ตอนที่ 18 ของถูก

ในขณะนี้ ลานพนันไข่กำลังคึกคัก มีผู้คนมากมายที่หวังจะเจอช้างเผือกเดินขวักไขว่อยู่ในฝูงชน

ตัวตนของพวกเขานั้นหลากหลาย บางคนก็เหมือนฉินหยางที่มามือเปล่า ไม่มีอุปกรณ์ช่วยใดๆ คาดว่าคงแค่อยากมาร่วมสนุกและสัมผัสบรรยากาศแปลกใหม่

แต่บางคนก็เตรียมตัวมาพร้อมสรรพ มีทั้งแว่นขยาย ไฟฉาย และเครื่องมืออื่นๆ ครบมือ ดูเหมือนนักโบราณคดีมืออาชีพที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาค้นหาสมบัติไม่มีผิด

ฉินหยางเดินทอดน่องอย่างสบายใจ สายตาเหลือบไปเห็นชายวัยกลางคนฝั่งตรงข้ามโดยบังเอิญ

ชายคนนั้นกำลังถือไข่ใบหนึ่งที่มีรูปร่างงดงาม เปลือกเรียบเนียน กลมเกลี้ยง สีสม่ำเสมอ และแวววาว

รอยยิ้มมั่นใจประดับบนใบหน้า ขณะที่เขาใช้แว่นขยายส่องดูไข่อย่างละเอียด พึมพำกับตัวเอง ดูเหมือนจะมั่นใจว่าตนได้พบสมบัติล้ำค่าเข้าให้แล้ว

ทว่า ฉินหยางที่มีระบบช่วยรู้ดีว่าไข่ที่ดูสมบูรณ์แบบใบนั้น แท้จริงแล้วเป็นไข่ตาย เขาหัวเราะในใจ "ไอ้พวกที่เรียกตัวเองว่าผู้เชี่ยวชาญนี่ก็งั้นๆ แหละ มีอุปกรณ์ครบมือแต่แยกของจริงของปลอมไม่ออก"

ฉินหยางเดินเตร่ต่อไป พร้อมกับใช้ระบบสแกนไข่โปเกมอนไปด้วย

โดยไม่รู้ตัว เขาตรวจสอบไข่ไปเกือบร้อยฟองแล้ว

แต่ผลลัพธ์กลับทำให้เขาผิดหวังอย่างมาก โปเกมอนส่วนใหญ่ในไข่พวกนี้มีพรสวรรค์ธรรมดา แถมยังเป็นโปเกมอนพื้นๆ อย่างคาเตอร์ปีบีเดิลมาดาซึโบมินาโซโนะคุซะและคอยคิงที่โผล่มาไม่หยุดหย่อน

"เฮ้อ ถ้าเจอไข่โปเกมอนที่มีพรสวรรค์ระดับ 'ดีเยี่ยม' สักใบ ต่อให้ไม่เลี้ยงเอง เอาไปขายก็ได้กำไรโขแล้ว"

ฉินหยางขมวดคิ้ว ถอนหายใจอย่างจนใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวัง ไหล่ลู่ลงเล็กน้อย ฝีเท้าเริ่มเชื่องช้าและหนักอึ้ง

เขาเงยหน้ามองฟ้า อธิษฐานในใจเงียบๆ "โอ้ สวรรค์ โปรดเมตตาข้าสักครั้งเถอะ ขอไข่โปเกมอนคุณภาพสูงให้ข้าสักใบ ข้ายินดีจ่ายด้วยการให้คนเขียนเป็นโสดไปอีกสิบปีเลยเอ้า"

อาจจะเป็นตลกร้ายของโชคชะตา หรือความบังเอิญที่แยบยล พอฉินหยางกำลังห่อเหี่ยวสุดขีด สายตาก็ไปสะดุดเข้ากับไข่ใบหนึ่งที่เปื้อนโคลนเขรอะ

เขารีบให้ระบบสแกนดู พอเห็นผลลัพธ์ เขาก็ลิงโลดขึ้นมาทันที

ระบบแสดงว่ามันคือไข่ของ 'ซูแบท' แถมพรสวรรค์ยังไม่ธรรมดา สูงถึงระดับ 'ยิมลีดเดอร์'

ฉินหยางอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจและตกตะลึง สีหน้าเปลี่ยนไปมาอย่างน่าดู

เขากำลังจะร้องอุทานให้กับโชคอันเหลือเชื่อของตัวเอง แต่จู่ๆ ก็นึกถึงคำอธิษฐานเมื่อกี้ขึ้นมาได้ เลยลังเลนิดหน่อย "ตายละวา โชคดีก็จริง แต่สิบปีแห่งความโสดของคนเขียนล่ะ?"

