บทที่ 61 ฝึกดำน้ำลึกแบบฟรีไดฟ์

บทที่ 61 ฝึกดำน้ำลึกแบบฟรีไดฟ์

เฟลิกซ์มองเรือยางที่แล่นห่างออกไปอย่างสงสัย “กัปตันครับ เขามาทำอะไรกันแน่?”

เซียวเผิงหัวเราะ “รู้จัก ‘เจี่ยงก้านขโมยจดหมาย’ ไหม? เขาคือเจี่ยงก้านนั่นแหละ!”

เฟลิกซ์กับโบโกต์มองหน้ากันอย่างงงงวย เจี่ยงก้านคือใคร?

เซียวเผิงรู้ว่าตัวเองพูดจาเข้าใจยากไปหน่อย จึงอธิบาย “ก็คือมาสืบข่าวกรองนั่นแหละ สายลับน่ะเข้าใจไหม? เขามาดูว่าเรามีอุปกรณ์ดำน้ำลึกรึเปล่า พอแน่ใจว่าไม่มีถึงได้กลับไป ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่วางใจ”

โบโกต์ถึงบางอ้อ “อ๋อ ผมเข้าใจแล้ว เขาคงกลัวว่าเราจะมาหาซากเรือเหมือนกันใช่ไหมครับ? แต่ถึงเราจะหา พวกเขาก็ทำอะไรเราไม่ได้นี่ คุณไม่ได้บอกว่ามันถูกกฎหมายเหรอ?”

เซียวเผิงส่ายหน้า “มันก็แล้วแต่ว่าใครเป็นคนทำ เราเป็นผู้สังเกตการณ์ตัวแทนของสมาคมดำน้ำกุสโต ถ้าเราลงไปหาซากเรือด้วยก็จะถูกครหาได้ เขาถึงได้กังวลตอนที่ได้ยินว่าฉันจะดำน้ำ ไอ้เรื่องที่อ้างว่ามาเยี่ยมชม จริงๆ แล้วก็เพื่อมาดูว่าบนเรือมีอุปกรณ์ดำน้ำลึกไหม ที่นี่เป็นบริเวณที่น้ำลึกที่สุดของเขตสงวนสกานโดลา ลึกถึงสองร้อยเมตร ถ้าไม่มีอุปกรณ์ก็ลงไปไม่ได้ พอเขาแน่ใจว่าเราไม่มีศักยภาพในการดำน้ำลึกถึงได้วางใจ!”

“คุณรู้ได้ยังไงว่าน้ำที่นี่ลึกขนาดนั้น?” เฟลิกซ์ถามอย่างไม่เข้าใจ

เซียวเผิงชี้ไปที่เครื่องนำทาง “นี่ไง มันแสดงภูมิประเทศใต้ทะเล! แต่ก็แสดงได้ลึกสุดแค่สามร้อยเมตร”

เฟลิกซ์ถามต่อ “แล้วต่อไปเราจะทำอะไรครับ?”

เซียวเผิงยิ้ม “ฉันมาพักร้อนจริงๆ นี่ แล้วก็มาฝึกดำน้ำฟรีไดฟ์จริงๆ ด้วย!”

เฟลิกซ์กับโบโกต์ได้แต่มองหน้ากัน

เซียวเผิงเริ่มลงมือทำงาน เขาหย่อนสายเคเบิลสำรองพร้อมถ่วงน้ำหนักลงไปในทะเล และทุกช่วงระยะก็จะผูกป้ายพลาสติกที่เตรียมไว้ สายเคเบิลนี้ใช้สำหรับวัดความลึกและช่วยให้นักดำน้ำกำหนดทิศทางใต้น้ำ

แน่นอนว่าเขาไม่จำเป็นต้องใช้มัน แต่การดำน้ำฟรีไดฟ์จำเป็นต้องเตรียมอุปกรณ์นี้ไว้เพื่อไม่ให้คนอื่นสงสัย

เมื่อเตรียมทุกอย่างเสร็จ เขาก็เปลี่ยนเป็นกางเกงว่ายน้ำแล้วเริ่มวอร์มอัพบนดาดฟ้า ที่ทำแบบนี้ก็เพราะเห็นอลันยังใช้กล้องส่องทางไกลมองมาทางเขาอยู่!

ไอ้แก่คนนี้ระมัดระวังตัวจริงๆ!

