บทที่ 37 ‘ก้านอ้อ’ ที่ดุร้าย

บทที่ 37 ‘ก้านอ้อ’ ที่ดุร้าย

ถ้าถามว่าความประทับใจแรกที่เซียวเผิงมีต่อมารีนคืออะไร ก็คือ ผอม ผอมมาก ผอมสุดๆ พูดแบบไม่เกินจริงเลยก็คือ หน้าอกของมารีนยังไม่ใหญ่เท่าของเซียวเผิงเลย...

แต่เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องปกติ

เมื่อพูดถึงสาวฝรั่ง คนส่วนใหญ่มักจะนึกถึงคำว่า ‘อวบอั๋น’ ‘สูงใหญ่’ อะไรทำนองนั้น ด้วยข้อจำกัดทางเชื้อชาติ ผู้หญิงฝรั่งเศสส่วนใหญ่ก็อวบอั๋นจริงๆ แต่ที่นี่กลับเป็นประเทศที่ ‘นิยมความผอม’ โดยเฉพาะดาราหญิงในวงการบันเทิง สิบคนจะมีแปดคนที่ผอมแห้งเป็น ‘ก้านอ้อ’

อย่างเช่น ‘เทพธิดาแห่งความเซ็กซี่’ โซฟี มาร์โซ ตอนสาวๆ หนักแค่ 47.5 กิโลกรัม ต้องรู้ไว้ว่าเธอสูงถึง 174 เซนติเมตร

ฝรั่งเศสมีค่านิยม ‘ชอบความผอม’ มาอย่างยาวนาน เข็มขัดรัดเอวที่ทำให้ผู้หญิงนับไม่ถ้วน ‘เจ็บปวดแต่ก็มีความสุข’ ได้ถือกำเนิดขึ้นที่นี่

มีตำนานเล่าว่าในสมัยนั้น พระราชินีโจเซฟิน ภรรยาคนแรกของนโปเลียน แอบไปมีชู้จนตั้งครรภ์ เพื่อปิดบังสายตาผู้คนจึงเอาผ้ามาพันท้องไว้แน่นๆ เดิมทีก็เพื่อไม่ให้คนอื่นเห็นว่าตัวเองท้อง แต่ไม่คิดว่าการทำแบบนี้กลับมีผลทำให้หน้าอกดูยกกระชับขึ้น ก็เหมือนกับที่ว่า ‘ฮ่องเต้ชอบเอวคอด เหล่านางสนมในวังก็พากันอดตาย’ เข็มขัดรัดเอวจึงได้รับความนิยมไปทั่วยุโรปอย่างรวดเร็ว

ถ้าจะบอกว่าฝันร้ายของผู้หญิงจีนโบราณคือการรัดเท้า งั้นฝันร้ายของผู้หญิงยุโรปโบราณก็คือการรัดเอวอย่างแน่นอน ใครที่เคยดูภาพยนตร์เรื่อง "วิมานลอย" จะต้องจำฉากที่วิเวียน ลีห์ ให้สาวใช้ช่วยรัดเอวจนเจ็บร้องโอดโอยได้แน่นอน มาถึงทุกวันนี้ เข็มขัดรัดเอวหลากหลายรูปแบบก็ยังเป็นของคู่กายของสาวๆ ที่รักสวยรักงาม และค่านิยม ‘ชอบความผอม’ ก็สืบทอดต่อกันมาในฝรั่งเศส

ผู้หญิงยุโรปด้วยข้อจำกัดด้านพฤติกรรมการกินและปัญหาอื่นๆ ทำให้อ้วนง่าย ดังนั้นการจะผอมลงจึงยากมาก! ผู้หญิงที่รักสวยรักงามแต่ละคนเพื่อที่จะผอมลงนั้นทำทุกวิถีทางจนเกิดปัญหาสุขภาพได้ง่าย ที่นี่เคยเกิดเหตุการณ์เลวร้ายที่เด็กสาวลดน้ำหนักมากเกินไปจนเหลือเพียง 19 กิโลกรัมและใกล้จะเสียชีวิต

เพื่อเปลี่ยนแปลงสถานการณ์นี้ รัฐบาลฝรั่งเศสจึงได้ใช้มาตรการต่างๆ ที่นี่เป็นประเทศเดียวในโลกที่ออกกฎหมายห้ามไม่ให้ใครก็ตามเผยแพร่แนวคิด ‘ชอบความผอม’ อย่างเปิดเผย ยาลดความอ้วน ชุดกระชับสัดส่วนอะไรพวกนี้ไม่สามารถโฆษณาที่นี่ได้เลย! แต่มาตรการเหล่านี้ก็ไม่ได้ผลอะไร ผู้หญิงที่นี่ก็ชอบผอมอยู่ดี คุณจะทำอะไรได้?

