ตอนที่ 48 : ทำเนียบสปิริต จิ้งจอกเก้าหางติดโผกับเขาด้วย

ตอนที่ 48 : ทำเนียบสปิริต จิ้งจอกเก้าหางติดโผกับเขาด้วย

เมื่อคืนก่อนนอน ซูชิงได้เล่าเรื่องเสาแสงสีทองให้อีฟฟัง

ดังนั้นอีฟจึงรู้ว่ามันเกิดจากการวิวัฒนาการของจิ้งจอกน้อย

อย่างไรก็ตาม ตอนที่เธอถามว่ามีปัญหาอะไรไหม ซูชิงบอกแค่ว่ามีนิดหน่อย แต่เป็นเรื่องเล็กน้อย

มาดูตอนนี้สิ เรื่องเล็กน้อยที่ไหนกัน!

แม้แต่อาร์คบิชอปที่เป็นผู้ทำสัญญาระดับเจ็ดดาวยังไปเลย!

แต่... ท่านหญิงก็ยังแกร่งที่สุดอยู่ดี!

อีฟมองซูชิง แววตาเริ่มเคลิบเคลิ้ม...

ในขณะนี้ ภายในวิหารเทพธิดาโลซี่ที่ตั้งอยู่ในเขตปกครองเคานต์เลค

ห้องทำงานเดิมของธีโอดอร์ ตอนนี้ถูกครอบครองโดยชายชราในชุดคลุมสีแดง

"ท่านบิชอปออเดรย์ นี่คือข้อมูลของผู้ทำสัญญาทั้งหมดที่ทำสัญญากับสปิริตจิ้งจอกภายในเขตปกครองครับ"

ชายคนหนึ่งวางเอกสารลงบนโต๊ะและโค้งคำนับชายชราชุดแดงอย่างนอบน้อม

ออเดรย์พยักหน้าเล็กน้อย "ออกไปได้"

ชายคนนั้นค่อยๆ ถอยออกจากห้องโดยก้มหน้าต่ำ

ออเดรย์ไม่ได้หยิบเอกสารบนโต๊ะขึ้นมาดู แต่กลับหยิบถ้วยชาข้างๆ ขึ้นมาจิบเล็กน้อย

จากนั้นเขาก็ถอนหายใจยาว

ช่วงนี้ช่างเป็นช่วงเวลาแห่งความวุ่นวายจริงๆ

ไม่ต้องพูดถึงสปิริตระดับมายาที่เพิ่งปรากฏตัวในป่าธรรมชาติ

เมื่อเร็วๆ นี้ วงเวทย์ของสมาคมผู้ทำสัญญาก็ถูกแก้ไขอย่างรุนแรง ส่งผลให้ผู้ทำสัญญาระดับแปดดาวเสียชีวิต

จนถึงทุกวันนี้ พวกเขายังหาตัวคนร้ายไม่เจอ

ในฐานะประธานสมาคมผู้ทำสัญญา เขาไม่เพียงแต่ต้องอธิบายกับศาสนจักร แต่ยังต้องต่อรองกับทางจักรวรรดิด้วย

ก่อนที่เรื่องนั้นจะคลี่คลาย เสาแสงสีทองก็ปรากฏขึ้น สังหารผู้ทำสัญญาจำนวนมาก

ซึ่งรวมถึงผู้ทำสัญญาระดับเจ็ดดาวด้วย

ที่สำคัญที่สุด เหตุการณ์นี้เกี่ยวข้องกับจิ้งจอก!

ทำให้ยากที่จะไม่เชื่อมโยงกับจิ้งจอกเก้าหางที่เคยปรากฏในป่าธรรมชาติ

"คนพวกนี้ ไม่รู้จักเห็นใจคนแก่บ้างเลย..."

ออเดรย์พึมพำกับตัวเอง แล้วเอื้อมมือไปหยิบเอกสารบนโต๊ะ

เพียงแค่คิด เอกสารนับไม่ถ้วนก็กางออกในอากาศโดยอัตโนมัติ

เขากวาดสายตาดูเนื้อหาในเอกสารอย่างรวดเร็ว

เอกสารประกอบด้วยรูปถ่ายและข้อมูลพื้นฐานอื่นๆ ของผู้ทำสัญญา

"หือ?"

ทันใดนั้น เมื่อออเดรย์เห็นแฟ้มประวัติของซูชิง เขาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

ไม่ใช่ว่าเขาพบความผิดปกติอะไร

แต่เป็นเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นคนสวยขนาดซูชิง

"จิ้งจอกภูตพรานใจ..."

ระงับความคิดในใจ ออเดรย์ค้นหาต่อไป...

