บทที่ 25 สัตว์อสูรระดับเจ้าอสูร ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

บทที่ 25 สัตว์อสูรระดับเจ้าอสูร ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

เจียงหานไม่มีสกิลโจมตีวงกว้าง

แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่

เมื่อพลังห่างชั้นกันมากพอ การโจมตีจุดตายเพียงดาบเดียวก็เกินพอ

ฝูงหมาป่าโลกันตร์มอบค่าประสบการณ์ให้อย่างงาม

ค่าพลังการต่อสู้พันกว่าๆ อาจดูไม่สูงนัก แต่ในฐานะมอนสเตอร์ฟาร์มเวล พวกมันถือว่าสอบผ่านฉลุย

ทุกครั้งที่สังหารหมาป่าโลกันตร์หนึ่งตัว เจียงหานจะได้รับค่าประสบการณ์มากกว่า 180 แต้ม แม้จะแกว่งไปบ้าง แต่ก็ไม่เคยต่ำกว่า 180 เลย

ความชำนาญพรสวรรค์และความชำนาญทักษะยุทธ์ของเขาก็พุ่งทะยานไม่แพ้กัน

ตอนนี้เขาเข้าใกล้การเลเวลอัปเต็มที ด้วยความเร็วระดับนี้ อีกไม่นานคงได้อัปเกรดอีกขั้น

เสียดาย ถ้าตอนนี้มีการ์ดเพิ่มค่าประสบการณ์คงดีไม่น้อย

เจียงหานและพรรคพวกทั้งห้าต่อสู้พลางรุกคืบไปข้างหน้า

ลุงหลงเป็นหัวหอกทะลวงฟัน เจียงหานรับผิดชอบปีกด้านหนึ่ง ลุงหูและลุงเตารับผิดชอบอีกด้าน ส่วนลุงจ้าวที่มีพลังต่อสู้ต่ำสุด ถูกคนอื่นๆ คุ้มกันอยู่ตรงกลาง แม้จะทุลักทุเลบ้างแต่ก็ไร้ปัญหาใหญ่

ดุจดาบคมกริบ พวกเขาฉีกกระชากแนวฝูงหมาป่าโลกันตร์จนเปิดเป็นช่องว่าง

ฝูงหมาป่าโลกันตร์ถูกยอดฝีมือระดับโหวไล่ต้อนมาจากด้านหลัง จึงไม่กล้าหยุดเพื่อปิดล้อมกลุ่มของเจียงหาน

นั่นทำให้กลุ่มของเจียงหานดูเหมือนจะเคลื่อนที่ได้อย่างคล่องตัว

หากสถานการณ์ยังเป็นเช่นนี้ต่อไป อีกไม่นานกลุ่มของเจียงหานคงฝ่าวงล้อมหมาป่าโลกันตร์ออกไปได้อย่างปลอดภัย

แต่เห็นได้ชัดว่ามีสัตว์อสูรตัวหนึ่งในฝูง ไม่ต้องการให้กลุ่มของเจียงหานจากไปง่ายๆ

การสังหารหมาป่าโลกันตร์ไปมากมายขนาดนี้ ย่อมดึงดูดความสนใจจากราชาหมาป่าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

"บรู๊ววว~"

หลังการกลายพันธุ์ครั้งที่สอง เสียงหอนของราชาหมาป่าปีกเงินแตกต่างจากหมาป่าโลกันตร์ทั่วไปอย่างชัดเจน ยิ่งได้ยินในระยะประชิด ความแตกต่างยิ่งเด่นชัด

เมื่อหันกลับไปมอง เจียงหานถึงเพิ่งตระหนักว่าราชาหมาป่าปีกเงินที่เดิมทีหนีหัวซุกหัวซุน ได้เข้ามาประชิดตัวพวกเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

ปีกสีเงินขาวบนหลังของมันสยายออก

ปีกข้างหนึ่งชุ่มโชกไปด้วยเลือด แต่น่าแปลกที่มันกลับช่วยเสริมบารมีให้อีกฝ่ายดูน่าเกรงขามยิ่งขึ้น

"ลุงหลง ระวัง!"

ทันทีที่เจียงหานตะโกนเตือน ราชาหมาป่าปีกเงินก็พุ่งทะยานขึ้นสู่อากาศ ถลาร่างเข้าใส่กลุ่มของเจียงหานโดยตรง

ความเร็วในการบินของมันเร็วกว่าตอนวิ่งอย่างเห็นได้ชัด

บวกกับแรงกดดันจากระดับพลังที่เหนือกว่า เจียงหานรู้สึกว่ายังไม่ทันเห็นการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายชัดเจน ราชาหมาป่าปีกเงินก็ประชิดตัวแล้ว

"เคร้ง!"