มารีนไม่ใช่แค่สวยแต่รูป ลูกเตะนี้ทั้งเร็วและแรง ดูแล้วก็รู้ว่าผ่านการฝึกฝนมาอย่างมืออาชีพ---ที่สำคัญที่สุดคือ: เธอสวมรองเท้าส้นสูงอย่างน้อยแปดเซนติเมตร การสวมรองเท้าส้นสูงแบบนี้แล้วเตะสูงได้ไม่ใช่ว่าใครก็ทำได้!

มารีนเตะออกมาโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ ส้นรองเท้าพุ่งเข้าหาเซียวเผิงราวกับตะปู เธอเตะได้เร็วมาก แต่ในสายตาของเซียวเผิงแล้วนี่ยังช้าไป กว่าที่คนอื่นๆ จะทันได้รู้ตัว ก็เห็นมารีนยืนขาเดียวอยู่บนพื้น ส่วนข้อเท้าอีกข้างของเธอก็ถูกเซียวเผิงจับไว้ในมือ

“เซียว!” ปาสคาลร้องอุทาน

เซียวเผิงส่ายหน้าเป็นเชิงว่าตัวเองไม่เป็นไร ทันใดนั้นเขาก็หัวเราะ “คนสวย กระโปรงคุณนี่คุณภาพดีไม่เลวนะ!”

มารีนสวมกระโปรงทรงสอบยาวคลุมเข่า การสวมกระโปรงแบบนี้อย่าว่าแต่เตะสูงเลย ปกติจะวิ่งยังวิ่งไม่ได้ แต่ผลคือมารีนกลับสามารถทำท่ายากขนาดนี้ได้โดยที่กระโปรงไม่ขาด!

เก่งจริงๆ!

มารีนยังไม่ทันได้พูดอะไร เซียวเผิงก็พูดขึ้นอีก “ใส่กระโปรงแบบนี้จะมาใส่กางเกงในลายหมีการ์ตูนไม่ได้นะ มันไม่เข้ากัน อย่างน้อยก็ต้องเป็นลูกไม้ซีทรูถึงจะถูกสิ”

เมื่อได้ยินคำพูดของเซียวเผิง ใบหน้าสวยของมารีนก็แดงก่ำ เพราะเธอกำลังสวมกางเกงในลายหมีการ์ตูนจริงๆ ด้วยท่าทางและมุมในตอนนี้ เซียวเผิงมองเห็นได้อย่างชัดเจน

มารีนกัดฟัน กระโดดขาเดียวแล้วเตะเข้าที่หน้าของเซียวเผิงอีกครั้ง ท่าทางแบบนี้ถ้าไม่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างมืออาชีพทำไม่ได้แน่นอน! เรียกได้ว่าเป็นท่าไม้ตายเลยทีเดียว

น่าเสียดายที่เธอมาเจอกับเซียวเผิง  เพราะสายตาดีเกินไปและเคลื่อนไหวได้รวดเร็ว เซียวเผิงจึงจับข้อเท้าอีกข้างของมารีนได้อย่างแม่นยำ แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น แต่จับขาทั้งสองข้างของมารีนแล้วหมุนไปครึ่งรอบเหมือนกับการขว้างค้อนแล้วเหวี่ยงออกไป ปากก็ยังเตือนว่า “รับด้วย!”

เขาเหวี่ยงมารีนไปยังกลุ่มคนที่เธอพามาได้อย่างแม่นยำ ครั้งนี้เขาใช้แรงอย่างพอเหมาะ ดังนั้นแม้ว่าคนเหล่านั้นจะดูทุลักทุเลไปบ้าง แต่ก็ยังรับมารีนไว้ได้

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันทำให้ทั้งห้องเงียบกริบ แต่ในห้องกลับมีเสียง ‘เยส!’ ดังขึ้นมา

เซียวเผิงกะพริบตา นี่มันมีคนโห่ร้องด้วยเหรอ? เขามองตามเสียงไปแต่ไม่เห็นใคร ได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าที่วิ่งขึ้นบันไดอย่างรวดเร็ว แต่ฟังจากเสียงก็รู้ว่าเป็นไอ้หนูเฟลิกซ์

ฉันจัดการพี่สาวนาย แล้วนายจะมาโห่ร้องดีใจทำไม?

เซียวเผิงมองมารีนและคนอื่นๆ “ตอนนี้เรามาคุยกันดีๆ ได้รึยัง? คนสวย ช่วยควบคุมอารมณ์ตัวเองหน่อย ไม่อย่างนั้นฉันไม่เกี่ยงที่จะเหวี่ยงเธอออกไปอีกรอบหรอกนะ!”

