงความโลภจนแดงก่ำ

ที่โต๊ะพนันตัวที่ใหญ่ที่สุด เจ้ามือมองดูหญิงสาวผมบลอนด์ตรงหน้าด้วยสายตาหยิ่งผยอง

ซึนาเดะกัดฟันกรอด จ้องเขม็งไปที่ถ้วยลูกเต๋าบนโต๊ะ

"สูง! สูง! สูง!"

ฝูงชนรอบข้างตะโกนกันอย่างบ้าคลั่ง

ซึนาเดะกัดฟันสู้ วางเดิมพันฝั่ง "ต่ำ"

ขณะที่คนอื่นๆ ทั้งหมดเทชิปไปฝั่งตรงข้ามอย่างไม่ลังเล

เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นมานับสิบครั้งแล้ว เจ้ามือยิ้มกริ่ม เขาแทบไม่ต้องออกแรงโกงเลยด้วยซ้ำ เพราะโบนัสก้อนโตของวันนี้ถูกการันตีไว้ด้วยดวงกุดๆ ของหญิงตรงหน้าเรียบร้อยแล้ว

"เปิด! ...ต่ำ!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ต่ำจริงๆ ด้วย!"

"รวยแล้วโว้ยยย!"

"ชนะ 13 ตาติด! สมกับเป็น 'หมูอ้วนในตำนาน' แห่งวงการพนันจริงๆ!"

"แค่แทงสวนยัยนี่ บ้านพักตากอากาศก็อยู่แค่เอื้อม!"

เสียงหัวเราะเยาะระเบิดขึ้นรอบตัว มีเพียงซึนาเดะที่ยืนนิ่งเงียบ กัดฟันจนกรามแทบแหลก

มันไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด... ปู่ของเธอเคยครองบ่อนพนันมาทั้งโลกแท้ๆ เธอจะดวงซวยบัดซบขนาดนี้ได้ยังไงกัน!

"คุณลูกค้าที่เคารพ" เจ้ามือเอ่ยด้วยน้ำเสียงลื่นหู สายตาไล่สำรวจเรือนร่างของเธออย่างจาบจ้วง "ชิปของท่านหมดเกลี้ยงแล้ว ตาต่อไป... จะเอาอะไรมาวางเดิมพันดีล่ะครับ?"

เขาเลียริมฝีปากและลอบกลืนน้ำลายด้วยความกระหาย

นักพนันที่พอจะรู้เรื่องราวรอบข้างเริ่มแลกเปลี่ยนสายตากันอย่างมีความหมาย

"ดูเหมือนบ่อนนี้จะไม่รู้ซะแล้วว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร"

"บ่อนเปิดใหม่น่ะสิ คงยังไม่รู้กิตติศัพท์ความโหดของยัยนี่"

"พวกมันกำลังจะถึงฆาตแล้ว..."

ทว่าในจังหวะที่เจ้ามือขยับเข้าไปใกล้ซึนาเดะ ความวุ่นวายบางอย่างก็เกิดขึ้นที่หน้าประตู

เด็กหนุ่มผมแดงเพลิงก้าวเท้าเข้ามาข้างใน

เสื้อโค้ทสีดำยาวพาดบ่า เชิ้ตสีขาวปลดกระดุมครึ่งหนึ่ง บรรยากาศรอบตัวเขานิ่งสงบแต่แผ่รังสีคุกคามจนอากาศรอบข้างดูหนักอึ้ง

รอยยิ้มบนหน้าของนักพนันที่จำเขาได้แข็งทื่อไปในทันที

"จบแล้ว"

"เขามาแล้ว"

"แทงตามหมอนั่นน่ะชนะชัวร์ แต่เงินนั่นน่ะ เป็นเงินที่บ่อนจ่ายไม่ไหวหรอกนะ"

"ชนะได้เงินแต่รักษาชีวิตไม่ได้ ก็ไม่รู้จะเอาเงินไปใช้ที่ไหน รอดูเจ้ามืออวดดีนั่นตายได้เลย"

ซึนาเดะมองตามสายตาคนรอบข้างก่อนจะกุมขมับอย่างหมดแรง

"มาจนได้... สงสัยวันนี้จะหมดสนุกซะแล้วสิ"

