บทที่ 19: ระบบใหม่

บทที่ 19: ระบบใหม่

"อย่างนี้นี่เอง ศัตรูของศัตรูก็คือมิตรสินะ"

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่หมิง โม่จูก็พยักหน้าเล็กน้อย

สัตว์อสูรนั้นแม้จะดุร้าย แต่ก็ไม่ใช่ทุกตัวที่ชื่นชอบการฆ่าฟัน

ความจริงแล้วมีสัตว์อสูรจำนวนไม่น้อยที่ชอบมนุษย์และเต็มใจช่วยเหลือ

เพียงแต่การจะแฝงตัวเข้ามาใช้ชีวิตร่วมกับมนุษย์นั้นเป็นเรื่องยากสำหรับพวกมัน

เพราะความแตกต่างทางสรีระนั้นชัดเจนเกินไป

กลับกัน สัตว์อสูรขนาดเล็กสามารถแฝงตัวเข้าสู่สังคมมนุษย์ได้ง่ายกว่ามาก

เพียงแค่แกล้งทำตัวเป็นสัตว์เลี้ยงก็พอแล้ว

"ไม่นะ ไม่เลย ข้าน้อยไม่ได้ถูกบังคับ ข้าน้อยเต็มใจอยากเป็นเพื่อนกับท่านจริงๆ จี๊ดๆ"

เมื่อได้ยินโม่จูพูดแบบนั้น เจ้าหนูแฮมสเตอร์ทองคำก็รีบส่งกระแสจิตสื่อสารเพื่อแสดงจุดยืนทันที

แล้วมันก็เห็นสีหน้าของโม่จูเปลี่ยนเป็นตกตะลึง

"แก... แกสื่อสารผ่านจิตได้ด้วยเหรอ!"

คำอุทานนั้นบ่งบอกได้ทันทีว่ารู้คุณค่าของความสามารถนี้หรือไม่

โม่จูไม่ได้เข้าใจผิดคิดว่าหนูแฮมสเตอร์ทองคำพูดภาษาคนได้ แต่เธอมองทะลุถึงความจริงในทันที

"แน่นอน ในฐานะหนูแฮมสเตอร์ผู้สูงส่ง การสื่อสารผ่านจิตได้ถือเป็นเรื่องธรรมดามาก"

เจ้าหนูแฮมสเตอร์ทองคำเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย พลางส่งกระแสจิตด้วยถ้อยคำถ่อมตัวที่ขัดกับท่าทาง

ทว่าโม่จูกลับคว้าคอมันขึ้นมาแล้วคาดคั้น "แกตามเย่หมิงมาแบบนี้... มีจุดประสงค์แอบแฝงอะไรหรือเปล่า?"

"บอกไว้ก่อนนะ ถ้าแกกล้าทำร้ายเย่หมิง ฉันจะฆ่าแกซะ!"

"มะ-ไม่นะ ข้าน้อยไม่มีวันทำเรื่องแบบนั้นแน่นอน!"

"ปะ-ปล่อยก่อน ข้าน้อย... หายใจไม่ออก!"

เมื่อถูกคว้าคอแบบนั้น เจ้าหนูแฮมสเตอร์ทองคำก็ตาถลน ลิ้นห้อยออกมาแทบจะถึงอก

"หวังว่าแกจะพูดความจริงนะ"

เมื่อเห็นดังนั้น โม่จูถึงยอมปล่อยมือจากเจ้าหนูแฮมสเตอร์

เธอเปลี่ยนเรื่องคุย "เย่หมิง ในเมื่อนายอยากเลี้ยงมันไว้ ก็ตั้งชื่อให้มันหน่อยสิ"

"จะว่าไป แกมีชื่อหรือเปล่า?"

ตอนนี้โม่จูเพิ่งนึกขึ้นได้

สัตว์อสูรที่สามารถสื่อสารทางจิตได้ แม้จะไม่แข็งแกร่ง แต่ก็มีสติปัญญาเทียบเท่ามนุษย์

มันอาจจะมีชื่ออยู่แล้วก็ได้

"มะ-ไม่มี ข้าน้อยไม่มีชื่อขอรับ"

เจ้าหนูแฮมสเตอร์ทองคำมองโม่จูด้วยความหวาดกลัว มันคิดว่าผู้หญิงมนุษย์คนนี้น่ากลัวชะมัด

อุตส่าห์ช่วยเรื่องปราณทรัพย์สินแล้วแท้ๆ ยังจะมาข่มขู่กันอีก ช่างเนรคุณเสียจริง!