“กัปตันครับ คุณดำน้ำฟรีไดฟ์เป็นด้วยเหรอ?” เฟลิกซ์ถาม

เซียวเผิงตอบตามจริง “ไม่เคยลองมาก่อน แต่ก็แค่กลั้นหายใจแล้วดำลงไป แค่นี้เองจะกลัวอะไร?”

เฟลิกซ์ถามด้วยความสงสัย “กัปตันครับ คุณกลั้นหายใจใต้น้ำได้นานแค่ไหน?”

นานแค่ไหนเหรอ? ฉันหายใจใต้น้ำได้เลยต่างหาก!

แน่นอนว่าเขาพูดแบบนั้นไม่ได้ จึงตอบว่า “ไม่นานหรอก ขึ้นอยู่กับสภาพร่างกาย ถ้าสภาพดีก็สิบเจ็ดนาทีไม่มีปัญหา ถ้าแย่หน่อยก็สิบสองถึงสิบสามนาที”

เฟลิกซ์ได้ฟังแล้วก็ตกใจ “เท่าไหร่นะ? สิบเจ็ดนาที?”

เซียวเผิงหัวเราะ “อย่าตกใจไป สำหรับนักดำน้ำเก่าๆ การกลั้นหายใจใต้น้ำสิบกว่านาทีไม่ใช่เรื่องยากหรอก แต่นี่หมายถึงการกลั้นหายใจแบบอยู่นิ่งๆ นะ คนที่กลั้นหายใจได้นานที่สุดในโลกทำได้ 23 นาที แต่เวลาดำน้ำในทะเลต้องเคลื่อนไหว ดังนั้นจึงทำได้ไม่นานขนาดนั้น สถิติการดำน้ำลึกส่วนใหญ่ใช้เวลาประมาณสี่นาทีเท่านั้น”

โบโกต์สูดหายใจเข้าลึก “ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคุณถึงแข็งแกร่งขนาดนี้ ปอดของคุณน่าทึ่งมาก!”

เซียวเผิงส่ายหน้า “ของฉันยังไม่เท่าไหร่หรอก ที่จริงแล้วคนที่ดำน้ำฟรีไดฟ์เก่งที่สุดในโลกคือ ‘อามะ’ และชาวบาเจา”

“อามะ?” โบโกต์กะพริบตา “ผู้หญิงที่อาศัยอยู่ในทะเลเหรอครับ? แล้วพวกเธอจะนอนตอนกลางคืนได้ยังไง?”

“...โบโกต์ นายควรไปเป็นคนเขียนบทละคร หรือไม่ก็ไปหาหมอตรวจสมองซะ! คนเราจะนอนในทะเลได้ยังไง? ฉันจะโยนนายลงทะเลไปอยู่สักสองสามวันดูไหม! ให้ตัวเปื่อยไปเลย!” เซียวเผิงพูดอย่างขำๆ “ที่เรียกว่า ‘อามะ’ หรือหญิงทะเล เป็นอาชีพโบราณที่มีอยู่ในหลายประเทศในเอเชียตะวันออก รวมถึงญี่ปุ่น เกาหลี และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พวกเธอจะดำลงไปในทะเลเพื่อเก็บเกี่ยวอาหารทะเลโดยไม่มีอุปกรณ์ช่วยหายใจใดๆ การอยู่ใต้น้ำหลายนาทีเป็นเรื่องปกติ แต่ตอนนี้อาชีพนี้ได้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวแล้ว ถ้ามีโอกาสพวกนายก็ไปดูได้”

เฟลิกซ์ถามต่อ “แล้วชาวบาเจาล่ะครับ?”

เซียวเผิงอธิบาย “พวกเขาเป็นชนเผ่าที่อาศัยอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต้นกำเนิดของชนเผ่านี้ยังไม่ชัดเจน แต่จากการศึกษาภาษาที่พวกเขาใช้ คาดว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับฟิลิปปินส์ พวกเขาอาจเป็นชนเผ่าเร่ร่อนทางทะเลกลุ่มสุดท้ายบนโลกนี้ จึงถูกเรียกว่า ‘ยิปซีแห่งท้องทะเล’ พวกเขาอาศัยอยู่บนเรือบ้านและบ้านไม้ไผ่ที่สร้างอยู่เหนือน้ำทะเลระหว่างหลายประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มานานกว่าพันปี พวกเขาสามารถดำน้ำลงไปได้ลึกสามสิบถึงสี่สิบเมตรด้วยตัวเปล่า จริงๆ แล้วความสามารถในการดำน้ำของพวกเขาเหนือกว่าอามะเสียอีก”

“ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นครับ?” เฟลิกซ์ถามอย่างไม่เข้าใจ

เซียวเผิงอธิบาย “ประเทศในเอเชียตะวันออกที่มี ‘อามะ’ นั้นให้ผู้หญิงดำน้ำเท่านั้น ไม่ใช่เพราะความเชื่อที่ว่าผู้หญิงด้อยกว่าผู้ชาย แต่เป็นเพราะผู้ชายชอบอวดเก่งและมีแนวโน้มที่จะเกิดอุบัติเหตุได้ง่ายกว่า ส่วนชาวบาเจา หลังจากใช้ชีวิตในทะเลมานับพันปี พวกเขาก็ ‘กลายพันธุ์’ ไปแล้ว ม้ามของพวกเขาใหญ่กว่าคนปกติถึง 50%! ม้ามที่ใหญ่ขึ้นนี้สามารถให้ออกซิเจนได้มากขึ้นเมื่อพวกเขาดำน้ำ ทำให้ดำน้ำได้นานขึ้น นอกจากนี้ พวกเขายังทำ ‘ศัลยกรรมเล็กๆ’ เพื่อให้ดำน้ำได้เก่งขึ้นด้วย ชาวบาเจาหลายคนจะเจาะเยื่อแก้วหูตั้งแต่เด็ก เพื่อลดความเจ็บปวดจากแรงดันน้ำเมื่อดำน้ำ ทำให้ดำน้ำได้ลึกและนานขึ้น!”

เซียวเผิงพูดจบก็ปรับขอบหน้าปัดนาฬิกาดำน้ำไปที่เลข ‘แปด’ “เอาล่ะ วอร์มอัพเสร็จแล้ว ฉันจะลงไปลองดู พวกนายไม่ต้องเป็นห่วง ฉันตั้งเวลาไว้แปดนาที”

โบโกต์กล่าว “เซียว ผมขอพูดตรงๆ นะ นาฬิกาดำน้ำของคุณมันห่วยแตกเกินไป”

เซียวเผิงหัวเราะ “ฉันก็อยากได้ ‘S-P-O-U-D-P’ ของโอเมก้าเหมือนกัน นายจะซื้อให้ฉันเหรอ?”

โบโกต์เงียบไปทันที

นาฬิกาที่เซียวเผิงพูดถึงคือนาฬิกาดำน้ำรุ่นพิเศษของโอเมก้าซีมาสเตอร์ ชื่อเต็มคือ ‘Seamaster Professional Ultra Deep’ ซึ่งสมชื่อ ‘Ultra Deep’ จริงๆ

บริษัทโอเมก้าเคยผูกนาฬิการุ่นพิเศษสามเรือนไว้กับแขนกลของเรือดำน้ำลึก แล้วดำลงไปในร่องลึกมาเรียนาที่ความลึก 10,925 เมตร หลังจากขึ้นมา นาฬิกายังคงใช้งานได้ปกติ!

ตัวเรือน ขอบหน้าปัด และเม็ดมะยมของนาฬิกาทำจากไทเทเนียมเกรดที่ดีที่สุด ซึ่งเป็นวัสดุเดียวกับที่ใช้สร้างเรือดำน้ำลึก ถือเป็นหนึ่งในนาฬิกาดำน้ำที่ดีที่สุดในโลก!

ไม่เพียงแต่คุณภาพดีที่สุดเท่านั้น ราคาก็ยัง ‘ดี’ ด้วย ราคาเจ็ดแสนกว่ายูโร แถมยังต้องสั่งทำพิเศษอีก

โบโกต์ที่คลุกคลีอยู่ในวงการบันเทิงกับฌาคส์ก็พอจะรู้จักสินค้าหรูหราพวกนี้ดี เขาไม่มีปัญญาซื้อนาฬิกาเรือนนี้ให้เซียวเผิงแน่นอน

เซียวเผิงสวมหน้ากากดำน้ำ ชูนิ้วกลางให้โบโกต์ แล้วกระโดดลงทะเลไปทันที

ได้เวลาทดสอบความสามารถในการทนแรงดันของตัวเองแล้ว!