เสียงโลหะปะทะกันดังลั่น วินาทีถัดมา เจียงหานก็เห็นร่างของลุงหลงลอยกระเด็นออกไป

"ลุงหลง!"

"พี่ใหญ่!"

"พี่หลง!"

เจียงหานพุ่งเข้าไปรับร่างลุงหลงกลางอากาศ

"ยังหายใจอยู่ แค่หมดสติไป"

เจียงหานใช้นิ้วอังจมูกลุงหลง เมื่อแน่ใจว่าลุงหลงแค่สลบไป จึงส่งตัวให้ลุงหูดูแลต่อ

เจียงหานเคยคิดว่าสัตว์อสูรระดับเจ้าอสูรคงจะร้ายกาจ แต่สถานการณ์ตรงหน้ามันออกจะร้ายกาจเกินไปหน่อย

แค่ปะทะกันหนเดียว ลุงหลงที่เป็นถึงระดับปรมาจารย์ยุทธกลับถูกตบจนสลบเหมือด

แน่นอนว่ามีปัจจัยเรื่องการลอบโจมตีและลุงหลงไม่ทันตั้งตัว

แต่การที่สามารถทำให้ลุงหลงซึ่งเป็นตัวทำดาเมจหลัก 'หมดสภาพ' ได้ในการโจมตีครั้งเดียว ทำเอาเจียงหานอดขนลุกซู่ไม่ได้

งานเข้าแล้ว

ลุงหลงหมดสติ ลุงหูต้องคอยดูแล ลุงเตาก็บาดเจ็บ ส่วนลุงจ้าวพลังต่อสู้ก็ไม่ได้สูงนัก

เท่ากับว่าตอนนี้ทั้งทีมสูญเสียกำลังรบที่จะต่อกรซึ่งหน้ากับราชาหมาป่าปีกเงินไปโดยสิ้นเชิง!

ทำยังไงดี?

"เสี่ยวหาน! แยกย้ายกันหนี อย่าสู้ยืดเยื้อ ขอแค่ไปถึงตัวยอดฝีมือระดับโหวคนนั้นได้ เราก็รอดแล้ว!"

ในวินาทีวิกฤต ลุงหูตะโกนลั่น

เจียงหานได้ยินชัดเจน และรู้ว่านี่เป็นโอกาสเดียว

เมื่อไม่มีใครต้านราชาหมาป่าปีกเงินได้ การแยกย้ายกันหนีคือทางรอดที่มีโอกาสสูงสุด

แต่ท้ายที่สุด การแยกย้ายหนีในสถานการณ์แบบนี้ ย่อมต้องมีหนึ่งคนที่ตกเป็นเป้าไล่ล่าของราชาหมาป่าปีกเงินอย่างเลี่ยงไม่ได้

และไม่ว่าจะเป็นลุงหู ลุงเตา หรือลุงจ้าว หากต้องเผชิญหน้ากับราชาหมาป่าปีกเงิน ย่อมหมายถึงความตายสถานเดียว

แล้วใครล่ะที่จะต้องตาย?

มองดูราชาหมาป่าปีกเงินที่กำลังขยับปีกเตรียมพุ่งโจมตีอีกครั้ง เจียงหานรู้ว่าเขาต้องรีบตัดสินใจ

เขาสูดหายใจลึก ฟันหมาป่าโลกันตร์ที่พุ่งเข้ามาขาดสองท่อนในดาบเดียว แล้วคว้าขาของมันเหวี่ยงใส่ราชาหมาป่าปีกเงิน

ค่าพละกำลังของเจียงหานตอนนี้สูงมาก หากซากหมาป่านี้กระแทกโดนหมาป่าโลกันตร์ตัวอื่น คงไม่ตายก็คางเหลือง

แต่เมื่อกระแทกใส่ราชาหมาป่าปีกเงิน มันทำได้เพียงทำให้อีกฝ่ายเซเล็กน้อย ก่อนจะหันมามองด้วยสายตาหงุดหงิด

เจียงหานชูนิ้วกลางให้อีกฝ่าย ไม่สนว่ามันจะเข้าใจความหมายหรือไม่ แล้วออกวิ่งทันที

เป้าหมายของเขาเรียบง่าย ล่อความสนใจของราชาหมาป่าปีกเงิน เพื่อไม่ให้ลุงหูและคนอื่นๆ ตกเป็นเป้า

แม้พลังการต่อสู้ของเจียงหานจะไม่สูงนัก แต่ก็ยังสูงกว่าพวกลุงหูพอสมควร

ด้วยพลังการต่อสู้เกือบห้าพัน ถึงจะสู้ไม่ได้ แต่ก็น่าจะพอหนีได้ไม่ใช่เหรอ?

