ตอนที่ 47 : หางนี่จับซี้ซั้วไม่ได้นะ

ตอนที่ 47 : หางนี่จับซี้ซั้วไม่ได้นะ

ในขณะเดียวกัน ซูชิงก็แอบพาจิ้งจอกน้อยกลับมาถึงโรงแรมอย่างเงียบเชียบ

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง พลังกายของเธอก็ฟื้นฟูขึ้นมากแล้ว

"แกรก..."

เสียงลูกบิดประตูดังขึ้น

ภายในห้อง อีฟที่รออยู่อย่างกระวนกระวายรีบลุกขึ้นและพุ่งเข้าไปหาด้วยความร้อนรน

ท่านหญิงกลับมาแล้วเหรอ?

แต่ทว่า เท้าของเธอชะงักกึกในวินาทีต่อมา ความกังวลและความกระตือรือร้นบนใบหน้าสวยแข็งค้างไปทันที

เธอเห็นซูชิงเดินเข้ามา พร้อมกับเด็กสาวหน้าตาน่ารักสดใสเดินตามหลังมาด้วย

"ปัง"

ประตูปิดลง

ทันทีที่จิ้งจอกน้อยเห็นอีฟ เธอก็วิ่งเข้าไปหาอย่างดีใจ

"พี่สาวอีฟ!"

อีฟมองจิ้งจอกน้อยที่พุ่งเข้ามาหา คิ้วเรียวขมวดมุ่น

พี่สาว?

ฉันไปรู้จักเธอตอนไหนยะ?!

อีฟยื่นมือออกไปขวางจิ้งจอกน้อยไว้

ได้ยินจิ้งจอกน้อยเรียกอีฟแบบนั้น ซูชิงอดไม่ได้ที่จะมุมปากกระตุก

อายุของสปิริตแบ่งออกเป็น ช่วงทารก, ช่วงเจริญเติบโต, ช่วงโตเต็มวัย และ ช่วงเสื่อมถอย

ช่วงโตเต็มวัยของสปิริตทั่วไปคือ 150 ถึง 350 ปี ส่วนสปิริตระดับมายาคือ 1,000 ถึง 4,000 ปี

แม้ว่าตอนนี้จิ้งจอกน้อยจะอยู่ในช่วงทารก

แต่ก่อนจะวิวัฒนาการ เธอเป็นสปิริตช่วงโตเต็มวัยแล้ว

พูดง่ายๆ คือ จิ้งจอกน้อยมีอายุอย่างน้อยสองถึงสามร้อยปี

อายุขนาดนี้เป็นทวดของทวดอีฟได้สบายๆ เลยนะ!

"เอ๋?"

จิ้งจอกน้อยถูกอีฟขวางไว้ ดวงตาสีแดงฉายแววงุนงง

อีฟมองจิ้งจอกน้อยด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

จิ้งจอกน้อยตัวสูงพอๆ กับซูชิง ผมสีชมพูยาวสลวยถึงเอว ดวงตาสีแดงสดใส

บนหัวมีหูจิ้งจอกสีชมพูคู่หนึ่ง และด้านหลังมีหางจิ้งจอกฟูฟ่องสีขาวอมชมพู

ในแง่ของรูปลักษณ์ แม้จิ้งจอกน้อยจะเทียบซูชิงไม่ได้ แต่เธอก็เป็นสาวสวยระดับเดียวกับอีฟเลยทีเดียว

อีฟเงยดวงตาสีม่วงคู่สวยมองซูชิง "ท่านหญิงคะ นี่ใครคะ?"

ซูชิงดึงจิ้งจอกน้อยเข้ามาใกล้ ลูบหัวเธอเบาๆ แล้วอธิบาย "เธอคือจิ้งจอกน้อย จิ้งจอกภูตพรานใจที่ฉันพาไปด้วยเมื่อกี้นี้ไง"

อีฟพยักหน้าช้าๆ แล้วจ้องมองจิ้งจอกน้อยที่กำลังยิ้มตาหยีอย่างมีความสุข

ความจริงแล้ว พอเห็นหูและหางจิ้งจอกสีชมพู เธอก็พอเดาได้แล้วล่ะ

แค่ในใจลึกๆ ยังไม่อยากจะเชื่อ

สปิริต... กลายเป็นคนเนี่ยนะ?

ทันใดนั้น เธอก็อดสงสัยไม่ได้ว่า หรือท่านหญิงเองก็เป็นจิ้งจอกเก้าหางมาก่อน แล้วค่อยแปลงร่างเป็นคนเหมือนกัน

ก่อนหน้านี้ เธอเข้าใจมาตลอดว่าซูชิงเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เกิด

ระงับความคิดฟุ้งซ่านในหัว อีฟอดไม่ได้ที่จะถามต่อ "ท่านหญิงคะ เธอเป็นแบบนี้ได้ยังไงคะ?"

