ตอนที่31 สั่งสอน(3)
ตอนที่31 สั่งสอน(3)
“แกร๊ก!!!”
ชั่วพริบตาเดียว
อากาศรอบด้านราวกับถูกแช่แข็ง ห้องฝึกทั้งห้องถูกปกคลุมด้วยชั้นน้ำแข็งหนาทึบ ทำให้อุณหภูมิโดยรอบลดฮวบลงในทันที!
“แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก!!!”
ยอดน้ำแข็งนับไม่ถ้วนพุ่งทะยานขึ้นจากพื้น โอบล้อมคนๆนึงไว้อย่างแน่นหนา!
คนนั้นก็คือหนึ่งในนักเรียนที่โดดเด่นที่สุดของโรงเรียนมิวแทนท์ [ไอซ์แมน บ็อบบี้!]
ตามเนื้อเรื่องต้นฉบับเขาคือมิวแทนท์ระดับสี่ที่มีศักยภาพสูงอย่างยิ่ง
เมื่อเห็นเจียงเฉินปฏิเสธพลังพิเศษของพวกเขาทีละอย่าง
บ็อบบี้ก็ทนดูต่อไปไม่ไหว และตัดสินใจก้าวออกมา!
แม้จะรู้ว่าเจียงเฉินมีความได้เปรียบด้านความเร็ว
แต่ไอซ์แมนมั่นใจว่า ภายใต้น้ำแข็งที่เขาสร้างขึ้นนั้น เพียงพอจะจำกัดการเคลื่อนไหวของเจียงเฉินได้อย่างสมบูรณ์!
นี่แหละคือความมั่นใจของเขา!
“บ็อบบี้! จัดการมันเลย!”
“ไม่ซัดมันสักยก พวกเราก็ระบายแค้นไม่ได้!”
“ไล่ไอ้หมอนี่ออกจากโรงเรียนมิวแทนท์ไปซะ!”
เหล่านักเรียนต่างพากันส่งเสียงเชียร์ไอซ์แมน
อย่างน้อยในสายตาของพวกเขาพลังของไอซ์แมนในตอนนี้
แข็งแกร่งพอจะต่อกรกับอาจารย์ของโรงเรียนได้แล้ว!
แล้วที่ปรึกษาจะเป็นใครมันสำคัญตรงไหน?!
ความเป็นความตายไม่ต้องไปคิด!
ใครไม่ยอม ก็ลุย!
“รับนี่ไป!” ไอซ์แมนแค่นเสียงเย็นชา ก่อนลงมือโจมตี!
มือทั้งสองของไอซ์แมนควบแน่นไอเย็นก่อเกิดเป็นแท่งน้ำแข็งยาวเหยียด
ก่อนจะเหวี่ยงลงไปยังศีรษะของเจียงเฉิน!
“ตู้ม!!!!”
ในเสี้ยววินาทีที่กำลังจะโดนเจียงเฉินแท่งน้ำแข็งกลับกระแทกพื้นเข้าอย่างจัง
ส่วนเจียงเฉินไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร เขาได้หลบไปอีกด้านแล้ว
“นายยังช้าไปนะ!”
“เชี่ยเอ๊ย!” เมื่อได้ยินเสียงเยาะเย้ยของเจียงเฉิน
ไอซ์แมนก็อดสบถออกมาไม่ได้ความเร็วของเจียงเฉินไม่ถูกน้ำแข็งจำกัดเลยงั้นหรือ?!
ประหลาดเกินไปแล้ว!
ไอซ์แมนขมวดคิ้ว สีหน้าเคร่งเครียด
ความตกตะลึงในใจยากจะอธิบายเป็นคำพูด
ต้องรู้ไว้ว่าไอซ์แมนสามารถสร้างอุณหภูมิติดลบหลายสิบองศาได้ภายในไม่กี่วินาที
แช่แข็งความชื้นในอากาศรอบตัวได้แทบจะทันที
ยิ่งไปกว่านั้นพลังป้องกันของเขาก็แข็งแกร่งอย่างน่าทึ่ง!
หากปลดปล่อยขีดสุดของพลังเขาสามารถแช่แข็งใครบางคนได้ตลอดกาล
กระทั่ง...หยุดเวลาได้ด้วยซ้ำ!