ทุกครั้งที่คิริโตะยื่นมือเข้ามาแทรกแซง บ่อนพนันเหล่านั้นเป็นต้องสิ้นเนื้อประดาตัวจนเกลี้ยง เจ้าของบ่อนหลายแห่งถึงกับยอมกราบกรานแบนซึนาเดะออกจากร้านไปเลย ยังดีกว่าปล่อยให้เด็กหนุ่มคนนี้ก้าวเท้าเข้ามาข้างใน

และดูเหมือนว่าบ่อนเปิดใหม่แห่งนี้... ก็คงจะมีอายุขัยสั้นกว่าที่คิดไว้เสียแล้ว

ชิซึเนะที่เห็นสถานการณ์การเงินของซึนาเดะดิ่งลงเหวอย่างกู่ไม่กลับ ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องไปตามตัวคิริโตะมา

"ชิซึเนะ... เธอนี่มันน่ารำคาญจริงๆ เลยนะ" ซึนาเดะพึมพำพลางถลึงตาใส่ชิซึเนะ จนรายหลังต้องรีบหดหัวไปหลบข้างหลังคิริโตะทันที

"ถ้าผมไม่มา" คิริโตะเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"คุณคงเสียบ้านไปแล้ว"

ปึ้ง!

คิริโตะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างซึนาเดะ พลางพาดรองเท้าบูทขึ้นบนโต๊ะพนันอย่างไม่ใส่ใจ ท่าทางนั้นช่างดูเย่อหยิ่งและเปี่ยมด้วยอำนาจจนคนรอบข้างต้องกลั้นหายใจ

"ไอ้เด็กบ้า!" ซึนาเดะแหวลั่น "นั่นมันบ้านที่ฉันซื้อมาด้วยน้ำพักน้ำแรงนะ!"

เธอเหวี่ยงหมัดใส่เขาด้วยความหงุดหงิด

คิริโตะรับหมัดนั้นไว้อย่างง่ายดาย ฝ่ามือของเขาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของเธอ ก่อนจะค่อยๆ กดมันวางลงบนโต๊ะอย่างนุ่มนวล

"รู้แล้วครับว่าซื้อมา รู้แล้ว"

"ฉันซื้อเองกับมือเลยนะ!" ซึนาเดะยังไม่ยอมหยุดบ่น เธอทำแก้มป่องเหมือนเด็กที่กำลังโดนขัดใจ ซึ่งมันดูน่ารักอย่างไม่ตั้งใจจนน่าประหลาด

รอยยิ้มของเจ้ามือเริ่มแข็งทื่อ

"คุณลูกค้าท่านนี้... สนใจจะวางเดิมพันด้วยไหมครับ?"

คิริโตะเบือนหน้ามาหา สายตาของเขาเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง

"แน่นอน"

เขารับกระเป๋าใบหนึ่งจากชิซึเนะแล้วโยนลงบนโต๊ะพนัน

เมื่อเปิดออก... ฟ่อนธนบัตรจำนวนมหาศาลก็อัดแน่นอยู่ข้างใน

เจ้ามือถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง

อย่างน้อยก็... สี่หรือห้าล้านเรียว นี่มันระดับเศรษฐีตัวจริงชัดๆ!

"ชิซึเนะ!" ซึนาเดะแผดเสียง

"ไหนเธอโบอกว่าเราไม่มีเงินเหลือแล้วไง?!"

"ขอโทษค่ะท่านซึนาเดะ" ชิซึเนะรีบตอบ "แต่ต่อให้ฉันให้ท่านไปเท่าไหร่ ท่านก็เอาไปละลายทิ้งหมด ฉันเลยต้องเก็บไว้ให้คิริโตะคุงจัดการค่ะ"

"หนอย... ไอ้เจ้าเด็กนี่"

ดวงตาของเจ้ามือเป็นประกายด้วยความโลภ

"วางหมดนี่เลยเหรอครับ?" เขาถามย้ำ

"หมดนี่แหละ" คิริโตะตอบสั้นๆ

"ตกลงครับ"

เสียงลูกเต๋าที่ถูกเขย่าอย่างรุนแรงดังระรัว ก่อนที่ถ้วยจะถูกกระแทกลงบนโต๊ะอย่างหนักแน่น

"วางเดิมพันได้ครับ!"

คิริโตะไม่ได้แม้แต่จะกะพริบตา แววตาของเขาดูราวกับมองทะลุทุกสรรพสิ่ง

"ทั้งหมดนั่น... แทง 'สูง' "