ตอนที่30 สั่งสอน(2)
ตอนที่30 สั่งสอน(2)
ตูม!
สกอตต์ไม่ทันได้หลบหัวไม้กวาดฟาดลงมาจากด้านบนอย่างกะทันหัน
กระแทกเข้ากลางศีรษะของเขาเต็มแรง
“นะ… นายคือที่ปรึกษาและอาจารย์คนใหม่จริง ๆ เหรอ?”
เมื่อได้เห็นทุกอย่างตั้งแต่ต้นจนจบ บลิงค์ก็อดรู้สึกหวั่น ๆ ขึ้นมาไม่ได้
“สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ! ฉันชื่อบลิงค์!”
แววตาของเธอฉายประกายชื่นชม ก่อนจะส่งยิ้มให้เจียงเฉิน
“เจียงเฉิน”
เขาพยักหน้าตอบอย่างสุภาพ แต่ไม่ได้ยื่นมือออกไปจับ
เพราะหากใช้ความสามารถของระบบมหาเวทย์กลืนกินดวงดาว(กลายพันธุ์) เมื่อดูดซับทักษะจากผู้อื่น อีกฝ่ายจะหมดสติทันที
เพื่อไม่ให้เป็นจุดสนใจ
เจียงเฉินจึงหลีกเลี่ยงการสัมผัสตัวบลิงค์
บลิงค์เพียงยิ้มบาง ๆ กลบความกระอักกระอ่วน
ครู่ต่อมา
ภายใต้การนำทางของบลิงค์
เจียงเฉินก็มาถึงห้องทำงานของศาสตราจารย์เอ็กซ์
ภายในห้องไม่ได้ต่างจากสำนักงานผู้อำนวยการโรงเรียนทั่วไปมากนัก
ศาสตราจารย์เอ็กซ์นั่งอยู่บนโซฟาเก่า ๆ พลางอ่านหนังสือพิมพ์อย่างสงบ
เสียงปะทะด้านนอกก่อนหน้านี้ ทำให้เขารับรู้และเห็นเหตุการณ์ที่เจียงเฉินสั่งสอนนักเรียนทั้งหมดแล้ว
“ที่ปรึกษาเจียงเฉิน เรื่องเมื่อครู่นักเรียนอาจเสียมารยาทไปบ้าง หวังว่าคุณจะไม่ถือสา”
ศาสตราจารย์เอ็กซ์กล่าวพร้อมลุกขึ้นรินกาแฟให้หนึ่งถ้วย (ลุกได้ด้วย!?)
“นี่คือวิธีต้อนรับฉันของพวกคุณงั้นหรือ?”
“เอ่อ… พวกเด็ก ๆ อาศัยว่าตัวเองมีพลังพิเศษจนเคยตัว หยิ่งผยองไปหน่อย พอดีเลย ได้คุณช่วยสั่งสอนสักหน่อยก็ดี”
ศาสตราจารย์เอ็กซ์กล่าวพลางยิ้มกลบเกลื่อนสถานการณ์
คำพูดของเขาไม่เกินจริง ภายในโรงเรียนเต็มไปด้วยวัยรุ่นเลือดร้อน พลังล้นเหลือ ย่อมมีทั้งความฮึกเหิมและแรงผลักดัน จำเป็นต้องมีคนคอยขัดเกลาเป็นครั้งคราว
“หลายปีมานี้ ฉันไม่สะดวกจะลงมือสอนด้วยตัวเองนัก”
“วันนี้มีคลาสฝึกปฏิบัติการต่อสู้พอดี ไม่ทราบว่าคุณเจียงเฉินพอจะมีเวลาหรือไม่?”
เมื่อเห็นสีหน้าเฉยเมยของเจียงเฉิน ศาสตราจารย์เอ็กซ์ก็อดกลืนน้ำลายไม่ได้
เด็กพวกนี้ โดยเฉพาะสกอตต์!
ทั้งที่รู้ดีว่ากว่าจะเชิญคนนี้มาได้ไม่ใช่เรื่องง่าย
ยังปล่อยให้นักเรียนไปยั่วโมโหเขาอีกถ้าเกิดทำให้แขกคนสำคัญไม่พอใจจนเดินจากไป…
เขาได้จัดการสกอตต์แน่!
“ได้สิ ในเมื่อมาถึงแล้ว ฉันก็ถือโอกาสดูให้ทั่ว ๆ แล้วกัน” เจียงเฉินจิบกาแฟเบา ๆ พร้อมตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก
ไม่กี่นาทีต่อมา
ภายในสนามฝึกของโรงเรียนมิวแทนท์
สถานที่แห่งนี้กินพื้นที่หลายร้อยตารางเมตร พื้นปูด้วยวัสดุชนิดพิเศษที่มีความยืดหยุ่นสูง เพื่อลดโอกาสบาดเจ็บรุนแรงระหว่างการฝึกต่อสู้จริง
ด้านในแทบไม่มีสิ่งปลูกสร้างหรืออุปกรณ์ฟุ่มเฟือยใด ๆ
กล่าวได้ว่าเป็นลานประลองขนาดใหญ่โดยแท้
เหล่านักเรียนที่ยังไม่รู้รายละเอียดมากนัก เมื่อได้ยินว่าที่ปรึกษาคนใหม่จะมาควบคุมการสอน ต่างพากันมารวมตัวตั้งแต่เนิ่น ๆ
“ได้ข่าวว่าที่ปรึกษาคนใหม่นี่เป็นชาวจีนอายุน้อย! คนเดียวล้มทั้งอาจารย์ทั้งนักเรียนจากคลาสข้าง ๆ เลยนะ!”