แถมยังกล้าขู่ฆ่ามันอีกต่างหาก!

"ในเมื่อแกไม่มีชื่อ..."

โม่จูหันไปมองเย่หมิง เป็นสัญญาณให้เขาเป็นคนตั้งชื่อ

เย่หมิงเกาหัว แวบหนึ่งเขานึกถึงตอนที่เจ้าหนูแฮมสเตอร์ทองคำกลืนกินกลิ่นอายแห่งความร่ำรวยของเขา จึงอดพูดออกมาไม่ได้ว่า "งั้นเรียกว่า 'ว่างไฉ' ดีไหม?"

หนูแฮมสเตอร์ทองคำ: "..."

"ชื่อนั้นมันไม่ดูไม่ค่อยเหมาะกับหนูแฮมสเตอร์ไปหน่อยเหรอ?"

แม้แต่โม่จูยังต้องกุมขมับ เธอกังวลกับทักษะการตั้งชื่อของเย่หมิงจริงๆ

ถ้าในอนาคตมีลูกด้วยกัน เธอจะต้องห้ามไม่ให้เย่หมิงเป็นคนตั้งชื่อลูกเด็ดขาด

"งั้นชื่อ 'ก้อนทอง' เป็นไง?"

เย่หมิงเสนอชื่อใหม่อีกชื่อ

เมื่อมองดูขนสีทองอร่ามไร้ที่ติของเจ้าหนูแฮมสเตอร์ตัวนี้ มันก็ดูเหมือนก้อนทองคำจริงๆ นั่นแหละ

"เอาเถอะ ถ้านายพอใจก็เอาตามนั้น"

โม่จูคร้านจะวิจารณ์ต่อแล้ว

อย่างน้อยชื่อก้อนทองก็ยังฟังดูดีกว่าชื่อแรกที่เป็นชื่อยอดฮิตของสุนัขเฝ้าบ้าน

"งั้นตกลงตามนี้"

เย่หมิงพอใจกับชื่อนี้มาก โดยหวังว่าเจ้าก้อนทองตัวนี้จะนำพาความโชคดีมาให้เขามากยิ่งขึ้น

หนูแฮมสเตอร์ทองคำ: "พวกเจ้าไม่คิดจะถามความเห็นข้าหน่อยเหรอ?"

โม่จู: "แกมีปัญหาหรือไง?"

หนูแฮมสเตอร์ทองคำ: "ไม่มีขอรับ"

โม่จู: "จะว่าไป ปราณทรัพย์สินเส้นนั้นที่ว่าจะให้ฉันล่ะ อยู่ไหน?"

หนูแฮมสเตอร์ทองคำ: "นี่ยังจำได้อยู่อีกเรอะ..."

...

"น่าสนใจ น่าสนใจจริงๆ"

ฟางเย่คาดไม่ถึงเลยว่าใน "หมู่บ้านมือใหม่" แห่งนี้จะมีสัตว์อสูรที่สามารถส่งผลกระทบต่อโชคลาภอาศัยอยู่ด้วย

ความสามารถของเจ้าหนูแฮมสเตอร์ทองคำไม่ได้รบกวนการทำงานของระบบมหาเศรษฐี มันเพียงแค่กลืนกินกลิ่นอายแห่งความร่ำรวยเท่านั้น

หากใช้ให้ดี พลังนั้นก็เข้ากันได้ดีเยี่ยมกับระบบมหาเศรษฐีเลยทีเดียว

บางทีนี่อาจเป็นผลจากค่าโชคลาภ

มันดลบันดาลให้เย่หมิงได้พบกับเจ้าหนูแฮมสเตอร์ทองคำที่มีความสามารถพิเศษตัวนี้

"เอาล่ะ ดูละครจบแล้ว ได้เวลาทำงานสักที"

"เสี่ยวฮวา (ดอกไม้น้อย) อยู่ไหม?"

