บทที่ 24 ราชาหมาป่าปีกเงิน

บทที่ 24 ราชาหมาป่าปีกเงิน

ผู้แข็งแกร่งระดับ 'ขุนพล' นั้นเป็นตัวตนที่หาได้ยากยิ่ง เปรียบเสมือนหนึ่งในล้าน

พวกเขาคือเสาหลักที่แท้จริงของมนุษยชาติในการต่อกรกับสัตว์อสูรจากมิติต่างโลก

สัตว์อสูรบางชนิดสามารถทำลายล้างเมืองทั้งเมืองได้อย่างง่ายดาย และมีเพียงผู้แข็งแกร่งระดับขุนพลเท่านั้นที่จะต้านทานพวกมันได้

เมื่อถึงระดับนี้ นอกจากจะเป็นพลังระดับเดียวกัน จำนวนที่มีมากกว่าก็ไร้ความหมาย

เหมือนกับภาพที่เจียงหานเห็นเมื่อครู่

ชายชุดดำเพียงแค่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ แต่ทุกที่ที่เขาผ่านไป หมาป่าโลกันตร์ไม่ทันได้แตะต้องตัวเขาก็ถูกบดขยี้จนตายด้วย 'สนามแรงโน้มถ่วง' อันเป็นพรสวรรค์ของเขา

คำถามเดียวที่ค้างคาใจในตอนนี้คือ:

เหตุใดผู้แข็งแกร่งระดับนี้จึงมาปรากฏตัวที่ชายขอบเขตทุรกันดารเช่นนี้?

เขาควรจะกำลังล่าสัตว์อสูรระดับสูงอยู่ในส่วนลึกของเขตทุรกันดารไม่ใช่หรือ?

ราวกับจะตอบข้อสงสัยในใจของเจียงหาน เสียงหอนโหยหวนแหลมสูงดังขึ้น มันแตกต่างจากเสียงของหมาป่าโลกันตร์ตัวอื่นอย่างสิ้นเชิง

เจียงหานมองตามเสียงนั้นไปและพบราชาหมาป่าที่โดดเด่นอยู่กลางฝูง ร่างกายของมันใหญ่โตกว่าตัวอื่นอย่างเห็นได้ชัด

หมาป่าโลกันตร์ทั่วไปสูงไม่เกิน 1.5 เมตร และยาวประมาณ 2 เมตร

แต่หมาป่าตัวนี้กลับมีความยาวเกือบ 3 เมตร และที่สำคัญที่สุด... มันมีปีกอยู่บนหลัง!

ราชาหมาป่าปีกเงิน!

ร่างกลายพันธุ์ของหมาป่าโลกันตร์

สัตว์อสูรจากมิติต่างโลกคือสิ่งมีชีวิตดั้งเดิมของดาวสีน้ำเงินที่เกิดการกลายพันธุ์จากอิทธิพลของพลังงานต่างมิติ

ลำดับพันธุกรรมลึกสุดของพวกมันถูกเปลี่ยนแปลง

แต่นั่นเป็นเพียงการกลายพันธุ์ขั้นแรกเท่านั้น

สัตว์อสูรบางตัวสามารถเกิดการกลายพันธุ์ขั้นที่สองได้

และโดยไม่มีข้อยกเว้น ผู้ที่รอดชีวิตจากการกลายพันธุ์ขั้นที่สองมาได้ ล้วนเติบโตขึ้นจนมีความน่าสะพรึงกลัวอย่างที่สุด

เจียงหานเคยอ่านข้อมูลเกี่ยวกับราชาหมาป่าปีกเงินในหนังสือจิปาถะเล่มหนึ่งที่เขียนโดยผู้ฝึกยุทธ

'ราชาหมาป่าปีกเงิน กลายพันธุ์มาจากหมาป่าโลกันตร์ เมื่อโตเต็มวัยจะมีความยาวเกือบห้าเมตรและสูงสามเมตร หลังจากการกลายพันธุ์ พลังการต่อสู้จะพุ่งขึ้นสู่ระดับขุนนาง และเมื่อโตเต็มวัยจะเทียบเท่าระดับราชาสัตว์อสูร หากผู้ฝึกยุทธพบเห็นราชาหมาป่าปีกเงิน ให้รีบแจ้งสมาคมผู้ฝึกยุทธทันทีเพื่อทำการกำจัดโดยเร็วที่สุด'

นี่คือคำบรรยายเกี่ยวกับราชาหมาป่าปีกเงิน แม้จะสั้นกระชับ แต่ทุกประโยคล้วนบ่งบอกถึงความอันตรายของมัน

'เมื่อโตเต็มวัยจะเทียบเท่าระดับราชาสัตว์อสูร'

เพียงประโยคสั้นๆ นี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้ฝึกยุทธทุกคนต้องหวาดผวา

หากเจียงหานจำไม่ผิด การบุกรุกแนวป้องกันของราชาสัตว์อสูรครั้งล่าสุด ส่งผลให้ผู้ฝึกยุทธเสียชีวิตไปกว่าหมื่นคน รวมถึงผู้แข็งแกร่งระดับขุนพลอีกหนึ่งคน!