“จริงหรือเปล่าเนี่ย?!”
“จะไม่จริงได้ยังไง! ฉันเห็นกับตา สกอตต์ถูกหามเข้าไปในห้องพยาบาลเหมือนหมดสภาพ!”
“โห… ลงมือหนักเกินไปหรือเปล่า แบบนี้ต้องระวังตัวกันหน่อย ได้ยินว่าพลังของเขาคือความเร็ว”
ทั้งที่เจียงเฉินยังไม่ทันปรากฏตัว เสียงซุบซิบก็ลอยอื้ออึงไปทั่วสนาม
แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ
เหตุการณ์ก่อนหน้านั้น เจียงเฉินแทบไม่ได้ใช้พลังของผลโกโรโกโรอย่างจริงจังเลยด้วยซ้ำ
“เงียบๆ! เขามาแล้ว!”
ทันทีที่เห็นเจียงเฉินเดินเข้ามา บทสนทนาทั้งหมดก็หยุดลงฉับพลัน
“สวัดดีทุกคนฉันขอแนะนำตัว ฉันชื่อเจียงเฉิน เป็นที่ปรึกษาพิเศษและอาจารย์ของโรงเรียนนี้”
“เพื่อให้ฉันเข้าใจพวกนายได้เร็วขึ้น ขอให้ทุกคนแสดงพลังพิเศษของตัวเองออกมา”
เขาเข้าประเด็นทันที
ตั้งใจจะประเมินว่า ความสามารถของแต่ละคนมีค่าพอให้สนใจหรือไม่
เมื่อได้ยินเช่นนั้น
เหล่านักเรียนต่างปลดปล่อยพลังของตนโดยพร้อมเพรียง
ครืน!!
เพียงพริบตาเดียว สนามฝึกก็สว่างวาบไปด้วยแสงพลังงานหลากสี เสียงปะทุของพลังสะท้อนก้องไปทั่วอากาศ
ทุกคนต่างแสดงความสามารถอย่างมั่นใจ
บางคนควบคุมเปลวไฟ บางคนสร้างน้ำแข็งจากความว่างเปล่า บางคนเปลี่ยนร่างเป็นหินแข็งแกร่ง และยังมีผู้ที่เชี่ยวชาญด้านความเร็ว โชว์การเคลื่อนที่ระดับเหนือเสียงต่อหน้าเจียงเฉิน
ภาพตรงหน้าทำให้เจียงเฉินรู้สึกสนใจไม่น้อย
ทว่าหากดูดซับพลังต่อหน้าทุกคน ย่อมทำให้อีกฝ่ายหมดสติทันที ซึ่งจะสร้างความสงสัยโดยไม่จำเป็น
เขาจึงเริ่มครุ่นคิดเงียบ ๆ ว่าควรทำอย่างไรจึงจะไม่เป็นจุดสนใจ
“เป็นอย่างไรบ้าง ที่ปรึกษา พลังของพวกเราถูกใจคุณหรือเปล่า?”
เมื่อเห็นท่าทีเฉยเมยของเจียงเฉิน นักเรียนคนหนึ่งก็เอ่ยถามขึ้นเป็นคนแรก
พร้อมกันนั้น ทุกสายตาต่างหันมาจับจ้องที่เขา
“ไม่มีอะไรน่าพูดถึง พวกนาย… อ่อนเกินไป”
เจียงเฉินส่ายหน้า ก่อนจะหันหลังเตรียมเดินออกไป
ในความคิดของเขา การเสียเวลากับคนกลุ่มนี้ไม่คุ้มค่าเท่าการไปหาคนที่มีพลังน่าสนใจกว่า
“อะไรนะ?! ผิดหวังงั้นเหรอ?!”
“ที่ปรึกษา คุณรู้ตัวไหมว่ากำลังพูดกับใคร?! พวกเราคือหัวกะทิของโลก คุณกล้าดูถูกพลังของพวกเรา?!”
“วันนี้ถ้าคุณไม่อธิบายให้ชัด ก็อย่าหวังว่าจะออกจากที่นี่ได้!”
“พลังของคุณก็มีแค่ความเร็วไม่ใช่หรือไง! นอกจากนั้นคุณทำอะไรได้อีก ถึงมาดูถูกพวกเรา?!”
เหล่านักเรียนโต้กลับอย่างเดือดดาล
พวกเขาภาคภูมิใจในพลังของตนมาโดยตลอด
แต่กลับถูกเมินเฉยเช่นนี้?!
การกระทำของเจียงเฉินจุดชนวนความโกรธของทุกคนในทันที
“ตอนแรกฉันคิดแค่ว่าพวกนายซุกซน แต่ดูเหมือนที่ศาสตราจารย์พูดจะถูกต้อง พวกนายต้องถูกสั่งสอนจริง ๆ!”
“บ้าชิบ! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”