โดยปกติแล้วสิ่งมีชีวิตเมื่อเผชิญกับอุณหภูมิต่ำ การเผาผลาญจะลดลง
การเคลื่อนไหวย่อมถูกจำกัด
แต่ทว่าทั้งหมดนี้กลับไม่มีผลใดๆ ต่อเจียงเฉินเลย?!
เกินมนุษย์เกินไปแล้ว!
ไอซ์แมนรู้สึกราวกับโลกทัศน์ของตนถูกเจียงเฉินทำลายจนสิ้น
“แม่ง!!”
เสียงคำรามดังขึ้นอีกครั้ง
“แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก!”
น้ำแข็งนับไม่ถ้วนควบแน่นสู่มือของไอซ์แมนอย่างรวดเร็ว
ก่อรูปเป็นดาบน้ำแข็งยักษ์สองเล่ม
วินาทีถัดมาร่างของไอซ์แมนพลันขยายสูงเกือบสองเมตร
พุ่งทะยานเข้าใส่เจียงเฉินดุจรถถังที่กำลังเร่งความเร็ว!
และในช่วงก่อนที่ไอซ์แมนจะเข้าถึงตัวเพียงเสี้ยววินาทีร่างของเจียงเฉินวูบไหว
สายฟ้าพลันคำรามกึกก้อง พุ่งทะลวงเกราะน้ำแข็ง ก่อนจะไปโผล่ด้านข้างของไอซ์แมน แล้วกระโจนขึ้นกลางอากาศ
จากนั้นเขาคว้าด้ามไม้กวาดที่พิงอยู่ข้างประตู เหวี่ยงฟาดลงใส่ศีรษะของไอซ์แมนอย่างรุนแรง!
“เพี๊ยะ!!!”
การโจมตีครั้งนี้รุนแรงราวกับจะทุบภูเขาให้แตก!
แรงกระแทกอันน่าสะพรึงบดขยี้เกราะน้ำแข็งไอซ์แมน น้ำแข็งทั่วร่างของไอซ์แมนแตกกระจายเกลื่อนพื้น
“ตุ้บ!”
ไอซ์แมนทรุดเข่าลงกับพื้นทันที
ความมึนงงถาโถมเข้าสมอง รุนแรงจนสมองสั่นสะเทือน
“นี่มัน.....”
“บ้าเอ๊ย! บ้าเอ๊ย! ไม้กวาดเดียวทลายการป้องกันของไอซ์แมนได้งั้นเหรอ?!”
“ใครกันที่บอกว่าพลังของท่านที่ปรึกษาคือความเร็ว แล้วพลังทำลายล้างนี่จะอธิบายยังไง?!”
ภาพตรงหน้าทำเอาเหล่านักเรียนตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดผวา
ความรู้สึกกดดันฉับพลันนี้น่ากลัวยิ่งกว่าความหนาวเย็นที่ไอซ์แมนสร้างเสียอีก!
“แล้วพวกนายล่ะ? ยังมีใครอยากลองอีกไหม?”
เมื่อเห็นไอซ์แมนคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า เจียงเฉินกวาดสายตามองนักเรียนทั้งหมดอย่างเฉยเมย
“มะ...ไม่แล้วครับ ท่านที่ปรึกษา พวกเราผิดไปแล้ว......”
“พวกเราตาถั่วเอง ได้โปรดปล่อยพวกเราเถอะ!”
“ท่านที่ปรึกษาที่เคารพ....ถ้าจะลงมือกับผมทีหลัง ช่วยเบามือหน่อยได้ไหมครับ ผมกลัวจะไม่รอด.....”
ทุกคนจ้องมองสภาพอันน่าอนาถของไอซ์แมนไร้ซึ่งความคิดจะขัดขืน
แม้แต่ไอซ์แมน ผู้มีพลังป้องกันสูงสุดยังไม่อาจทานรับการโจมตีเดียวของเจียงเฉินได้
แล้วถ้าใครโดนไม้กวาดนั้นเข้าที่หัวตรงๆจะไม่จบเห่ในทันทีหรือ?!
“ไม่ต้องคุกเข่าแล้ว ล้มลงไปซะเถอะ!”
สิ้นเสียงยอมจำนนของเหล่านักเรียน
เจียงเฉินยกนิ้วขึ้น แตะลงที่ขมับของไอซ์แมนเบา ๆ
“โครมม!!!”
ไอซ์แมนหมดสติอย่างสมบูรณ์ร่างล้มฟุบลงกับพื้น ไร้เรี่ยวแรง
“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับผลฮิเอะฮิเอะ!”