- หน้าแรก
- มาร์เวล ฉันมีระบบกลืนกินสรรพสิ่ง
- ตอนที่14 เด็กคนนี้ไม่มีคลื่นสมอง?
ตอนที่14 เด็กคนนี้ไม่มีคลื่นสมอง?
ตอนที่14 เด็กคนนี้ไม่มีคลื่นสมอง?
ภายในเมืองนิวยอร์ก
เมื่อข่าวว่านิวเคลียร์ระเบิดบนเกาะร้างโดยไม่กระทบผู้บริสุทธิ์แพร่ออกมา
ผู้คนหลายล้านที่รอดชีวิตต่างโห่ร้องยินดี กระโดดโลดเต้นด้วยความตื่นเต้น
“ยอดเยี่ยมไปเลย! พระเจ้า! เขาช่วยพวกเราไว้!”
“โอ้พระเจ้า! คนที่ช่วยพวกเราไว้คือใครกันแน่ เขาชื่ออะไร ฉันจะแต่งงานกับเขาแล้วมีลูกด้วยกัน!”
“ยัยบ๊อง! ไปต่อแถวข้างหลังไป!! คนอยากแต่งกับเขาคิวคงยาวพอที่จะวนรอบนิวยอร์กได้สามรอบแล้ว!”
“ไม่จริง! ฉันอยู่รอบที่ห้าแล้วต่างหาก!”
“.........”
ในชั่วขณะนั้น
วิกฤตทั้งหมดก็ยุติลงอย่างสมบูรณ์!
นิค ฟิวรี่,มาเรีย ฮิลล์และสมาชิกอเวนเจอร์สทุกคน ที่ก่อนหน้านี้ยังวิตกว่านิวเคลียร์จะคร่าชีวิตผู้บริสุทธิ์ ต่างถอนหายใจโล่งอกพร้อมกัน!
เจียงเฉินกลายเป็นผู้กอบกู้โดยไม่ต้องสงสัย เป็นดั่งพระเจ้าในใจของทุกคน!
ในขณะเดียวกันนี้เอง!
ภายในทำเนียบสีขาว
ในห้องทำงานของผู้นำสหรัฐอเมริกา ชายผิวขาวคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ประธานาธิบดี เขาขยายภาพถ่ายทอดสดจากดาวเทียม จนมองเห็นใบหน้าของเจียงเฉินอย่างชัดเจน
“พระเจ้า… บนโลกนี้มีคนบ้าบิ่นขนาดนี้อยู่จริง ๆ งั้นเหรอ!”
“โรซาส รีบไปสืบประวัติของเขาเดี๋ยวนี้ ดูซิว่าคนจีนคนนี้คือใครกันแน่!”
“ผมจะไปเดี๋ยวนี้!” โรซาสตอบรับทันที
“วีรบุรุษระดับนี้ เราต้องดึงตัวมาให้ได้! ต่อให้ต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม เอาคนหนุ่มคนนี้มาอยู่ฝ่ายเราให้ได้!”
ทรัมป์ตื่นเต้นจนแทบกระโดดโลดเต้น ราวกับพบสมบัติล้ำค่า
เดิมทีเขาคิดว่า นิวยอร์กคงต้องสูญสิ้น และตัวเขาเองจะกลายเป็นคนบาปในหน้าประวัติศาสตร์
แต่เมื่อเห็นสถานการณ์สิ้นหวังที่แม้แต่ซูเปอร์ฮีโร่ก็ไม่อาจพลิกกลับได้ กลับถูกเจียงเฉินเปลี่ยนจากร้ายเป็นดี ความคิดที่จะทำทุกวิถีทางเพื่อดึงตัวเจียงเฉินมาอยู่ใต้บังคับบัญชา ก็ผุดขึ้นมาอย่างชัดเจนในใจเขา
ชานเมืองนิวยอร์ก แถวเวสต์เชสเตอร์
นอกเหนือจากเสียงโห่ร้องยินดีของผู้คน
ภายในห้องทดลองทรงครึ่งทรงกลมแห่งหนึ่งที่อยู่ใต้โรงเรียนเซเวียร์สำหรับเด็กมีพรสวรรค์
มีคนผู้หนึ่งนั่งนิ่งอย่างสงบอยู่หน้าจอ เฝ้ามองเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น
ไม่นานนัก
คลื่นสมองอันทรงพลังสายหนึ่ง ก็ค่อย ๆ แทรกซึมเข้าไปในจิตสำนึกของเขาอย่างเงียบงัน
ชายชราหัวล้านคนหนึ่ง สวมอุปกรณ์หมวกที่ทำจากโลหะพิเศษ หลับตาลงอย่างสงบ
แม้ห้องทดลองจะปิดสนิทมิดชิด แต่ทัศนวิสัยของเขากลับสามารถมองเห็นทุกสิ่งรอบนิวยอร์กได้อย่างชัดเจน
เขา สามารถรับรู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ณ ทุกมุมของโลกได้อย่างแม่นยำ!
บุคคลผู้นี้ก็คือ ผู้อำนวยการโรงเรียนเซเวียร์สำหรับเด็กมีพรสวรรค์ ชาร์ลส์ เซเวียร์มิวแทนต์ระดับสี่!
มิวแทนต์ถูกแบ่งระดับตามความสามารถ ยิ่งระดับสูง พลังยิ่งแข็งแกร่ง โดยระดับสูงสุดคือระดับห้า!
ความสามารถด้านพลังจิตของชาร์ลส์ นับว่าอยู่ในระดับสูงสุดของโลกในปัจจุบัน
เขาไม่จำเป็นต้องสัมผัสร่างกาย ก็สามารถอ่านความคิด ความทรงจำ รวมถึงสิ่งที่ผู้อื่นกำลังคิดอยู่ในขณะนั้นจากระยะไกลได้
ในขณะเดียวกัน เขายังสามารถใช้พลังอันแข็งแกร่งของตน บังคับ ควบคุม หรือแทรกแซงความคิดของผู้อื่นแม้กระทั่งควบคุมการกระทำของอีกฝ่ายได้ตามต้องการ
ชาร์ลส์อาศัยการมองเห็นของฮอว์คอาย เมื่อได้เห็นการกระทำทั้งหมดของเจียงเฉินในวันนี้ ก็อดเกิดความรู้สึกสะเทือนใจขึ้นมาไม่ได้
“ชาวจีนซ่อนคนที่แข็งแกร่งขนาดนี้เอาไว้ได้ยังไงกัน... ช่างเป็นประเทศที่ลึกลับจริง ๆ!”
ภายในจิตสำนึกของเขา
นอกเหนือจากซูเปอร์ฮีโร่และมิวแทนต์ไม่กี่คนที่เขาคุ้นเคย นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นผู้ทรงพลังระดับสูงสุดเช่นนี้ปรากฏตัว
และที่น่าหวาดหวั่นยิ่งกว่านั้นก็คือ!
ข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับชายชาวจีนคนนี้ ในสมองของเขากลับว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง!
“ทำไมกัน? เด็กคนนี้ไม่มีคลื่นสมองงั้นเหรอ?”
หัวของชาร์ลส์เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม
ประหลาดเกินไปแล้ว!
อีกฝ่ายไม่ได้สวมหมวกโลหะแบบเอริคด้วยซ้ำ แล้วทำไมเขาถึงไม่สามารถแทรกซึมเข้าไปได้?!
หรือว่าสมองของเจียงเฉินสามารถปิดกั้นได้เอง?
อย่างไรก็ตาม
ชาร์ลส์ไม่รู้เลยว่า ในวินาทีที่เขาใช้พลังจิตจับจ้องไปที่เจียงเฉิน ระบบของอีกฝ่ายได้เปิดมาตรการป้องกันอัตโนมัติขึ้นมาแล้ว
ในขณะนั้นเอง
ภาพของเจียงเฉินในจิตสำนึกของเขา ก็เริ่มพร่าเลือนลงเรื่อย ๆ
“เด็กหนุ่มคนนี้… น่ากลัวเกินไปแล้ว…”
ชาร์ลส์พึมพำกับตัวเองเบา ๆ
พูดได้อย่างมั่นใจว่า
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของเขา ที่ค้นพบว่ามีคนซึ่งไม่มีคลื่นสมองเลย!
“เขาอาจจะเป็นคนที่เทียบได้กับจีน…”
ต้องรู้ไว้ว่านะ จีน คือมิวแทนต์ระดับห้าเพียงคนเดียว ที่เขารับรู้ว่ามีอยู่ในโลก ณ ตอนนี้!
..............
ครู่ต่อมา
ท่ามกลางสายตาของผู้คน เจียงเฉินกระโดดลงไปยังอาคารที่ถูกเขาทำลายจนถล่มลงมา
นาตาชา,คลินต์ บาร์ตันและโทนี่ กำลังรวมตัวกันอยู่บนอาคารของสตาร์กอินดัสทรีส์
“นาตาชา ของสองชิ้นนี้ เธอคิดจะส่งมอบให้คนของชีลด์งั้นเหรอ?”
โทนี่ชี้ไปที่คทาและเทสเซอแร็กต์ที่อยู่ในมือของนาตาชา แล้วถามขึ้น
แต่ในจังหวะนั้นเอง
กระแสลมแรงสายหนึ่งพัดหวีดผ่าน พร้อมกับสายฟ้าที่ฟาดลงมา
ในพริบตาเดียว เจียงเฉินก็ปรากฏตัวตรงหน้าทั้งสามคน ราวกับผีสาง
“เจียงเฉิน รีบเอาของสองชิ้นนั้นไปเถอะ ไม่งั้นถ้าคนของชีลด์มาถึง เดี๋ยวจะยุ่งยาก”
เมื่อนาตาชาเห็นเจียงเฉินปรากฏตัว เธอก็ส่งคืนคทาและเทสเซอแร็กต์ให้เจ้าของเดิมทันที
เมื่อเห็นเช่นนั้น
โทนี่กวาดสายตามองเจียงเฉินตั้งแต่หัวจรดเท้า “นายก็คือคนที่เมื่อกี้ชนฉันกระเด็นออกไปสินะ!”
“ทำไม มีปัญหาอะไรหรือ?”
เจียงเฉินรับคทาและเทสเซอแร็กต์มา ก่อนจะเหลือบมองโทนี่อย่างเรียบเฉย
ทันทีที่คำพูดนั้นหลุดออกมา
ใบหน้าของโทนี่กระตุกเล็กน้อย แม้เจียงเฉินจะเป็นคนชนเขากระเด็น แต่ก็ช่วยชีวิตชาวนิวยอร์กไว้ได้หลายล้านคน
แม้แต่ตัวเขาเอง
ก็ยังไม่มีความมั่นใจนักว่าจะสามารถสกัดขีปนาวุธนิวเคลียร์ได้สำเร็จ
พูดได้ว่า ครั้งนี้โทนี่พุ่งออกไปด้วยความตั้งใจที่จะตายจริง ๆ
แต่ตอนนี้
เขากลับยังมีชีวิตอยู่
ชายหนุ่มชาวจีนตรงหน้าคนนี้ มีส่วนสำคัญอย่างยิ่ง!
ในขณะเดียวกันนั้นเอง เจียงเฉินก็ถอดอัญมณีที่ฝังอยู่บนคทาออกมาต่อหน้าทุกคน แล้วดูดมันเข้าฝ่ามือ
“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับ…”