และในที่สุดเจียงหานก็เข้าใจว่าทำไมผู้แข็งแกร่งระดับขุนพลคนนั้นถึงมาปรากฏตัวที่นี่

หากเป็นราชาหมาป่าปีกเงินจริง ต่อให้มีผู้แข็งแกร่งระดับขุนพลมาเพิ่มอีกคนก็ไม่ถือว่าเกินความจำเป็น

"ลุงหลงครับ มีราชาหมาป่าปีกเงินอยู่ในฝูงหมาป่าโลกันตร์พวกนี้ด้วย!"

เจียงหานไม่รู้จะตัดสินใจอย่างไรในสถานการณ์นี้ จึงโยนปัญหาไปให้ลุงหลงเป็นคนตัดสินใจ

"ราชาหมาป่าปีกเงิน!"

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงหาน ลุงหลงอุทานออกมาด้วยความตื่นตระหนก

"เป็นไปได้ยังไง?"

"ไม่สิ ฝูงหมาป่าจำนวนกว่าพันตัว แถมยังถูกผู้แข็งแกร่งระดับขุนพลไล่ล่ามานานขนาดนี้ แสดงว่าจำนวนเดิมของพวกมันน่าจะมากกว่านี้อีกเยอะ"

"มีเพียงราชาหมาป่าปีกเงินเท่านั้นที่สามารถบัญชาการฝูงหมาป่าขนาดมหึมาได้ขนาดนี้"

"แต่การที่มันกลายพันธุ์เป็นราชาหมาป่าปีกเงิน แสดงว่าระดับความแข็งแกร่งของมันต้องอยู่ที่ระดับขุนนางเป็นอย่างต่ำ สัตว์อสูรระดับนั้นไม่ใช่สิ่งที่เราจะต่อกรได้เลย"

"ไม่ได้การ ถ้าเป็นราชาหมาป่าปีกเงินจริง สถานการณ์แบบนี้เราหนีไม่พ้นแน่!"

"หันกลับแล้ววิ่งฝ่าไป พยายามเลี่ยงกองกำลังหลักของฝูงหมาป่า แล้วไปรวมกลุ่มกับท่านขุนพลคนนั้น!"

สิ้นเสียงสั่งการของลุงหลง เจียงหานและคนอื่นๆ ที่กำลังวิ่งตะบึงไปข้างหน้าก็ชะลอฝีเท้าลงทันที

"เกาะกลุ่มกันไว้ ฉันจะนำหน้าเอง หาจุดอ่อนของฝูงหมาป่าเพื่อเจาะทะลวงวงล้อม และต้องหลีกเลี่ยงราชาหมาป่าปีกเงินให้ได้"

เขารู้ดีว่าการปรากฏตัวของราชาหมาป่าปีกเงินหมายถึงอะไร

ราชาหมาป่าปีกเงินระดับขุนนางมีพลังเหนือกว่าเขาไปหนึ่งขั้นใหญ่ ไม่ต้องพูดถึงเจียงหานและคนอื่นๆ เลย

พวกเขาอาจถูกราชาหมาป่าปีกเงินฆ่าตายได้ในการปะทะเพียงครั้งเดียว

อย่าให้ภาพที่ราชาหมาป่าปีกเงินกำลังถูกไล่ล่าหลอกตา นั่นเป็นเพราะผู้ล่าคือผู้แข็งแกร่งระดับขุนพล

หากพวกเขายังดันทุรังหนีต่อไป ผลลัพธ์ที่เป็นไปได้มากที่สุดคือทุกคนจะถูกฝูงหมาป่าไล่ทัน และเมื่อถึงตอนนั้น หากราชาหมาป่าถูกสังหาร ฝูงหมาป่าจะคลุ้มคลั่งและอาละวาดไปทั่วบริเวณ

ยิ่งไปกว่านั้น นิสัยที่โดดเด่นที่สุดของหมาป่าโลกันตร์คือความเจ้าคิดเจ้าแค้น

สู้หันหลังกลับแล้วฝ่าวงล้อมไปดีกว่า ขอแค่ไปอยู่ข้างหลังท่านขุนพลคนนั้น พวกเขาก็จะปลอดภัยชั่วคราว

เมื่อได้รับข้อมูลสำคัญ ลุงหลงตัดสินใจภายในเวลาไม่กี่วินาที

แม้การตัดสินใจนี้จะเสี่ยงมากสำหรับทีมของพวกเขาก็ตาม

การเผชิญหน้ากับฝูงหมาป่าโลกันตร์นับพันตัว หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียวอาจหมายถึงการถูกรุมทึ้งจนไม่เหลือซาก