ในขณะเดียวกัน ในเมือง อีฟกำลังพาซูชิงเดินเที่ยว

ส่วนจิ้งจอกน้อย อีฟทิ้งเธอไว้ที่โรงแรม

ข้ออ้างคือโลกภายนอกมีสิ่งยั่วยวนมากเกินไปที่จิ้งจอกน้อยจะรับมือไหว

แน่นอน เพื่อป้องกันไม่ให้จิ้งจอกน้อยเบื่อ อีฟทิ้งเสี่ยวฉวนไว้เป็นเพื่อนเธอด้วย

ถนนหนทางยังคงคึกคักจอแจ

แม้ผู้ทำสัญญาหลายคนจะเสียชีวิต แต่ส่วนใหญ่เป็นมาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับห้าดาว จึงไม่ส่งผลกระทบต่อกิจกรรมทางการค้าปกติในเมืองชั่วคราว

เพราะมาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับห้าดาวส่วนใหญ่ไม่ได้ทำงานด้านการผลิต

อย่างน้อยซูชิงก็ไม่เคยเห็นมาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับห้าดาวทำงานด้านการผลิตเลย

สิ่งที่น่าสังเกตคือ มาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับห้าดาวที่เสียชีวิตจำนวนมากเป็นผู้เข้าร่วมการประลองผู้ทำสัญญา

เนื่องจากจำนวนคนไม่พอ การแข่งขันหลายนัดในวันนี้จึงไม่สามารถดำเนินต่อไปได้

แน่นอนว่าผู้โชคดีหลายคนชนะผ่านโดยไม่ต้องสู้

ผลลัพธ์ของเหตุการณ์เหล่านี้ทำให้การแข่งขันรอบที่สองถูกเลื่อนขึ้นมาเร็วขึ้นหนึ่งวัน

ซึ่งก็คือพรุ่งนี้

อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรต่อซูชิงมากนัก

เมืองค่อนข้างคึกคัก มีคนตั้งแผงลอยขายของและเร่ขายสินค้ามากมายสองข้างทาง

เมื่อใดก็ตามที่ซูชิงเดินผ่าน หลายคนก็แอบมองเธอ

ในจำนวนนั้น มีสายตาไม่น้อยที่แอบจ้องมองข้อเท้าเรียวสวยของเธอ

ซูชิงย่อมรู้สึกถึงสายตาเหล่านี้ แต่เธอไม่สนใจ

จะให้เธอไปบอกคนอื่นว่า "พวกคุณกำลังกรุยทางสู่ความตายด้วยตัวเองอยู่นะ" เพียงเพราะพวกเขาแอบมองเธอ ก็คงไม่ได้

"ทำเนียบสปิริตฉบับล่าสุดจ้า! รับรองโดยสมาคมผู้ทำสัญญา!"

เสียงเร่ขายดังมาจากด้านหน้า

ทำเนียบสปิริต?

ซูชิงดึงอีฟไป "ทำเนียบสปิริต คืออะไรเหรอ?"

อีฟที่ได้ยินเสียงเร่ขายเหมือนกัน อธิบายว่า "มันเป็นสิ่งที่พวกคนว่างงานในสมาคมผู้ทำสัญญาทำขึ้นมาค่ะ"

"โดยพื้นฐานแล้ว มันจะบันทึกข้อมูลและอันดับของสปิริตต่างๆ"

ได้ยินดังนั้น ซูชิงเลิกคิ้วเรียว เริ่มสนใจขึ้นมาทันที

"ไปดูกันเถอะ"

พูดจบ เธอก็ดึงอีฟไปที่แผงลอย

หนึ่งนาทีต่อมา ซูชิงวางเหรียญทองครูว์สิบเหรียญบนโต๊ะพ่อค้า และเดินจากไปพร้อมหนังสือเล่มหนึ่ง

"ขอให้คุณหนูทั้งสองเดินทางปลอดภัย! ขอให้เทพธิดาคุ้มครองตลอดไปครับ!"

เจ้าของแผงลอยส่งยิ้มกว้างตามหลังเธอ

ซูชิงลูบหนังสือ มันค่อนข้างมีน้ำหนัก

หน้าปกมีวงเวทย์แพรวพราวที่ดูน่าเกรงขาม พร้อมกับการรับรองวงเวทย์จากสมาคมผู้ทำสัญญา บ่งบอกว่าเป็นของแท้

"อีฟ ปกติมีคนขายของแบบนี้ด้วยเหรอ?"