แต่ความลังเลนี้อยู่ได้แค่แวบเดียว เขาก็ตัดสินใจยื่นมือไปหยิบไข่ใบนั้นขึ้นมา คิดในใจว่า "ช่างปะไร โอกาสดีขนาดนี้จะปล่อยให้หลุดมือได้ไง"

เดิมที ฉินหยางตั้งใจจะพอแค่นี้แล้วกลับไปพร้อมไข่ล้ำค่าใบนี้

แต่พอนึกถึงไข่อีกหลายสิบใบที่ยังไม่ได้ตรวจ เขาก็เริ่มคาดหวังขึ้นมา "ถ้าเจอของดีกว่านี้อีก คนเขียนมิต้องโสดยาวกว่าเดิมเหรอ? ฮิฮิ แค่คิดก็ขำแล้ว"

ริมฝีปากของฉินหยางโค้งขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

ดังนั้น เขาจึงฮึดสู้และให้ระบบสแกนไข่โปเกมอนที่เหลือต่อไป

ความพยายามไม่เคยทรยศใคร พอสแกนใกล้จะเสร็จ ระบบก็ค้นพบสิ่งใหม่ไข่โปเกมอนระดับ 'หัวกะทิ' อีกสองใบ ที่น่าสนใจคือ สองใบนี้เป็นไข่ของคาเตอร์ปีและบีเดิล

ตอนแรกฉินหยางลังเล เพราะคาเตอร์ปีกับบีเดิลมันโหลเกินไป

แต่เขาก็คิดได้ไวว่า ถึงร่างวิวัฒนาการอย่างบัตเตอร์ฟรี กับสเปียร์ จะไม่ได้เก่งกาจมาก แต่มันมีข้อดีคือใช้ทรัพยากรน้อยมาก สองตัวรวมกันยังกินไม่เท่าแซนด์สแลชตัวเดียวด้วยซ้ำ

ที่สำคัญคือ ทั้งคู่โตไว สร้างกำลังรบได้ง่าย ช่วยเหลือในช่วงต้นเกมได้เยอะเลย

ต่อให้ภายหลังจะถูกแทนที่ด้วยโปเกมอนที่เก่งกว่า แต่ก็เหมาะมากที่จะเป็นคู่หูในช่วงเปลี่ยนผ่าน

แถมพอนึกว่าคนเขียนต้องโสดเพิ่มอีกยี่สิบปี เรื่องนี้ก็ยิ่งน่าสนุกเข้าไปใหญ่

สุดท้าย ฉินหยางก็เดินไปที่แคชเชียร์อย่างมีความสุข เขาซื้อเครื่องฟักไข่สามเครื่อง วางไข่โปเกมอนทั้งสามใบลงไปอย่างระมัดระวัง และเลือกอาหารสำหรับโปเกมอนแรกเกิด หมดเงินไปทั้งหมด 50,000 หยวน

หลังจ่ายเงิน ฉินหยางกอดเครื่องฟักไข่ไว้แน่นราวกับเป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดในโลก ใบหน้าเปื้อนยิ้มด้วยความสุขและพึงพอใจ พึมพำว่า "เจ้าตัวเล็กทั้งหลาย จากนี้ไป มาสำรวจโลกอันแสนวิเศษนี้กับฉันนะ"

พูดจบ เขากับแซนด์สแลชที่ดูตื่นเต้นไม่แพ้กันก็เดินออกจากร้านด้วยฝีเท้าเบาสบาย ตั้งใจจะตรงกลับบ้านเลย

เพราะวันนี้ซื้อไข่มาตั้งสามใบแล้ว ในระยะสั้น ถ้าไม่เจอโปเกมอนที่เก่งและหายากจริงๆ ฉินหยางคงไม่ซื้อเพิ่มอีก

เพราะโปเกมอนไม่ได้แค่ฟักออกมาแล้วจบ ต้องใช้ทรัพยากรมากมายและต้องฝึกฝนบ่อยๆ เพื่อพัฒนา ต้องทุ่มเทเวลาและแรงกายไม่น้อย

ขากลับ ฉินหยางและแซนด์สแลชบังเอิญเดินผ่านร้านเพาะพันธุ์ทางการทั้งสามแห่งอีกครั้ง

ฉินหยางอดนึกถึงความคิดก่อนหน้านี้ไม่ได้ เขาเคยแอบคิดว่าจะซื้อ 'สามตัวเริ่มต้น' พรสวรรค์ระดับธรรมดาจากร้านพวกนี้ แล้วใช้ 'พลังนิรวานา' อันเป็นเอกลักษณ์ของเขาช่วยอัปเกรดพรสวรรค์พวกมัน