ตั้งแต่จิ้งจอกน้อยเดินเข้ามา เสี่ยวฉวนก็ส่งกระแสจิตบอกเธอตลอดว่ารู้สึกถึงอันตราย

สิ่งเดียวที่ทำให้เสี่ยวฉวนรู้สึกถึงอันตรายได้ชัดเจนขนาดนี้ มีแต่สปิริตระดับตำนานและสปิริตระดับมายาเท่านั้น

แต่อีฟทำใจเชื่อยากจริงๆ

สปิริตธรรมดาๆ จู่ๆ ก็กลายเป็นสปิริตระดับตำนานหรือระดับมายา

ขนาดนิทานหลอกเด็กตามท้องตลาดยังไม่กล้าแต่งเรื่องแบบนี้เลย!

ได้ยินคำถามของอีฟ ซูชิงตอบเลี่ยงๆ ว่า "ก็... ฉันใช้วิธีบางอย่างทำให้จิ้งจอกน้อยกลายเป็นสปิริตระดับมายาน่ะ"

เนื่องจากอีฟมีสัญญาผูกมัดกับเธอ ซูชิงจึงไม่กลัวว่าอีฟจะเอาเรื่องจิ้งจอกน้อยกลายเป็นสปิริตระดับมายาไปบอกใคร

จากนั้นเธอก็เปลี่ยนเรื่อง "เป็นไง? จิ้งจอกน้อยน่ารักไหม?"

จิ้งจอกน้อยหรี่ตายิ้มหวานให้อีฟ

อีฟรู้ว่าซูชิงไม่อยากอธิบายละเอียด เลยไม่เซ้าซี้ต่อ

แต่เธอก็อดรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยไม่ได้

ส่วนประโยคสุดท้ายของซูชิง อีฟแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน

น่ารักก็จริง แต่นี่มันยิ่งเพิ่มความยากในการจีบท่านหญิงของเธอเข้าไปอีก

เธอดูออกชัดเจนเลยว่าปกติจิ้งจอกน้อยตัวนี้มีท่าทีกับซูชิงยังไง!

เห็นสีหน้าเย็นชาของอีฟ ซูชิงก็งง

"อีฟ เป็นอะไรรึเปล่า?"

ได้ยินซูชิงถาม อีฟสูดหายใจลึก แววตาน้อยใจฉายวาบ

จะเป็นอะไรได้ล่ะคะ?

หนูเป็นห่วงท่านหญิงแทบตาย แต่ท่านหญิงกลับพาผู้หญิงคนอื่นกลับมาด้วยเฉยเลย!

แต่อีฟก็ได้แต่คิด ไม่ได้พูดออกมา

ในเรื่องความรักที่มีต่อซูชิง เธอก็เหมือนโนวัคนั่นแหละ เป็นแค่รักข้างเดียว

แค่เธอสถานการณ์ดีกว่าโนวัคหน่อยนึง

ซูชิงจะทำอะไรก็เป็นสิทธิ์ของซูชิง

เธอ อีฟ ไม่ได้เป็นอะไรกับซูชิง ไม่มีสิทธิ์ไปเรียกร้องอะไร

ถึงเธอจะขี้งอนนิดหน่อย แต่อีฟไม่ใช่คนไม่มีเหตุผล

เธอตั้งสติแล้วยิ้ม "ไม่มีอะไรค่ะ หนูแค่คิดว่าจิ้งจอกน้อยโชคดีจังที่ได้เจอท่านหญิง"

ซูชิงยังงงๆ อยู่

เธอรู้สึกว่าสีหน้าของอีฟแปลกๆ ชอบกล

เห็นซูชิงจ้องจับผิด อีฟรีบเปลี่ยนเรื่อง "ท่านหญิงคะ แล้วจิ้งจอกน้อยจะลงแข่งในสภาพนี้เหรอคะ?"

ได้ยินดังนั้น ซูชิงก็ชักมือกลับแล้วส่งสัญญาณให้จิ้งจอกน้อย

เมื่อเห็นสัญญาณ จิ้งจอกน้อยก็พยักหน้า

จากนั้น พลังเวทก็หมุนวนรอบตัวเธอ

"ตุบ!"

เสื้อผ้าที่เธอใส่อยู่ร่วงลงกองกับพื้น

จิ้งจอกน้อยมุดออกมาจากกองเสื้อผ้า กลายเป็นจิ้งจอกขนสีชมพูตัวขนาดเท่าลูกแมว

รูปร่างหน้าตาเหมือนเมื่อก่อนเป๊ะ

"โอ้?"

อีฟเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ ไม่คิดว่าจิ้งจอกน้อยจะเปลี่ยนร่างได้

แถมไม่ใช่แค่รูปลักษณ์ แม้แต่กลิ่นอายก็กลายเป็นสปิริตระดับหายากไปด้วย!

"ยิ๊ยา..."

จิ้งจอกน้อยเดินเข้าไปหาอีฟ หางฟูฟ่องปัดผ่านน่องของอีฟเบาๆ

"จิ้งจอกน้อยสามารถสลับร่างระหว่างร่างมนุษย์กับร่างจิ้งจอกได้ และกลิ่นอายก็จะเปลี่ยนไปตามร่างด้วย" ซูชิงอธิบายให้อีฟฟัง

ตอนที่เจตจำนงของโลกเสนอข้อแลกเปลี่ยนนี้ ก็ได้อธิบายรายละเอียดเรื่องนี้ไว้แล้ว

ไม่งั้นซูชิงคงไม่สุ่มสี่สุ่มห้าใช้วิวัฒนาการกับจิ้งจอกน้อยหรอก

อีฟมองหางที่ปัดผ่านน่องเบาๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธอเลยคว้าหมับเข้าให้!

"กิ๊ว!"

จิ้งจอกน้อยสะดุ้งเฮือก ตัวสั่นเทาราวกับถูกไฟช็อต ขนลุกชันไปทั้งตัว!

จากนั้นทั้งตัวก็อ่อนระทวยลงไปกองกับพื้น ส่งเสียงครางหงิงๆ น่าสงสาร

"ยิ๊..."

จิ้งจอกน้อยมองซูชิง สายตาเว้าวอนขอความช่วยเหลือ

เห็นอีฟยังบีบเล่นอยู่ ซูชิงรีบเข้าไปห้ามทันที

"อีฟ หางจับซี้ซั้วไม่ได้นะ!"

ได้ยินดังนั้น อีฟรีบปล่อยมือทันที

จิ้งจอกน้อยนอนแผ่หราอยู่บนพื้น หางกางออก ชัดเจนว่ายังช็อกไม่หาย

เห็นปฏิกิริยารุนแรงของจิ้งจอกน้อย อีฟหน้าเสียด้วยความรู้สึกผิด

"อา ขอโทษจริงๆ นะ..."

ขณะที่พูด สายตาของอีฟก็แอบเหลือบมองหางเก้าหางด้านหลังซูชิงเป็นระยะ

จับหางแล้วจิ้งจอกจะหมดแรงต่อต้านงั้นเหรอ?

หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก

ผ่านเรื่องวุ่นวายมาทั้งวัน ซูชิงก็เหนื่อยแล้วเหมือนกัน

หนึ่งคนกับสองจิ้งจอกหลับไปอย่างรวดเร็ว...

วันรุ่งขึ้น ตอนเที่ยง

ซูชิงและอีฟนั่งกินข้าวกลางวันอยู่ที่ชั้นหนึ่งของโรงแรม

จิ้งจอกน้อยในร่างจิ้งจอกนอนหมอบอยู่บนเก้าอี้

ชั้นหนึ่งของโรงแรมคึกคักจอแจยิ่งกว่าปกติ

สาเหตุไม่มีอะไรอื่น นอกจากเรื่องม่านพลังเพลิงนอกเมืองที่รู้กันไปทั่วแล้ว!

"ผู้ทำสัญญาที่เข้าไปในจุดแสงตายเรียบ! พระแม่เจ้าช่วย น่ากลัวชะมัด!"

"ไม่ใช่แค่นั้นนะ ได้ยินว่าแม้แต่อาร์คบิชอปของศาสนจักรก็ยังตายอยู่ที่นั่นด้วย!"

"เฮือก!" คนที่ไม่รู้ข่าวสูดหายใจเฮือก "อาร์คบิชอป? นั่นระดับเจ็ดดาวเลยนะ? ตายด้วยเหรอ?"

"ระดับเจ็ดดาวไม่ใช่พระเจ้านะ ตอนนี้ได้ยินว่าศาสนจักรเคลื่อนไหวแล้ว ปิดล้อมพื้นที่นั้นไว้หมดแล้ว!"

ซูชิงดื่มน้ำและกลืนอาหารลงคอ

ตรงข้ามเธอ อีฟตกตะลึงกับบทสนทนาที่ได้ยินในโรงแรม

แม้แต่อาร์คบิชอปก็ตายเหรอ?