ตอนที่25 วินเทอร์โซลเยอร์
ตอนที่25 วินเทอร์โซลเยอร์
“ผู้ก่อการร้าย! บ้าชะมัด!”
“รีบหนีเร็ว! ฉันยังไม่อยากตายทั้งที่อายุยังน้อย!”
“ซวยแล้ว! อย่าฆ่าฉันเลยนะ! ถ้าเอาเงินก็ยังพอคุยกันได้…”
ท่ามกลางความโกลาหล เสียงกรีดร้องของนักศึกษากับเสียงฝีเท้าที่สับสนวุ่นวายดังปะปนกันไปทั่ว
ตึก! ตึก!
เงาร่างหนึ่งสะพายปืนสไนเปอร์บาร์เร็ตต์ กระโดดลงมาจากเพดานที่แตกพัง
เขาไว้ผมยาว สวมชุดปฏิบัติการสีดำแบบสั่งทำพิเศษแขนซ้ายถูกหุ้มด้วยโลหะสีเงิน สลักลายดาวแดงห้าแฉกไว้อย่างเด่นชัด
หน้ากากปิดบังใบหน้าช่วงล่างตั้งแต่สันจมูกลงไป ทว่าแววตาอันเย็นชากลับเผยความโหดเหี้ยมออกมาอย่างไม่ปิดบัง
นั้นคือบัคกี้บาร์นส์ วินเทอร์โซลเยอร์
บัคกี้เคยเป็นสหายร่วมรบของกำตันอเมริกา ผู้พร้อมตายเคียงข้างกัน
แต่หลังถูกไฮดราลักพาตัวและล้างสมอง เขาก็ถูกติดตั้งแขนกลไฮดรอลิก
ปัจจุบัน เขามีความคล่องตัว พละกำลัง และความอึดทัดเทียมกับสตีฟแทบทุกด้าน
เนื่องจากภายในงานผู้คนหนาแน่น แสงสว่างก็เลือนรางบัคกี้จึงละทิ้งแผนลอบสังหาร เปลี่ยนเป็นบุกเข้ามาโดยตรงด้วยวิธีอันรุนแรง
ในเวลานี้
เขาไม่ต่างจากเครื่องจักรสังหารที่ได้รับคำสั่งมาโดยเฉพาะ แววตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร ขณะจ้องมองไปที่เจียงเฉินอย่างเย็นยะเยือก
เมื่อเห็นบัคกี้ เจียงเฉินก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
ไฮดราลงมือขนาดนี้คิดจะเก็บฉันตรงๆ เลยงั้นเหรอ?!
“ห้ามทำร้ายผู้บริสุทธิ์นะ!”
ยังไม่ทันที่เจียงเฉินจะขยับตัว นาตาชาก็พุ่งทะยานเข้าใส่ก่อน
วินาทีที่เธอชักมีดสั้นสองเล่มออกมา ประกายคมวาบก็แหวกความมืดพุ่งตรงไปยังร่างของบัคกี้
บัคกี้ยกแขนซ้ายขึ้นปัดป้อง!
เคร้ง!!
สะเก็ดไฟโลหะกระจายออกทันที
แรงปะทะสะท้อนกลับใส่มือนาตาชา จนเธอเซถอยหลังไปหลายก้าว
แข็งแกร่งขนาดนี้เลย?!
แขนซ้ายนั่น... ดูทรงกระสุนยังทำอะไรไม่ได้เลยมั้ง!!
แล้วแบบนี้จะสู้ยังไง?
“หึ!”
บัคกี้แค่นเสียงเย็นไม่เปิดโอกาสให้นาตาชาได้ตั้งหลักแม้แต่วินาทีเดียว
เขาไถลตัวเฉียงเข้ามา ร่างเคลื่อนไหวราวเงาวิญญาณ ก่อนจะซัดหมัดขวาออกเต็มแรง
ตูมมม!!
นาตาชาปลิวกระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตร ก่อนจะทรุดลงคุกเข่าข้างเดียว มือกุมแขนด้วยความเจ็บปวด
“ให้ฉันจัดการเอง!”
ขณะที่นาตาชากำลังจะฮึดขึ้นสู้อีกครั้ง
เงาร่างหนึ่งก็พุ่งแหวกอากาศเข้ามาจากความมืด
ฟึ่บ!!
ใยแมงมุมสีขาวพุ่งออกมาจากด้านหลัง พันธนาการบัคกี้ไว้แน่นหนา
ในเวลาเดียวกันร่างนั้นยกขาทั้งสองขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะเตะเข้าใส่ท้ายทอยของบัคกี้อย่างรุนแรง
ปัง!!!!
บัคกี้ตั้งตัวไม่ทัน ถูกเตะกระเด็นไปหลายเมตร ร่างกระแทกเข้ากับผนังอย่างจัง
“สไปเดอร์แมน?!” นาตาชาเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ
เกวนที่นั่งตะลึงอยู่ด้านข้าง เมื่อเห็นเจียงเฉินยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ก็พลันเข้าใจบางอย่าง
“ที่แท้… สไปเดอร์แมนก็เป็นอีกคนงั้นเหรอ!”
“เกวน อย่าตกใจไป!” เสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างมั่นใจจากเงาร่างในชุดสีดำ
“ตราบใดที่ฉัน สไปเดอร์แมน อยู่ตรงนี้ พวกเธอจะไม่เป็นอะไร!”
ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ยิ้มอย่างลำพองใจ พลางประคองเกวนให้ลุกขึ้น
ในใจถึงกับแอบขอบคุณบัคกี้ที่มอบโอกาสให้เขาได้สวมบทฮีโร่ช่วยสาวงาม
“หึ ๆ … ถ้าเกวนรู้ว่าฉันคือสไปเดอร์แมน เธอต้องหันกลับมาสนใจฉันแน่” ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์พึมพำกับตัวเอง
“นายคือ…”
เกวนมองสไปเดอร์แมนด้วยสีหน้างุนงง ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายรู้จักชื่อเธอได้อย่างไร
ฟึ่บ!!
ทันใดนั้น
เสียงของมีคมกรีดผ่านเส้นใยก็ดังแทรกขึ้นมา
เพียงกะพริบตาเดียว
มีดสั้นในมือของบัคกี้ก็ฉีกใยแมงมุมออกเป็นช่องโหว่!
“แย่แล้ว!”
นาตาชาอุทาน สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด
ในฐานะเจ้าหน้าที่ระดับสูงของชิลด์ สัญชาตญาณและประสบการณ์ต่อสู้ทำให้เธอตอบสนองแทบจะทันที
ฟึ่บ!!
เธอพุ่งตัวออกไปโดยไม่ลังเล
ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์หันกลับไปมอง
จู่ ๆ ก็รู้สึกถึงจิตสังหารอันเย็นเยียบพุ่งเข้าปะทะ
บัคกี้ยกปืนขึ้น เล็งตรงไปยังเกวน ก่อนจะเหนี่ยวไกโดยไม่ลังเล
ปัง!!