ปาสคาลกระซิบ “เซียว นายไม่สุภาพบุรุษเลย”

เซียวเผิงถามกลับ “แล้วฉันควรจะทำยังไง? ปล่อยให้เธออัดฉันสักทีเหรอ? เพศสภาพไม่ใช่เหตุผลที่จะทำอะไรตามใจชอบได้ ไม่อย่างนั้นเรือนจำหญิงของฝรั่งเศสก็ยุบไปได้เลย! พวกนายไม่ใช่ว่าอ้างตัวว่าเป็นประเทศที่ให้ความสำคัญกับความเท่าเทียมทางเพศมากที่สุดเหรอ? ทำไมพอมาถึงตอนนี้ถึงไม่พูดเรื่องความเท่าเทียมทางเพศแล้วล่ะ? งั้นฉันถามนายหน่อย ถ้าเมื่อกี้นายเป็นฉัน นายจะทำยังไง?”

ปาสคาลคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบ “ฉันจะกดเธอลงกับพื้นแล้วอัดให้เละ!”

เมื่อได้ยินคำตอบของปาสคาล ฟาเบียงก็รู้สึกเหมือนตัวเองจะบ้า นี่คือน้องชายที่เก็บตัวของเขางั้นเหรอ? ทำไมพออยู่กับเซียวเผิงแล้วถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้?

บรรยากาศค่อนข้างน่าอึดอัด ฟาเบียงรีบกระแอมสองสามที “ลูกพี่ลูกน้องมารีน เรามีเรื่องอะไรก็นั่งลงคุยกันดีๆ ได้ไหม? ยังไงเฟลิกซ์ก็อยู่ที่นี่สบายดี เรามาทำความจริงให้ปรากฏก่อนแล้วค่อยว่ากันเถอะ”

‘เคราแพะ’ ฌาคส์รีบกระซิบกับมารีน “มารีน ฉันบอกเธอแล้วว่านี่มันไทแรนโนซอรัสร่างคน พวกเราตั้งหลายคนยังโดนมันจัดการเลย เธอก็เห็นแล้วว่าเมื่อกี้มันเหวี่ยงเธอยังไง เหวี่ยงทีเดียวไปไกลขนาดนั้น? เรานั่งลงคุยกันก่อนดีกว่า”

ลูกน้องคนหนึ่งของฌาคส์พูดแทรกขึ้นมา “อันนี้ผมรู้ นี่มันกังฟูจีน เรียกว่าไทเก็ก เน้นการยืมแรงสู้แรง เมื่อกี้ตอนที่มารีนเตะเขา เขาก็ยืมแรงของมารีนเหวี่ยงมารีนกลับมา”

“หุบปากไปเลยไอ้โง่!” ฌาคส์พูดขึ้นทันที “งั้นแกอธิบายมาสิว่า ทำไมเขาถึงเหวี่ยงโบโกต์เหมือนกับลูกบอลได้?”

โบโกต์คือชายร่างใหญ่คนแรกที่โดนเซียวเผิงจัดการ เขามีน้ำหนักอย่างน้อย 130 กิโลกรัม!

เมื่อได้ยินคำพูดของฌาคส์ ลูกน้องของเขาก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆ ไม่พูดอะไร วันนี้เขาก็อยู่ในที่เกิดเหตุด้วย แน่นอนว่าก็ได้เห็นฉากที่โบโกต์โดนเซียวเผิงอัดจนน่วม

สีหน้าของมารีนดูไม่ดีนัก ฌาคส์รีบพูด “มารีน เราคุยกันก่อนดีกว่า ฟาเบียงพูดถูก ยังไงเฟลิกซ์ก็อยู่ที่นี่ เขาไม่เป็นอะไรก็ดีกว่าทุกอย่างแล้ว”

เมื่อได้ยินคำพูดของฌาคส์ มารีนจึงยอมเดินกลับเข้ามาในบ้านอีกครั้ง เธอมองเซียวเผิงด้วยสายตาเย็นชา “ฉันต้องการคำอธิบาย ทำไมพวกคุณถึงพาน้องชายฉันไป!”

ปาสคาลชี้ไปที่ ‘เคราแพะ’ ฌาคส์ “ถามเขาสิ!”

ยังคงพูดน้อยเหมือนเดิม

เซียวเผิงกลับหัวเราะ “ดูเหมือนว่าจะมีคนไม่ได้บอกความจริงกับคุณสินะ ฉันว่านะไอ้เคราแพะ นายเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นตามความจริงมาสักรอบ ถ้ามีคำโกหกแม้แต่คำเดียว ฉันก็ไม่เกี่ยงที่จะนวดกระดูกให้นายอีกรอบหรอกนะ!”

ฌาคส์ได้ฟังแล้วสีหน้าก็ดูแย่ลง เขารู้อยู่แล้วว่าเรื่องมันต้องเป็นแบบนี้