ตอนที่15 หรือว่าธอร์จะไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของโอดิน?
ตอนที่15 หรือว่าธอร์จะไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของโอดิน?
“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับ: การรับรู้สรรพสิ่ง!”
“การรับรู้สรรพสิ่ง เลื่อนระดับเป็นขั้นต้น!”
“การรับรู้สรรพสิ่ง เลื่อนระดับเป็นขั้นกลาง!”
“การรับรู้สรรพสิ่ง เลื่อนระดับเป็นขั้นสูง!”
“การรับรู้สรรพสิ่ง เลื่อนระดับถึงขั้นสมบูรณ์แบบสูงสุด!”
【การรับรู้สรรพสิ่ง】: รับรู้การมีอยู่ของทุกสรรพสิ่ง สามารถสื่อสารกับมนุษย์ สัตว์ หรือแม้แต่พืชซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตได้ และยังสามารถเข้าไปสู่ความคิดของพวกเขา เพื่อควบคุมจิตใจ ความคิด และการกระทำ!
ส่วนเทสเซอแร็กต์นั้น เนื่องจากต้องผสานพลังเวทมนตร์ มณีอวกาศที่อยู่ภายในจึงถูกผนึกไว้ชั่วคราว
ด้วยเหตุนี้
เจียงเฉินจึงยังไม่สามารถดูดกลืนมันได้
เมื่อเก็บมณีจิตใจและเทสเซอแร็กต์ใส่กระเป๋า แล้วโยนคทาทิ้ง เจียงเฉินก็หันหลังเตรียมจากไป
ในตอนนั้นเอง นาตาชาก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้ “พวกเราจะได้พบกันอีกแน่นอน!”
เจียงเฉินพยักหน้าเล็กน้อย “ลาก่อน!”
“เดี๋ยวก่อน! เอามณีคืนมา!”
ฟิ้ววววว
โทนี่เพิ่งจะคิดขัดขวาง เจียงเฉินก็กลายเป็นสายฟ้า หายวับไปโดยไร้ร่องรอยเสียแล้ว
“บ้าชะมัด! ความเร็วแบบนี้ เร็วกว่าแม้แต่ธอร์อีก!”
“ตกลงใครกันแน่ที่เป็นเทพเจ้าสายฟ้า?”
“หรือว่าธอร์จะไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของโอดินกันนะ…….”
“..........”
ทั้งสามคนมองเศษสายฟ้าที่หลงเหลืออยู่ ด้วยสีหน้าตกตะลึงงัน
หลังจากเจียงเฉินจากไป โทนี่และบาร์ตันต่างเต็มไปด้วยความสงสัย
“นาตาชา เธอปล่อยให้เขาเอามณีไปได้ยังไง?”
“ใช่สิ! ของสองอย่างนั้นมีพลังงานมหาศาล พวกเรายังไม่รู้เลยว่าเขาเป็นคนแบบไหน เธอวางใจให้เขาเอาไปได้ยังไง?”
สายตาของทั้งสองพร้อมใจกันมองไปที่นาตาชา
“ฉันเป็นคนรับปากเองว่าจะช่วยเก็บของสองชิ้นนั้นให้เขา ไม่อย่างนั้น พวกเราคนไหนจะหยุดนิวเคลียร์ได้?”
“แต่นี่มันเป็นเรื่องของหลักการนะ ถ้าเขาใช้ของสองอย่างนั้นทำเรื่องชั่วร้าย หรือถึงขั้นทำลายโลก.......”
โทนี่พูดไป สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
ต้องรู้ว่า ของสองชิ้นนั้น เพียงพอจะสั่นคลอนความอยู่รอดของโลกได้!
“พวกนายคิดว่า ถ้าเขาอยากทำแบบนั้นจริง ๆ เขาจำเป็นต้องใช้มณีด้วยเหรอ?”
“เอ่อ……”
เมื่อเผชิญกับคำถามนี้ โทนี่และบาร์ตันก็พูดไม่ออกไปชั่วขณะ
สิ่งหนึ่งที่แน่ชัดคือ
ชายที่สามารถใช้มือเปล่าเหวี่ยงนิวเคลียร์ไปไกลกว่าพันกิโลเมตรได้จริง ๆ ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาของพวกนี้เลยแม้แต่น้อย!
สามวันต่อมา
มหาวิทยาลัยของรัฐ
ในช่วงเวลานี้
เนื่องจากเพิ่งผ่านสงครามมา ความเป็นระเบียบของมหาวิทยาลัยยังไม่อาจฟื้นตัวได้อย่างสมบูรณ์
ผู้คนในนิวยอร์กยังคงเล่าต่อๆ กันปากต่อปาก ว่ามี “พระเจ้า” องค์หนึ่งช่วยพวกเขาเอาไว้ แต่กลับไม่มีใครรู้ชื่อของเขาเลย
ทางด้านหน่วยชีลด์
หลังจากฟิวรี่ตรวจสอบข้อมูลอย่างละเอียด ในที่สุดก็ยืนยันได้ว่า วีรบุรุษที่ช่วยชีวิตผู้คนนับล้านในศึกนิวยอร์ก ก็คือนักศึกษาของมหาวิทยาลัยรัฐ"เจียงเฉิน!"
ด้วยเหตุผลที่ต้องการปกปิดตัวบุคคล ฟิวรี่จึงไม่คิดจะเปิดเผยข้อมูลนี้ต่อสาธารณะ
และได้ส่งคนไปยังมหาวิทยาลัยรัฐในทันที เพื่อค้นหาตัวเจียงเฉิน
เช้าวันนั้น
แสงอาทิตย์อุ่น ๆ สาดส่องลงบนพื้นโลกอย่างอ่อนโยน แสงเฉียงตกกระทบใบหน้าของเหล่านักศึกษา สายลมบางเบาพัดผ่าน ใบไม้ริมทางส่งเสียงซ่า ๆ เบา ๆ
กลิ่นควันจากสงครามไม่อาจกลบกลิ่นอายแห่งวิชาการของรั้วมหาวิทยาลัยได้ และยิ่งไม่อาจดับหัวใจใฝ่รู้ของเหล่านักศึกษา
มหาวิทยาลัยรัฐกลับมาเปิดการเรียนการสอนตามปกติ
นักศึกษาจำนวนมากอุ้มตำรา เดินเข้าสู่อาคารเรียนตั้งแต่เช้าตรู่
เจียงเฉินฮัมเพลงเบาๆ เดินฝ่าทางเดินในอาคารเรียนที่แน่นขนัดไปด้วยผู้คน พลันได้ยินกลุ่มนักศึกษาหญิงกำลังถกเถียงกันอย่างออกรสเกี่ยวกับวีรบุรุษชาวจีนในศึกนิวยอร์ก
“ฮีโร่คนนั้นหล่อสุด ๆ มีใครรู้ไหมว่าเขาชื่ออะไร?”
“คิดมากไปแล้ว เขาเหมือนตกลงมาจากฟ้า แล้วก็หายไปจากโลกมนุษย์ทันที เหมือนเทพที่พระเจ้าส่งมาช่วยโลกเลย!”
“ใช่! ใช้มือเปล่าเหวี่ยงนิวเคลียร์ไปไกลเป็นพันกิโลเมตร ไม่ใช่เทพแล้วจะเป็นอะไรได้อีก?”
“จริงด้วย! เขาเก่งเกินไปแล้ว ฉันรักเขาจะตาย!”
“ทำไมเธอถึงจะให้ฮีโร่ตายเพราะความรักล่ะ! ฉันอยากให้เขารักฉันจนตายต่างหาก!”
สาวสวยวัยประมาณสิบเจ็ดถึงสิบแปดปีคนหนึ่ง พอได้ยินเพื่อน ๆ คุยกัน ก็พูดออกมาอย่างไม่ยั้งปาก
เธอมีผมยาวสลวย รูปร่างได้สัดส่วน ใบหน้าใสบริสุทธิ์ไร้ตำหนิ ราวกับสาวน้อยสดใสที่เปล่งประกาย
เมื่อพูดถึงวีรบุรุษชาวจีนคนนั้น มุมปากของเธอก็อดยกขึ้นเป็นรอยยิ้มแห่งความหลงใหลไม่ได้
“ว้าว! เกวน เธอเปลี่ยนใจแล้วเหรอ?”
“เธออยากให้เขารักเธอจนตาย แล้วปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ล่ะจะเอายังไง?”
“ฉันสงสัยว่าพวกเธอกำลังพูดสองแง่สามง่ามนะ แต่ฉันไม่มีหลักฐาน!”
หลังจากได้ยินแบบนั้น สาว ๆ ข้าง ๆ เกวนก็ตกใจขึ้นมาทันที
ใช่แล้ว
เกวน หนึ่งในผู้เข้าชิงตำแหน่งดาวมหาวิทยาลัยรัฐ และเป็นหญิงสาวที่ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์แอบหลงรักอยู่ฝ่ายเดียว
“ฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าเขาจะทำยังไง ฉันก็ยังไม่ได้ตกลงจะคบกับเขาซะหน่อย!”
เมื่อพูดถึงปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ เกวนก็เม้มปากเล็กน้อย
เธอแค่มองปีเตอร์ ปาร์คเกอร์เป็นเพื่อนผู้ชายที่ดีคนหนึ่งเท่านั้น
ถึงแม้เขาจะพยายามมาตลอด แต่เกวนก็ยังไม่ได้ถูกทำให้หวั่นไหวอย่างแท้จริง
“โอโห~ เทพธิดาของพวกเราเปลี่ยนใจแล้วสินะ ถ้าปาร์คเกอร์รู้ว่าเธอพูดแบบนี้ เขาต้องเสียใจแน่ ๆ”
“........”
เมื่อได้ยินสาว ๆ กลุ่มนี้กำลังพูดถึงตัวเอง เจียงเฉินก็แค่ยิ้มบาง ๆ อย่างไม่ใส่ใจ
ในใจคิดว่า
ผู้หญิงพวกนี้นี่มันจริง ๆ เลย...โอ้โห!
ฮีโร่ของพวกเธอก็ยืนอยู่ข้างๆแท้ๆกลับไม่รู้ตัวเลย……
เจียงเฉินส่ายหน้าเบา ๆ
“เฮ้! ปาร์คเกอร์นายไม่รีบมาเดี๋ยวเกวนก็เปลี่ยนใจจริงๆหรอก”
“ไม่ทันแล้ว เธอหลงรักผู้ชายที่ช่วยโลกเอาไว้ไปเรียบร้อยแล้ว”
ในตอนนั้นเอง
เมื่อเห็นชายหนุ่มท่าทางเก้ๆกังๆเดินเข้ามาตรงหน้าสาวๆข้างๆเกวนก็เริ่มซุบซิบกันอย่างตื่นเต้นทันที
เขาดูสุภาพเรียบร้อย เหมือนนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมดา ๆ คนหนึ่ง
แต่.....ที่นี่ นอกจากเจียงเฉินแล้ว ไม่มีใครรู้ตัวตนอีกด้านของเขาเลย—สไปเดอร์แมน!
“??”
เมื่อได้ยินชื่อของชายคนนี้ เจียงเฉินก็เผลอเหลือบมองปาร์คเกอร์โดยไม่รู้ตัว
“คณะชีววิทยา?”
เมื่อเห็นตราบนเสื้อของปาร์คเกอร์ เจียงเฉินก็ชะงักไปทันที
ที่แท้....สไปเดอร์แมนก็คือรุ่นน้องของเขาเอง!
“รุ่นน้อง ขอโทษนะ ห้องทดลองชีววิทยาไปทางไหนเหรอ?”
เจียงเฉินเพิ่งเกิดใหม่ ยังไม่มีเวลาไปทำความรู้จักกับมหาวิทยาลัยรัฐเท่าไร
“อยู่ชั้นสิบ เดินไปตามทางเดินจนสุดครับ” ปาร์คเกอร์ตอบอย่างจริงจัง
“ขอบใจนะ”
ก่อนจะเดินจากไป เจียงเฉินก็หันกลับมามองปีเตอร์ ปาร์คเกอร์อย่างลึกซึ้งอีกครั้ง
เป้าหมายใหม่… ปรากฏขึ้นแล้ว!