ตอนที่ 32 : การลงทะเบียน

ตอนที่ 32 : การลงทะเบียน

ผู้ทำสัญญาหลายคนรอบๆ ต่างพูดคุยกันเสียงดัง

หัวข้อส่วนใหญ่วนเวียนอยู่กับเรื่องของจิ้งจอกเก้าหางในป่าธรรมชาติ

สำหรับพวกเขา สปิริตระดับมายานั้น อย่าว่าแต่ได้เห็นเลย แค่ได้ยินข่าวคราวสักครั้งในชีวิตก็นับว่าหาได้ยากยิ่งแล้ว

เมื่อเห็นว่าอีฟทานอาหารใกล้เสร็จแล้ว ซูชิงก็ลุกขึ้นยืน "ไปกันเถอะ วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว ฉันว่าเขาคงจะมาถึงแล้วล่ะ"

เธอหมายถึงโนวัค

วันนี้เป็นวันสุดท้ายสำหรับการลงทะเบียนเข้าร่วมการประลองผู้ทำสัญญา

หลังจากวันนี้ไป จะไม่รับสมัครเพิ่มอีกแล้ว

การประลองผู้ทำสัญญาเป็นการแข่งขันแบบทีม ต้องมีสมาชิกอย่างน้อยสามคนถึงจะลงทะเบียนได้

นอกจากซูชิงและโนวัคแล้ว อีฟก็จะเข้าร่วมด้วย

นี่ไม่ใช่ความต้องการของซูชิง แต่อีฟเป็นคนเสนอตัวเองตอนที่เซ็นสัญญาผูกมัด

ตั้งแต่มาถึงวันที่สอง พวกเธอได้จ้างคนให้คอยจับตาดูที่ประตูเมืองตลอดเวลา

น่าเสียดายที่ไม่มีข่าวคราว โนวัคยังไม่ปรากฏตัว

ซูชิงถึงขนาดกังวลว่าโนวัคอาจจะเข้าเมืองมาด้วยเส้นทางที่ไม่ปกติ เธอจึงเจาะจงติดประกาศไว้หลายแห่งในเมือง บอกให้เขามาหาเธอที่โรงแรมที่ใหญ่ที่สุดหลังจากเข้าเมืองมาแล้ว

อีฟลุกขึ้นยืนและเดินตามซูชิง "ท่านหญิงคะ วันนี้วันสุดท้ายแล้ว หรือเขาจะไม่มาคะ?"

"บางทีเขาอาจจะเจอปัญหาเข้าก็ได้" ซูชิงส่ายหน้า

ก็แหม เขาเป็นบุตรแห่งโชคชะตานี่นา การเจอปัญหาทุกๆ สองก้าวมันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว

นี่คือเหตุผลสำคัญที่สุดที่เธอไม่เดินทางมาพร้อมกับโนวัค

นึกย้อนไปตอนที่เจอลีออนในป่าธรรมชาติ นั่นมันวาสนาของโนวัคชัดๆ

เธอกับอีฟก็แค่คนซวยที่โดนลูกหลงไปด้วย

ไม่นานนัก ทั้งสองก็มาถึงประตูเมือง

ซูชิงเดินตรงไปหาหญิงวัยกลางคนที่พิงกำแพงเมืองอยู่

หญิงวัยกลางคนรีบฉีกยิ้มประจบประแจงทันทีที่เห็นซูชิง "คุณหนูซูชิง..."

ซูชิงพยักหน้าและถาม "ยังไม่เห็นเขาอีกเหรอ?"

"ยังเลยค่ะ ป้าเฝ้าดูตลอดเวลา ไม่มีใครที่ตรงกับลักษณะที่บอกมาเลยค่ะ" หญิงวัยกลางคนส่ายหน้า

ซูชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย

เกือบจะเที่ยงแล้ว เหลือเวลาอีกแค่ห้าชั่วโมงก่อนปิดรับสมัคร ทำไมเขายังมาไม่ถึงอีก?

เขาคงไม่กะจะรอจนถึงนาทีสุดท้ายจริงๆ หรอกนะ?

อีฟกระตุกมือซูชิงและกระซิบ "ท่านหญิงคะ ถ้าเกิดป้าคนนี้ละเลยหน้าที่ล่ะคะ?"