"บรู๊ววว~"

เสียงหอนดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้ต่างจากครั้งก่อนๆ

เพราะสิ้นเสียงหอนของราชาหมาป่าปีกเงิน ฝูงหมาป่าโลกันตร์ตัวอื่นๆ ก็หอนรับด้วยน้ำเสียงโหยหวนระคนมุ่งมั่นยอมตาย

วินาทีต่อมา เจียงหานก็เห็นฝูงหมาป่ารอบตัวที่เดิมทีพยายามหนีตาย ต่างพากันหันกลับมาพุ่งเข้าใส่เขาเป็นจุดเดียว

"เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย?!"

ราวกับสังหรณ์ถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามา เจียงหานรู้สึกเย็นวาบไปตามสันหลัง ขนลุกชันไปทั้งตัว

เขาแค่ปาร่างหมาป่าใส่มันทีเดียวเองไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงกับต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้?

แม้ใจจะตื่นตระหนก แต่มือไม้ของเจียงหานไม่ได้ช้าลงเลย

รู้ดีว่าไม่อาจยืดเยื้อ เจียงหานเลิกสนใจค่าประสบการณ์จากการฆ่าหมาป่าพวกนี้

ดาบสั้นในมือฟันเปิดทาง ไม่เน้นสังหาร เน้นแค่ฝ่าวงล้อม ความเร็วในการเคลื่อนที่เพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน

แต่ต่อให้เจียงหานเร็วแค่ไหน ก็ไม่มีทางเร็วกว่าราชาหมาป่าปีกเงินที่มีปีกบินได้

หมาป่าโลกันตร์ธรรมดาอาจสร้างความลำบากให้เจียงหานได้ระดับหนึ่ง แต่จำนวนที่เพิ่มขึ้นไม่ได้สร้างความเปลี่ยนแปลงในเชิงคุณภาพ

ทว่าราชาหมาป่าปีกเงินนั้นต่างออกไป แม้เจียงหานจะพุ่งไปข้างหน้า แต่สมาธิส่วนใหญ่จดจ่ออยู่กับเจ้าตัวข้างหลัง

มองเห็นอีกฝ่ายกลายร่างเป็นเงาสีเงินพุ่งตรงเข้ามา เจียงหานรู้สึกว่าตัวเองไม่เคยมีสมาธิขนาดนี้มาก่อน

เขาหมุนตัวตวัดดาบกลับหลัง

"ดาบอัสนีเก้าชั้น!"

พร้อมกันนั้น เท้าของเขาก็ขยับเปลี่ยนทิศทางเล็กน้อย ในจังหวะที่เกือบจะปะทะกับราชาหมาป่าปีกเงิน เจียงหานเบี่ยงตัวหลบการพุ่งชน

แต่กลับฟันดาบใส่ปีกข้างที่บาดเจ็บของราชาหมาป่าปีกเงินแทน

เป้าหมายของเจียงหานชัดเจน

การที่ราชาหมาป่าปีกเงินกลายพันธุ์ครั้งที่สองและแข็งแกร่งขึ้นมาก ส่วนใหญ่เป็นเพราะปีกคู่นั้น

ด้วยปีกคู่นี้ ความเร็วและรูปแบบการโจมตีของมันจึงเปลี่ยนไปอย่างมหาศาล

แต่ถ้าปีกข้างหนึ่งถูกทำลาย ผลลัพธ์ย่อมเปลี่ยนไป

ราชาหมาป่าปีกเงินที่บินไม่ได้ก็ทำได้แค่วิ่งบนพื้น แม้การโจมตียังรุนแรง แต่ก็พอคาดเดาทิศทางได้

บาดแผลเดิมน่าจะเกิดจากฝีมือยอดฝีมือระดับโหวคนนั้น และตอนนี้มันกลายเป็นเป้าหมายของเจียงหาน

ทว่า... ความคิดของเจียงหานนั้นดี แต่ราชาหมาป่าปีกเงินไม่เปิดโอกาสให้เขาเลย

ท้ายที่สุด ความห่างชั้นของพลังก็เป็นเรื่องจริง

เพียงแค่ขยับปีกมาบังจุดตาย การโจมตีของเจียงหานก็ไร้ผล

ที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่าคือ...

เมื่อคมดาบของเจียงหานปะทะเข้ากับปีกของราชาหมาป่าปีกเงิน นอกจากจะไม่ระคายผิวแล้ว ยังเกิดเสียงโลหะกระทบกันดังแสบแก้วหู

จากนั้น ดาบสั้นในมือเขาก็หักสะบั้นออกเป็นสามท่อนอย่างไม่เกรงใจสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานนี้เลย!