ฉินหยางรู้ซึ้งถึงคุณค่าและความแข็งแกร่งของสามตัวเริ่มต้นดี

แม้แต่บนเวทีระดับจตุรเทพ หรือแชมเปี้ยน สามตัวเริ่มต้นก็ยังเฉิดฉายได้ ไม่ได้ดูด้อยกว่าเลยสักนิด

แถมยังพัฒนาร่าง ได้อีก ซึ่งมันสุดยอดมาก

ยิ่งไปกว่านั้น ราคาสามตัวเริ่มต้นระดับธรรมดาก็พอจับต้องได้ อย่างมากก็ไม่กี่แสน ด้วยกำลังทรัพย์ของฉินหยางตอนนี้ ซื้อสักสองสามตัวก็ไม่ใช่ปัญหา

น่าเสียดายที่ความจริงมักไม่เป็นดั่งใจหวัง

ฉินหยางที่เป็นเด็กกำพร้า ไม่มีคุณสมบัติพอที่จะซื้อมันได้

ประโยชน์หลักของสามตัวเริ่มต้นในร้านเพาะพันธุ์ทางการเหล่านี้ไม่ได้มีไว้ขายทั่วไป แต่มีไว้สำหรับการจอง

และเฉพาะผู้ที่ทำคุณประโยชน์และสร้างผลงานโดดเด่นให้กับพันธมิตรเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์จอง

โดยทั่วไป เริ่มตั้งแต่อายุสิบขวบ เทรนเนอร์ต้องจ่ายเหรียญพันธมิตรปีละ 100,000 เป็นเวลาห้าปีติดต่อกัน รวมเป็น 500,000 ถึงจะมีสิทธิ์รับโปเกมอนสามตัวเริ่มต้นระดับ 'หัวกะทิ' จากร้านเหล่านี้

ส่วนสามตัวเริ่มต้นระดับธรรมดา ถึงจะมีออกมาเยอะทุกปี แต่แทบหาไม่เจอในตลาด

พันธมิตรตั้งใจควบคุมจำนวนสามตัวเริ่มต้นอย่างเข้มงวด ดังนั้นต่อให้เป็นระดับธรรมดา ก็ไม่มีทางหลุดรอดสู่ตลาดได้ง่ายๆ

ทุกวันนี้ โปเกมอนอย่างสามตัวเริ่มต้นที่ผ่านการเพาะเลี้ยงโดยพันธมิตรมาอย่างยาวนาน โดยพื้นฐานแล้วจะมีพรสวรรค์คงที่อยู่ที่ระดับ 'หัวกะทิ'

นี่เป็นผลลัพธ์จากความพยายามหลายปีของพันธมิตรและเป็นรากฐานกำลังสำคัญของพวกเขา

แน่นอน ถ้าใครดวงดีไปเจอในป่าเข้า นั่นถือว่าโชคหล่นทับจริงๆ

แต่ภายใต้การควบคุมอย่างเข้มงวดของพันธมิตรในปัจจุบัน การเจอสามตัวเริ่มต้นในป่าก็ยากพอๆ กับงมเข็มในมหาสมุทร

อย่างไรก็ตาม พันธมิตรก็ไม่ได้ปิดกั้นหนทางทั้งหมด

โดยปกติ ถ้าใครสามารถก้าวขึ้นมาเป็นเทรนเนอร์ระดับ 'ยิมลีดเดอร์' และไม่มีประวัติเสีย ก็สามารถยื่นเรื่องขอเข้าร่วมกับพันธมิตรได้

และพันธมิตรจะมอบโอกาสล้ำค่าในการซื้อสามตัวเริ่มต้นระดับ 'ยิมลีดเดอร์' ให้ ซึ่งถือเป็นหนึ่งในวิธีดึงดูดเทรนเนอร์เก่งๆ จากภาคประชาชนให้เข้ามาร่วมสังกัด

แถมราคาที่ซื้อยังได้ส่วนลดพิเศษ จ่ายแค่ครึ่งเดียวของราคาปกติ

ต้องรู้ไว้ว่าสามตัวเริ่มต้นระดับยิมลีดเดอร์ ปกติราคาอย่างต่ำก็ห้าล้าน ลด 50% ก็ประหยัดไปได้สองถึงสามล้านเลยทีเดียว

ข้อเสนอนี้ดึงดูดใจพวกเทรนเนอร์ภาคประชาชนที่ไม่ได้ร่ำรวยและมีทุนจำกัดได้อย่างชะงัดนัก