ราคาสิบเหรียญทองครูว์เทียบเท่ากับรายได้หลายปี หรืออาจจะเกินสิบปีของครอบครัวธรรมดาเลยทีเดียว

อีฟตอบ "ของแบบนี้ไม่ได้มีไว้ขายคนทั่วไปอยู่แล้วค่ะ"

"กลุ่มเป้าหมายคือผู้ทำสัญญา หรือพ่อค้าเศรษฐีที่ไม่มีพรสวรรค์ในการทำสัญญา"

ซูชิงเข้าใจทันที และด้วยการขยับมือขาวผ่องเพียงเล็กน้อย เธอก็เปิดไปที่หน้ากลางๆ ของหนังสือ

ด้านซ้ายของหนังสือแสดงข้อมูลพื้นฐานของสปิริต

【จิ้งจอกพรานใจ】

【ธาตุ】 มายา

【ระดับ】 ทั่วไป

【รูปลักษณ์】 จิ้งจอกขนาดเท่าแมว ขนส่วนใหญ่เป็นสีชมพู ตาสีแดง เสียงร้องนุ่มนวลและไพเราะ

【นิสัย】 ขี้ขลาด, ระแวดระวัง, เจ้าเล่ห์, ซื่อสัตย์

【ถิ่นที่อยู่】 ป่าธรรมชาติ

【สกิล】...

【อันดับ】 อันดับสปิริตทั่วไปที่ 309, อันดับสปิริตธาตุมายาที่ 150

ซูชิงไม่คิดว่าจะสุ่มเปิดมาเจอหน้าของจิ้งจอกพรานใจพอดี

ด้านขวาของหนังสือยังมีรูปภาพของจิ้งจอกพรานใจด้วย

เปิดต่อไปจนถึงท้ายเล่ม ส่วนใหญ่เป็นข้อมูลของสปิริตระดับตำนานและสปิริตระดับมายาที่รู้จักกันดี

รวมถึง ผีเสื้อเทพแสงระวี, ผีเสื้อเทพเงาลึก, และอื่นๆ

ทันใดนั้น มือของซูชิงก็ชะงัก

เธอเห็นหน้าหนึ่งแสดงรูปภาพของจิ้งจอกเก้าหาง

【จิ้งจอกเก้าหาง】

【ธาตุ】 ไม่ทราบ

【ระดับ】 มายา

【รูปลักษณ์】 ขนาดตัวใหญ่บดบังฟ้าดิน มีหางจิ้งจอกเก้าหางด้านหลัง สีขาวบริสุทธิ์และศักดิ์สิทธิ์ทั้งตัว

【นิสัย】 ไม่ทราบ

【ถิ่นที่อยู่】 สงสัยว่าจะเป็นป่าธรรมชาติ

【สกิล】 ไม่ทราบ

【อันดับ】 ปัจจุบันไม่มี

ซูชิงมุมปากกระตุก ให้ตายสิ แค่รู้ชื่อก็กล้าเอามาลงแล้วเหรอ

อีฟก็แปลกใจเล็กน้อยที่เห็นจิ้งจอกเก้าหาง

เห็นได้ชัดว่าเธอไม่คาดคิดว่าสมาคมผู้ทำสัญญาจะใส่จิ้งจอกเก้าหางลงไปด้วย

ซูชิงปิดหนังสือและถามด้วยความสงสัย "อีฟ ผู้ทำสัญญาเรียนหนังสือเล่มนี้มาตั้งแต่เด็กเลยเหรอ?"

นอกจากส่วนข้อมูลที่ไม่ทราบจำนวนมากเริ่มจากสปิริตระดับตำนานและระดับมายา คำอธิบายสปิริตอื่นๆ ในหนังสือถือว่าละเอียดมาก

อีฟส่ายหน้า "โดยพื้นฐานแล้ว มีแต่ขุนนางหรือลูกหลานของผู้ทำสัญญาเท่านั้นที่ได้เรียนค่ะ"

"ผู้ทำสัญญาจากครอบครัวสามัญชนทั่วไปค่อยมาตามเก็บความรู้ทีหลัง"

ซูชิงพยักหน้าเข้าใจ

ทั้งสองเดินเล่นต่ออีกสักพักก่อนจะกลับโรงแรม...

คืนนั้น ซูชิงกำลังขบคิดอย่างหนักว่าจะหาแต้มสักขีพยานเพิ่มยังไง

ความแข็งแกร่งปัจจุบันของเธอยังไม่ปลอดภัยพอ

โดยเฉพาะสกิลที่ธีโอดอร์และพวกปล่อยออกมาก่อนตาย ความรู้สึกหวาดหวั่นนั้นยังคงติดอยู่ในใจเธอ

"ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!"

ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูหนักๆ ก็ดังขึ้น

ซูชิงและอีฟมองหน้ากัน ขมวดคิ้วเล็กน้อย

ใครมาเคาะประตูดึกดื่นป่านนี้?

"ใครคะ?" ซูชิงถาม

คลื่นพลังจิตส่งผ่านมา "ข้าเอง โคอันต์"

ซูชิงลองสัมผัสดู มันคือกลิ่นอายวิญญาณของโคอันต์จริงๆ

แต่โคอันต์มีธุระอะไรกับเธอ?