ซูชิงส่ายหน้า

อีกฝ่ายเป็นแค่คนธรรมดา และค่าจ้างที่เธอให้ก็ไม่ใช่น้อยๆ ไม่มีความจำเป็นต้องเสี่ยงล่วงเกินมาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับห้าดาวอย่างเธอ เพื่อทำเรื่องไม่เข้าท่าแบบนั้น

ซูชิงหยิบเหรียญทองครูว์ออกมาหนึ่งเหรียญและยื่นให้หญิงวัยกลางคน

หญิงวัยกลางคนรีบรับไว้

"เอาล่ะ พอแค่นี้แหละ หลังจากนี้ป้าไม่ต้องเฝ้าแล้ว"

หญิงวัยกลางคนรับเหรียญทองครูว์ไปเก็บไว้อย่างระมัดระวัง

เหรียญทองครูว์เหรียญเดียวนี้เทียบเท่ากับรายได้ทั้งปีของเธอเลยทีเดียว

"ได้ค่ะ ถ้าคุณหนูซูชิงมีอะไรให้ป้ารับใช้อีก ก็ติดต่อมาได้เลยนะคะ"

ซูชิงพยักหน้า

หลังจากไล่หญิงวัยกลางคนไปแล้ว ซูชิงก็พิงกำแพงเมือง รอคอยโนวัคต่อไป

"ท่านหญิงคะ เราจะรออยู่ตรงนี้เลยเหรอคะ?"

อีฟกวาดตามองไปที่ถนน ผู้คนรอบข้างต่างแอบชำเลืองมองพวกเธอเป็นระยะ

สาวงามสองคนมายืนอยู่ตรงนี้ย่อมดึงดูดความสนใจเป็นธรรมดา

โดยเฉพาะซูชิง ที่นอกจากจะเท้าเปล่าแล้ว ยังสวมกระพรวนทองคำที่ข้อเท้าอีกด้วย

"ก็แค่ไม่กี่ชั่วโมง รอไปเถอะ"

"พอหมดเวลาลงทะเบียน เราก็จะไปกัน"

ซูชิงหวังลึกๆ ว่าโนวัคจะมาไม่ทัน

แบบนั้นเธอจะได้ไม่ต้องเข้าร่วมการแข่งขัน และก็ไม่ได้ผิดสัญญาด้วย มันคงจะวิเศษมาก

แต่ทว่า ทุกอย่างไม่ได้เป็นไปตามแผน

ในขณะที่เธอกำลังคิดอยู่นั้น ชายหนุ่มร่างสูงก็เดินเข้ามาพร้อมกับคนอีกสองคน

ชายหนุ่มมีใบหน้ามุ่งมั่นและบุคลิกที่เฉียบคม ข้างกายเขามีกลุ่มฝุ่นผงลอยอยู่

จะเป็นใครไปได้นอกจากโนวัค?

ซูชิงถอนหายใจ

คนที่ควรมา ยังไงก็ต้องมาสินะ

แน่นอนว่าโนวัคก็เห็นซูชิงเช่นกัน

คนอื่นอาจมองไม่เห็นเพราะผลของการพรางตัวจากกระพรวนทองคำมายา แต่ในสายตาของเขา กองหางจิ้งจอกด้านหลังซูชิงนั้นชัดเจนเกินไป

เสียงของโคอันต์ดังขึ้นในหัวเขา "ไอ้หนู จำที่ข้าบอกระหว่างทางได้ไหม"

"จัดการนางให้ได้ แล้วสปิริตตัวที่สองของเจ้าจะเป็นสปิริตระดับมายาสี่ธาตุ!"

โนวัคริมฝีปากกระตุก

อาจารย์ครับ อาจารย์เองก็เก่งแต่ทฤษฎีไม่ใช่เรอะ... "เฮ้ย โนวัค จ้องสาวสวยตาไม่กระพริบแบบนั้นไม่สมเป็นสุภาพบุรุษเลยนะ!" ชายหนุ่มที่มาด้วยกันเอ่ยแซว

ทันใดนั้น ซูชิงก็เดินตรงเข้ามาหาพวกเขา

"โอ้! พระแม่เจ้าช่วย สาวสวยคนนั้นเดินมาทางเราด้วยว่ะ!" ชายหนุ่มอีกคนข้างๆ อุทานด้วยความประหลาดใจ

โนวัคอยากจะเอามือปิดหน้าซะเดี๋ยวนั้น

"ลูอันก้า นายเสียงดังไปแล้ว..." เขากระซิบดุเพื่อนที่กำลังตื่นเต้น

เขาก็ประหม่าจนทำตัวไม่ถูกอยู่แล้วที่จะคุยกับซูชิง ยิ่งลูอันก้าตะโกนแบบนี้ เขายิ่งรู้สึกอึดอัดเข้าไปใหญ่

ซูชิงย่อมได้ยินเสียงของลูอันก้า

เธอหยุดยืนห่างจากโนวัคสองเมตร น้ำเสียงเย็นชา "นี่คือเพื่อนร่วมทีมใหม่ของนายเหรอ?"