"เจ้านาย บอกแล้วไงคะว่าหนูไม่ชอบชื่อนั้น"

ภูตน้อยปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าฟางเย่ พลางทำแก้มป่องบ่นอุบอิบด้วยน้ำเสียงน่ารัก

"เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน"

ฟางเย่โบกมือ จากนั้นใช้นิ้วเคาะไปในความว่างเปล่า ลูกบอลแสงลูกหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

[กรุณาเลือกวัตถุดิบระบบที่จะใส่ลงไป (ขีดจำกัดปัจจุบัน: 1 อย่าง)]

นี่คือแม่แบบการสร้างระบบที่หยาบที่สุด

ด้วยอำนาจของเทพเจ้าแห่งระบบในตอนนี้ ฟางเย่สามารถใช้วัตถุดิบระบบเป็นแกนหลักในการสร้างระบบได้เพียงชิ้นเดียวเท่านั้น

ต้องรอให้อำนาจเทพเจ้าแห่งระบบเพิ่มขึ้นก่อน ถึงจะสามารถใส่วัตถุดิบเพิ่มได้

แต่สำหรับตอนนี้ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

"ใส่วรยุทธ์ระดับต่ำลงไป"

ขณะพูด ฟางเย่ก็ใช้นิ้วจิ้มไปที่ลูกบอลแสงอีกครั้ง

ลำแสงสายหนึ่งพุ่งออกมาจากความว่างเปล่าและหลอมรวมเข้ากับลูกบอลแสงตรงหน้า

[กรุณาใส่วัตถุดิบเสริมสำหรับการสร้างระบบ]

"ความสำเร็จระดับสองดาวหนึ่งอัน"

พูดจบ ฟางเย่ก็รวบรวมพลังเทพกลุ่มใหญ่ไว้ในฝ่ามือ แล้วโยนมันใส่เข้าไปในลูกบอลแสง

จากนั้น ด้วยเจตจำนงอันสูงสุด เขาเร่งกระบวนการก่อตัวของระบบใหม่

ไม่นานนัก ลูกบอลแสงตรงหน้าฟางเย่ก็หยุดกะพริบ

[กรุณาตั้งชื่อระบบใหม่]

"ในเมื่อสร้างมาจากวรยุทธ์ระดับต่ำ งั้นก็เรียกว่า—ระบบวรยุทธ์ ก็แล้วกัน"

หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง ฟางเย่ก็ตั้งชื่อให้กับระบบใหม่

แม้ฟังก์ชันของระบบจะไม่ได้ทรงพลังอะไรมากมาย แต่ชื่อต้องฟังดูยิ่งใหญ่และน่าเกรงขามไว้ก่อน

ดูอย่างระบบมหาเศรษฐีตัวแรกสิ เนื้อในเป็นแค่สินค้ามีตำหนิแท้ๆ

แต่ชื่อฟังดูอลังการไหมล่ะ?

[กรุณาเลือกมิติสำหรับติดตั้ง]

"ตอนนี้ฉันมีอยู่แค่มิติเดียว จะถามทำไมเนี่ย?"

ฟางเย่ส่ายหัว เปิดช่องทางเชื่อมต่อไปยัง "มิติหมู่บ้านมือใหม่" แล้วโยนลูกบอลแสงระบบผ่านเข้าไป

"เลือกวิธีการติดตั้ง: สุ่มเลือกโฮสต์"

คราวนี้ ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนอันราบเรียบจะดังขึ้น ฟางเย่ก็ชิงตอบล่วงหน้า

อันที่จริง ในระหว่างการสร้างระบบ เสียงแจ้งเตือนพวกนี้ไม่ได้มีผลอะไรกับฟางเย่หรอก

แต่มันเป็นมาตรการป้องกันในช่วงมือใหม่ ก่อนที่อำนาจของเทพเจ้าแห่งระบบจะเพิ่มขึ้น

เป็นเหมือนเสียงเตือนกันไม่ให้เทพเจ้าแห่งระบบมือใหม่ทำอะไรผิดพลาด

"เอาล่ะ ระบบใหม่ถูกติดตั้งเรียบร้อย"

"ทีนี้มาว่าเรื่องงานจริงๆ จังๆ กันบ้าง"

หลังจากปิดช่องทางเชื่อมต่อมิติแล้ว ฟางเย่ก็หันไปมองเสี่ยวฮวาแล้วถามว่า "มีสัญญาณของช่องทางมิติใหม่บ้างไหม?"

ภายในแดนแห่งความว่างเปล่านี้ ทันทีที่ฟางเย่ผู้สืบทอดอำนาจเทพเจ้าแห่งระบบเลือกมิติเริ่มต้น ช่องทางมิติอื่นๆ ทั้งหมดก็จะถูกปิดลง