ตอนที่ 24 : ภารกิจใหม่ของระบบ ปลดล็อก "ของหวานแห่งจิตวิญญาณ"

ตอนที่ 24 : ภารกิจใหม่ของระบบ ปลดล็อก "ของหวานแห่งจิตวิญญาณ"

ชีวิตหลังจากคืนสนทนาริมทะเลสาบกลับสู่กิจวัตรที่หอมหวานและเป็นปกติ

ตลอดสามเดือนที่ผ่านมา ด้วยการเสริมพลังจากทักษะการทำอาหารระดับเทพ MAX ฝีมือการทำอาหารของซูเฉินก้าวหน้าไปถึงระดับที่น่าเหลือเชื่อ

เขาพิชิตกระเพาะของเฟิ่งอิ๋งและจินลี่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

จินลี่จะกระโดดโลดเต้นทุกวัน ความสุขที่สุดของเธอคือการเดาว่าวันนี้จะได้กินอะไร ดูเหมือนลูกมังกรน้อยไร้ประโยชน์ที่รอคอยการป้อนอาหารไม่มีผิด

เฟิ่งอิ๋งเปลี่ยนจากคำพูดแรกเริ่มที่ว่า "พอกินได้" มาเป็น "อาหารวันนี้เป็นที่ยอมรับได้"

เธอยังคงเย็นชาและถือตัว แต่ความเร็วในการกินของเธอนั้นเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ซูเฉินเรียกชีวิตแบบนี้ว่า "ชีวิตที่มีความสุขแบบนอนเฉยๆ แต่การแข่งขันดุเดือด"

จนกระทั่งเช้าวันนี้ เมื่อเสียงเครื่องจักรกลที่คุ้นเคยทำลายความเงียบของกระท่อมไม้

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำความสำเร็จลับ "ชีวิตประจำวันของผู้ป้อนอาหารเทพเจ้า" สำเร็จ; ระดับผู้ป้อนอาหารเพิ่มขึ้น!】

ซูเฉินกำลังปอกผลไม้วิญญาณที่เพิ่งเก็บมาสดๆ มือของเขาชะงักเมื่อได้ยินเสียงนั้น

【เนื่องจากโฮสต์ได้จัดหาอาหารวิญญาณคุณภาพสูงอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอตลอดสามเดือนที่ผ่านมา และประสบความสำเร็จในการปลอบประโลมจิตใจของกลุ่มเป้าหมาย เวอร์ชันระบบได้รับการอัปเดตแล้ว!】

หน้าจอเฉลิมฉลองอันงดงามเด้งขึ้นมาตรงหน้าซูเฉิน พร้อมข้อความตัวใหญ่เบิ้ม

【เวอร์ชัน 2.0 : แพตช์หวานเจี๊ยบขั้นสุดยอด เปิดใช้งานแล้ว!】

【ปลดล็อกโมดูลฟังก์ชันใหม่ : ของหวานแห่งจิตวิญญาณ!】

ซูเฉินเลิกคิ้ว

พระเจ้าช่วยกล้วยทอด นอกจากอาหารจานหลักแล้ว แม้แต่น้ำชายามบ่ายก็จะเริ่มมีการแข่งขันกันแล้วเหรอเนี่ย?

เสียงอธิบายของระบบดังขึ้นได้จังหวะพอดี

【คำแนะนำระบบ : อาหารทั่วไปสามารถตอบสนองความอยากอาหารและความต้องการพลังงานของสิ่งมีชีวิตได้ แต่ผลต่อบาดแผลทางจิตวิญญาณระดับลึกนั้นมีจำกัด】

【ของหวานแห่งจิตวิญญาณคืออาหารเสริมแบบ "ตรงเข้าสู่จิตวิญญาณ" ที่เหนือกว่าอาหารทั่วไป มันสามารถข้ามผ่านร่างกายเนื้อหนังและเข้าถึงต้นกำเนิดของสิ่งมีชีวิต เพื่อทำการซ่อมแซมรอยร้าวและบาดแผลลึกภายในจิตวิญญาณได้อย่างแม่นยำและทั่วถึงยิ่งขึ้น】

คำอธิบายนี้ฟังดูไฮโซมาก

เพียงแค่คิด ซูเฉินก็เปิดใช้งานเนตรหยั่งรู้สรรพสิ่ง

เขามองจินลี่ที่กำลังไล่จับผีเสื้ออยู่ในลานบ้าน

【ชื่อ : จินลี่】

【เผ่าพันธุ์ : มังกรทอง (วัยเยาว์)】

【สถานะ : เต็มเปี่ยมด้วยพลัง (แค่หิวหน่อยๆ)】

【ความต้องการทางจิตวิญญาณ : ต้องการ "ของหวานแห่งจิตวิญญาณ" ที่สามารถปรับสมดุลสายเลือดมังกรได้อย่างลึกซึ้ง เพื่อบรรเทาอันตรายแฝงจากการจลาจลของสายเลือดที่เกิดจากการต่อต้านของกฎเกณฑ์โลก】

【ความเสถียรของสายเลือด : 60% (จากเดิม 40% เมื่อสามเดือนก่อน)】

หลังจากป้อนอาหารอย่างเข้มข้นมาสามเดือน ตัวบ่งชี้เพิ่งจะเพิ่มขึ้นแค่ 20% เองเหรอ

ซูเฉินรู้สึกเหมือนความพยายามของเขาถูกโยนทิ้งน้ำเปล่าๆ

จากนั้นเขาก็มองไปอีกด้านหนึ่งที่เฟิ่งอิ๋ง ซึ่งกำลังนั่งตัวตรงหลับตาพักผ่อนอยู่บนชายคา

【ชื่อ : เฟิ่งอิ๋ง (แสงฟีนิกซ์)】

【เผ่าพันธุ์ : ฟีนิกซ์แท้โบราณ (ช่วงฟื้นฟูหลังนิพพาน)】

【สถานะ : ห่างเหิน (วันนี้อยากกินอะไรเผ็ดๆ)】

【ความต้องการทางจิตวิญญาณ : ต้องการ "ของหวานแห่งจิตวิญญาณ" ที่สามารถจุดไฟต้นกำเนิดให้ลุกโชนอีกครั้ง เพื่อเร่งการซ่อมแซมแกนกลางเปลวเพลิงที่เสียหายระหว่างการนิพพาน】

【ความคืบหน้าการซ่อมแซมไฟต้นกำเนิด : 45% (จากเดิม 25% เมื่อสามเดือนก่อน)】

เพิ่มขึ้นแค่ 20% เหมือนกัน

ฉันทำงานหนักขนาดนี้มาสามเดือน เทียบเท่าตารางงาน 996 (ทำงาน 9 โมงเช้าถึง 3 ทุ่ม 6 วันต่อสัปดาห์) ของบริษัทมหาชน แล้ว KPI ได้แค่นี้เนี่ยนะ?

ความพึงพอใจของกระเพาะอาหารเป็นเพียงเรื่องชั่วคราว ความว่างเปล่าของจิตวิญญาณสิคือนิรันดร์

ไอ้ระบบบ้านี่รู้จักวิธีปั่นหัวฉันจริงๆ

ซูเฉินปิดหน้าจออย่างเงียบเชียบ

ดูเหมือนการทำของหวานพวกนี้จะเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้แล้วสินะ

【ติ๊ง! ตรวจพบเจตนาของโฮสต์ เครื่องสร้างเมนูจิตวิญญาณเปิดใช้งาน!】

【กำลังสร้างเมนูของหวานเฉพาะสำหรับเป้าหมาย "จินลี่"... สร้างเสร็จสิ้น!】

【ชื่อของหวาน : พุดดิ้งทองคำสงบใจ】

【ผลลัพธ์ : ปลอบประโลมสายเลือดมังกรที่รุนแรงได้อย่างลึกซึ้ง ปรับปรุงความเสถียรของสายเลือดอย่างมหาศาล กินแล้วหลับสบาย ลาขาดจากอาการหงุดหงิดตอนตื่นนอนตั้งแต่นี้ไป】

【วัตถุดิบหลักที่จำเป็น : สาหร่ายเนเธอร์เวิลด์, เจลาตินจากปลาปากกว้างแห่งนรก, น้ำพุฟองสบู่ชวนฝัน】

เมื่อซูเฉินเห็นรายการวัตถุดิบ มุมปากของเขาก็กระตุก

นี่มันของบ้าบออะไรกันเนี่ย?

【กำลังสร้างเมนูของหวานเฉพาะสำหรับเป้าหมาย "เฟิ่งอิ๋ง"... สร้างเสร็จสิ้น!】

【ชื่อของหวาน : ขนมอบเปลวเพลิงโลหิตกำเนิดใหม่】

【ผลลัพธ์ : ซ่อมแซมต้นกำเนิดของไฟฟีนิกซ์ได้อย่างแม่นยำ เติมเต็มพลังชีวิตที่สูญเสียไปในระหว่างนิพพาน กินแล้วผิวพรรณเปล่งปลั่ง เอฟเฟกต์ความงามระดับ MAX】

【วัตถุดิบหลักที่จำเป็น : ผงปีกผีเสื้อเพลิง, หินลาวาหัวใจภูเขาไฟ, น้ำค้างยามเช้าจากไม้เกาะฟีนิกซ์】

ซูเฉินมองเมนูทั้งสองนี้แล้วตกอยู่ในความเงียบอันยาวนาน

จากนั้น เขาก็เปิดแผนที่ระบบอย่างเงียบๆ เพื่อตรวจสอบสถานที่ได้รับวัตถุดิบเหล่านี้

【สาหร่ายเนเธอร์เวิลด์ : เติบโตบนผนังหินของรอยแยกที่ลึกลงไปสามพันเมตรใต้หุบเหวแห่งความตายที่ชายแดนแดนปีศาจ】

【ผงปีกผีเสื้อเพลิง : ผงเกล็ดจากปีกของผีเสื้อเพลิงที่เต้นระบำในไฟปฐพีหมื่นปีในพื้นที่แกนกลางของกลุ่มภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นทางใต้】

นี่ไม่ได้จะไปหาวัตถุดิบแล้ว นี่มันไปเป็นตัวประกอบในกองถ่ายชัดๆ แถมเป็นตัวประกอบประเภทอยู่ไม่ถึงสามวิด้วย

ระบบของชาวบ้านให้ทักษะเทพและคัมภีร์ลับ ระบบของฉันส่งฉันไปทัวร์หนึ่งวันที่ครัวนรกต่างโลก

อันหนึ่งอยู่ใต้พิภพ อีกอันอยู่บนโลกมนุษย์ นี่จะให้ฉันแสดงเพลงแห่งน้ำแข็งและไฟ หรือไง?

ซูเฉินทักทายระบบด้วยความจริงใจ

"ระบบ แกคาดหวังอะไรเกินจริงจากฉันไปรึเปล่า?"

อย่างไรก็ตาม เมื่อสายตาของเขาตกลงที่ร่างสองร่างในลานบ้านอีกครั้ง หัวใจของเขาก็อ่อนยวบ

คนหนึ่งคือมังกรทองตัวน้อยที่ถูกบีบให้ระหกระเหินในต่างแดน

อีกคนคือนกฟีนิกซ์ตัวสุดท้ายที่แบกรับความหวังของเผ่าพันธุ์

เอาเถอะ การเลี้ยงลูกก็คือปากบอกไม่เอาเป็นพันครั้ง แต่ร่างกายก็ซื่อสัตย์เป็นห่วงแทบตาย

ความรักของพ่อบ้านี่มันล้นทะลักจริงๆ

เขากระแอมไอและตะโกนบอกไปทางลานบ้าน

"จินลี่ เฟิ่งอิ๋ง อยากลองของใหม่ไหม?"

"ของใหม่?"

จินลี่แวบมาอยู่ตรงหน้าเขาทันที ดวงตาเป็นประกาย

"ของกินเหรอ? ของอร่อยคืออะไร?"

เฟิ่งอิ๋งก็ปรากฏตัวขึ้นเงียบๆ ข้างหลังเขา น้ำเสียงเฉยชา

"มันคืออะไร?"

ซูเฉินยิ้มอย่างลึกลับ

"มันคือของหวานพิเศษที่ทำขึ้นเพื่อพวกเธอโดยเฉพาะ"

"ของหวาน!"

จินลี่กระโดดเหยงๆ ด้วยความตื่นเต้น

"ของหวานพิเศษ! ซูเฉิน นายคือเทพเจ้าแห่งของหวานหนึ่งเดียวของหนู!"

ดวงตาหงส์ของเฟิ่งอิ๋งก็เป็นประกายเช่นกัน แต่เธอยังคงรักษาความหยิ่งทะนงไว้

"ของหวานเป็นเพียงส่วนเสริมหลังอาหาร ไม่เห็นต้องลำบากขนาดนั้นเลย"

ซูเฉินผายมือ

"ในเมื่อเธอรู้สึกว่าไม่จำเป็น งั้นฉันจะทำแค่ส่วนของจินลี่คนเดียวก็แล้วกัน"

ร่างของเฟิ่งอิ๋งแข็งทื่อ

เธอเงียบไปสองวินาทีก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่ห้ามโต้แย้ง

"ข้าหมายความว่า ไม่จำเป็นต้องลำบากเพื่อข้าคนเดียว ในเมื่อต้องทำสองที่ งั้นเจ้าก็ทำเผื่อด้วยเลยก็แล้วกัน"

เห็นเธอพยายามกลบเกลื่อนร่องรอยอย่างเคร่งขรึม ซูเฉินแทบจะหลุดหัวเราะออกมา

จินลี่ไม่เข้าใจความนัยเลยสักนิด เธอดึงแขนเสื้อซูเฉินและถามรัวๆ

"งั้นเรากินเมื่อไหร่? ตอนนี้เลยไหม? วัตถุดิบอยู่ที่ไหน?"

ซูเฉินชี้ไปที่พิกัดสองจุดที่กะพริบด้วยไฟเตือนสีแดงอันตรายบนแผนที่ระบบ

"สำหรับวัตถุดิบ ฉันต้องไปที่ที่ไกลหน่อยเพื่อไปเอามันมา"

จินลี่ชะโงกหน้ามาดูแผนที่

"หุบเหวแห่งความตาย? แกนกลางภูเขาไฟ? ว้าว ฟังดูตื่นเต้นจัง! ซูเฉิน หนูจะไปด้วย!"

เธอถูมือไปมา ดูตื่นเต้นเหมือนจะได้ไปทัศนศึกษาฤดูใบไม้ผลิ

"หนูจะช่วยนายสู้กับมอนสเตอร์ หมัดเดียวจอด หนูจะเป่าพวกมันให้กระจุยเลย!"

เฟิ่งอิ๋งชำเลืองมองจินลี่แล้วแค่นเสียงเย็นชา

"ความกล้าบ้าบิ่น"

เธอหันไปหาซูเฉิน น้ำเสียงยังคงเย็นชา แต่เนื้อหาแฝงความใส่ใจอย่างมาก

"ในสถานที่อันตรายเช่นนั้น ในฐานะมนุษย์ธรรมดา การไปคนเดียวก็ไม่ต่างอะไรกับการรนหาที่ตาย"

"ข้าจะไปเป็นเพื่อนเจ้า เพื่อคุ้มกันเจ้า"

เธอหยุดและเสริมอีกประโยค

"ถือซะว่า... เป็นการเดินย่อยอาหารหลังมื้อเย็น"

ซูเฉินมองดู "บอดี้การ์ด" สองคนที่กระตือรือร้นสุดขีด แล้วรู้สึกปวดหัวตุบๆ

คนหนึ่งพลังโจมตีกายภาพเต็มแม็กซ์ อีกคนดาเมจเวททะลุหลอด

พาสองคนนี้ไปด้วย ไม่ใช่ไปผจญภัยหรอก แต่ไปแจกความอบอุ่นให้แผนที่ไม่สิ ส่งแผนที่ไปสู่สุคติต่างหาก

เขาคาดการณ์ได้เลยว่าจินลี่จะใช้หางกวาดรอยแยกหุบเหวให้กว้างขึ้น และลมหายใจของเฟิ่งอิ๋งจะทำให้แกนกลางภูเขาไฟระเบิดก่อนเวลาอันควร

ถึงตอนนั้น เขาคงไม่เห็นแม้แต่เถ้าถ่านของวัตถุดิบแน่ๆ

ฉันคงต้อง 'ขอบคุณ' จริงๆ สินะ

ในขณะที่ตัวอย่างหนังภัยพิบัติกำลังฉายอยู่ในหัวของซูเฉิน เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

【ติ๊ง! ตรวจพบเจตนาเดินทางเป็นทีม ภารกิจเสริมถูกกระตุ้น!】

【ชื่อภารกิจ : การผจญภัยแบบทีมครั้งแรก!】

【เนื้อหาภารกิจ : ทำการเดินทางรวบรวมวัตถุดิบร่วมกับจินลี่และเฟิ่งอิ๋งให้สำเร็จ และรับประกันความปลอดภัยของสมาชิกทุกคนในการกลับมา】

【รางวัลภารกิจ : ออร่าความร่วมมือในทีม (มือใหม่)】

【ผลของออร่า : เพิ่มความเข้าขากันระหว่างสมาชิกในทีมเล็กน้อย และลดความน่าจะเป็นของการเกิดความขัดแย้งภายใน】

ซูเฉินมองรางวัลภารกิจแล้วตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง

ความร่วมมือ?

กับสองคนนี้เนี่ยนะ?

ระบบ แกแน่ใจนะว่าออร่านี่ไม่ใช่ออร่า "เพิ่มดีบัฟความขัดแย้งภายใน" น่ะ?

จินลี่เริ่มเถียงกับเฟิ่งอิ๋งแล้วว่าใครจะเป็นบอดี้การ์ดหลัก

"หนูจะเป็นคนปกป้องซูเฉิน! หนูแข็งแกร่งกว่า!"

"ปกป้อง? การไม่ก่อเรื่องคือการปกป้องที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ไฟเทพของข้าสามารถชำระล้างพวกปลาซิวปลาสร้อยได้ทั้งหมด"

"แล้วถ้าไฟของเธอเผาวัตถุดิบไปด้วยล่ะ!"

"การควบคุมพลังของข้า เหนือกว่าความเข้าใจของมังกรเด็กอย่างเจ้าที่รู้แต่ใช้แรงควาย"

ซูเฉินกุมขมับ ฟังเสียงทะเลาะกันของพวกเธอ แล้วกดรับภารกิจอย่างเงียบๆ

เอาก็เอา

การเดินทางคนเดียวคือการบำเพ็ญเพียร การเดินทางสามคนคือการบำเพ็ญ... ชีวิตของฉัน

แต่เพื่อเจ้าตัวตะกละสองตัวนั่น ฉันจะบำเพ็ญชีวิตนี้ให้ดู!