ไม่มีใครคาดคิดว่าโนวัคจะรู้จักซูชิง ต่างพากันเบิกตากว้าง

โนวัคสูดหายใจลึกแล้วส่ายหน้า "เปล่าครับ แค่คนที่เจอกันระหว่างทาง"

หนึ่งในสองคนนี้มีบทบาทสปิริตทับซ้อนกับสปิริตของอีฟ คือเป็นสายรักษาและสนับสนุนทั้งคู่

ในการประลองผู้ทำสัญญา ผู้ทำสัญญาหนึ่งคนสามารถครองบทบาทหน้าที่ได้เพียงหนึ่งตำแหน่ง

กฎนี้มีไว้เพื่อป้องกันการโกงเป็นหลัก

ซูชิงพยักหน้า "ถ้าไม่มีธุระด่วนอะไร ก็รีบไปลงทะเบียนซะ"

พูดจบ ซูชิงก็พาอีฟมุ่งหน้าไปยังจุดลงทะเบียน

สถานที่ลงทะเบียนอยู่ที่สมาคมผู้ทำสัญญาในตัวเมือง

โนวัคยิ้มเจื่อนๆ กล่าวลาทั้งสองคน แล้วรีบตามซูชิงไป

มองดูแผ่นหลังของซูชิงและอีฟ สายตาของโนวัคก็เผลอล่องลอยไปบ้างเป็นครั้งคราว

กลิ่นหอมจางๆ ลอยมาตามลม เป็นกลิ่นกายธรรมชาติของหญิงสาวเบื้องหน้า

"ไอ้ทึ่ม ถ้ามัวแต่เป็นแบบนี้ ความหวังริบหรี่แน่ ต้องคิดหาทางสักหน่อยสิ!" โคอันต์พูด

โนวัคก็รู้ดีว่าแบบนี้ไม่เวิร์ค แต่เขาไม่มีประสบการณ์จีบสาวเลยนี่นา

อีกอย่าง ซูชิงเป็นถึงสปิริตระดับมายา อายุขัยเป็นหมื่นปี ใครจะไปรู้ว่าเธออยู่มานานแค่ไหนแล้ว!

เผลอๆ อาจจะแก่กว่าเทือกเถาเหล่ากอของเขาอีก!

ทันใดนั้น ซูชิงก็พูดขึ้น "ฉันกับอีฟจะไปที่สมาคมผู้ทำสัญญาก่อน นายรีบตามมาให้เร็วที่สุดนะ"

พูดจบ โดยไม่รอคำตอบจากโนวัค เธอก็ถูกห่อหุ้มด้วยกระแสลมสีเขียวและจากไปพร้อมกับอีฟอย่างรวดเร็ว

"กริ๊ง..."

เสียงกระพรวนทองคำดังกังวาน เสียงสะท้อนยังคงอ้อยอิ่ง

โนวัคมองไปรอบๆ เมื่อเห็นว่าฝูงชนไม่มีปฏิกิริยาอะไร เขาก็รู้ทันทีว่าเมื่อกี้ซูชิงคงใช้สกิลธาตุมายา

อีกด้านหนึ่ง

ด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นจากธาตุลม ซูชิงก็มาถึงหน้าสมาคมผู้ทำสัญญาอย่างรวดเร็ว

แสงจางๆ วาบผ่านดวงตาของเธอ และสกิล 'บุปผาในคันฉ่อง จันทราในวารี' ก็ถูกยกเลิก

ในสายตาคนนอก พวกเธอแค่เดินมาถึงอย่างช้าๆ เท่านั้น

เนื่องจากโนวัคยังมาไม่ถึง ซูชิงจึงไม่รีบเข้าไปและรออยู่ที่หน้าทางเข้า

อีฟมองซูชิงอย่างพูดไม่ออก "สรุปว่า... ท่านหญิงคะ เราจะรีบมากันทำไมคะเนี่ย?"

"ความปลอดภัยไง!" ซูชิงตอบ

ใครจะไปรู้ว่าบุตรแห่งโชคชะตาจะเจอปัญหาอะไรระหว่างทางอีก?

"ความปลอดภัย?" อีฟงง โนวัคตกอยู่ในอันตรายเหรอ?

ซูชิงส่ายหน้า ไม่ได้อธิบายอะไรมาก