ทุกคนขมวดคิ้วเคร่งเครียด จ้องมองฝูงหมาป่าที่กำลังพุ่งเข้ามาด้วยสายตาเย็นชา

มีเพียงเจียงหานที่มองฝูงหมาป่าที่อยู่ห่างออกไปสามสี่ร้อยเมตรด้วยแววตาที่เจือไปด้วยความตื่นเต้น

หมาป่าโลกันตร์ที่มีพลังการต่อสู้พันกว่าหน่วยไม่ได้เป็นภัยคุกคามสำหรับเขามากนัก ด้วยบัฟจาก 'เนตรหยั่งรู้' และ 'โจมตีจุดตาย' พลังการต่อสู้ของเจียงหานก็เข้าใกล้ระดับปรมาจารย์ยุทธเข้าไปทุกที

ขอแค่โจมตีเข้าที่จุดอ่อน เพียงดาบเดียวก็เกินพอที่จะจัดการพวกมัน

ปกติกว่าจะเจอสักตัวต้องเดินหากันแทบแย่

แต่ตอนนี้ หมาป่าหลายร้อยหรืออาจจะถึงพันตัวกำลังดาหน้าเข้ามาหาเขาเอง

ในสายตาของเจียงหาน พวกนี้คือค่าประสบการณ์เดินได้ทั้งนั้น

นอกเหนือจากความเสี่ยงที่ต้องคอยระวังตำแหน่งของราชาหมาป่าปีกเงินแล้ว ส่วนที่เหลือแทบไม่มีผลกระทบต่อเจียงหานเลย

"ลุย!"

เมื่อเห็นฝูงหมาป่าโลกันตร์เข้ามาในระยะร้อยเมตร ลุงหลงก็เริ่มเคลื่อนไหว

เขากระทืบเท้าส่งร่างพุ่งเข้าใส่ฝูงหมาป่า ก่อนจะปล่อยหมัดซัดหมาป่าตัวหนึ่งกระเด็นไป

เจียงหานและคนอื่นๆ ก็ไม่รอช้า

พวกเขาวิ่งตามหลังลุงหลงไปติดๆ

เจียงหานถือดาบสั้นคอยระวังปีกด้านข้างให้ทีม

ด้วยการพึ่งพา 'เนตรหยั่งรู้' หมาป่าโลกันตร์ตัวใดที่กล้าเข้ามาใกล้จะถูกซัดกระเด็นด้วยดาบเดียว แม้พวกมันจะมีขนาดตัวยาวเกือบสองเมตรก็ตาม

พร้อมกันนั้น เสียงแจ้งเตือนค่าประสบการณ์จากระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขาไม่ขาดสาย

หมาป่าโลกันตร์ยาวสองเมตรหนักเกือบสามร้อยกิโลกรัม แต่ด้วยการอัปเกรดสองระดับติดต่อกัน ค่าพละกำลังของเจียงหานพุ่งแตะหนึ่งร้อยยี่สิบจุดแล้ว

หากรวมบัฟจาก 'โจมตีจุดตาย' และ 'ดาบอัสนีเก้าชั้น' เข้าไป

เมื่อเจียงหานระเบิดพลังเต็มที่ แรงโจมตีจากดาบเดียวจะสูงถึงหนึ่งพันสองร้อยจุด!

ถ้าไม่ใช่เพราะดาบสั้นในมือเกรดต่ำ เจียงหานที่กลัวว่าดาบจะหักคงไม่ออมแรงไว้

ไม่อย่างนั้น การผ่าหมาป่าโลกันตร์เป็นสองซีกในดาบเดียวคงไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร!

ถึงกระนั้น ภาพที่เห็นก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนรอบข้างตกตะลึง

"เสี่ยวหาน นี่มันพลังบ้าอะไรกันเนี่ย!"

"เธอจัดการหมาป่าโลกันตร์ได้ในดาบเดียวเลยเหรอ?"

ลุงหูและคนอื่นๆ กลัวว่าเจียงหานที่เจอสถานการณ์แบบนี้ครั้งแรกจะตื่นกลัว จึงคอยจับตาดูเขาอยู่ตลอด

แต่พวกเขากลับพบว่าเจียงหานดูสงบนิ่งยิ่งกว่าพวกเขาเสียอีก

และไม่รู้ทำไม ลุงหูรู้สึกว่าเจียงหานดูจะ... ตื่นเต้นหน่อยๆ ด้วยซ้ำ

อย่างเช่นตอนนี้ เจียงหานตวัดดาบอย่างสบายๆ เฉือนคอหมาป่าที่กำลังซุ่มโจมตีลุงจ้าว แล้วถีบซากมันกระเด็นไป ช่วยลุงจ้าวให้พ้นภัย ก่อนจะเงื้อดาบพุ่งเข้าใส่หมาป่าตัวต่อไปทันที

คนอื่นพยายามจะเลี่ยงการปะทะถ้าทำได้ แต่กับเจียงหาน ดูเหมือนเขาจะวิ่งหาเรื่องพวกหมาป่าเสียเอง